เรื่องนี้มันก็จะเศร้าๆ หน่วงๆบ้าง และจะหวานจนเลี่ยนไปเลย ช่วยกดไลค์กดแชร์ให้ไรท์ด้วยจ้า

บทที่ 2 เจอกันครั้งแรก

ชื่อตอน : บทที่ 2 เจอกันครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 15:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 เจอกันครั้งแรก
แบบอักษร

บทที่ 2 เจอกันครั้งแรก 

 

@บริษัท A Company วันฟิตติ้งเสื้อผ้า 

“สายแน่เลยกู แม่ง เมื่อคืนไม่น่าดึกเลย” ผมก้มหน้าดูนาฬิกาที่ข้อมือก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาเจอผู้หญิงหน้าตาจืดๆคนหนึ่งยืนขวางทางผมอยู่ 

“เฮ้ ยัยบื้อเอ้ย เธอขวางทางฉันอยู่นะ รู้มั้ยว่าฉันกำลังรีบหน่ะ” 

“เอ่อ ค่ะๆ ขอโทษค่ะ หลบแล้ว เอ่อ คุณลา.....” ฉันพูดยังไม่ทันจบเขาก็เดินกระแทกไหล่ฉันไป เฮ้อเพิ่งรู้ว่าคนหล่อก็ไม่มีมารยาทเหมือนกัน หรือเขารำคาญที่ฉันมัวแต่ตะลึงในความหล่อของเขาก็ไม่รู้ แล้วทำไมฉันต้องใจเต้นแรงแค่ได้เห็นหน้าเขาด้วยเนี่ย เฮ้อรีบไปทำงานดีกว่า อ้อ ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าฉันรู้จักเขาได้ยังไงหน่ะ ฉันก็รู้จักเพราะเขาดังมากๆนั่นแหละไม่มีใครไม่รู้จักวง NAVY หรอก 

เมื่อถึงห้องทำงานก็เจอพี่หัวหน้ากำลังยุ่งอยู่กับชุดเสื้อผ้าที่เราช่วยกันเตรียมไว้เมื่อวาน 

“นิล ช่วยขนเสื้อผ้าพวกนี้ไปห้องฟิตติ้งหน่อยเร็ว เดี๋ยวพี่ตามไป” 

“ได้ค่ะ” ฉันรับคำพี่หัวหน้าแล้วเริ่มขนเสื้อผ้าไปห้องฟิตติ้ง 

พอไปถึงก็เจอกับคนที่เพิ่งหัวเสียให้ฉันเมื่อกี้ เขาหันหน้ามาพอดีและเหมือนเขาจะจำฉันได้ด้วย 

“ไหนชุดฉัน” 

เขาลุกขึ้นเดินมายืนตรงหน้าฉันแล้วถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ 

“นี่ค่ะ” ฉันจึงรีบยื่นชุดที่ติดป้ายไว้ว่าสำหรับ ‘คุณลาส’ ให้เขาไป เขาก็รับไปถือไว้แล้วมองหน้าฉันอยู่อย่างนั้น 

จะมาอารมณ์เสียอะไรใส่ฉันอีกเนี่ย ฮือ ในห้องนี้ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วยเลยอ่ะ 

แอ้ด 

อ้ะ มีเสียงคนเปิดประตูเข้ามาพอดีเลย โชคดีที่พี่หัวหน้าและก็คุณออสตินกับคุณแมกซ์เข้ามาพอดี 

 “พนักงานใหม่เหรอ ชื่ออะไรหน่ะเรา” คุณออสตินหันมาถามฉัน 

“ใช่ค่ะ ฉันเป็นพนักงานใหม่ชื่อนิลค่ะ เพิ่งเข้ามาทำ.....” 

“เธอมาช่วยแต่งตัวให้ฉันหน่อยดิ” คุณลาสนั่นแหละที่ขัดขึ้นหน่ะ 

“เธอนั่นแหละ ที่นี่มีใครอีกเหรอไง” เขามองหน้าฉันด้วยท่าทางไม่พอใจ หงุดหงิดเรื่องเมื่อเช้าไม่หายหรือไงนะ 

“พอดีกูเมื่อยหน่ะ เมื่อยเป็นบ้า” 

“มึงไปทำเหี้ยไรมาหล่ะ” ไอ้แมกซ์ถามเหมือนมันไม่รู้งั้นแหละ 

“มองหน้าฉันทำไม เธออยากเหรอ” 

ห่ะ อะไรเนี่ย คุณลาสไม่ได้ตอบเพื่อนเขาแต่หันมาหาเรื่องฉันซะงั้นอ่ะ 

“เปล่าค่ะ” 

แล้วเขาพูดเรื่องแบบนี้ได้อย่างไม่อายเลยเหรอเนี่ย เชื่อแล้วแหละว่าเพลย์บอยตัวจริง 

“เปล่าก็ตามฉันมา” 

ฉันจึงต้องตามเขาเข้าไปในห้องแต่งตัวด้านใน 

 “ถอดเสื้อฉันออกสิ” ฉันจึงรีบๆทำจะได้รีบๆเสร็จจนลนลานมือไม้สั่นไปหมด บวกกับกลิ่นตัวหอมๆของเขาทำให้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเองซักเท่าไร แล้วยิ่งตอนนี้เขาก้มหน้าลงมาใกล้ๆด้วย 

“ฉันหวงร่างกายของฉันมาก อย่าเผลอเอามือของเธอมาโดนตัวฉันหล่ะ” เขากระซิบบอกฉันเบาๆ แต่แววตาเขามันเหมือนเย้ยหยันนิดๆ 

นั่นสิ ก็แหงหล่ะ ผิวเขาสวยจะตาย หน้างี้ก็ใส้ใส ไหนจะซิกแพ็คนั่นอีก 

“ค่ะ” 

พอฉันถอดเสื้อเขาออกเสร็จแล้วและกำลังที่ใส่เสื้อตัวใหม่กลับให้เขา เสียงไลน์ในมือถือเขาก็ดังขึ้นเสียก่อน เขาจึงเอื้อมมาหยิบมันซึ่งอยู่ข้างหลังฉัน ทำให้ใบหน้าฉันชนเข้ากับแผงอกเขาอย่างจัง ฉันจึงรีบยกมือดันอกเขาออกอย่างตกใจ 

“ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันตกใจมันก็เลย..” 

“เล่นละครเนียนจังนะ แต่โทษทีผู้หญิงอย่างเธอไม่สามารถดึงดูดฉันได้หรอก พอดีรสนิยมฉันค่อนข้างสูงหน่ะ อย่างเธอคงไม่ผ่านตั้งแต่ข้อแรกแล้วหล่ะ” 

พูดเสร็จคุณลาสก็เดินออกไปพร้อมตะโกนให้ฉันถือรองเท้าตามมา 

และฉันก็ถูกสั่งให้ไปอยู่ในสตูดิโอด้วย คนที่สั่งไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกก็คุณลาสหน่ะแหละ ตลอดการถ่ายโปสเตอร์เขาก็มักจะเรียกใช้ฉันบ่อยๆ จนทีมงานมองฉันแปลกๆเพราะปกติแล้วฉันไม่มีหน้าที่ตรงส่วนนี้และไม่เคยเข้ามาในนี้ด้วยไง 

“อ้าวน้อง น้องเป็นใครเนี่ยมาทำไมตรงนี่ นี่เขากำลังถ่ายเซ็ทสำคัญกันอยู่ไม่รู้รึไง” อยู่ๆเจ้คนหนึ่งก็เดินมาโวยใส่ฉันและพยายามดึงฉันออกไป 

“คือฉันถูกสั่งให้มาค่ะ คุณลาสบอกให้มา” ฉันตอบไปตามความจริง 

“คุณลาสเหรอ อย่าเอาคุณลาสมาอ้างหน่อยเลย เขาจะสั่งให้เธอมาเพื่อ? ในเมื่อพนักงานเราก็มี” 

“เอ่อ......” ฉันจะพูดยังไงให้เขาเชื่อดีเนี่ย 

................... 

“ฉันว่าถามเจ้าตัวดีกว่านะ” คุณออสตินเดินเข้ามาอย่างเงียบๆแล้วพูดขึ้น เอ้ะ เขาให้พักได้แล้วเหรอ 

แล้วซักพักฉันก็เห็นคุณลาสเดินเข้ามา 

“ใช่ ฉันสั่งให้ยัยนี่มาเอง มีปัญหาอะไรไหม เธอเป็นพนักงานประจำตัวฉันเอง หรือฉันต้องขออนุญาตใครก่อนเหรอ” 

เจ้คนนั้นหน้าจ๋อยไปเลยเมื่อทั้งคุณออสตินและคุณลาสบอกว่าฉันไม่ได้โกหก 

“นี่น้ำค่ะ” ฉันจึงยื่นแก้วน้ำให้คุณลาสหลังจากเขาเดินมานั่งพัก 

“เช็ดหน้าให้ฉันด้วย เบาๆหล่ะ” 

ฉันจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าที่เตรียมมาในกระเป๋าเช็ดใบหน้าใสๆนั้นให้เขาเบาๆ พลางแอบมองเขาแชทกับใครไม่รู้ สวยมากด้วย คงจะสาวๆในสต็อคเขานั่นแหละ คุณลาสแชทไปก็ยิ้มไปหรืออาจจะเป็นแฟนเขาก็ได้ แต่ทำไมหัวใจฉันมันกระตุกเบาๆ ไม่นะๆยัยนิล ไม่คิดอะไรทั้งนั้น หยุด! แกจะคิดอะไรแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด  

“นวดให้หน่อย ปวดแขน ปวดไหล่ชิบหาย” 

“คุณรู้ได้ไงคะว่าฉันนวดเป็น” 

“เดาเอา เรื่องแบบนี้เธอคงถนัด” เขาเดาแม่นมากเลยนะ 

“ใช่ค่ะ ฉันรับจ๊อบนวดบ่อยๆตอนเรียนหน่ะค่ะ เพราะลำพังแม่คนเดียวคงเหนื่อยน่าดู ฉันก็เลยหางานเสริมทำแบ่งเบาภาระแม่ แต่แม่ก็ไม่ค่อยอยากให้ฉันทำหรอกค่ะ แม่อยากให้ฉันมีสมาธิกับการเรียนมากกว่า” 

“หึ” 

ทำไมเขาทำเสียงแบบนั้นอ่ะ ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่านะ ก็ฉันนวดเป็นมันผิดตรงไหนมันไม่ใช่อาชีพทุจริตซักหน่อย แต่จะว่าไปฉันดูเขาไม่ค่อยออกเลยบางครั้งเขาก็ชอบดูถูกฉัน แต่เมื่อกี้เขาก็ช่วยฉันไว้นะ 

 

ตอนเย็นเลิกงาน 

พาร์ท นิล 

วันนี้ฉันโทรบอกแม่แล้วว่าจะแวะตลาดซื้อพวกของสดและกับข้าวเองแม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยทำกับข้าว พอออกจากตลาดระหว่างรอรถเมลล์ฉันก็เจอคุณลาสขับรถผ่านไป มีผู้หญิงหน้าตาสวยนั่งมาด้วย คนๆเดียวกับในแชทหนิฉันจำได้ ก็สวยขนาดนั้นใครจะจำไม่ได้บ้างหล่ะ ตอนนี้รถเมล์มาพอดีเลยฉันจึงรีบขึ้นแล้วเดินไปนั่งยังที่ว่างด้านขวาที่ว่างอยู่ พอรถเมล์คันที่ฉันนั่งอยู่วิ่งออกไปได้ซักพักก็ไปจอดติดไฟแดงอยู่ข้างๆรถคุณลาส ฉันแอบมองเข้าไปเห็นเขานั่งอยู่ แต่งตัวเนี๊ยบใส่แว่นตาดำด้วย โห ขนาดอยู่ในรถยังต้องพลางตัวเหรอเนี่ย ซักพักผู้หญิงคนที่นั่งมาด้วยกันกับเขาก็หันไปทางเขาแล้วโน้มใบหน้าเขาเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม มือคุณลาสก็เลื้อยไปมาบนตัวของผู้หญิงคนนั้นด้วย ฉันเริ่มทนดูไม่ได้แล้วหล่ะ ไม่รู้ว่าเพราะความอายหรืออะไรกันแน่เลยรีบหันหน้ามองไปทางถนนดีกว่า ก่อนที่สัญญาณไฟเขียวจะขึ้นมารถเมล์จึงเคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆ ส่วนรถคุณลาสหน่ะเหรอแทบจะเหาะออกไปเลยก็ว่าได้ 

พอกลับถึงบ้านฉันก็ทานข้าวกับแม่ หลังจากช่วยงานแม่เสร็จฉันก็เตรียมตัวเข้านอน ก่อนนอนก็ขอเช็คข่าวสารบ้านเมืองนิดหนึ่ง ก็เห็นข่าวอัลบั้มใหม่วง NAVY ที่ได้รับความสนใจมากๆเปิดไปเว็บไหนก็เจอแต่ข่าวพวกเขาอ่ะ พวกเขาดังขนาดเป็นข่าวได้เกือบทุกวันเลยนะเนี่ย ฉันลองกดเสิร์จไอจีคุณลาสดูก็เห็นเขาโพสต์รูปทำงานบ้าง เลื่อนๆไปดูก็มีรูปส่วนตัวบ้าง คนอะไรดูดีทุกรูปจริงๆเลย ฉันจึงตัดสินใจฟอลโล่เขาไป  

 

 

TALK บทที่ 2 ตามมาติดๆ เขาเจอกันแล้วค้าคุณณ 

ความคิดเห็น