ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2561 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

ถึงเราสองคนจะรักกัน แต่บางอย่างที่เกิดมานั้น แค่ความรักมันยังไม่พอ ไม่พอที่จะทำให้ชีวิตราบรื่นต่อไปได้ เพราะนี่คือเด็ก เด็กคนหนึ่งที่เกิดมา เกิดมาเพื่อทำลายชีวิตคนหนึ่ง แต่เป็นดวงใจของอีกคนหนึ่ง

ถึงจะไม่พร้อมก็ต้องยอมรับ

จากนักศึกษากลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดียว

เลี้ยงคนเดียว ด้วยความรัก ไม่เคยที่จะพลักใส เหมือนพ่อแท้ๆของเขา

เพราะนี่คือลูกเขา คือชีวิต คือทุกอย่าง

แม้ต้องลำบากแค่ไหน ก็จะเลี้ยงให้เป็นเด็กดี ให้เป็นเด็กที่มีความสุข แม่จะเกิดมาจากแม่อย่างเขาก็ตาม

พี่ราม...ผมท้อง"ผมที่นั่งเล่นโทรศัพอยู่ปลายเตียงเอยบอกเบาๆกับแฟนหนุ่มที่แต่งตัวอยู่ตรงหน้า พี่รามมองผมแล้วยิ้มให้นิดหน่อยเท่านั้น

นี่มึงพูดจริงพูดเล่นเนี้ย??555"เสียงเขานั้นเจือแววขบขันแบบไม่เชื่อแต่ถามไปงั้น ผมขมวดคิ้วทันทีแล้วตอบกลับไป

พูดจริง พี่รามไม่เชื่อ??"ผมว่าเสียงเขียวแล้วทำแก้มป่อง ผมเชื่อว่าพี่ราม รักผมแล้ว เขาต้องดีใจที่ผมมีลูกให้เขาแน่ๆ

.

.

.

นานเลยที่ความเงียบเข้าครอบคุมผมที่แกล้งงอนกลับใจสั่นอย่างห้ามไม่อยู่

นิคราม มึงรู้มั้ยว่ากูเรียนอยู่นะ?"อยู่ๆพี่รามก็ถามผมขึ้นเบาๆ

อืม รู้สิ เราเรียนที่เดียวกันนิ"ผมหันไปตอบแต่แววตากลับต้องเบิกกว้างเมื่อมือหนายื่นเงินจำนวนหนึ่งมาให้ผม ผมทำหน้างงๆเหมือนจะถามว่าพี่รามเอามาให้ทำไม แต่คำตอบที่ได้กลับทำให้ผมแทบสิ้นสติ

มึงก็เอาเงินไปเอาลูกมึงออกไง มารหัวขนแบบนั้นกูไม่ต้องการหรอกนะคราม"

ปึก!!

เงินปึกนั้นกระจายฟ้อนอยู่เต็มหน้าผม เขาปาเงินปึกนั้นแล้วมองผมเหมือนตัวอะไรสักอย่าง

ทำไมละพี่ราม ฮึก นี่ลูกไงพี่ ลูกของเรา..."

มึงก็รู้ว่ากูมีชู้ แต่ที่มึงไม่เลิกกับกูเพราะจะให้กูรับเด็กผีในท้องมึงเป็นลูกใช่มั้ย เหอะ!!  คิดว่ากูรักมึงมากหรือไง จำไว้นะครามมึงมันไม่มีค่า มึงก็เป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์"เสียงเขาดังลั่น สาดใส่ถอยคำรุนแรงและดุร้ายใส่ผมมากมาย

"พี่สนุกมากมั้ย ฮึก พี่สนุกมากรึเปล่า..."

"ใจครามมันเจ็บตรงนี้พี่ มันเจ็บตรงนี้"ผมทุบที่หน้าอก

"..."

"ถ้าพี่คิดว่าการที่พี่ทำลายชีวิตคนๆนึงกับเด็กในท้องแล้วพี่สนุก ก็ตามแต่พี่เลย...ครามยอมแล้วพี่ ครามจะออกไปเอง ครามจะ...ไปเอง"

ขอบคุณนะพี่ ถ้าไม่ใด้พี่ครามก็ไม่รู้จะพึ่งไครอีกแล้ว ครามขอบคุณจริงๆ"

ไม่เคยถือโทษโกรธเขา เพราะเขาเป็นคนที่พาผมออกมาจากขุมนรก

ออกมาจากที่ๆเรียกว่าสลัม

ให้ได้เรียน ได้มีที่อยู่ได้สุขสบาย

ได้รูจักกับคำว่ารัก

แค่เรื่องแค่นี้

ครามไม่เป็นไร รักษาตัวดีๆ

รักนะพี่ราม

​------


ความคิดเห็น