ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : -9- พี่เวย์ขา

คำค้น : น่ารัก,ฝาแฝด,สมการเวหา,ณิดา,ทัพเวหา,ชิล,อ่านสบาย,ตลก,บ้าบอคอแตก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 917

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2561 10:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,200
× 0
× 0
แชร์ :
-9- พี่เวย์ขา
แบบอักษร

คำตอบเรื่องเมฆาถูกเตรียมไว้พร้อมแล้ว เธอคิดว่าเขาต้องเอ่ยถามแน่ๆ แต่ถ้าเขาไม่ถามนั่นก็แสดงว่าเขาส่งคนไปสืบเรียบร้อย ไม่มีทางที่ทัพเวหาจะปล่อยเรื่องนี้ไปตามสายลม

“พี่เวย์จะไม่ถามหนูเรื่องพี่เมฆเหรอคะ”

ณิดาเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนเมื่อเห็นว่าคนตัวโตขับรถผิวปากอย่างสบายใจ ไม่มีวี่แววของความหงุดหงิดแม้แต่น้อย หรือเธอกังวลมากไปจนคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาหึงหวง

“หนูอยากบอกอะไรล่ะ พูดมาสิ พี่รอฟัง”

ทัพเวหาเอียงคอน่ารักน่าชังหันหน้ามาทางเธอก่อนจะเบนสายตากลับไปมองถนนดังเดิม ณิดากำลังจะเอ่ยอธิบายแต่ก็เห็นว่ารถเมฆาวิ่งสวนทางมาพอดีเธอจึงรีบก้มหน้าลงจนแก้มชิดเข่า

“หลบนายเมฆแบบนี้หมายความว่ายังไง” คิ้วหนาพาดเฉียงย่นเข้าหากัน เขาเอื้อมมือมาดึงแก้มเธอเป็นการทำโทษ

“ก็หนูไม่อยากทะเลาะกับแม่ แม่ชอบพี่เมฆแล้วยังสนิทกับปลัดนพพ่อพี่เมฆอีก” รอจนแน่ใจว่ารถวิ่งห่างมาจากเมฆามากแล้วณิดาก็เงยหน้าขึ้นนั่งปกติ

ทัพเวหาคล้ายจะพูดอะไรขึ้นมาแต่เขาก็ไม่พูด คนตัวโตกระแอมไอเบาๆ แล้วปล่อยให้เธอเล่าต่อ

“หนูไม่ได้ชอบพี่เมฆในเชิงชู้สาวนะคะ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง”

แผ่นหลังบอบบางทิ้งลงบนเบาะ ณิดาเบนสายตามองทุ่งนาสีเหลืองทองที่เห็นแค่ตอซังข้าวหลังการเก็บเกี่ยวรอการไถกลบ สมาธิไม่ได้จดจ่อกับภาพตรงหน้าแต่วนคิดว่าจะทำอย่างไรเรื่องเมฆาต่อจากนี้

“ก็บอกแม่ไปสิว่าไม่ชอบ”

“หนูบอกแล้วค่ะ ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้น”

“บอกไปสิว่าชอบพี่ อยากเป็นผู้หญิงของพี่”

ทัพเวหาเลื่อนมือซ้ายมากุมมือเธอไว้ ส่วนมือขวาอีกข้างก็ยังจับพวงมาลัย ณิดาหันกลับมามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนถามพร้อมกับบีบมือเขาเบาๆ

“ถ้าหนูไม่บอกล่ะคะ”

“ถ้าหนูไม่บอกพี่จะจอดรถแล้วจูบหนูจนกว่าหนูจะสารภาพว่าชอบพี่”

ปากร้อนกดจูบลงบนหลังมือเนียนนุ่มก่อนจะกัดมือเธอเบาๆ อย่างที่เคยทำ ณิดาต้องเอ่ยดุให้เขาตั้งใจขับรถมากกว่านี้ถึงแม้ว่าบนถนนจะโล่งแทบไม่มีรถร่วมทางสมกับเป็นบ้านนอกบ้านนาก็ตามที

“นี่แน่ะ! ตั้งใจขับรถสิคะ เดี๋ยวก็ถึงบ้านมืดค่ำกันพอดี”

ณิดาดุอีกครั้งเมื่อจับได้ว่าทัพเวหาจงใจขับช้าเป็นเต่าคลานเพื่อถ่วงเวลา ถ้าเธอเผลอเมื่อไหร่เขาก็จ้องเอาเปรียบอยู่ทุกทีเชียว

“พี่ขอแวะไปส่งกระเช้าผลไม้ร้านเฒ่าแก่ขายปุ๋ยแป๊บเดียวนะ คุณย่าฝากมา”

เขาหมุนพวงมาลัยไปทิศตรงข้ามกับบ้านเธอ ณิดาพยักหน้าตอบรับแล้วจับมือเขาออกจากมือเธอไปวางบนพวงมาลัยเพื่อการขับขี่ที่ปลอดภัย

ไม่นานรถก็มาถึงตลาดสดประจำตำบล เวลาหลังเลิกงานเต็มไปด้วยผู้คนจอแจ ทัพเวหาบอกให้เธอนั่งตากแอร์รอในรถแล้วคนตัวสูงก็ผละออกไปทำธุระ ณิดามองตามแผ่นหลังเขาจนทัพเวหาเดินเข้าร้านขายปุ๋ย มือเรียวกดปุ่มเปิดฟังเพลงแต่ยังไม่ทันได้ผ่อนคลายก็เจอชายหญิงคู่หนึ่งเดินผ่านหน้ารถไป

...ผู้ชายคนนั้นช่างดูคุ้นหน้าเหลือเกิน

ตุลภาคย์!!

ตุลภาคย์แฟนหนุ่มของณกมลจับจูงสาวร่างอรชรเดินผ่านเธอไปเมื่อครู่ ณิดาแน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่พี่สาวของเธอและเวลานี้ณกมลคงจะกลับถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยไม่ได้เดินเตร็ดเตร่กลางตลาดแบบนี้แน่

มือเล็กยกขึ้นขยี้ตาตัวเองก็พบว่าตุลภาคย์จูงแขนสาวปริศนาคนนั้นห่างออกไปเรื่อยๆ เธอตัดสินใจดับเครื่องยนต์แล้วคว้ากุญแจรถเดินตามพวกเขาข้ามไปยังถนนอีกฝั่ง

ณิดาเห็นทั้งสองคนคุยกันกะหนุงกะหนิงเหมือนเพิ่งจีบกันหยกๆ ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าร้านกาแฟเข้าไป

“อุ๊ย!!”

แขนเล็กถูกดึงไว้ก่อนที่ณิดาจะก้าวตามคนทั้งคู่ เมื่อหันกลับมามองก็เห็นว่าเป็นทัพเวหานั่นเองที่จับแขนเธอไม่ปล่อย

“จะไปไหนหนูนิด” เขาถามพลางดึงเธอออกมาห่างจากร้านกาแฟ

“ก็หนูเห็นพี่ตุลเข้าไปในร้านกาแฟกับใครก็ไม่รู้”

ณิดาดึงแขนออกก็ไม่หลุด ไม่เข้าใจว่าทัพเวหาจะห้ามเธอไว้ทำไม เธอก็แค่อยากเข้าไปถามให้แน่ใจว่าตุลภาคย์ไม่ได้นอกใจณกมลไปหาผู้หญิงคนนั้น เธอไม่มีวันยอมให้พี่สาวโดนสวมเขาหรอกนะ

“พวกเขาอาจจะเป็นญาติกันก็ได้”

“แต่...แต่ถ้า...ถ้าพี่ตุล” ณิดาขมวดคิ้วแล้วพยายามชะเง้อมองเข้าไปในร้านกาแฟ

ทัพเวหาปล่อยมือเธอแล้วประคองใบหน้านวลให้จ้องเขาเพียงคนเดียว

“หนูคิดว่าเดินเข้าไปถามแล้วจะได้ความจริงจากปากคุณตุลเหรอ”

ณิดาชะงัก เธอไม่คิดในแง่นี้มาก่อนว่าถามไปแล้วจะได้ความจริงจากปากตุลภาคย์อย่างนั้นหรือ?

“แล้วพี่จะให้หนูทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเหรอคะ ไม่เอาด้วยหรอก หนูสงสารพี่มล” ณิดาบอกเสียงแผ่วมือสองข้างของเธอจับข้อมือทัพเวหา

“ก็รอให้แน่ใจก่อนแล้วค่อยตัดสิน ถ้าเกิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเพื่อนหรือเป็นญาติคุณตุลล่ะ เขาจะหาว่าเราน่ะยุ่งไม่เข้าเรื่อง”

ณิดาได้ฟังแล้วหน้างอทันที เธอไม่เคยเจอเรื่องคบซ้อนหรือโดนใครสวมเขามาก่อน จากประสบการณ์ที่ได้ดูละครภาคค่ำก็ไม่ชอบการนอกใจเลยสักนิด เธอสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ปล่อยผ่านเรื่องนี้เด็ดขาดถ้ามันเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว ผู้ชายที่นอกใจนั้นไม่สมควรได้รับการให้อภัยทั้งสิ้น

“แต่หนูว่าพวกเขากะหนุงกะหนิงกันเกินไป”

ทัพเวหาจับจูงเธอกลับไปที่ม้านั่งใกล้ป้ายรถสองแถว เขาตบหลังมือเธอเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ

“จะเป็นอย่างไรก็ให้คุณมลตัดสินเองเถอะ เราดูอยู่ห่างๆ ก็พอ”

“แต่...” ณิดายังไม่ยอม

ทัพเวหาส่ายหน้าน้อยๆ เพราะเธอเองนั่นแหละที่ชอบหาว่าคนอื่นยุ่งไม่เข้าเรื่อง พอแบบนี้แล้วตัวเองกลับเข้าไปยุ่งเรื่องพี่สาวเหมือนโดนแฟนนอกใจเสียเอง

...ปากว่าตาขยิบชัดๆ

“เอางี้ไหม พรุ่งนี้วันเสาร์ เราสะกดรอยตามคุณตุลด้วยกัน ถ้าพวกเขาไม่ใช่ญาติกันก็ต้องมีแอบไปเจอกันหรือแอบไปเดตกันบ้างนั่นแหละ”

ทัพเวหาเสนอทางแก้เพราะดูเหมือนว่าณิดาเองก็เอาแต่ใจไม่น้อย นิสัยลูกคนเล็กเด่นชัดจนไม่ต้องเดาให้เสียเวลา

“ทำไมไม่สะกดรอยตามวันนี้เลยคะพี่เวย์ขา”

ณิดาต่อรอง เธอกะพริบตาปริบๆ ปิดท้าย เป็นภาพที่ทัพเวหาไม่เคยเห็นมาก่อน ถ้าเธอออดอ้อนเขาบนเตียงบ้างจะเป็นอย่างไรนะ แค่คิดก็ใจสั่นแล้ว!

"วันนี้ก็ได้ ...แต่มีข้อแลกเปลี่ยน"

"ไม่แลกเปลี่ยนอะไรทั้งนั้นค่ะ" ณิดาดักคอ เธอรู้ว่าดวงตาหมาป่าจ้องตะครุบกระต่ายนั้นบอกอะไร

"จะไม่ฟังข้อเสนอหน่อยเหรอ"

"หนูเดาออกน่ะ มีไม่กี่เรื่องหรอกที่พี่จะเสนอ"

"รู้ใจจัง" ทัพเวหาบีบแก้มเธอแล้วยิ้มพอใจ “งั้นก็กลับกันเถอะ วันนี้พี่โทรบอกพ่อหนูแล้วว่าจะรีบพาไปส่งบ้าน”

เมื่อได้ฟังเหตุผลแล้วณิดาก็ต้องยอมให้ “แหม ทุกวันนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวนะคะ คอยดูเถอะหนูจะฟ้องแม่”

“ฟ้องสิ ถ้าฟ้องพี่จูบนะ” ทัพเวหาขยับใบหน้าเข้าใกล้จนณิดาต้องเอนตัวถอยหลัง

คนตัวเล็กคลายคิ้วที่ขมวดออกจากกันแล้วยิ้มให้เขาในที่สุด “ไม่ให้จูบหรอก ฝันไปเถอะ”

“ไม่ให้จูบพี่ก็จะปล้ำ และถ้าหนูไม่ยอมกลับบ้านพี่ก็จะปล้ำกลางตลาดนี่แหละ”

“คนหน้าไม่อาย...”

“ก็ลองดูสิ...”

“ค่ะๆ ๆ กลับบ้านก็กลับบ้านค่ะ”

เขาดึงมือเธอลุกขึ้นยืนเพื่อเดินกลับไปรถกระบะ ณิดาขืนตัวเล็กน้อยแต่ทัพเวหาก็ใช้แรงเยอะกว่าเอาชนะลากคนตัวเล็กกลับได้ในที่สุด แต่กระนั้นสายตาเธอยังละห้อยมองเข้าไปในร้านกาแฟด้วยความหวัง

...หวังว่าผู้หญิงคนนั้นกับตุลภาคย์จะเป็นแค่เพื่อนกัน

...หวังว่าพี่สาวเธอจะไม่ต้องเสียใจที่เลือกคบคนผิด

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว