Line-icon

นิยายเรื่องนี้เปิดให้อ่านฟรีจนจบนะคะ :)

บทที่ 01 บัลลังก์

ชื่อตอน : บทที่ 01 บัลลังก์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 01 บัลลังก์
แบบอักษร

01

บัลลังก์

ปัง!

เสียงปิดประตูห้องทำเอากิ่งแก้วที่เผลอใจลอยมองออกไปนอกหน้าต่างจากคอนโดสุดหรูต้องเรียกสติกลับ หันมามองผู้จัดการสาวประเภทสองที่หน้าตางอง้ำบอกบุญไม่รับ ในมือมีกล่องลังใบย่อมถืออยู่

“งามหน้า! รู้ไหมเนี่ยว่าเรตติ้งเธอตกฮวบเพราะข่าวเกี่ยวกับนายวัธนาอะไรนั่น”

ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยทักทายอะไร หนังสือพิมพ์หลายฉบับที่คาดว่าหอบหิ้วแทบหมดแผงก็ถูกปาลงพื้นให้เธอได้มองเห็นพาดหัวข่าวถนัดๆ

“มาหากิ่งแต่เช้า เพราะเรื่องไร้สาระนี่หรอคะ?”กิ่งแก้วไหวไหล่ เธอไม่อยากจะพูดถึงมันเลยด้วยซ้ำ “ข่าวเดี๋ยวนี้มาไวไปไวจะตาย เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็มีเรื่องใหม่ พี่เต๋าจะเครียดทำไม”

“จ้า ฉันคงไม่เครียดหรอกถ้าเรื่องนี้มันไม่กระทบจนเธอถูกเขี่ยชื่อออกจากหนังของอาจารย์ชิน”

“หนังของอาจารย์?”คราวนี้กิ่งแก้วเริ่มนั่งไม่ติด เธอลุกจากเก้าอี้ข้างหน้าต่างตรงมายังโซฟารับแขก ฉุดแขนผู้จัดการให้นั่งเคียงข้างกัน

“ตอนนั้นกิ่งเพิ่งยื่นโปรไฟล์ไปนี่ อาจารย์เองก็ยังไม่ได้ตอบตกลงอะไรมา เพียงแค่บอกว่าจะเก็บไปพิจารณา แล้วที่พี่พูดมันหมายถึงอะไร”

“ก็จะหมายถึงอะไรได้ล่ะนอกจากแกได้รับพิจารณาให้เล่นบทนำ แต่ตอนนี้มันเป็นแค่อดีตไปแล้วเพราะเมื่อกี๊อาจารย์เพิ่งจะโทรมาคุยกับฉันเรื่องถอดชื่อแกออก!”

“ได้ไง!”กิ่งแก้วเสียงสูง ส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ “เลือกแล้วจะมาถอนกันง่ายๆแบบนี้น่ะหรอพี่”

“ง่ายสิ แล้วมันน่าเจ็บใจที่ตอนบ่ายนี้แกถูกยกเลิกคุยเรื่องบทกับอาจารย์ เขาจะให้แกเข้าไปต่อบทวันนี้กับคุณศวภัทรนั่นแหละ แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นนิ้ง นางเอกคู่จิ้นอะไรนั่นแล้ว”

“เขี่ยคู่ขวัญออก แล้วไปคว้าเอาคู่จิ้นเนี่ยนะ?”

“ย่ะ!”พงศกรกระแทกเสียง คราวนี้เริ่มเอ็ดได้เต็มที่เพราะลูกดื้อของดาราสาวในสังกัดที่เริ่มจะแผลงฤทธิ์ “แต่ทั้งหมดทั้งมวลมันคงไม่เกิดขึ้นหรอกถ้าแกไม่เอาตัวไปเกลือกกลั้วกับนายวัธนา หมอนั่นน่ะอายุมากกว่าพ่อแกอีกนะยัยกิ่ง”

พอได้ยินชื่อนี้นัยน์ตาก็แข็งกร้าวขึ้นมา แล้วก็อดคิดถึงใบหน้าน่าเกลียดน่าชังยามแสยะยิ้มไม่ได้

“กิ่งเองก็ไม่ได้อยากยุ่งกับหมอนั่นเท่าไหร่นักหรอก ถ้าหากนายนั่นไม่มายุ่งกับกะทิก่อน”

คนที่ฟังใจหายแว้บ รับรู้เรื่องราวมาตั้งแต่ต้นแต่ก็ไม่สามารถห้ามปรามอะไรได้ ส่วนหนึ่งเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับพี่สาวเพียงคนเดียวของกิ่งแก้วถึงทำให้เธอเป็นเดือดเป็นร้อนถึงขนาดเอาชื่อเสียงไปเกี่ยวแบบนี้

“นี่แกเลิกเล่นบทผู้พิทักษ์สักทีได้ไหม พี่สาวแกน่ะเอาตัวรอดได้”

“ถ้าพี่เห็นกะทิเมื่อก่อน พี่จะไม่พูดแบบนี้”กิ่งแก้วส่ายหน้าเมื่อหวนคิดถึงพี่สาว รายนั้นหัวอ่อนและใจดีเกินไปถึงได้เป็นเหยื่อของนายวัธนา

“กะทิตามคนไม่ทันหรอก ถ้าวันนั้นกิ่งไม่พูดว่ากำลังคบหากับนายวัธนา พวกนักข่าวต้องกัดเรื่องกะทิไม่ปล่อย เผลอๆงานวิวาห์อาจจะล่มไปแล้วก็ได้”

“ใช่ แล้วแกก็ดันซวยเพราะเอาตัวไปกั้นกลาง ชื่อเสียงถึงได้ป่นปี้ไม่มีชิ้นดี!”เป็นอีกครั้งที่ผู้จัดการตะโกนใส่อย่างมีน้ำโห พยายามทำใจเย็นแล้วแต่ก็ไม่ไหวจริงๆ “ชื่อเสียงน่ะมันไม่ได้สร้างได้ในวันสองวันนะแก แล้วพอมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นคนก็จะโฟกัสแต่เรื่องฉาวเหม็นโฉ่ของแก”

“แม้ว่าที่ผ่านมากิ่งจะทำตัวดีแค่ไหนน่ะหรอคะ?”

ภายนอกกิ่งแก้วอาจจะดูเหมือนเป็นคนเฉยชาและเย่อหยิ่ง แต่ทั้งหมดเป็นแค่เพียงภาพลักษณ์ที่เธอสร้างขึ้นมาเท่านั้น เพราะเนื้อแท้แล้วเธอก็ยังเป็นหญิงสาวคนหนึ่งเท่านั้น

ไม่มีใครเฉยชากับคำด่าทอได้จริงๆหรอก

“คนเราน่ะมักจะเห็นสีดำได้ง่ายกว่าสีขาวนี่นา แล้วตัวเธอก็เป็นคนในที่แจ้ง สีดำ...ก็เลยเด่นชัดกว่าคนอื่น”พงศกรเอื้อมมือไปลูบกลุ่มผมดำสนิทของดาราในสังกัดอย่างแผ่วเบา เป็นห่วงความรู้สึกของนางเอกสาวที่อยู่ด้วยกันจนเหมือนเป็นพี่น้องไปแล้ว

“นั่นสิคะ ผิดแค่นิดเดียวสีดำก็กลบสีขาวจนมิดเลย...”

“กิ่ง”

“ช่างเถอะค่ะ ถึงจะเศร้าไปก็ใช่ว่าคนจะเลิกด่าเสียเมื่อไหร่”รอยยิ้มหวานที่เธอเสแสร้งช่างดูฝืนทำจนผู้จัดการสาวได้แต่ถอนหายใจ

“รู้ไหมว่าเธอแสดงเป็นไม่สนใจได้ห่วยมาก”

“โถ่ พี่เต๋า”คนตัวเล็กดัดเสียงก่อนที่จะหัวเราะคิกคัก เบือนหน้าหนีไม่ให้ผู้จัดการได้สังเกตเห็นรอยรื้นน้ำตาจางๆ “ทำไมพูดกับนางเอกนัมเบอร์วันของสังกัดแบบนี้ล่ะคะ”

“แน่สิ สังกัดฉันมีเธออยู่คนเดียว”

พงศกรลุกไปเข้าครัวเพื่อจัดการกับระบบสมองของตัวเอง หลังจากที่ดื่มน้ำเย็นชื่นใจหนึ่งแก้วแล้วก็คล้ายกับว่าสมองจะเริ่มเดิน

“ไปอาบน้ำซะกิ่ง เราจะไปหาอาจารย์ชินกัน”

“ตอนนี้เนี่ยนะคะ?”

หญิงสาวมุ่นคิ้ว ไม่เข้าใจกับคำพูดของผู้จัดการสาวเท่าไหร่นัก เมื่อกี๊เพิ่งบอกว่าเธอโดนถอดชื่อออกจากหนัง แต่ไหงตอนนี้กลับจะพาเธอไปพบผู้เขียนบทชื่อดังได้กัน

“ใช่ ตอนนี้ และฉันขอให้แกจัดการอย่างไวเพราะต้องด่วนที่สุด เราสองคนต้องไปถึงก่อนที่ยัยนิ้งนั่นจะเซ็นสัญญา ไม่ว่ายังไงเราจะต้องเอาบทนางเอกกลับมาให้ได้”

“เราก็รับเล่นเรื่องอื่นไม่ได้หรอคะ?”

“แล้วก็ปล่อยให้ข่าววงในโชว์หราว่าแกโดนถอดเนี่ยนะ?”ผู้จัดการทำท่าเหมือนอยากจะเป็นลมล้มพับไปจนเธอไม่กล้าพยักหน้า

“ตื่นค่ะซิส! แกฉาวจนไม่มีที่ว่างเว้นแล้ว เราจะปล่อยให้แกมีข่าวอีกไม่ได้แล้วจ้ะ”

พงศกรมองดาราสาวอย่างร้อนใจ

“ฉันจะบอกไว้ ณ ที่นี้ เผื่อแกจะยังไม่ทราบ อาจารย์ชินเป็นนักเขียนมือทอง บทที่ท่านเขียนถูกยกขึ้นหิ้งและถูกกล่าวถึง หนังของท่านคือใบเบิกทางชั้นยอดของแกในตอนนี้ หากชื่อเสียงของแกกำลังย่อยยับก็จำเป็นต้องหาทางสร้างมันขึ้นมาใหม่”

“...”

“บัลลังก์นางเอกของแกยังจำเป็น เพราะมันคือสิ่งที่ทำให้แกหาเงินได้มาก แกอย่าลืมสิว่าแกต้องใช้มัน!”

************************************************

ตอนนั้นกะทิก็ใช้เงิน ตอนนี้กิ่งก็ต้องใช้เงิน

ทำไมพี่น้องคู่นี้ถึงได้ขี้งกขนาดนี้!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว