ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ฉันโอเค

มาริสาต้องกลับมาจากเมืองนอก เพราะได้ข่าวจากพ่อว่าเปรมสินีน้องสาวที่เป็นลูกติดแม่เลี้ยงกำลังจะหมั้นกับคนรักของเธอ เธอจากเมืองไทยเพื่อไปทำงานอยู่ต่างประเทศเป็นเวลา เกือบ 2 ปีแล้ว น้อยคนั้งที่เธอจะติดต่อกลับมาที่บ้าน เพราะมีบางสิ่งที่ทำให้เธอต้องจากไปอย่างคนที่เจ็บปวดที่สุด

และตอนนี้สิ่งที่เธอพยายามหนีมาตลอดมันกำลังจะย้อนกลับมาทำให้เธอเจ็บปวดอีกครั้ง


ก่อนถึงวันหมั้น 5 วัน

สนามบินสุวรรณภูมิ

“สา ทางนี้...”

“พี่นนท์...ขอบคุณนะคะที่มารับสา”

“จะได้ยังไงละ สากลับมาเมืองไทยทั้งทีพี่ยิ่งต้องมารับ ไม่ได้เจอสาตั้งนาน ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ”

“พี่นนท์ก็ยังปากหวานเหมือนเดิมเลยนะคะ..”

“ก็เป็นแค่กับสาแหละ แต่สาก็ไม่ใจอ่อนให้พี่สักที..”

ทั้ง 2 คนยิ้มให้กันด้วยความรู้สึกคนละแบบ นนทชัยรุ่นพี่ที่ทำงานเดียวกันกับมาริสา อยู่ในส่วนมาเกตติ้งทางฝั่งประเทศไทย เขาแอบชอบเธอมาตลอดตั้งแต่สมัยมาริสาเข้ามาฝึกงานที่บริษัทใหม่ๆ เขาพยายามตามจีบเธอทุกวิธีแต่เธอก็ไม่ยอมใจอ่อนให้เขา เพราะเขารู้ว่าคนที่มาริสาชิบจริงๆเป็นใคร และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้มาริสาขอไปทำงานที่เมืองนอกเพื่อหนีหน้าเขาคนนั้น


คอนโดบลูแพนตี้

“ขอบคุณนะคะที่มาช่วยสาขนของ ดูซิลำบากพี่นนท์แบกของเยอะแยะเลย..”

“ไม่เลย พี่โอเครแค่สาเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อก็พอ”

“ได้เลยคะ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

“แล้วนี่จะไม่กลับบ้านเพื่อไปหาพ่อหน่อยหรอ..”

“ยังดีกว่าคะ สาคิดว่าจะเคลียร์อะไรให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยเข้าไปบ้านวันหมั้นของเปรมมี่ทีเดียว”

“2 ปีที่ผ่านมา ดีขึ้นบ้างแล้วใช่มั้ย แน่ใจนะถ้าไปแล้วจะไม่เสียใจอีก”

“ไม่แล้วคะ สาไม่ใช่คนเดิมแล้วนะคะ สาคนที่อ่อนแอชอบร้องให้แล้วก็ไม่รักตัวเองแบบนั้นไม่มีแล้วละคะ..”

“พี่ดีใจนะที่สาเปลี่ยนไป..และก็จะดีใจมากกว่านี้ด้วยถ้าสายอมให้โอกาศพี่”


มาริสามองหน้านนทชัยอย่างรู้สึกเกร็งๆ เธอรู้ว่าเขาชอบเธอมาตลอด ขนาดตลอด 2 ปีที่ผ่านมาที่เธออยู่เมืองนอก เขาก็ยังคงวนเวียนในชีวิตเธอไม่ไปไหน แต่สำหรับเธอเขาคงเป็นได้แค่พี่ชายจริงๆ


“พี่พูดเล่นนะ...ดูทำหน้าเข้าไม่ต้องเครียดขนาดนั้น แค่สายอมให้พี่อยู่ใกล้ๆคอยดูแลสาในฐานะพี่ชายแบบนี้ก็พอแล้ว พี่โอเคร..”

“ขอบคุณนะคะที่พี่นนท์เข้าใจสา..”

“ปะ ช่วยกันเก็บของเถอะ สาอย่าลืมนะต้องพาพี่ไปเลี้ยงข้าวพี่จะจัดชุดใหญ่เลย มาเกตติ้งฝ่ายต่างประเทศที่เก่งที่สุดของบริษัทเรามาทั้งที...”


ทั้ง 2 คนหัวเราะชอบใจกันใหญ่ในความเยินยอของนนทชัยที่พูดชมเธอ พวกเขาช่วยกันเก็บของจนเสร็จและพากันไปหาอะไรทาน และในวันพรุ่งนี้เธอต้องเข้าบริษัทเพื่อไปรายงานตัว

......

ห้องลองชุดเจ้าสาว สตูดิโอ วันวารี

เปรมสินีน้องสาวต่างมารดาของมาริสาลองชุดไทยอยู่ในห้องแต่งตัวกับแม่ของเธอ

“นี่ก็ใกล้จะถึงวันงานแล้วเมื่อไหร่เปรมมี่จะได้ชุดสักทีคะ ดูสิคะแก้แล้วแก้อีกอยู่ได้...”

“ก็หนูไม่เลือกสักทีนี่ลูก นี่แม่พาหนูมาลองทุกวันเลยนะเมื่อไหร่หนูจะเลือกชุดได้สักที..”

“แม่ก็ดูซิ พอเปรมมี่จะเอาชุดนี้ เปรมมี่ก็ใส่ไม่ได้ พอชุดนี้เปรมมี่ใส่ได้เจ้าบ่าวก็ไม่อยู่มาลองด้วยกัน แล้วแบบนี้เมื่อไหร่เปรมมี่จะได้ชุดสักทีละคะ..”

“เปรมมี่ พี่พีทเขาทำงานนะลูก แล้วเขาก็มาลองชุดให้แล้วแต่หนูไม่ถูกใจชุดนั่นเอง..”

“ก็ชุดที่พี่พีทจะใส่เปรมมี่ไม่ชอบนี่คะ แล้วมันก็ไม่มีไซท์เปรมมี่ด้วย พอเปรมมี่ให้แก้ก็แก้แล้วไม่สวย พอจะเปลี่ยนแบบพี่พีทก็ไม่ยอมมาลองใหม่ให้เปรมมี่ นี่สรุปงานหมั้นครั้งนี้พี่พีทเขาอยากหมั้นมั้ยคะ...”

“ใจเย็นๆซิลูก พี่พีทเขาเร่งทำงานอยู่เพื่อที่จะได้หาเวลาให้หนูไง เปรมมี่ลองไปก่อนนะเดี่ยวแม่โทรหาพี่พีทให้..”


แม่ของเปรมสินีตามใจลูกสาวมากจนทำให้ลูกของเธอเป็นผู้หญิงเอาแต่ใจ และพอโดนขัดใจเธอก็จะโวยวายแบบนี้ทุกครั้ง และแม่ของเธอต้องจัดการให้เพื่อให้เธอสบายใจ

“พีทอยู่ไหนแล้วลูก..น้องมารอที่สตูดิโอของหนูวันแล้วนะ...”

(ผมขับรถอยู่ครับ วันนี้รถติดมากเลยผมคงไปถึงช้าหน่อยนะครับคุณน้า)

“โอเครลูก รีบมาเร็วๆนะ เปรมมี่ลองชุดอยู่น้องบ่นใหญ่แล้ว น้าไม่อยากให้เปรมมี่เครียด..”

(ครับ ผมจะรีบไปครับ)

“พีทยังไม่มีหรอคะคุณน้า..”


วันวารีเจ้าของสตูดิโอซึ่งเป็นเพื่อนของพีรวัฒตั้งแต่สมัยเรียน เดินเข้ามาหาแม่ของเปรมสินีหลังจากที่เธอวางสายจากพีรวัฒแล้ว


“พีทรถติดอยู่นะจ่ะ น้าต้องขอโทษหนูวันด้วยนะที่ทำให้เสียเวลา เปรมมี่มาลองชุดตั้งหลายครั้งก็ยังไม่ได้สักทีน้าละหน่ายใจกับลูกสาวคนนี้จริงๆ”

“ไม่เป็นไรหรอกคะคุณน้า วันเข้าใจคะผู้หญิงเราก็อยากจะสวยที่สุดในวันที่เราได้เป็นเจ้าสาวของคนที่เรารักที่สุดนะคะ”

“ขอบคุณนะจ่ะ ที่หนูวันเข้าใจ”

“แม่...พี่พีทมาหรือยังคะ นี่เปรมมี่ลองทุกชุดแล้วนะ เมื่อไหร่พี่พีทจะมาถึงสักที”


ทั้ง 2 คนหันไปมองเปรมสินีที่กำลังเดินเข้ามาด้วยหน้าตาที่บูดบึ้ง

“พี่พีทกำลังมาลูก หนูรอก่อนนะใจเย็นๆเดี่ยวหนูนั่งรอพี่พีทไปก่อน แม่ไปเอาอะไรเย็นๆมาให้”

“เปรมมี่ไม่อยากทานอะไรทั้งนั้นคะ เปรมมี่ไม่มีอารมณ์..” เธอนั่งลงอย่างอารมณ์เสีย วันวารีมิงหน้าของเปรมสินีแล้วมองอย่างเซ็งๆ เธอคิดในใจว่าถ้าเปรมสินีไม่ใช่เจ้าสาวของเพื่อนเธอ เธอคงไม่ใส่ใจแบบนี้เพราะเปรมสินีเอาแต่ใจ แล้วก็พูดไม่แอคร์ใคร เธอก็ไม่เข้าใจว่าเพื่อนเธอไปชอบผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไงกัน

“พี่วัน...”

“คะ..น้องเปรมมี่เรียกพี่หรอคะ”

“เปรมมี่เรียกพี่วิตั้งหลายครั้งแล้วนะคะ ยืนคิดอะไรอยู่คะทำไมถึงไม่ได้ยินที่เปรมมี่เรียก”

“เอ่อ..พี่ก็ยืนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนะคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปรมมี่อยากรู้ว่าเพื่อนพี่จะมางานหมั่นของเปรมมี่กับพี่พีทหรือเปล่าคะ...”

“เพื่อนพี่?...” วันวารีพูดทวนในสิ่งที่เปรมมี่ถาม เธอคงจะหมายถึงเพื่อนสนิทผู้หญิงของเธออีกคน ที่ไปทำงานที่เมืองนอก ซึ่งเธอก็ไม่แน่ใจว่าเพื่อนเธอคนนี้จะมาหรือไม่

“พี่ก็ไม่แน่ใจคะ ว่าจะมาหรือเปล่า ทำไมเปรมมี่ไม่ลองถามคุณพ่อดูละคะ”

“คุณลุงก็ไม่ทราบคะว่าลูกสาวคนโปรดของเขาจะมาหรือเปล่า ไม่รู้จะเล่นตัวทำไมบอกมาแค่ว่ามาหรือไม่มาก็แค่นี้เอง จะมาดูทำไมว่าว่างหรือไม่ว่าง เปรมมี่ไม่ได้สนใจสักหน่อยว่าพี่เขาจะมาหรือไม่มา..”

วันวารีมองหน้าเปรมสินีอย่างรู้สึกไม่พอใจ ที่เธอพูดแบบนี้กับเพื่อนของเธอ

“น้องเปรมมี่ไม่อยากให้มา คนที่อยากให้มาอาจเป็นพีทก็ได้นะคะ..”

“พี่พีทก็ไม่ได้แคร์เหมือนกันคะ ว่าพี่เขาจะมาหรือเปล่าเพราะยังไงก็เป็นแค่เพื่อน พี่พีทมีเพื่อนตั้งหลายคนแล้วก็หลายกลุ่ม ไม่เห็นต้องสนใจเลยว่าเพื่อนคนนี้หรือคนไหนจะมีใครมาหรือไม่มาบ้าง เพราะสิ่งที่พี่พีทแคร์ที่สุดคือ เปรมมี่คะ....”

“เปรมมี่...” แม่ปรามลูกสาวเสียงเบาๆเพื่อไม่ให้เสียมารยาทกับเพื่อนของว่าที่เจ้าบ่าว

“เปรมมี่เข้าไปรอข้างในนะคะ ถ้าพี่พีทมาแล้วบอกให้ไปลองชุดที่เปรมมี่เตรียมไว้ให้นะคะ..ไปคะแม่..” เปรมมี่เดินเข้าไปข้างในอย่างหน้าเชิดๆ โดยมีแม่ของเธอเดินนำไปด้วย

“มั้นเหลือเกินนะ คอยดูเถอะถ้าวันไหนที่ยัยสากลับมา ฉันจะดูซิว่าพีทมันจะแคร์ใครมากกว่ากัน..”


.......

image

“ฉันโอเค”

สวัสดีค่ะคุณทุกคน Meboon เป็นนามปากที่ใช้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เริ่มเขียนหนังสือ ดีใจทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอ่านนิยายของเราในนามปากกา Meboon อยากให้ทุกคนรู้จักนิยายของเรามากขึ้น คอมเม้นที่ทุกคนทั้งติทั้งชมทำให้เป็นแรงผลักดันที่ดี ยิ่งทำให้เราอยากยิ่งพยายามมากยิ่งขึ้นในการที่จะพัฒนาตัวเองต่อไป เรื่องไหนที่ผิดพลาดประโยคไหนที่ไม่ถูกต้องขอน้อมรับทุกคำติชมนะคะ จะนำไปแก้ไขและปรับปรุงในผลงานต่อไปค่ะผลงานทั้งหมดในนามปากกา Meboon ฝากด้วยนะคะ

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น