เมื่อเธอ ดาด้า มีโอกาส​ได้มีชีวิตอีกครั้งแล้วทำไมเธอจะต้องทนแต่งงานตามคำสั่งบิดา และเขา อุนางิ ยูยะชายหนุ่มที่อยู่ๆ ครอบครัวก็ล้มละลายที่ชีวิตก็วุ่นวาย​พออยู่แล้ว กลับต้องมาเจอสาวจอมยั่วที่จ้องจะจับเขารีดน้ำเชื้อตลอดทั้งวัน ...Shadow Black...

ตอนที่ 18/3 ภาวะอันตราย

ชื่อตอน : ตอนที่ 18/3 ภาวะอันตราย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2561 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18/3 ภาวะอันตราย
แบบอักษร

"พี่ด้ารู้!!" 

วิภาดาถามด้วยสีหน้าตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ออกจากปากสวย มองดูพี่สาวที่ยังคงกอดรัดสามีแนบแน่นหันมาพยักเล็กน้อยเป็นคำตอบ

"รู้นานแล้วล่ะ อ๊ะ!!" 

เสียงเซ็กซี่ที่พูดกับน้องสาวถึงกับหลุดเสียงร้องเมื่อมือแกร่งของสามีจับเข้าที่ไหล่เธอทั้งสองข้าง ดันออกจากออกอกที่แสนอบอุ่นจนวราลีชักสีหน้าไม่พอใจเมื่อเธออยากให้กอดตอบไม่ใช่ผลักไส

"พี่ไม่ตลกนะด้า พี่รู้ว่าด้ารักน้องแต่มันเกินไปรึเปล่าที่จะพูดใส่ร้ายยายอายุเกือบเจ็บสิบแบบนี้"

"ไม่ได้ใส่ร้าย!! / ไม่ได้ใส่ร้าย!!" 

สาวน้อยทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกันจนยูยะต้องหันมองใบหน้าวิภาดาและวราลีสลับไปมาที่มองเข้าด้วยสายตาไม่พอใจ

"คุณยายเป็นคนทำจริงๆ ค่ะ" 

วิภาดางับริมฝีปากล่างอยากหนักใจบอกยูยะด้วยสีหน้าเศร้า

 "ก่อนหน้านี้ขวัญลงมาช่วยแม่ล้างแก้วเห็นเงาของผู้หญิงเดินไปทางสวนหลังบ้านเลยตัดสินใจเดินไปดูก็เห็นเป็นคุณยายกระสอบอะไรบางอย่าง ดีที่แม่ขวัญพูดขึ้นว่าพี่ด้าไปหาคุณยูยะที่เรือนกล้วยไม้ไม่รู้จะเจอรึยัง ขวัญเลยตัดสินใจวิ่งไปตามพี่ยูยะที่สวนเมื่อรู้สึกใจไม่ดี"

"สวนด้าเคยแอบเข้าห้องคุณยายเพื่อเซอร์ไพร์วันเกิด แต่กลับโดนเซอร์ไพร์ซะเองเมื่อเห็นรูปถ่ายของด้าตั้งแต่เล็กจนโตหลายรูปโดนกรีดด้วยมีดจนและแทะบางรูปก็โดนเผาจึงรู้ตั้งแต่ตอนนั้น"

ยูยะได้แต่นิ่งเงียบ คิ้วสีน้ำตาลเข้มขมวดกันเป็นปมยิ่งกว่าผูกโบ มือหนายกขึ้นกุมขมับเมื่อเรื่องที่ได้ยินมันชวนช็อกและจับต้นชนปลายไม่ถูกยากยิ่งเป็นผู้บริหารบริษัทซะอีก

"แล้วคุณยายจะทำไปทำไม ฆ่าหลานตัวเองเพื่ออะไร" 

คำถามของชายหนุ่มทำให้วิภาดาและวราลีมองหน้ากันทันทีอย่างไม่ได้นัดหมายก่อนจะหันกลับมามองหน้าหล่อหวานที่มีแต่ความดุดัน

"ไม่รู้ค่ะ/ ไม่รู้ค่ะ"   

"เออเจริญ" 

ยูยะบ่นอย่างหัวเสียกับคำตอบที่ได้ยินพร้อมเพรียงกันอีกครั้งที่เหมือนยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดให้เขาเพิ่มไปอีก 

"รอให้ตายก่อนไหมถึงคิดจะหาคำตอบ"

"ไม่ตายหรอกเพราะด้ามีสามีดี. ทั้งหล่อและเก่ง" 

วราลีบอกฉีกยิ้มกว้างกอดร่างใหญ่อีกครั้งทว่ายูยะไม่ได้กอดตอบแต่กลับจับไหล่มนดันออกอีกครั้งจนวราลีทำหน้ามุ่ยใส่

"พี่ไม่ตลกด้า พี่คงไม่มีทางได้อยู่ตัวติดกับด้าตลอดเวลาหรอกนะ"

"แต่ด้ามีนะ จะอยู่ตัวติดกับพี่ยะทั้งวันทั้งคืนเลยดีไหม"

"ด้า!!" 

เสียงเรียกอันทรงพลังทำให้ทั้งสองสาวถึงกับสะดุ้ง วิภาดาเผลอถอยหลังหนึ่งก้าวพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเธอกลัวว่าตอนนี้พี่สาวจะตายด้วยน้ำมือของสามีแทนคุณยายเหลือเกิน

"โอเคค่ะจริงจังก็ได้" มือเรียวทั้งสองชูขึ้นอย่างยอมแพ้ 

"ก็คนมันกลัวนี่นา" วราลีบอกก่อนจะโผเข้ากอดสามีอีกครั้งซึ่งยูยะไม่ได้กอดตอบเพราะเขาหัวร้อนมากกว่าจะมีอารมณ์สวีทแต่ก็ไม่ได้ผลักดันร่างเล็กออก

"ด้าไม่กล้าทำอะไรหรือสืบอะไรเพราะกลัวทั้งใจตัวเองที่รู้ความจริงและคนอื่นๆ ในครอบครัวจะเสียใจหากรู้ว่าคนที่เคารพรักดั่งพระในบ้านเป็นคนไม่ดี"

"ขวัญก็ไม่ต่างกันค่ะ" 

วิภาดาบอกพร้อมสีหน้าสำนึกผิดเมื่อพี่ขยจ้องเธอเหมือนจะจับหักคอ 

"แต่ตอนนี้ขวัญทำใจได้แล้ว ขวัญจะบอกเรื่องทั้งหมดกับป๊าม๊าเรื่องร้ายๆ จะได้จบสักที"

"ไม่ใช่ตอนนี้ขวัญ" 

วราลีบอกหันหน้าไปมองน้องสาวทั้งที่ยังไม่ยอมผละออกจากการกอดร่างใหญ่จนวิภาดาอดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าตอนนี้พี่สาวกำลังอ่อนแอหรือกำลังแสดงความเป็นเจ้าของเพราะหึงหวงสามีกันแน่

"ทำไมละคะพี่ด้า ยิ่งปล่อยเวลาผ่านไปคุณยายคงไม่ยอมอยู่นิ่งๆ แน่พี่อาจจะเจ็บตัวอีก"

"ก็จริงแต่พี่อยากจัดการเรื่องทุกอย่างหลังจากงานแต่งของขวัญจบก่อนไง" 

วราลีบอกส่งยิ้มให้น้องสาวที่หน้าขึ้นสีแดงด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอไม่อยากให้เรื่องเศร้าเกิดขึ้นจนขัดขว้างความสุขของน้องสาวที่ดูก็รู้ว่ามีใจให้ฟีนิกซ์อย่างเปิดเผย 

และวราลีก็อยากให้คุณยายที่รักวิภาดาอยู่ร่วมงานแต่งก่อนจะไม่มีโอกาสอีกเมื่อเธอก็ทนมามากพอแล้วจะไม่ยอมทนอีกต่อไป 

เพราะเหนือสิ่งอื่นใดหญิงสาวอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปนานๆ อยากอยู่ใกล้ยูยะผู้ชายที่เธอรักไปจนแก่เฒ่า

"งั้นจัดพรุ่งนี้เลยดีไหม เอาเงินมาหนึ่งล้านพรุ่งนี้เตรียมตัวเข้าหอได้เลย" 

ยูยะบอกด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเขาเคยมีประสบการณ์จัดงานแต่งสายฟ้าแลบให้พี่ชายมาแล้ว และครั้งนี้จะจัดให้น้องสาวภรรยาเป็นรายต่อไปจะยากอะไร

"จะบ้าหรอคะ" วิภาดาบอกหน้าแดงก่ำ "ขวัญไม่ได้อยาก ตะ แต่งงานเร็วๆ นี้สักหน่อย"

"แต่ฉันว่ารีบหน่อยก็ดีนะ" 

"ทำไมคะพี่ยะอยากกระทืบคนแก่หรอ" 

วราลีเงยหน้าขึ้นมองเมื่อก่อนหน้านี้เธอยังหลับไม่สนิทจนได้ยินชายหนุ่มพูดในห้องนอนจึงตัดสินใจเดินตามมา

"คนที่จะทำเรื่องโหดร้ายแบบนั้นได้ไม่ใช่พี่หรอก" 

ยูยะบอกพร้อมยกยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงเพื่อนสนิทอย่างอีคอนที่ไม่ว่าคนนั้นจะเป็น ผู้หญิง ผู้ชาย เด็กเล็ก สตรีมีครรภ์ อีคอนก็ไม่เคยปรานีหากเป็นคนเลว เขาเลยการันตีได้ว่าต่อให้เป็นคุณยายเคี้ยวหมากก็ตายได้ทันทีหากมาทำคนที่ที่อีคอนรัก

"แต่ช่างมันก่อน เพราะที่พี่อยากให้ขวัญแต่งงานเร็วๆ เพราะดูท่าทางไอนิกซ์มันจะหัวอ่อนถ้าไปเจอสาวเซ็กซี่ขี้ยั่ว" 

ยูยะเหลือบมองวราลีในอ้อมแขนเล็กน้อยเมื่อร่างบางคือต้นแบบของสาวขี้ยั่วจริงๆ 

"จนบางทีมันอาจจะเปลี่ยนใจและไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแทนก็ได้นะถ้าไม่รีบ"

"ถ้าพี่ฟีนิกซ์เขาจะไปขวัญจะไปห้ามอะไรได้" วิภาดาบอกด้วยรอยยิ้มจางๆ "งั้นขวัญไปนอนก่อนนะคะ"

ยูยะจ้องมองตามวิภาดาที่เดินตัวปลิวไปห้องนอนอย่างรวดเร็วด้วยรอยยิ้ม เมื่อสิ่งที่เขาพูดดูจะได้ผลดีเกินคาด

ตุบ!!

"เจ็บนะด้าทุบทำไม"  

 ยูยะจับมือเล็กที่อยู่ๆ ก็ทุบลงบนอกเขาอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ตุบ!! มองหน้าภรรยาที่เบะปากใส่

"ก็ไปแกล้งขวัญทำไมละคะ ไม่รู้ว่าจะแอบไปร้องไห้รึเปล่า"

"ก็ไม่รู้สินะ แต่ไอนิกซ์มันคงปลอบเองแหละ เผลอๆ ปลอบกันถึงเช้า"

ยูยะบอกด้วยแววตาที่มีเลศนัยซึ่งวราลี ก็เข้าใจดีฉีกยิ้มกว้างก่อนจะเดินจับมือสามีพากันไปห้องนอนเมื่อตอนนี้เวลาเกือบเที่ยงคืน

วิภาดาที่เดินใจลอยมาหยุดนิ่งที่ประตูห้อง มือเรียวค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปช้าๆ ดวงตาสวยจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่นั่งบนโซฟาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตาโชว์แผงอกกว้าง

ผมสีน้ำตาลเข้มยังคงเปียกชื้น ขาเรียวค่อยๆ ก้าวเดินไปหาร่างใหญ่ที่ทำเพียงเหลือบมองเธอเล็กน้อย

ก่อนจะหันไปสนใจทีวีจอยักษ์ต่อเมื่อวิภาดาทำเขาแทบบ้าร้อนรุ่มจนต้องลงไปแช่น้ำจนตัวแทบเปื่อย อยากจะตามไปแอบฟังหรือเผลอๆ อาจจะลากว่าที่ภรรยาขึ้นห้อง ทว่าก็รู้ว่าคงเสียมารยาทและเขาก็ไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น

"ทำไมยังไม่นอนอีกคะ" 

"ไม่ง่วง" 

เสียงห้วนจัดที่ตอบทำให้ปากสวยเม้มเข้าหากันเมื่อใบหน้าหล่อไม่หลงเหลือรอยยิ้มแสนอบอุ่นให้เธอเหมือนอย่างเคย 

ดวงตาสีน้ำตาลที่เคยจับจ้องเธอมองเลยไปยังทีวีจนวิภาดาคว้ารีโมท์หวังจะปิดก่อนจะชะงักเมื่อรายการที่ชายหนุ่มกำลังดูคือรายการเดินแบบที่มีสาวสวยในชุดบีกินนี่ ทั้งวันพีช ทูพีช เดินโยกย้ายส่ายสะโพกอวดทรวดทรงอันสุดแสนเย้ายวน 

'ดูท่าทางไอนิกซ์มันจะหัวอ่อนถ้าไปเจอสาวเซ็กซี่ขี้ยั่ว มันอาจจะเปลี่ยนใจและไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแทนก็ได้นะถ้าไม่รีบ'  

คำพูดของพี่เขยดังก้องขึ้นในโสตปราสาทมือเรียวกำรีโมทแน่นจนแทบจะแหลกคามือ หันมองคนตัวใหญ่ด้วยดวงตาแดงก่ำเมื่อคิดว่าจะเสียชายหนุ่มไป ซึ่งฟีนิกซ์เองก็ตกใจเมื่อคนที่ควรจะร้องไห้ควรเป็นเขาที่โดนคนรักทิ้งไปกับชายอื่นสิถึงจะถูก

"ไม่ยอม ขวัญไม่ให้ไป!!"

"อะไรขวัญน้อยใครจะไปนะ...อุ๊บ!!" 

ดวงตาคมถึงกับเบิกกว้างเมื่อร่างเล็กโผเข้าหาปากนิ่มทาบทับลงบนปากหนาจนเสียงของเขาหายไป 

ปากเล็กเริ่มหนักหน่วงรุนแรงขึ่นโดยที่ฟีนิกซ์เองถึงกับงุนงงอยากจะผลักคนตัวเล็กออกและถามว่าใครจะไปไหนให้จบทว่ากลับพ่ายแพ้ให้กับความต้องการที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ของจิตใจ

"อืม!!~"   

เสียงหวานครางในลำคอเมื่อปากร้อนของคนตัวใหญ่เริ่มโต้ตอบขบเม้มดูดดึงปากเธอจนรู้สึกวูบวาบ ลิ้นสากเริ่มอยู่ไม่สุขลากไปตามกลีบปากงามก่อนจะสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากเล็กตวัดหลอกล้อกับลิ้นเล็กแสนนุ่มไปมา 

จนคนเริ่มก่อนหายใจแทบไม่ทัน วิภาดาผลักออกจากจูบแสนเร่าร้อนอยากเสียดาย ดวงตากลมสวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมที่ฉายชัดความต้องการจนวิภาดาใจสั่นเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

"ขวัญไม่อยากให้พี่ฟีนิกซ์ไปไหน" 

เสียงหวานแหบพร่าบอกมือนุ่มลูบไปตามสันกรามของว่าที่สามีอย่างเบามือ 

"ถ้าไม่อยากให้พี่ไปไหน ช่วยแสดงกลเม็ดมัดใจให้ดูหน่อยได้ไหมครับขวัญน้อยที่รัก"



อู้หู้!! แสดงยังไงอะ แสดงแบบไหน ขวัญน้อยจะงัดกลเม็ดอะไรออกมามัดใจชาย รอติดตามตอนต่อไปเน้อ 

อ๊ะๆๆ อย่าแอบมองกันนะจ๊ะ 1 คอมเม้นคือ 1 พลังหื่น!! เดี๋ยวจะเขียน NC80++ ให้ดู (ใช่หรอ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว