สิงร่างสร้างเสียว (21+)
ตอนที่ 1 ชีวิตที่สิ้นหวัง
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1 ชีวิตที่สิ้นหวัง

สิงร่างสร้างเสียว  : ตอนที่ 1 ชีวิตที่สิ้นหวัง

                สังคมแห่งการดำรงชีวิตด้วยการแก่งแย่งชิงดีมักจะทำชีวิตของคนดีๆกลายเป็นคนร้าย หรือไม่ก็ทำให้คนปกติเป็นคนบ้า รวมทั้งทำให้คนร่าเริงกลายเป็นคนท้อแท้และสิ้นหวัง แรงบีบคั้นรอบทิศทางสร้างความเครียดให้เกิดขึ้น โดยเฉพาะกับมนุษย์เงินเดือนเช่น..ทศ..หนุ่มออฟฟิศรูปหล่อที่เคยเป็นคนร่าเริงกลับดูหน้าตาเป็นคนอมทุกข์เพราะกำลังแบบรับความเครียดอยู่ตอนนี้

                “ทศ...ถ้ายังทำงานชุ่ยแบบนี้ ต่อไปก็อย่ามาให้เห็นหน้าอีก” ผู้หญิงสาวสวยดูมั่นใจ พูดใส่ทศ ที่ยืนกุมเป้าอยู่หน้าโต๊ะ          

“ขอโทษครับคุณเจน ผมจะปรับปรุงครับ” ทศบอก ก้มหน้าไม่กล้าสบตา แม้เจ้านายสาวจะดูเย้ายวนแค่ไหนก็ตาม

​ภาพประกอบจาก INTERNET​


“ฮึ...ขอโทษ...พูดแบบนี้ประจำ ทำงานไม่คุ้มเงินเดือน” คุณเจนหัวเราะในลำคอเชิงดูถูก

“เอาไป” คุณเจนขยำงานโฆษณาที่ทศออกแบบขว้างใส่เกือบโดนหน้า ทศหลับตาด้วยความตกใจ

“คราวหน้าเอาใบลาออกมาด้วย ถ้าเอางานห่วยๆมาให้ดูอีก” เจ้านายสาวพูดปิดท้าย ก่อนเรียกพนักงานคนต่อไปเข้ามาด่าต่อ


ทศหนุ่มอาร์ทเวิร์คบริษัทโฆษณาที่เพิ่งอายุสามสิบมาได้ไม่กี่วันเกิดความรู้สึกคับแค้นใจ คุณเจนเจ้านายเค้าอายุมากกว่าทศเกือบห้าปี แม้จะอายุไม่เยอะแต่กลับชอบทำอวดเบ่งเป็นผู้ใหญ่ ขู่เขาเหมือนหมูเหมือนหมา ทศเคยคิดอยากจะจับข่มขืนให้รู้แล้วรู้รอด ให้สาแก่ใจโทษฐานที่ทำใหญ่และทำหยิ่ง


ทศแบกความกดดันออกมาจากห้อง แทนที่จะได้เริ่มทำงานกลับโดนเลขาสาวหน้าห้องพูดเยาะเย้ยอีก

ภาพประกอบจาก INTERNET​​


“โดนไปกี่ชุดล่ะคราวนี้” ออยถาม ออยเป็นเลขาคนสวยของเจน อายุอ่อนกว่าผมหลายปี แต่นิสัยพอๆกับเจ้านาย

“เรื่องของกู” ทศบอกด้วยความโมโหจนเผลอพูดคำหยาบ

“อุ้ย...โกรธ...พูดไม่เพราะ ทำไมไม่พูดแบบนี้ในห้องตะกี้” ออยยิ้มเยาะ

“อย่าให้เป็นทีของ...ของพี่บ้างก็แล้วไป” ทศบอก ก่อนจะไปทุ่มเทสมองกับงานที่เพิ่งโดนขยำทิ้งเมื่อครู่


ทศทำงานที่นี่มาได้สองปีแล้ว หลังจากบริษัทเก่าปลดพนักงานล๊อตใหญ่ด้วยพิษเศรษฐกิจ แต่งานที่บริษัทใหม่ก็ค่อนข้างหนักจนบางครั้งก็คิดอยากจะลาออก แต่ถ้าลาออกก็ไม่รู้ว่าจะไปทำงานที่ไหน ทศต้องรับผิดชอบฝ้ายภรรยาสาวสวยวัยยี่สิบห้า ทั้งสองคนแต่งงานกันมาจากบ้านนอก ก่อนย้ายเข้ามาทำงานในเมืองหลวงและอยู่กินกันมาเกือบสามปี แต่สองปีที่แล้วเธอก็โดนปลดออกจากงานพร้อมกับทศ ตอนนี้อาชีพเธอคือทำขนมส่งขายตามซุ้มร้านกาแฟ


วันนี้ทศไม่มีอารมณ์ทำโอที ตัดสินใจกลับที่พักเมื่อเลิกงาน ทศพักห้องเช่า เป็นห้องแถวเล็กๆ สภาพแค่พออยู่ได้ นี่เป็นเหตุผลที่ทศยังไม่อยากมีลูก พอถึงห้องเช่าแทนที่จะผ่อนคลายให้หายเครียด ก็โดนเมียสาวก็บ่นใส่อีก แม้เมียสาวจะเป็นคนสวยน่ารัก แต่ความเครียดทำให้ทศแทบไม่มีอารมณ์ทำอย่างว่า

​ภาพประกอบจาก INTERNET​


“ทีหลังก็อ่านไลน์บ้างสิ อุตส่าห์บอกให้ซื้อกับข้าวเข้ามาด้วย” ฝ้ายบ่นทันทีที่เห็นหน้าสามี

“ก็ออกไปส่งขนมทำไมไม่ซื้อเข้ามาด้วย” ทศบ่นกลับ

“ก็วันนี้ไม่ได้ออกไป ไม่มีออเดอร์” ฝ้ายบอก

“แล้วก็โทรได้ ทำไมไม่โทร” ทศถาม

“พอโทรก็บอกว่ายุ่งอยู่ประจำ พึ่งอะไรได้บ้างมั้ยพี่อ่ะ” ฝ้ายบ่นต่อ

“เออ...กูมันพึ่งอะไรไม่ได้ ก็อย่ากินมันซะ อดไปมื้อนึงไม่ตายหรอก” ทศขึ้นเสียง คราวนี้ฝ้ายเป็นฝ่ายเลิกตอแย ทศทิ้งกระเป๋าเดินออกจากห้องเช่า

“พี่จะไปไหน” ฝ้ายถาม น้ำเสียงอ่อนลง

“ไปกินเหล้า” ทศพูดไม่หันมองหน้า ก่อนจะเดินไปร้านเหล้าประจำ


ร้านของชำเล็กๆหน้าปากซอยเป็นที่ที่ทศชอบมานั่งดื่มเวลาเครียด ปกติก็จะเจอคนรู้จักมานั่งดื่มบ้าง หรือบางทีก็พวกวินมอเตอร์ไซค์ แต่วันนี้ไม่มีใครเลย

“เอายาดองมาแบนนึงเฮีย อยากเมา” ทศสั่ง แต่มีเสียงผู้ชายดังแทรกขึ้นมา

“กินยาดองทำไมน้องชาย กินหรูหน่อยดีกว่า เฮีย..เอารีเจนซี่มาแบนนึง โซดา น้ำแข็งด้วย” เสียงผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวภูมิฐานสั่ง ก่อนจะเดินมานั่งใกล้ทศ

“เป็นไรน้องชาย ผิดหวังอะไรเหรอ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเหล้าปลอบใจ” ผู้ชายบอก

“พี่เป็นใคร เลี้ยงเหล้าผมทำไม มีอะไรรึปล่าว” ทศทำหน้าสงสัย

“ก็ไม่มีอะไร อยากเลี้ยง พี่ชอบช่วยเหลือคนสิ้นหวัง” ผู้ชายบอก สักพักเฮียเจ้าของร้านก็ยกของที่สั่งมาวาง


ดื่มไปได้สักพักก็เริ่มคุยกันสนิทขึ้นถึงขั้นที่ทศเล่าปัญหาที่เกิดขึ้นให้ฟัง

“อืมมม...พี่เข้าใจเลยนะ พี่ก็เคยเครียดแบบน้องมาก่อน” ผู้ชายบอก

“ตอนนั้นพี่ทำไง” ทศถาม

“ก็ไม่ได้ทำไรมาก แค่ใช้ชีวิตอย่างร่าเริง สนุกสนาน” ผู้ชายบอก

“ผมทำไม่ได้หรอก” ทศบอก ก่อนจะซดเหล้าหมดแก้ว ตอนนี้กำลังจะขึ้นแบนสอง

“เครียดโว้ยยยย อยากตายให้รู้แล้วรู้รอด เจ้านายก็บ้าอำนาจ เพื่อนร่วมงานก็ปากเสีย เมียก็ขี้บ่น” ทศยังบ่นไม่หยุด ผู้ชายเริ่มยิ้มออกมา

“พี่สงสารน้องนะ พี่มีข้อเสนอสนใจมั้ย” ผู้ชายบอก

“ข้อเสนอไร พี่ไม่ใช่ตุ๊ดใช่มั้ย ผมไม่ขายตัวนะ ฮ่าๆๆ” ทศหัวเราะ ออกอาการเมาเต็มที่

“ไม่ใช่หรอก พี่เป็นผู้ชายทั้งแท่ง พี่แค่อยากช่วย พี่ชอบช่วยคนสิ้นหวัง ข้อเสนอพี่คือขอให้น้องตอบคำถามพี่เล็กน้อย แล้วพี่จะช่วย” ผู้ชายบอก

“ตอบแล้วจะดีขึ้นเหรอ” ทศถาม

“ไม่ลองไม่รู้” ผู้ชายบอก

“ตกลง เอ้า...ถามมา” ทศบอก ผู้ชายที่ทศยังไม่รู้จักชื่อยิ้มกริ่ม

“ข้อ 1 คุณสิ้นหวังใช่มั้ย” ผู้ชายถาม

“ใช่” ทศตอบ

“ข้อ 2 คุณเบื่อโลกนี้ใช่มั้ย” ผู้ชายถาม

“ใช่” ทศตอบอีก

“ข้อ 3 คุณอยากตายใช่มั้ย” ผู้ชายถาม ทศจ้องมองหน้าผู้ชาย สายตาพร่ามัว รู้สึกลังเลแต่ก็ตอบ

“ใช่” ทศตอบข้อสุดท้าย ก่อนจะฟุบตัวหลับต่อหน้าผู้ชายที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ นั่นคือเหตุการณ์สุดท้ายที่ทศรับรู้..

..

ทศรู้สึกตัว ตาที่พร่ามัวค่อยๆสว่าง รับรู้ความเป็นไปรอบข้างแต่รู้สึกเหมือนกำลังล่องลอย เห็นผู้ชายคนที่ทานเหล้าด้วยทำท่าทางดีใจ

“รีบไปซะก่อนที่จะเปลี่ยนใจ” ผู้ชายอีกคนนั่งตรงข้ามผู้ชายคนเดิมพูดขึ้น ก่อนที่ผู้ชายคนเดิม คนที่เคยนั่งกินเหล้ากับทศรีบวิ่งออกจากร้าน ทศมองผู้ชายคนใหม่ คนที่แต่งตัวเหมือนตัวเอง ท่าทางกิริยาเหมือนตัวเองไม่มีผิด พอผู้ชายหันหน้ามาก็รู้ว่าเป็นตัวเอง

“เฮ้ย...น...นี่..นี่มันบ้าอะไรเนี่ย” ทศก้มมองตัวเองแต่มองไม่เห็นตัว เห็นแต่ทศคนที่อยู่ตรงหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ ทศในร่างไร้ตัวตนตะโกนสุดเสียง


ทั้งที่ตะโกนสุดเสียงแต่ไม่มีใครรับรู้ ทั้งเฮียเจ้าของร้าน คนที่นั่งโต๊ะข้างๆ หรือกระทั่งคนมาซื้อของ

“เกิดไรขึ้น แก...แก แกเป็นใคร” ทศสับสน จิตใจรับรู้แต่ไม่มีร่างกาย มองเห็นร่างตัวเองกำลังเดินออกจากร้านมุ่งหน้ากลับห้องเช่า ทศไม่มีขาจะเดินแต่กลับบังคับใจให้ล่องลอยตามร่างตัวเองไปได้ ทศพยายามคว้าร่างแต่มือกลับทะลุผ่าน ล่องลอยไปดักด้านหน้าก็โดนทะลุผ่านไปอีก ทศคิดว่าตัวเองฝันไป พยายามหลับตาเผื่อจะตื่นแต่ไม่มีตาให้หลับ ทศมองเห็นตลอดเวลา จนกระทั่งร่างทศเดินมาถึงห้องเช่า

“กลับมาแล้วน้องฝ้ายที่รัก” ร่างทศบอก แต่ไม่มีเสียงตอบจากด้านใน ร่างทศตัดสินใจล้วงกระเป๋าหยิบกุญแจมาเปิดประตู


ร้อยวันพันปีทศไม่เคยเรียกฝ้ายว่าที่รัก แต่ร่างทศกลับเรียก ทศเริ่มโกรธ เริ่มไม่ไว้ใจ ทั้งที่ร่างตรงหน้าเป็นร่างตัวเองแท้ๆ แต่ต้องมีอะไรบางอย่างทำให้เป็นแบบนี้ ทศนึกถึงคำถามสามข้อ นึกถึงผู้ชายคนนั้น แต่ผู้ชายคนนั้นก็หายไปแล้ว แต่คำพูดที่บอกว่า “รีบไปซะก่อนที่จะเปลี่ยนใจ” ทำให้ทศฉุกคิด ในชีวิตไม่เคยเชื่อเรื่องวิญญาณ เรื่องผีสาง แต่ตอนนี้ทศเชื่อแล้ว ทศคิดว่าตัวเองกำลังโดนสิงร่างโดยใครก็ไม่รู้


กำลังคิดเพลินๆ ทศก็ถูกกระชากทะลุผนังเข้ามาในบ้าน ทศมองเห็นฝ้ายหลับอยู่บนที่นอน

ภาพประกอบจาก INTERNET​​


ทั้งที่เห็นฝ้ายใส่ชุดแบบนี้นอนประจำ แต่ตอนนี้ทศรู้สึกหึง ทศหึงร่างของตัวเองที่กำลังจ้องมองเมียสาวแบบหื่นๆ

“ทำไมรีบนอนล่ะที่รัก” ร่างทศถาม

“เมาล่ะสิ...มาแปลก” ฝ้ายบอก

“พี่รักฝ้ายนะ เราไม่ได้มีไรกันนานแค่ไหนแล้ว” ร่างทศถาม ทศพุ่งตัวพยายามจะกระชากร่างตัวเองที่กำลังกอดฝ้ายออกมาแต่ทำไม่ได้

“สองอาทิตย์แล้วมั่ง ถามทำไม วันนี้ไม่พร้อม...ไม่เอา...เหม็นเหล้า” ฝ้ายบอก

“ขอโทษ...แต่ต่อจากนี้พี่จะไม่เมาอีกแล้ว พี่จะตั้งใจทำงาน ไม่ให้ฝ้ายต้องเหนื่อย พี่รักฝ้ายนะ” ร่างทศบอก แต่ฝ้ายทำหน้าไม่เชื่อระคนแปลกใจ

“ไปอาบน้ำแล้วมานอนได้แล้ว” ฝ้ายบอก

“น้องฝ้ายสัญญาก่อนว่าพรุ่งนี้จะให้พี่มีไรด้วย” ร่างทศบอก ทศหึงหวงแต่ทำไรไม่ได้

“ก็ได้...สัญญา แต่ต้องไม่เมานะ” ฝ้ายบอก ก่อนที่ร่างทศจะหอมแก้มฝ้ายฟอดใหญ่ แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ ฝ้ายรีบเอามือเช็ดแก้มแต่แอบอมยิ้ม


คืนนี้ทศต้องทนมองร่างตัวเองกอดฝ้ายด้วยความทรมานใจ พยายามจะดึงตัวเองออกจากตรงนั้นแต่ทำไม่ได้ ทุกครั้งที่ออกห่างก็โดนอะไรบางอย่างดึงกลับมา แม้จะลองเปลี่ยนทิศทางก็โดนดึงกลับมาเหมือนเดิม จะหลับตาก็ทำไม่ได้ ได้แต่รับรู้ตลอดคืน ตอนนี้คงทำได้เพียงคาดหวังว่าพรุ่งนี้คงจะดีขึ้น...............


จบตอนที่ 1

HatHU  ผู้ชายใส่หมวก     นักเขียนแนวอีโรติค ชู้รัก NTR  ปวดตับ   แต่ละเรื่อง แต่ละตอน แต่งยาวหลายหน้า  ในราคาตอนละไม่เกิน 400 เหรียญทอง คุ้มค่าแน่นอนครับ ไม่เอาเปรียบ   ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความกรุณา ติดตามผลงานครับ       - คนที่ปลดล๊อคอ่านนิยายรายตอนครบทุกตอนของแต่ละเรื่อง สามารถอ่าน E-Book ได้ฟรี ที่แอพ ธัญวลัยนะครับ    ช่องทางติดต่อ  
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น