สวัสดีนักอ่านทุกคนที่เข้ามานะค้า เรื่องนี้เราแต่งไว้คลายเครียดจากเรื่องเก่าเน้อ ออกแนวแฟนตาซีนิดๆ ชอบไม่ชอบเม้นต์บอกได้น้าาา^^

บทที่ 2 : สมสู่กับงู (NC)

ชื่อตอน : บทที่ 2 : สมสู่กับงู (NC)

คำค้น : Bts kookv

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 88.3k

ความคิดเห็น : 51

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2561 15:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 : สมสู่กับงู (NC)
แบบอักษร

​บทที่ 2

​สมสู่กับงู



"สุขสันต์วันเกิดนะแทฮยอง"

"ขอให้มีความสุขมากๆนะลูก"

แทฮยองมองเค้กภายในมือซอกจินด้วยความดีใจ ในความมืดมิดของห้องนั่งเล่นนั้น ดวงตาคู่เรียวดูเป็นประกายที่สุดยามต้องแสงเทียนวูบวาบ จนนัมจุนที่นั่งอยู่ข้างๆอยากถ่ายรูปเก็บใบหน้าแห่งความสุขนั้นสักรูป เพราะไม่บ่อยนักที่เขาจะได้เห็นแทฮยองทำสีหน้าอื่น

"ฟู่" ปากอิ่มสีแดงเป่าลมอ่อนๆกระทั่งเทียนดับหมดทุกเล่ม ​แบคฮยอน​ที่ยืนประจำอยู่ตรงสวิตช์ไฟก็กดเปิดให้ห้องนั่งเล่นกลับมาสว่าง ก่อนเดินมายีหัวคนเป็นน้องที่อายุห่างกัน 1 ปี

"สุขสันต์วันเกิดนะแทแทอ่า ปีนี้นายก็อายุ 18 แล้วน้า"

"ขอบคุณนะพี่แบค!"

ร่างบางฉีกยิ้มสี่เหลี่ยมให้พี่ชายก่อนใช้มีดพลาสติกตัดแบ่งเค้ก ชิ้นแรกเขาตักให้แบคฮยอน ชิ้นที่สองให้แม่จิน ชิ้นสุดท้ายก็ให้พ่อนัมสุดหล่อ

"อ่ะ นี่ ของขวัญสำหรับลูก" ซอกจินทิ้งตัวนั่งลงข้างๆก่อนวางของขวัญใบสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กบนตักลูกชาย

"ว้าว ขอบคุณฮะแม่!" แทฮยองหอมแก้มคุณแม่ฟอดใหญ่ ค่อยๆแกะกล่องของขวัญด้วยความตื่นเต้น แต่เป็นต้องคลายยิ้มเมื่อเห็นของข้างใน "อะไรฮะเนี่ย?"

"ก็ไม้กางเขนไง มันจะช่วยขจัดสิ่งชั่วร้ายและทำให้จิตใจของลูกรู้สึกสงบ"

นัมจุนกับแบคฮยอนกลั้นขำเมื่อเห็นสีหน้าง้ำงอเหมือนจะร้องไห้ของลูกชายคนเล็กแห่งบ้านคิม

"แต่ผมไม่อยากใส่" แทฮยองพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจตัว มือเรียวชูสร้อยเส้นขาวจนกางเขนจิ๋วห้อยต่องแต่งไปมาราวกับลูกตุ้มนาฬิกา  แบคฮยอนอมยิ้มผุดลุกไปเอาของขวัญตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะทานอาหาร

"เอ้าๆ อย่าเพิ่งเสียใจไป ยังเหลือของพี่อีกชิ้นนึงนา"

แทฮยองจากที่หน้ามุ่ยเป็นหมาปั๊กก็กลับมาแย้มยิ้มทันที ความจริงก็ไม่ถึงกับเกลียดของขวัญของแม่จินนะ แต่เขาแค่ไม่รู้จะใส่มันคู่กับอะไรเท่านั้นเอง

"เฮ้ย พี่แบค พี่รู้ได้ไงว่าผมอยากได้อันนี้!?" แทฮยองทำตาโตพลางชูรองเท้าผ้าใบสีแดงสดที่เขาเล็งไว้ตอนไปเดินห้างในเมืองเมื่ออาทิตย์ก่อน

"ก็พี่เห็นนายจ้องตาวาวเลย เรียกให้หันก็กว่าจะหัน เลยเดาๆว่านายคงอยากได้รองเท้าคู่นี้" แบคฮยอนคลี่ยิ้มมองอีกฝ่ายสอดเท้าเข้าไปสวมข้างหนึ่ง "แล้วถูกใจป่ะ?"

"ถูกใจสิพี่ ขอบคุณนะ!"

"ไหน ไม่เห็นจะให้รางวัลเลย คนอุตส่าห์ถ่อไปซื้อให้ตั้งไกล" คนพี่ตีหน้างอนเมื่อน้องชายสนใจของขวัญมากกว่าเขา ซอกจินหลุดขำเบาๆก่อนลุกขึ้นไปเก็บเค้กแช่ตู้เย็น ส่วนนัมจุนก็ดูทีวีต่อไป

แทฮยองวางของขวัญบนโซฟาแล้วโผกอดพี่ชายอย่างง้องอน โดยไม่ลืมฝากจุ๊บบนแก้มเนียนทั้งสองข้าง ก็แอบรู้สึกขัดเขินนิดหน่อย แต่ถ้าไม่ทำก็จะโดนพี่แบคงอนเอาน่ะสิ

แบคฮยอนยิ้มกรุ้มกริ่มนึกพอใจ ก่อนขยี้ผมน้องแรงๆทีหนึ่ง "จุ๊บ"

"ย๊าห์! พี่แบค อย่ามาจุ๊บเหม่งผมตามอำเภอใจเซ่~"

"หึๆ..."

ถึงจะเป็นพี่น้อง แต่แทฮยองก็เขินเป็นนะ!




หลังจากที่โดนขโมยจูบหน้าผากไปหนึ่งที แทฮยองก็รวบของขวัญวิ่งหน้าตั้งหน้าแดงขึ้นมาบนห้องนอน ไม่กงไม่กินมันแล้วเค้ก เดี๋ยวโดนพี่แบคแกล้งให้เขินหนักกว่าเดิมอีก

ความจริงแล้ว แทฮยองกับแบคฮยอนถูกพ่อแม่จริงๆทิ้งตั้งแต่เป็นทารก ก่อนถูกนัมจุนกับซอกจินรับอุปการะจากบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า ถึงแม้จะไม่ได้มีพ่อแม่ที่เหมือนคนทั่วไป แต่พวกเขาก็ดีใจเพราะพ่อนัมกับแม่จินรักและทะนุถนอมพวกเขามาก ถือว่าเป็นครอบครัวที่อบอุ่นครอบครัวหนึ่งเลยล่ะ

วันนี้แทฮยองรู้สึกเหนื่อยกว่าทุกวัน พออาบน้ำใส่ชุดนอนเสร็จจึงเข้านอนเลย ก็มีแชทคุยกับ​จีมิน​นิดหน่อยเรื่องวันเกิดกับของขวัญที่เจ้าตัวเพิ่งให้มา ของขวัญก็ไม่ใช่อะไร คือแหวนคู่น่ะ


เฉลยให้ก็ได้...จีมินก็คือแฟนของแทแทเองแหละ~


TaeTae : แทง่วงแล้ว ขอนอนก่อนน้าาา

ChimChim : อื้ม เคๆ ฝันดีน้าแทของชิม


แทฮยองยิ้มให้กับสติกเกอร์รูปหมูตัวกลมสีชมพูกำลังส่งจุ๊บ จนหน้าแชทเต็มไปด้วยหัวใจ กดปิดโทรศัพท์ก่อนวางไว้บนโต๊ะเล็กหัวเตียง มือเรียวเอื้อมดับโคมไฟส่งผลให้ทั้งห้องถูกความมืดกลืนกิน มีเพียงแสงยวงเงินรางๆจากดวงจันทร์เท่านั้นที่ให้ความสว่าง ส่วนร่างบางพอหลับตาได้ไม่กี่วิก็หลับปุ๋ยอย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องเสียเวลานอนนับแกะ


ราตรีนี้ช่างเงียบงัน แต่กลับมีบางสิ่งที่ยังคงเคลื่อนไหวในความมืด...


เสียงสายลมพัดอ้อเอียดภายในห้องทั้งที่แทฮยองไม่ได้เปิดหน้าต่างค้างไว้ ผืนผ้าห่มขยับยวบยาบเหมือนมีบางอย่างกำลังเคลื่อนตัวอยู่ข้างใต้ และมันก็ขยับเข้ามาเรื่อยๆกระทั่งถึงขาเรียว

"อือ..." สิ่งนั้นได้เคลื่อนขึ้นมาอยู่บนต้นขา น้ำหนักและแรงกดทับทำให้แทฮยองดิ้นยุกยิกด้วยความรำคาญ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา

"ฟ่อ..." เสียงลมหายใจประหลาดดังมาพร้อมกับเกล็ดเย็นๆที่กำลังลากผ่านบนตัวร่างบาง ชายผ้าห่มที่คลุมอกอยู่กลับถูกยกขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีอำพันทอประกายวาวอยู่ในความมืด


​"แทฮยอง..."

เจ้าของชื่อย่นคิ้วพลางขยับหน้าหนีจากความชื้นที่โลมเลียบนแก้มใส เรียวลิ้นสองแฉกสีดำปาดบนผิวเนียนอีกครั้งเหมือนหยอกเย้า ด้วยความอึดอัดเหมือนมีอะไรทับและสัมผัสเปียกๆบนแก้ม ทำให้แทฮยองต้องปรือตาขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

"ฟ่อ!!!"

"!? อะ---" แทฮยองตกใจสุดขีดเพราะใบหน้าของงูยักษ์อยู่ห่างเพียงไม่กี่คืบ ปากอิ่มอ้าออกเตรียมร้องลั่น แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาสักแอะ ไม่ว่าจะพยายามเค้นเสียงขอความช่วยเหลือกี่ครั้ง สิ่งที่ออกมามีเพียงความว่างเปล่า นี่เสียงของเขามันหายไปได้ยังไงกัน!?

และหัวใจแทบวายเมื่องูที่ว่าเริ่มชูคอแผ่พังพานได้อย่างน่าเกรงขาม บอกเขาทีว่ามันคืองูอะไร เพราะงูบ้านไหนตัวอ้วนกว่าท่อนขาหนำซ้ำยังยาวถึง 8 เมตร!


​นี่มันงูบ้าอะไรวะเนี่ย!?

"อ๊ะ..." เหมือนเสียงของเขาจะเริ่มกลับมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมถึงเปล่งออกมาเป็นคำไม่ได้ แทฮยองในตอนนี้เหมือนเป็นใบ้ไปเลย

"แผลบ" งูนั่นเริ่มลงลิ้นกับแก้มเขาอีกแล้ว แต่คราวนี้มันลามเลียมาถึงต้นคอ ด้วยความหวาดกลัวแทฮยองจึงออกแรงดิ้น ทว่าขยับได้เพียงปลายนิ้ว จึงเพิ่งมารู้ว่าตนเองกำลังนอนตัวลีบให้มันขดรัดอยู่

"อึก..." เหมือนมันไม่พอใจที่เขาเริ่มพยศ ลำตัวเรียวยาวของมันจึงเพิ่มแรงรัดมากขึ้น มากจนแน่นหนึบและรู้สึกเจ็บชาไปหมด แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้เขาหายใจไม่ออก


​ผมกลัวแล้ว... ปล่อยผมไปเถอะฮะ

งูยักษ์สีดำขาบยกหัวขึ้นมามองเมื่อได้ยินเสียงสะอื้น มันใช้ลิ้นไล้เลียแก้มเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน ไม่รู้ว่าแทฮยองคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกว่างูตัวนี้ไม่ได้มีความดุร้ายเลยสักนิด

"ฮ๊ะ!" แทฮยองเอียงคอหนีเพราะใบหูถูกลิ้นอุ่นจู่โจม ทว่าลิ้นของมันยาวกว่าที่เขาคิดและตามมาเลียถึงติ่งหู ความชื้นจากน้ำลายและผิวลิ้นลื่นๆทำให้แทฮยองจั๊กจี้


​"แทฮยองของพี่"

อีกแล้ว เสียงนี้อีกแล้ว ทั้งๆที่ในห้องนี้ไม่มีผู้ชายคนอื่นนอกจากเขา แต่กลับมีเสียงทุ้มแหบพร่าดังอยู่ในหัวแบบไม่รู้สาเหตุ เขาว่าตัวเองต้องหลอนไปแล้วแน่ๆ

"ฮึก... อุ๊บ---" กำลังสะอื้นอยู่ดีๆก็ถูกลิ้นร้อนยัดเข้ามาในโพรงปาก รสคาวที่มาพร้อมกับความชุ่มชื้นได้ดึงสติของแทฮยองไปชั่วขณะ นี่เขา... ถูกงูจูบงั้นเหรอ

แทฮยองน้ำตาคลอ เนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัวเมื่อลิ้นถูกเลียวนรอบๆ ส่วนหางที่ซุกซนของมันก็เริ่มเลื้อยขึ้นมาเสียดสีซอกขา ก่อนมุดหายเข้าไปในกางเกงขาสั้นตัวบาง

"อ๊ะ อื้อ..." ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวกับความรู้สึกแปลกใหม่ ปลายหางสากกร้านกำลังเบียดเข้ามาคลอเคลียกับส่วนสำคัญของเขา ไม่นึกเลยว่าจะโดนงูปรนเปรอให้แบบนี้ 

มันดุนจมูกกับกลีบปากอิ่มแล้วถูไปมา ก่อนจะใช้ปากเย็นๆขบงับปากล่างของเขาแล้วดึงเบาๆ ขณะที่เรียวหางเริ่มพันเกี่ยวรอบโคน ค่อยๆชักรูดแก่นกายสีหวานอย่างนิ่มนวล ทำเอาแทฮยองหน้าแดงซ่านด้วยความอับอายถึงที่สุด แต่ปากกลับร้องครวญครางระบายความเสียวกระสัน


​งูทะลึ่ง!

กำลังจะร้องโวยวายแต่เหมือนโดนมันรู้ทัน ปากของแทฮยองจึงถูกบดขย้ำอีกครั้ง และเป็นครั้งที่สองที่ลิ้นเล็กโดนกระหวัดรัดอย่างเร่าร้อน รสชาติมันทั้งคาวทั้งเฝื่อนฝาด แต่ไม่เหม็น น้ำลายของมันก็หนืดเยิ้มแถมยังร้อนเหมือนแยมที่ถูกอบ เขาไม่รู้สึกสะอิดสะเอียน แต่กลับหลงใหลและมัวเมาไปกับมันอย่างช้าๆ

"อือ..." แทฮยองเบ้หน้าอย่างขัดใจที่จู่ๆมันก็ถอนหางออก ปล่อยให้เขาอารมณ์ค้างอยู่อย่างนั้น และก็เข้าใจเมื่อมันคลายแรงรัดพร้อมดึงขอบกางเกงและอันเดอร์แวร์ลงจนพ้นข้อเท้าบาง แทฮยองแอบขนลุกในยามที่เกล็ดหน้าท้องเย็นเยียบแนบกับผิวอุ่นๆของเขา เจ้างูยักษ์ตัวเขื่องใช้หางทรงพลังดันต้นขาให้แยกออกกว้าง วินาทีนั้นเองที่เขาแทบอยากจะบ้าตาย


บอกเขาทีว่างูตัวนี้ไม่ได้คิดอยากจะผสมพันธุ์กับเขาน่ะ!?


"อึ้ก... มะ ไม่เอา อ๊า!" พูดได้เหมือนเดิมแล้ว แต่ก็ไม่มีแรงจะพูดเมื่อแท่งสีหวานถูกลำตัวหยาบกร้านทาบทับ ทั้งโดนเบียดทั้งโดนถูจนน้ำสีขาวปริ่มคลอบนยอด ก่อนหยดแหมะลงบนหน้าท้องนวลเนียน


​"พี่ขอเข้าไปในตัวเธอนะคนดี"

"อะ.. อะไรนะ..."

"ฟ่อ" เสียงลมหายใจแหบแห้งถูกพ่นออกหลังจากมันชูคอแผ่แม่เบี้ย ดวงตาคมดุสีเหลืองวาวโรจน์ในความมืด ขณะเดียวกันมันก็เบียดโคนหางเข้ากับช่องทางรักสีสด ส่วนปลายหางก็โอบช้อนต้นขาอวบข้างหนึ่งไว้

"ดะ เดี๋ยว... จะทำอะไร..." แทฮยองพยุงศีรษะและก็ต้องเบิกตาอึ้ง เพราะมีบางอย่างกำลังยื่นโผล่ออกมาจากเกล็ดท้องกระทั่งสุดความยาว เขาจ้องแท่งเนื้อมันเลื่อมสีแดงๆอย่างไม่กะพริบ มันทั้งน่ากลัวและก็ประหลาด ห่างไกลจากของคนอยู่มากโข มีรูกว้างๆอยู่ตรงยอดสุดจนท่อนสีแดงนั้นไม่ต่างจากท่อ แถมยังมีน้ำเยิ้มๆไหลออกมาจากรูนั่นอีก


และที่น่าทึ่งคือ มันมีถึง​สองแท่ง​แถมยังดิ้นได้!


"อึ้ก ไม่... อ๊ะ!" กายบางสะท้านวาบเมื่อแท่งแรกกดเข้ามาลึกขึ้นเรื่อยๆ น้ำสีขาวขุ่นได้ชะโลมความชุ่มฉ่ำให้กับช่องทางแห้งผาก ทำให้มันบดแท่งปราถนาเข้ามาได้ง่ายขึ้น "โอ๊ย! เจ็บนะ"

มันไม่สนฟังคำบ่นนั้น กลับเอาแต่ยัดตัวตนเข้ามาอย่างเอาแต่ใจและไร้ปรานี ลำตัวเรียวยาวบดเบียดลงไปเพื่อสอดใส่แท่งรักไว้ในร่างเหยื่อสวาท ก่อนร้องฟ่อเมื่อโพรงอุ่นตอดรัดของของมันเสียถี่รัว

"อึ้ก... อ๊าาา!" แทฮยองจิกเท้าระบายความซ่านสยิว เมื่อท่อนเนื้อที่ฝังอยู่ข้างในเริ่มขูดครืดกับผนังหยุ่นนุ่ม มันโยกโคนหางเนิบช้าและทิ้งช่วงนาน เพราะโครงสร้างร่างกายไม่ได้ถูกออกแบบให้ทำเร็วๆยังงั้น ทำเอาแทฮยองอึดอัดแทบขาดใจ 

"ฟ่อ..." เขาขอคิดไปเองได้ไหมว่ามันเองก็มีความสุขเหมือนกัน หัวกลมทู่ค่อยๆมุดเข้าไปใต้สาบเสื้อก่อนถูหน้ากับแผ่นอกบาง ลิ้นสองแฉกแลบเลียเพื่อสูดอณูกลิ่นแสนหอมหวาน ก่อนลากไล้มายังยอดอกสีแดงเข้ม ตวัดเลียเม็ดตุ่มไตจนมันแข็งชันและชุ่มเปียก


​"ทำไมข้างในตัวเธอถึงรู้สึกดีแบบนี้นะ"

เสียงนี้อีกแล้ว...


​"ไหนลองเรียกพี่ว่า ที่รัก ซิ"

"อา อ่าส์..." แทฮยองครางระงมลั่นห้อง ลุ่มหลงกับจังหวะแสนหวานที่กำลังผลุบเข้าออกในช่องทาง


​"พูดสิ"

"อ๊ะ อื้อออ!" ถึงกับตัวคลอนไปตามแรงเมื่องูหื่นบรรเลงบทรักเสียเร่าร้อน มันกระแทกกายสลับเบียดบี้ไปมา ถึงจะเชื่องช้าแต่ลึกล้ำอย่าบอกใคร "ทะ.. ที่รัก อึ้ก... อ๊ะๆ!"

พูดจบมันก็โยกเร็วขึ้นเหมือนอยากเอาใจ แต่ก็ยังอยู่ในจังหวะเนิบนาบ แรงเบียดเสียดอันรุนแรงทำให้เกิดเสียงสวบสาบไปตามจังหวะ ไอร้อนระอุจากแท่งรักแผ่ซ่านไปทั่วโพรงฉ่ำก่อนลามมาถึงท้องน้อย

"อือ ซี๊ด..."

แทฮยองครางซี๊ดปากเมื่อยอดอกถูกปากเย็นดูดคลึงแรงๆ เจ้างูหื่นก็เล่นปล่อยน้ำกามทั้งที่ยังขยับกายอยู่ ป่านนี้คงเต็มท้องจนล้นแล้วแน่ๆ ทำเอาช่องทางรักลื่นไปหมดเลย


​ขอโทษนะชิม ที่แทดันนอกกายชิมซะแล้ว...

มันเลื้อยออกมาจากคอเสื้อแล้วกลืนกินกลีบปากอิ่มอีกครั้ง โคนหางหนาใหญ่ผละออก เผยให้เห็นแท่งเนื้อสีแดงที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำรักกำลังกระตุกสั่น 

"อือ พอแล้ว..."

แทฮยองพยายามเอียงสะโพกหนีเมื่อมันถูแท่งที่สองกับรูสวาท แต่มันพันตัวอีกขดกับสะโพกอวบไว้เพื่อไม่ให้เขาขยับ แท่งร้อนที่ว่าเริ่มดิ้นไปมาเหมือนควานหาอะไรบางอย่าง ก่อนจะสงบลงเมื่อแตะโดนช่องทางรักแล้วจึงมุดเข้าไปข้างใน

"ฮึก อ๊ะๆ..."

ร่างบางเชิดหน้าครางเพราะถูกงูหื่นปู้ยี่ปู้ยำอีกแล้ว ถึงจะแปลกๆแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารู้สึกดีสุดๆ มันสาวแก่นกายออกช้าๆและบดเบียดเข้ามาอย่างหยาบคาย จังหวะรักทุกจังหวะเหมือนกับการตีตรา จากช้าก็เป็นเร็วขึ้นและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแทฮยองรู้สึกเหมือนโดนแผดเผาจากข้างใน จังหวะจูบก็พาลเร่าร้อนตามลีลารัก

"อะ อ๊าาา" พอมีความสุขมากเกินก็ถึงคราวปลดปล่อย น้ำสีขาวร้อนๆกระเซ็นเปรอะหน้าท้องและเกล็ดมันวาวสีดำ แต่ถึงกระนั้นผู้ที่กำลังยัดเยียดความเป็นสามีก็ไม่มีท่าทีว่าจะเสร็จตามง่ายๆ

เสียงชื้นแฉะยังคงถูกบรรเลงต่อไป และความเหนื่อยล้าที่ต้องมาคอยรองรับแรงปราถนา ก็ได้ทำให้เปลือกตาค่อยๆปรือลงก่อนจะปิดสนิท แต่ก่อนจะหมดสติก็มีคำถามหนึ่งผุดขึ้นในใจ


​คุณ... เป็นใครกันแน่

เมื่อเห็นว่าอีกคนเข้าสู้ห้วงนิทรา งูยักษ์สีดำสนิทก็ผ่อนแรงโยกลงจนกลายเป็นนุ่มนวล มันไล้เลียพวงแก้มแดงระเรื่อนั้นแล้วใช้หัวถูไถอย่างรักใคร่


​"จองกุก คนที่จะเป็นสามีเธอไงล่ะเด็กน้อย"


​To be continued

​________________________________

จบไปแล้วกับฉากnc ฮือออ ตอนเขียนก็เขินไปงงไปเหมือนกันนะ คือไม่รู้ว่าจะอธิบายอันนั้นของงูว่าไงอ่ะ5555 แต่มันมีอยู่สอง... อะแฮ่มๆ จริงๆนะ -///- บอกแล้ว ว่าถ้างงก็ไปค้นหาข้อมูลไม่ก็ดูในสารคดีเอาเองนะจ๊ะ

ไปละ ไม่อยากพูดมาก555 อย่าลืมติดตามตอนต่อไปด้วยนะ


ความคิดเห็น