ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ :)

เจอกันครั้งเเรก

ชื่อตอน : เจอกันครั้งเเรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 122

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2561 23:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันครั้งเเรก
แบบอักษร

“วันนี้บอสดูอารมณ์ดีนะคะ” ลูกปัด เลขาคนสนิททักชายหนุ่มสูงโปร่งใส่ชุดสูทที่เหมือนหลุดออกมาจากซีรี่ย์เกาหลี ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูดีราศรีจับไปหมด

“หึ นิดหน่อย” ดวงตาสีนิลฉายเเววเป็นประกายเมื่อได้ยินข่าวดีว่าคนที่ตนนั้นรอที่จะได้เจอมานานหลายปีโดยไม่สนว่าสิ่งที่ตามมาจะดีหรือไม่ขอเเค่ได้เจอกับหญิงสาวที่ตนรักก็พอ

“เดี๋ยวเรียกคุณรินมาพบผมนะ ผมจะบรีฟโปรเจคต่อไป”

“ได้ค่ะบอส”


แผนก Marketing and Design

“คุณรินคะ บอสเรียกพบค่ะ”

“ค่ะๆ”

หญิงสาวอยู่ในชุดเชิ้ตทำงาน และกระโปรงทรงสอบลุคทะมัดทะเเมงเดินตามลูกปัดเลขาสาวไปยังห้องของประธาน



“สวัสดีครับคุณริน”

“...”

ร่างเล็กในเรือนผมยาวเป็นลอนสลวยสีน้ำตาลอ่อนที่คุ้นตาบวกกับหน้าตาน่ารักสดใสที่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่และดื้อรั้น เครื่องสำอางอ่อนๆที่ถูกเเต่งเเต้มเป็นอย่างดีบนใบหน้าทำให้หน้าของหญิงสาวดูโตขึ้นแต่ในขณะเดียวกันก็ยังน่ารักสดใสและเชิญชวนให้มอง ชายหนุ่มรู้สึกถึงการโตขึ้นของหญิงสาวตั้งเเต่จบมหาวิทยาลัยและไปเรียนต่อ


แววตาของร่างบางที่ก่อนหน้านี้เป็นประกายได้หม่นลงเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าคือคนที่ตนนั้นไม่อยากเจอที่สุด เเต่ในอีกเศษเสี่ยวของใจกลับเป็นคนที่โหยหาที่สุดเช่นเดียวกัน...

“คุณ?” จากความตื่นเต้นถูกแปรเปลี่ยนเป็นความสงสัย เหมือนเวลาได้หยุดลงเนิ่นนาน ก่อนที่จะถูกขัดจังหวะด้วยคำพูดที่ทิ่มแทงใจ

“นี่มันอะไรกันคะ คุณ?”

“พี่อธิบายเรื่องนี้ได้นะคะ”

“แล้วที่คุณมาอยู่ตรงนี้...ได้ยังไง”

“พี่เเค่...”

“คุณกับพี่พอลร่วมมือกันหลอกรินเหรอ” ร่างบางขมวดคิ้วเเน่น

“ไม่ใช่นะคะ พี่เพิ่งจะได้ตำเเหน่งนี้เมื่อปีที่แล้วค่ะ ก่อนหน้านั้นพี่เป็นเเค่หัวหน้าแผนกที่รินเคยฝึกงานไง”

“หมายความว่ายังไง”

“พี่กับพอลไม่ได้หลอกรินนะ เเค่พี่เพิ่งจะได้ตำเเหน่งนี้ต่อจากพี่ชายของพี่เท่านั้นเอง”

ร่างบางขมวดคิ้วอีกครั้งก่อนจะคิดทบทวนลำดับเหตุการณ์ในหัว ถ้าอย่างนั้น...

“อ้อ รินเข้าใจแล้ว คุณไม่ผิดหรอกค่ะ รินมันโง่เอง โง่เหมือนที่รินเคยเป็น รินผิดเองที่ไม่รู้ว่าคุณคือคุณติน อัครเสมวกุล” หญิงสาวพูดโดยมีน้ำตารื้นขึ้นมาที่ขอบตาเมื่อนึกถึงสิ่งเก่าๆ

“ริน ไม่เอาหน่า” ตินเดินไปหาก่อนจะใช้สองมือจับเเขนของอีกฝ่าย ทั้งที่ในใจอยากจะบอกเหลือเกินว่าตนนั้นเพิ่งเปลี่ยนนามสกุลมาใช้นามสกุลเดียวกับบิดาซึ่งก่อนหน้านี้ตนใช้นามสกุลมารดามาโดยตลอด โดยที่ตนไม่ได้อยากจะเปลี่ยนนามสกุลเลย เพียงเเต่เป็นหน้าที่ที่ปฏิเสธไม่ได้ รวมถึงต้องรักษาหน้าตาของตระกูลทั้งที่ไม่เต็มใจเลย

“สนุกพอรึยังคะ รินสัญญาว่าถ้ารินทำงานครบปีตามสัญญาจ้าง รินจะขอลาออก”

“ไม่เอาหน่าริน” ร่างสูงขมวดคิ้วเเน่นแววตาจริงจัง

“ปล่อยนะคะ”

“พี่ขอโทษนะริน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฮึก” ในที่สุดความอดทนของหญิงสาวก็พังทลาย ภาพที่สร้างให้ตนเองเป็นคนเเข็งเเรงกลับอ่อนยวบอีกครั้งเมื่อเจอกับผู้ชายตรงหน้า ทำไมเขาถึงช่างทรงอิทธิพลได้ถึงเพียงนี้

“อ้อ อย่าลืมที่คุณให้สัญญาไว้กับรินนะคะ”

“ริน นั่นมันผ่านมานานแล้วนะ”

“สัญญาคือสัญญาค่ะ” ร่างเล็กปาดน้ำตาก่อนจะยิ้มสดใสอีกครั้ง

“สวัสดีค่ะ รินณาค่ะ” ร่างบางยิ้มทักทายร่างสูงราวกับคนละคน แววตาที่หม่นหมองเเปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นและสั่นไหว

“ริน”

...

“ริน”

“ว่าเรื่องงานมาเลยค่ะ รินจะทำให้เต็มที่ ไม่ให้คุณตินผิดหวัง”

ความคิดเห็น