ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน่ะค่ะ ไม่ว่าจะมาจากเรื่องรักของพวกมาเฟีย(3p)หรือเพิ่งเคยอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ ขอบคุณน่ะค่ะ ฝากติดตามผลงานและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้ะค่ะ

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2562 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

"เฮ้ย มึงวันนี้ไปผับกันป่าว ช่วงนี้ขาดแคลนสาวๆ”เสียงอันน่ารำคาญของเพื่อนผมอย่างไอ้แม็กซ์ดังขึ้น

“ไม่พลาดอยู่แล้วช่วงนี้ยิ่งเบื่อๆอยู่”ไอ้มิกซ์ฝาแฝดของไอ้แม็กซ์พูดพลางทำหน้าเบื่อโลก

“แล้วคุณชายคลาสจะไปไหมครับ”ไอ้แม็กซ์หันมาถามผมด้วยใบหน้าที่วอนตีนมาก

“จะไปก็ไป กูได้หมด”ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบตามฉบับมาเฟียด้วยเหตุที่ผมเป็นมาเฟียจึงทำให้ผมไม่ค่อยมีเพื่อนมีแต่ไอ้สองตัวนี้แหละที่แม่งไม่กลัวผมหนำซ้ำมันยังบอกอีกว่าผมอ่ะทั้งสวยทั้งหล่อไม่เห็นน่ากลัวอะไร ไอ้หล่ออ่ะไม่เท่าไหร่แต่สวยคืออะไร

อ้อ! อีกอย่างไอ้แม็กซ์กับไอ้มิกซ์เป็นลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศสจึงทำให้คุยกันง่ายขึ้นเพราะพวกมันพูดไทยได้แถมยังคล่องซะด้วยแต่ไม่ใช่ว่าผมจะสื่อสารกับพวกมันโดยใช้ภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศสไม่ได้นะแต่เพียงแค่ผมขี้เกียจอ่าน่ะ แต่เอาจริงๆแล้วที่นี้คนไทยค่อนข้างเยอะเพราะผอ.เป็นคนไทยเลยมีการแลกเปลี่ยนนักศึกษาเสมอ อีกอย่างลูกคนใหญ่คนโตก็มักจะเรียนที่นี้

“ดีมากเพื่อนคลาส”ไอ้มิกซ์มันเอื้อมมือมากอดคอผมก่อนที่จะค่อยๆรัดแน่นด้วยความหมั่นไส้แต่คือแม่งผมเจ็บไงครับหายใจก็ไม่ออก

“ไอ้เชี่ยมิกซ์! กูหายใจไม่ออก”ผมพูดพลางจับแขนมันที่รัดรอบคอผมอยู่

“อ้าวเหรอ กูขอโทษ”ไอ้มิกซ์ที่ได้ยินผมพูดก็คลายแรงออกก่อนที่จะกล่าวขอโทษผมเพราะมันไม่ได้ตั้งใจผมก็ไม่ได้ว่าอะไรมัน

“เลิกคุยๆแยกๆ เจอกันที่ผับสามทุ่มนะเว้ยไอ้คลาส ไปไอ้มิกซ์กลับกัน”ไอ้แม็กซ์พูดหยุดก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับโดยผมต้องไปรับเค้กน้องสาวของผมอีก

“พี่คลาส! ทางนี้ค่ะ”เค้กโบกมือเรียกผมก่อนที่ผมจะขับรถไปจอดใกล้ๆ

“ขึ้นรถๆ”ผมพูดก่อนที่เค้กจะรีบวิ่งขึ้นรถเหมือนกลัวผมขับหนีไปโดยไม่รอ

“จะรีบทำไมถ้าล้มเดี๋ยวจะขำให้หรอก”ผมเตือนเล็กน้อยพลางขยี้ผมนุ่มของน้องสาววัย15เล่นอย่างมันส์มือ

“ผมหนูยุ่งหมดแล้วเนี่ย”เค้กทำหน้ายู่เล็กน้อยแล้วบ่นพลางจัดผมใหม่

“ขอโทษคร้าบๆ”ผมพูดก่อนที่จะขับรถกลับไปที่คอนโดของผมและเค้กที่พ่อผมซื้อไว้ให้

@คอนโด

“พี่คลาสค่ะ เค้กโตแล้วน่ะค่ะไม่ต้องส่งถึงห้องก็ได้กลับไปพักที่ห้องพี่เถอะ”เค้กพูดเมื่อผมทำท่าจะเดินตามเค้กไปส่งที่ห้องทั้งๆที่ห้องของเค้กอยู่ห้องข้างๆผมแค่เดินสัก4-5ก้าวก็ถึง

“เอางั้นเหรอ....ก็ได้”ผมพูดก่อนที่เค้กจะพยักหน้าเบาๆ

“อ้อ! เค้กคืนนี้พี่ไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะพวกไอ้แม็กซ์นั้นแหละมีอะไรก็โทรมานะ”ผมพูดพลางลูบหัวเค้กเบาๆ

“โอเคค่ะ”เค้กพูดก่อนที่จะเดินฮัมเพลงกลับห้องของเค้กไปเมื่อแน่ใจว่าน้องเข้าห้องเรียบร้อยแล้วผมถึงเปิดประตูเข้าไปในห้องตัวเอง

“เหนื่อยชะมัด”ผมพูดออกมาเบาๆก่อนที่จะล้มตัวลงนอนบนเตียง

20.30น.

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็สองทุ่มครึ่งสะแล้ว ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำ พออาบน้ำเสร็จผมก็แต่งตัวโดยเลือกที่จะใส่เสื้อยืดสีขาวบางแล้วใส่เสื้อแจ็คเก็ตสีดำทับแล้วใส่กางเกงยีนส์สีดำรัดรูป

@ผับ

“ไอ้คลาสทางนี้ๆ”เสียงน่ารำคาญของสองพี่น้องฝาแฝดแม็กซ์มิกซ์ดังจนผมต้องทำท่าทางให้พวกมันลดเสียงหน่อย

“จะเสียงดังให้พ่อกูได้ยินเลยเหรอ”ผมพูดเสียงเรียบ

“คงงั้นมั้ง ฮะฮ่า”ไอ้มิกซ์พูดพลางหัวเราะนิดๆ

“สั่งเบียร์มากินกัน”ไอ้แม็กซ์พูดก่อนที่มันจะสั่งนู้นสั่งนี้มากินจนตอนนี้ของเริ่มเต็มโต๊ะแล้ว

“ขอโทษนะคะ นั่งด้วยคนได้ไหมค่ะ”ระหว่างที่ผมกำลังจิบเบียร์อยู่ๆก็มีสาวสวยน่ารักๆมาขอนั่งด้วยไอ้ผมก็คนดีไงเลยให้นั่งด้วย

“เชิญครับ”ผมพูดก่อนที่หญิงสาวจะนั่งลงบนตักผมทั้งๆที่มีพื้นที่นั่งตั้งเยอะแต่เพราะผมเป็นคนดีเลยไม่ว่าอะไรมิหนำซ้ำยังกอดเอวหญิงสาวไว้เพราะกลัวตกอีก ผมคนดีก็งี้แหละ

“เฮ้ย! มึงยุ่งอะไรกับเด็กของนายกูว่ะ”อยู่ๆก็มีชายร่างใหญ่ในชุดดำที่ผมเห็นบ่อยๆเพราะเป็นมาเฟียประมาณเกือบสิบคน แล้วหนึ่งในนั้นก็ยืนชี้หน้าผมอย่างหาเรื่อง

“เด็กของนายมึงแล้วทำไมไม่ดูแลดีๆ”ผมพูดเสียงเรียบพลางพาหญิงสาวลุกขึ้นแล้วส่งคืนให้พวกมัน

“ปากดี”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

-------------------------------------------------------------------------------

อย่าลืมกดติดตาม คอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยน้ะ

ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านนิยายของเราน่ะถึงจะไม่ค่อยสนุกก็เหอะ

บายๆค่ะ

[แก้คำผิดครั้งที่1]

ความคิดเห็น