อัปวันละ 2 ตอน ช่วงก่อนเที่ยงวันและก่อนเที่ยงคืนค่ะ อาจมีเลทบ้างแต่จะมาให้ได้อย่างน้อย 2 ตอนต่อวัน ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 27 ไฟราคะ NC18+

คำค้น : ย้อนเวลามาหาสามี ละอองอาย เจ้านาย เจ้า ย้อนอดีต ทะลุมิติ NC Nc nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2561 17:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 27 ไฟราคะ NC18+
แบบอักษร


วันนั้นกิ่งแก้วจำต้องอยู่แต่ในห้องอย่าง ‘เชื่อฟัง’ โชคยังดีที่ยังมีหนังสือลายเส้นขยุกขยิกพออ่านได้ช่วยฆ่าเวลา ทว่าจนแล้วจนรอดความเบื่อและความหน่ายก็ทำให้หญิงสาวจำต้องเดินไปทอดกายลงบนเตียง ปิดเปลือกตาลงอย่างพ่ายแพ้และหลับไปในที่สุด


สีบัวนั่งอยู่ข้างเตียงคอยพัดวีไม่ให้แมลงมาตอมไต่นายของตน สายตานั้นทั้งรักและเทิดทูนเสียยิ่งกว่าอะไร


ทางด้านของผู้เจรจาค้าไม้ ผลของการเจรนานั้นเป็นไปอย่างที่ทั้งสองฝ่ายพอใจ หลังตกลงกันเรียบร้อยขุนวิชิตและเจ้าของปางไม้ก็เดินกลับกันมาทางตลาด


ฝีเท้าเจ้าของปางไม้นั้นดูเร่งร้อนอย่างเห็นได้ชัด ทว่าขุนวิชิตกลับลอยชายเหมือนกับมิได้สนใจความเร่งร้อนและไม่คิดจะเร่งรีบตามเพื่อนเสียด้วย


“จะรีบไปไหนละพ่อสัก อากาศก็ออกจะเย็น สินค้าก็ตั้งมาก มิมีสิ่งใดดึงดูดใจพ่อสักได้บ้างเลยฤๅ” คนขี้หยอกเช่นขุนวิชิตก็อดจะกล่าวเล่นกับเกลอหนุ่มมิได้


“ท่านขุนเดินไปก่อนเถิด ประเดี๋ยวข้าจะกลับมา” พูดจบก็ไม่เล่นรำทำเพลง นายห้างสักหมุนตัวกลับเดินดุ่มๆไปพร้อมบ่าวคนสนิทโดยไม่แลหลัง


ทิ้งให้ขุนวิชิตมองตามด้วยแววตากรุ่มกริ่ม สำหรับชายที่ไม่เคยวุ่นวายใจเพราะ ‘สตรี’ อย่างเขา เพียงเห็นว่าเพื่อนอาจจะต้องลองได้เปิดโลกเสียบ้าง แล้วจะได้รู้ว่าสตรีทั้งหลายนั้น มิได้มีสิ่งใดผิดแผกแปลกไปจากกัน ล้วนแล้วแต่อ่อนหวานและกอดอุ่นทั้งสิ้น


จะคนไหนๆก็มิได้ต่างไปจากกันแม้แต่น้อย


ครั้นพอกลับมาถึงเรือนรับรอง บนเรือนยังมีพวกบ่าวของเรือนใหญ่มาทำความสะอาดและจัดเตรียมข้าวของให้เจ้านายพร้อมใช้ เหตุเพราะขบวนของนายห้างนั้นเป็นกลุ่มชายกำยำเสียส่วนใหญ่ งานบ้านงานเรือนคงทำกันมิถนัด ขุนวิชิตจึงส่งคนลงมาช่วยอีกแรง


เมื่อไม่พบสิ่งใดผิดปกติ ชายหนุ่มจึงเดินไปยังห้องนอนของตนด้วยฝีเท้าที่เงียบสนิท ปานประหนึ่งเท้าแมวตัวเล็ก แม้แต่ยามเปิดประตูยังแผ่วเบาเสียจนสีบัวที่นั่งพัดวีแมลงให้เจ้าม่านฟ้าอยู่ในห้องยังมิทราบ


เด็กสาวตกใจแทบจะล้มหงายหลัง ทว่าชายหนุ่มกลับยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากเบาๆ เป็นเชิงบอกให้เงียบก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งขอบๆเตียงอย่างไร้สุ้มเสียง


เด็กสาวที่เห็นทีท่าดังนั้นจึงเร่งถอยร้นออกไปอย่างรู้หน้าที่ แม้ใจจะยังห่วงนายหญิงอยู่บ้าง ทว่าความกลัวที่มีต่อนายห้างนั้นมากกว่า จำต้องปิดประตูห้องอย่างเงียบฉี่และออกไปนั่งเฝ้าอยู่ด้านนอกเสียแทน


หญิงสาวนอนทอดกายอย่างเกียจคร้าน ชายเสื้อยกขึ้นสูงตามท่าทอดกายทับหมอนอิงจนเห็นนวลเนื้อขาวผ่องเป็นเอกของเธอ อีกทั้งการอยู่ในห้องหับมิดชิดยังทำให้เมียรักมิได้แต่งตัวปกปิดมากจนเกินไป เนื้อหนังตรงไหนที่อยากจะเห็น ก็ได้เห็น


ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปไล้สัมผัสต้นแขนของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ใบหน้าคมสันจะโน้มลงไปหาพวงแก้มนวลพ่อง ที่ยามนี้ซับสีเลือดจนเป็นสีชมพูระเรื่อน่ามอง


กรุ่นกริ่นดรุณีหอมหวนชวนให้หลง มิอาจห้ามความปรารถนาอันหอมหวานที่รบเร้าจิตใจชายอย่างแรงกล้า


กิ่งแก้วสัมผัสได้ถึงการถูกรบกวนอย่างแผ่วเบาในยามแรก ที่ข้างแก้มใส ทว่าไปๆมาๆมันกลับกลายเป็นเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ สัมผัสร้อนนั้นเริ่มรุกไล้มาที่ริมฝีปากอย่างเชื่องช้า ก่อนจะบุกทะลวงเข้ามาค้นหามธุรสหวานล้ำอย่างอุกอาจ


ลมหายใจร้อนลวกรดที่ข้างแก้มสาว ความนุ่มนิ่มของเรียวลิ้นที่เข้ามาหมุนกวาดรอบลิ้นชวนให้ลมหายใจขาดห้วง


ครั้นลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าคนที่ก่อกวนอยู่นั้นหาใช่ใครอื่น หากแต่เป็นชายหนุ่มร่างผอมสูงที่ตอนนี้กำลังทิ้งตัวลงมาทาบทับร่างของเธอทั้งตัว อีกทั้งสองตาก็ยังหลับพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม ไม่สนใจสักนิดว่าตัวเขาไม่ใช่เบาๆเหมือนอย่างเด็กๆ


“อือ...” เสียงกิ่งแก้วประท้วงอยู่ในลำคอ เหตุเพราะปากยังถูกเขาปิดผนึกเอาไว้จนแน่น


ความงัวเงียทำให้หญิงสาวมิมีแรงมากพอจะขัดขืน จำต้องต่อต้านชายหนุ่มอย่างแผ่วเบาราวกับคนไม่มีกำลัง


ครั้นถูกคนใต้ร่างพยายามจะขัดขืน ด้วยทีท่าที่เหมือนจะยั่วยุเสียมากกว่า คนก่อกวนจึงค่อยๆผละริมฝีปากออกจากเธออย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก


ลมหายใจของเขาเริ่มถี่กระชั้น บ่งบอกชัดถึงความหวามไหวในกายที่เพิ่มเป็นเท่าทวีเพียงได้ไล้สัมผัสเพียงไม่นาน


“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เจ้าคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามพลางขยับกายลุกขึ้นนั่ง แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ถึงลมหายใจของชายหนุ่มที่แปรเปลี่ยนไป


ความรุ่มร้อนในกายนั้นมีมากเป็นเท่าพันทวี แต่ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็ยังเป็นคนหน้าบางมากเกินที่จะ ‘จัดการ’ ภรรยาของตนเอง ตอนที่แสงสุริยันยังส่องแสงเช่นนี้


“เพิ่งมา” บอกเสร็จก็เร่งขยับกายไปนั่งให้เป็นปกติ ฝ่ามือเรียวยาวนั้นลูบไล้ลำคออย่างไม่สบายตัว


ไฟราคะนั้นถูกจุดแล้วดับลงง่ายๆเสียที่ไหน... ตอนยังไม่รู้ฤทธิ์ของมันก็แล้วไปเถอะ แต่ตอนนี้รู้แล้ว ว่ามันร้อนแรงและสุขสมเพียงใด การจะ ‘ยับยั้ง’ เหมือนอย่างที่ผ่านมาไม่ใช่เรื่องง่าย


และจะให้ไปทำ ‘กับคนอื่น’ เขาก็ทำไม่ลง อีกทั้งยังทำไม่ได้


“อยากออกไปข้างนอกไหม?” ชายหนุ่มหันไปถามด้วยแววตาเชื้อชวน


“ไปไหนเจ้าคะ?” หญิงสาวกลับถามกลับด้วยทีท่าตื่นเต้นเป็นลิงโลด


ครั้นได้เห็นแววสนุกในดวงตาของเจ้าหล่อน มุมปากของคนยิ้มยากก็กระตุกขึ้นเล็กน้อย ฝ่ามือหนาอยากเหลือเกินที่จะเอื้อมไปหยิกแก้ม ‘เด็กชอบเที่ยวชอบเล่น’


แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้เอื้อมมือไปทำอย่างนั้น แค่รอยแดงตามลำคอและเนินหน้าอก ก็น่าเห็นใจมากพอแล้ว


“ตลาด” บอกพลางขยับกายลุกขึ้นยืน จัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เหมือนอย่างไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น


แวบแรกที่ได้ยินคำว่าตลาดนั้น กิ่งแก้วแย้มยิ้มด้วยความดีใจ ทว่าพอนึกย้อนกลับไป หนก่อนก็ตลาดไม่ใช่เหรอ ที่เขาปล่อยให้เธอต้องเดินอยู่สองคนกับสีบัว เงินสักแดงก็ไม่ให้


ใจร้าย!


“ไปกันแค่เรา...” คำตอบของชายหนุ่มนั้นเหมือนกับอ่านถ้อยคำในแววตาของหญิงสาวได้


มิได้มีคำตอบใด เพียงแต่ใบหน้าหวานละไมนั้นเงยขึ้นมาแย้มยิ้มเสียจนเห็นฟันขาวเรียวตัวสวยเกือบจะทุกซี่


“จะไปไหนกันฤๅเจ้าคะ?” ทว่าเพียงแค่สองชายหญิงเดินออกมาจากห้อง เสียงใสของคุณหนูมณีก็ดักทั้งสองคนเอาไว้เสียก่อน


กิ่งแก้วนึกหมั่นใส้ใบหน้าหวานนั้นเสียจริงๆ เด็กอะไร ร้ายลึกได้ตั้งแต่เล็กแต่น้อย ถ้าเป็นลูกเป็นหลานละจะจับตีเสียให้เข็ญหลาบ


“พี่จะไปตลาด” ชายร่างสูงตอบอย่างสุภาพเหมือนอย่างเคย


“น้องไปด้วยได้ไหมเจ้าคะ?” และแล้วประโยคที่กิ่งแก้วคิดว่าจะต้องได้ยินก็ดังขึ้น


“พี่ก็คิดว่าน้องมณีซื้อครบตั้งแต่วันนั้นแล้วซะอีก...” กิ่งแก้วไม่ปล่อยให้เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมาทำตัวเป็นหมาตามเกวียนได้ง่ายๆหรอก


เดี๋ยวเจอ!


“แหม...คุณพี่ก็ น้องเพียงแต่อยากไปเดินเล่นแก้เหงาก็เท่านั้น แต่หากเป็นการรบกวนคุณพี่ทั้งสอง...น้องไม่ไปก็แล้วกันเจ้าค่ะ” สีหน้านั้นน่าสงสารเสียนี่กระไร อีกทั้งยังก้มหน้าปานประหนึ่งจะหลบซ่อนน้ำตาจากคนอื่นอย่างไรอย่างนั้น


เด็กนี่มันร้ายเสียยิ่งกว่านางร้ายในละครหลังข่าว โอ๊ย! กิ่งแก้วละอยากวางเหตุผลจะจัดให้น้องนางสักดอกสองดอก


“รบกวนอะไรกันละ ไปกันนี่แหละ หลายๆคนสนุกดี” แต่แล้วประโยคของกิ่งแก้วก็ทำให้นายห้างหนุ่มต้องหันกลับมามองอย่างไม่เข้าใจ


สำหรับคนอื่นนี่อาจจะดูเป็นความใจกว้างของเธอ แต่จะมีใครรู้...เธอเตรียมบทสั่งสอนไว้ให้น้องสาวที่น่าสงสารคนนี้เรียบร้อยแล้ว


เตรียมรับให้ดี!  


******************************************************************************************************************************************************************************************


หลุดพล็อตไปแล้ววว แต่งกี่ทีไม่เคยตรงพล็อตสักที 5555 รับรองว่าซะใจแน่นอนฮับ 

จริงๆผู้หญิงร้ายๆอย่างนุงมณีนี่น่าจับมาทำอีกเรื่องมาก 5555 แต่ไม่เอาดีกว่า ย้อนยุคมันเหนื่อยมากกก 

ขอกำลัังใจให้เค้าหน่อยยย แค่เม้นต์มาก็ดีใจแล้ววว เร็ววว อ่อยขนาดนี้แล้วอย่าใจร้ายจิ จุฟ


***************************************************************************************************************************************************************************************

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว