email-icon

ขอบคุณสำหรับการเข้ามา "คอมเม้น" เป็นกำลังใจให้ไรท์ ถ้า "ติดดาว" ให้จะเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ เลย

ตอนที่ 35 ปลดอาภรณ์ 25+

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 ปลดอาภรณ์ 25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2561 23:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 ปลดอาภรณ์ 25+
แบบอักษร

“คนที่จะปลดอาภรณ์ของหวงโฮ่วได้...คือใต้อ๋องผู้เพียวนะเพคะ"

“ตัวข้าเองยังปลดไม่ได้หรือ”

“เพคะ มันเป็นธรรมเนียมเพคะ”

“รอข้านานหรือไม่” หลงหลานมู่เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม เยี่ยหลินบังคมแล้วออกไป

“ข้าร้อน...เยี่ยหลินไม่ให้ข้าเปลี่ยนชุด” นางจะปลดสายขาดเอวของตนเอง แต่เขาจับมือนางออก นางมองเขาด้วยสายตาต้องการจะกินกลืนเขา

“มาข้าถอดให้” หลงหลานมู่ปลดสายขาดเอวของนาง และเสื้อตัวนอกออกจากตัวนาง

“เดี๋ยวซิ” เขาปลดเสื้อของนาง แต่มือของนางมาดึงกางเกงเขาลงความเป็นชายจึงผงักขึ้นทันที

“ข้าต้องการมัน”

“ไม่ได้...ข้ายังไม่ได้ถอดชุดเจ้าเลย” เขาปลดชุดนาง เหลือเพียงชุดบางสีขาวทอด้วยไหมชั้นดี เขาไม่รอช้าที่จะดึงกางเกงนางลงมาด้วยเช่นกัน นางก็ไม่รอช้าที่จะผลักตัวเขานอนลง

“นี่เจ้าจะขืนใจข้าหรือ” เขายิ้มให้นาง

“ข้าต้องการเจ้า” นางสอดความเป็นหญิงเข้าไปด้วยความเร็ว ทำให้นางหลับตาเม้นริมฝีปากด้วยความเสียว มือของนางประทับลงบนอกของเขา ดันเขาให้นอนติดลงที่นอน ดึงชุดของเขาออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ทำให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องจากการฝึกซ้อมอยู่ทุกวัน

“อืมม์...” เขาที่เป็นคนครางเองด้วยความเสียว

“อ่าส์...” นางโนมตัวลงขนานกับเขา

“ซุนหวงโฮ่ว...” เขาขยำก้นนาง แล้วตีแรงๆ

“อ่าส์...ทำอีก...โอ้ย...ไม่ไหวแล้ว...อร๊าย....” นางกดความเป็นหญิงลงไปให้มิดความเป็นชายของเขา

“กริ๊ด.....” นางปลดปล่อยความสุขออกมาอย่างเต็มเปี่ยม เขาก็ไม่ต่างกัน นางยังคงขยับอีกครั้ง

“เจ้า...ยังไม่เหนื่อยอีกหรือ” เขามองการกระทำของนางจากเหล้าโสมที่แรงและใส่ตัวยาที่ทำให้เกิดกำหนัดขึ้นไปอีก ว่าตนจะดื่มคนเดียว แต่มันไม่ส่งผลกับตัวเขานัก แต่กับสตรีด้วยแล้วดื่มเข้าไปเพียงน้อยนิดจะทำให้คึกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ข้ายังไม่เสร็จ” นางกดลงบนตัวเขาแล้วขยับสะโพกสายไปมา เขาจึงดันตัวนางให้นอนลง กลัวว่านางจะปวดหลัง ดูท่าว่าฟ้าไม่สางนางคงไม่หยุดเป็นแน่


ซุนหลี่ลืมตาขึ้นด้วยความเมื่อยล้า มองออกไปนอกตำหนักแสงแดดส่องเข้ามาถึงตำหนักหมิงเทียน ซึ่งเป็นตำหนักของหลงหลานมู่ นางลุกขึ้นนั่งด้วยร้างกายอ่อนล้า

“โอ้ย...ปวดหลังจัง” นางจับหลังตัวเองที่ปวดอยู่...ไม่ใช่แค่ที่หลังแต่ปวดไปทั้งตัว

“ตื่นบรรทมแล้วหรือเพคะ หวงโฮ่ว” เยี่ยหลินยิ้มให้ซุนหลี่ พร้อมกับอ่างน้ำกลิ่นดอกไม้นานาพันธุ์เหมือนเช่นทุกเช้า

“ใต้อ๋องเข้าประชุมกับขุนนางอยู่หรือ” นางยิ้มให้กับเยี่ยหลินแล้วเอาผ้าในอ่างชุบแล้วเอามาเช็ดหน้า

“เพคะ...ทรงเขาประชุมได้สักพักใหญ่ๆ แล้วเพคะ”

“งั้นหรือ” 

ซุนหลี่นางเข้าใจดีถึงจะเหนื่อยแค่ไหน...ราชกิจต้องสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว

...ถึงเขาจะไม่ได้นอนก็ตามที...

“จะสรงน้ำเลยหรือไม่เพคะ” เยี่ยหลินยิ้มให้กับนางที่ไม่มีอาภรณ์อะไรอยู่บนร่างเหมือนเช่นทุกวัน รอยแดงตามซอกคอแดงเห็นได้ชัด รู้ดีว่าไม่ว่าวันไหนใต้อ๋องคิดอย่างจะมีโอรสกับเจ้าเหนือหัวที่อยู่ตรงหน้าแค่คนเดียว และใต้อ๋องก็บ่ายเบี่ยงที่จะมีสนมหรือนางในมาดูแลเสมอ

“ก็ดีเหมือนกัน”


“องครักษ์หลี่...ข้าอยากให้เจ้าหาขันทีที่ไว้ใจได้ มาดูแลหวงโฮ่ว” หลงหลานมู่ละจากฎีกามองที่องครักษ์หลี่

“พะยะค่ะ กระหม่อมจะจัดการให้” องครักษ์หลี่รับบัญชา แล้วก็คิดได้อีกเรื่องหนึ่งที่พูดในที่ประชุม

“ใต้อ๋อง...ยังอีกเรื่องหนึ่งพะยะค่ะ”

“มีอันใดก็ว่ามา”

“อ๋องซี่เยี่ย เมืองขึ้นของเราส่งสาร์น มาอยากจะส่งองค์หญิงใหญ่นามว่า หลินหมี่มาเป็นสนมของใต้อ๋อง”

“เรื่องนั้นข้ารู้แล้ว เจ้าออกไปเถิด” หลงหลานมู่ถอนหายใจยาวๆ 


“ตั่งแต่ข้าแต่งงานกับใต้อ๋องมาเกือบสามปี...ข้าไม่มีวีแวว ว่าข้าจะตั่งครรภ์แต่อย่างใด” ซุนหลี่พูดขึ้นมาขณะที่ถักชุดให้หลงหลานมู่ไว้ใส่ในหน้าหนาว เพราะที่เมืองหลวงถึงช่วงหน้าหนาวก็จะหนาวมาก หิมะจะตกเป็นเวลาสองเดือนเต็มๆ

“ผู้มีบุญคงยังไม่มาเกิดเพคะ...หม่อมฉันว่าอีกไม่นานนี้อาจจะมาก็ได้นะเพคะ” เยี่ยหลินพูดเพื่อปลอบใจนาง ไม่อยากให้นางคิดมากเพราะใต้อ๋องก็อยากได้โอรสจากนางเช่นกัน

“ข้าได้ยินว่าองค์หญิงหลินหมี่ จะมาเป็นสนมใต้อ๋องมิใช่หรือ เห็นว่างดงามยิ่งนัก นางอาจจะมีโอรสให้ใต้อ๋องได้” ซุนหลี่ถักชุดโดยไม่สนใจ แต่ลึกๆ แล้วก็ไม่อยากให้หลงหลานมู่มีใครนอกจากนาง แต่จะทำอย่างไรได้ ฟ้าลิขิตให้มาเป็นหวงโฮ่ว ต้องยอมรับในข้อนี้ให้ได้

“แต่ว่า...ใต้อ๋องอยากจะมีโอรสกับหวงโฮ่วมากกว่า...”

“จะลูกใครก็ช่าง แต่ขอให้เป็นลูกของใต้อ๋องก็พอ...ข้าเป็นหวงโฮ่ว...อะไรที่ทำให้ใต้อ๋องสบายพระทัย...ข้าก็จะทำ” แม้นว่าในใจจะปวดร้าวเพียงใดก็ตาม หลงหลานมู่ที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกได้ยินทุกถ้อยคำของนาง ทำให้เขาก็ปวดใจที่ต้องรับสนมมาใหม่แต่จะทำอย่างไงได้ มันไม่มีทางเลือกจริงๆ เพราะซี่เยี่ยเป็นเมืองใหญ่ก็จริงแต่ไม่อยากจะเปิดศึกให้เสียไพร่พลไปมากว่านี้


นิยาฟรี ขอมากว่า 10 เม้นแล้วจะมาต่อให้นะ

1 เม้น 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น