ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ :)

ชื่อตอน : โน้มน้าว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 130

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2561 01:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โน้มน้าว
แบบอักษร

"​เเต่ถ้า รินปฏิเสธ กูขออะไรมึงอย่างนึงได้มั้ยวะไอติน"

"...อะไร"

"กลับมาเป็นไอตินคนเดิมซะที "

"..."


พอลพูดพร้อมกับยื่นมือไปตบบ่าเพื่อนสนิท สีหน้าเเววตาของเขาอ่อนลง เพราะรู้ว่าตินเองก็มีอดีตที่เจ็บปวด อดีตที่ไม่ได้สวยงามถึงเเม้จะอยู่ในตระกูลอัครเสมวกุลที่เพียบพร้อมครบทุกอย่าง เเต่ก็ใช่ว่าจะได้ทุกอย่างที่อยากได้ จะได้ทำทุกอย่างที่อยากจะทำ เพราะ แม่ของตินเป็นภรรยาคนที่สองของคุณเดช อัครเสมวกุล ถึงเเม้ว่าจะจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายก็ตาม เเต่ยังไง พี่ชายของตินที่เป็นลูกของภรรยาใหญ่ ต้องมาก่อนเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องสิทธิ์ ความรัก  หรือเรื่องบริษัทก็ตาม

ถึงเเม้ว่าตอนนี้บริษัทอัครเสมวกุลจะมี ติน อัครเสมวกุล ขึ้นเเท่นเป็นประธานบริษัท เเต่ฉากหลังคือ ผู้เป็นพี่อย่าง วิน วิศรุต อัครเสมวกุล ผู้ซึ่งเคยเป็นประธาน กำลังจะไปศึกษาต่อต่างประเทศรวมถึงกำลังดำเนินการจัดการขยายสาขาบริษัทอย่างลับๆในเเถบยุโรปตามคำสั่งของผู้เป็นพ่ออย่าง เดช อัครเสมวกุลอีกด้วย บริษัทอสังหาริมทรัพย์อัครเสมวกุลนี้จึงมีตินที่รับตำเเหน่งเป็นประธานบริษัท หลังเรียนจบได้1ปี  


"ขอบคุณที่เป็นห่วงไอ้พอล"     ตินตบบ่าเพื่อนและยิ้มจางให้กับเพื่อนรักที่อยู่ข้างๆเสมอ

"..."

"กูรู้ว่าคนอย่างมึง ทำให้รินเปลี่ยนใจได้"   ตินยิ้มให้พอลอย่างคาดหวังโดยที่ในหัวก็ไม่รู้เหมือนกันว่า พอลจะพูดเกลี่ยกล่อมรินได้ด้วยวิธีไหน ถึงเเม้ว่าพอลจะพูดโน้มน้าวเก่งก็ตาม 

"เออ กูจะพยายามไอ้เพื่อน"  พอลพูดเซ็งๆ


- คาเฟ่ย่านทองหล่อ -

"พี่พอลเลี้ยงรินใช่มั้ยคะมื้อนี้" รินหันไปแซวพอลหลังจากที่เขานัดเธอมากินข้าวเที่ยงแบบกระทันหัน ใกล้ๆออฟฟิศ 

"พี่ยังไม่ได้ฉลองให้น้องรหัสพี่หลังเรียนจบเลยอ่ะ วันนี้พี่ว่างพอดี"

"รินพูดเล่นนนน พี่พอลก็ รินต่างหากยังไม่เคยเลี้ยงที่พอลเลย มีงานทำเเล้วขอน้องเลี้ยงพี่บ้าง"

"ได้ไงล่ะเรา พี่อยากทำตัวเป็นสุภาพบุรุษกับเค้าบ้าง ฮ่าๆ แล้วงานที่ออฟฟิศใหม่เป็นไงคะ"

"เปลี่ยนเรื่องเลยนะพี่พอล" รินทำหน้าคาดโทษเนื่องจากฝ่ายชายไม่เคยให้เธอใช้เงินในกระเป๋าเลย ทุกครั้งที่ได้เจอ

"ฮ่าๆ ร้านนี้เป็นร้านเพื่อนพี่เองครับ สบายมากกก รินเเหละเปลี่ยนเรื่อง"

"ก็ดีค่ะ เเต่เหมือนงานไม่ใช่สไตล์ที่รินถนัดเท่าไหร่" 

"แล้วรินโอเครึเปล่า" 

"โอเคค่ะ พี่ๆในออฟฟิศน่ารักดี รินเเฮปปี้"

"ว้าเเย่จัง"

"ทำไมคะพี่พอล" รินทำหน้าสงสัย

"ไม่บอกดีกว่า"

"พี่พอล บอกรินนนน" รินทำหน้าอยากรู้สุดขีด 

"พี่เห็นรินดูเเฮปปี้ พี่ไม่บอกดีกว่า" พอลทำหน้ากวน

"พี่พอลอ่ะ อย่ากวนดิ บอกมา" พอลรู้ดีว่าต้องเล่นมุกไหนให้รินสนใจและทำให้เนียนที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

"พอดี บริษัทที่รินเคยไปฝึกงาน เค้ารับสมัครคนจบใหม่ เเถมตำเเหน่งดีมากเลย project director แหนะ"

"อัครเสมวกุล กรุ๊ป เหรอคะ"

"ใช่ เค้าต้องการเด็กรุ่นใหม่ที่มีประสบการณ์ด้านภาษาเป็นหลักและด้านดีไซน์น่ะ อย่างที่รู้ๆในวงใน ว่าคุณเดชซุ่มขยายบริษัทในเเถบยุโยป" พอลทำหน้าเจ้าเล่ย์ก่อนจะพูดขายของอย่างที่เขาถนัด และสิ่งที่เป็นความสามารถพิเศษของพอล ไม่ใช่เเค่รูปร่าง หน้าตา คารมเเละเสน่ห์ที่ทำให้สาวๆ หลง เเต่ยังเป็นคำพูดที่ดูดีจนทำให้ฝ่ายตรงข้ามคล้อยตามได้ง่ายๆ

"พี่คิดว่ารินน่าจะสนใจ เดี๋ยวพี่จะส่งลิ้งให้ในไลน์นะ "

"อ่อๆ ได้ค่ะ"  รินมีสีหน้าที่สนใจเเต่ก็กังวลไปพร้อมๆกัน จนพอลที่สังเกตเห็นเริ่มรู้สึกผิด แต่ในเมื่อเลือกที่จะทำเเล้ว ก็ต้องทำให้สุด

"รินลองดูๆ ละกันนะ พี่ว่าออฟฟิศมันใกล้บ้านรินดีแล้วก็ใกล้ออฟฟิศพี่ด้วย ฮ่าๆ" พอลยิ้มก่อนที่จะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้กับริน เป็นธรรมดาที่ใครๆก็คิดหนัก เมื่อเงินเดือนในบริษัทใหญ่โตอย่าง อัครเสมวกุลกรุ๊ป ค่อนข้างเเรง บวกกับความมั่นคงในตำเเหน่งก็ค่อนข้างสูง 

"เครียดเลยเหรอ เจ้าตัวเล็ก ฮ่าๆ" พอลเอี้ยมมือไปยีผมคนตรงหน้าและปฎิเสธไม่ได้ว่าเรื่องเครียดที่รินคิดนั้นเป็นเรื่องตำเเหน่งงานที่น่าสนใจ และ อีกหนึ่งเหตุผล...

ที่กลัวจะเจอกับใครบางคน ซึ่งเป็นหัวหน้าเเผนก Hospitolity Design ที่ตนเคยฝึกงานอยู่

"พี่ส่งลิ้งให้ละเจ้าริน" พอลพูดพร้อมกับเงยหน้าจากโทรศัพท์ 

รินกดดูลิ้งเเละพบว่าตำเเหน่ง และเเผนกงานที่รับสมัครอยู่คนละเเผนกกับตอนที่รินฝึกงาน ถึงเเม้ว่าจะคิดถึงรุ่นพี่ที่อยู่ทีมเดียวกันตอนฝึกงาน เเต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่ายังคิดถึงคนๆหนึ่ง ที่ไม่ได้เจอมานานเช่นเดียวกัน...


"ขอบคุณนะคะพี่พอลที่เลี้ยง วันหลังตารินนะ "

"ได้เสมอน้องรัก"

"ได้เสมอตลอดอ่ะพี่พอล" รินหันไปแซวชายหนุ่ม ก่อนจะยิ้มบางๆ ให้กับผู้เป็นพี่ที่สนิทตั้งเเต่สมัยมหาวิทยาลัย


ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตำเเหน่งงานที่รับสมัครค่อนข้างมีอิทธิพลกับริน เพราะเนื่องจากความที่เป็นบริษัทใหญ่บวกกับความคุ้นชินกับงานเเละคนที่นั่น ทำให้หญิงสาวคิดเเต่เรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมาในหัว

"อันนี้ดีป่ะ"

"..."

"เฮ้"

"..."

"เฮ้เจ้ทึ่ม!!!"

"ห้ะๆ ตกใจหมด"

"เรียกเป็นล้านรอบเเล้ว มัวคิดอะไรอยู่ ตัวเองชวนออกมาชอปปิ้งเเท้ๆ เเต่ใจลอยไปไหนก็ไม่รู้"

"แหม่ เป็นชุดเลยนะกาย" รินเขกหัวรุ่นน้อง ที่สนิทกันเหมือนเพื่อนอย่างกาย

"ก็พี่อะ สรุปคิดไรอยู่"

"ฉันกำลังคิดว่า ...จะลองไปสมัครดู"

ความคิดเห็น