ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 21 ภาคกำเนิดฮอลโลว์ (จบ)

ชื่อตอน : บทที่ 21 ภาคกำเนิดฮอลโลว์ (จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 689

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2561 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21 ภาคกำเนิดฮอลโลว์ (จบ)
แบบอักษร

เสียงตะโกนของไทม์ดังลั่น ขนาดอุลคิโอร่ากับกริมจอร์ยังสะดุ้งเฮือก เจ้าบ้านี่เป็นอะไรของมัน จู่ๆก็ตะโกนด่าคนเดียว ตกใจหมดเลยพับผ่าสิ ส่วนไทม์ก็ยังทำหน้ามุ่ยไม่เลิก


'นี่ไอ้ความสัมพันธ์ ระดับ 9 กับอุลคิโอร่ามันหมายความว่ายังไง '


"[ ระบบของเรามันไม่ใช่เกมส์จีบสาวแบบที่ท่านคิดนะครับมาสเตอร์ ค่าความสัมพันธ์คือ ค่าที่ระบุความระบุความสัมพันธ์ของตัวละครของท่านกับตัวละครอื่น ระบบความสัมพันธ์นั้นมีอยู่หลายรูปแบบ เช่น คนรู้จัก คนรู้ใจ ลูกน้อง มิตรภาพ ความรัก หรือครอบครัว ]"


'อย่างนี้นี่เองเฮ้อโล่งอก ว่าแต่ความสัมพันธ์ของเรากับอุลคิโอร่า อยู่ในโหมดไหนละ'


"[ มิตรภาพครับ มาสเตอร์ ]"


'ขอบใจแกๆมากไปดูแลมิไรต่อเถอะ'


เมื่อโล่งใจแล้วไทม์ก็กลับมาอารมณ์ดีเช่นเดิม แต่อุลคิโอร่ากับกริมจอร์นี่สิ ทั้งคู่เริ่มสับสนกันเข้าไปอีก สรุปเจ้าหมอนี่จะมาอารมณ์ไหนอีก ตอนแรกก็ขี้เล่น แต่จู่ๆ ก็จริงจัง บางทีก็คุยคนเดียว แล้วก็กลับมายิ้มแย้มแจ่มใส่ต่อ


'เจ้านี่อารมณ์แปรปวนง่ายหรือมันบ้ากันแน่'นี่คือสิ่งที่ทั้งคู่คิดโดยไม่ได้นัดหมาย


"ถึงไหนแล้วนะเมื่อกี้ ? จริงสิแมวน้อย นายจะมาเป็นลูกน้องเราดีไหม เราชอบลูกบ้าของนายนะ"


"ราชันย์อย่างข้าไม่คิดจะเป็นลูกน้องใคร โดยเฉพาะคนที่ไม่เด็ดขาดแบบเจ้า!!"กริมจอร์ยังคงไม่เกรงกลัวผู้ใดเช่นเดิม ดูเหมือนเขาจะต้องลงมือสั่งสอนกันบ้างแล้ว จะได้รู้ว่าใผ๋เป็นใผ๋


คลื่นนนนนนนนนน~!!!


"อัก บัดซบ นะ นี่มันอะไรเกิดอะไรขึ้นกัน"


แรงดันวิญญาณที่หนาแน่นดุจมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไหลหลากออกมาจากร่างของไทม์ เข้ากดทับกริมจอร์จนทรุดตัวหมอบอยู่ที่พื้นทรายอย่างไร้เรี่ยวแรง มันพยายามมองชายหนุ่มที่เคยยิ้มอย่างสั่นกลัว 


เพราะตอนนี้กลิ่นอายที่เคยติดตลกขี้เล่น ไม่มีบรรยากาศของราชาแปรเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์ ราวกับมันกำลังเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของราชันย์มังกร ที่เป็นราชาของเหล่ามังกรทั้งมวล


"แค่นี้นายคงเข้าใจแล้วใช่ไหม เจ้าแมวน้อย"ไทม์กล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมสลายแรงดันวิญญาณจนหายไปทั้งหมด เขาไม้ต้องการปลูกฝังความกลัวให้พวกพ้อง เพราะอยู่กันด้วยใจมันน่าสนุกกว่าเยอะ


"ขะ ข้าเข้าใจแล้ว"


"ฟู่ ~พูดรู้เรื่องก็ดี สรุปว่าไง ตัดสินใจจะมาเป็นลูกน้องเราไหม แน่นอนเราไม่กินนายแน่ๆ และเรากำลังจะอยู่เหนือกว่าระดับวาสโทรเด้ไปแล้วและจะข้ามระดับไปในเร็วๆนี้ดังนั้นพลังของแอดจูคาสมันไม่ช่วยอะไรเราแล้วไม่ต้องกังวล"


"ถ้าข้าเป็นลูกน้องของเจ้า ข้าจะได้อะไร ?"ต่อให้ต้องตายด้วยน้ำมือของผู้ที่สูงส่งกว่า มันก็ไม่คิดที่จะเป็นลูกน้องใคร แต่ถ้ามีข้อเสนอดีๆมันก็อีกเรื่อง


"แน่นอนการเป็นลูกน้องของเรา ก็ไม่ต่างจากการเป็นเพื่อน เป็นครอบครัวเสียเท่าไหร่ แถมเราจะทำให้นายแข็งแกร่งขึ้น มีอิสระ ได้ต่อสู้ตามใจปราถนา..."


ได้ฟังข้อเสนอยังไม่จบ แต่แค่นี้ตาของกริมจอร์ก็ดูเป็นประกายรูปดาววิ้งๆอย่างปิดไม่มิด สรุปเจ้าหมอนี่อ่านทางง่ายเสียเหลือเกิน และก็เป็นไปตามแผนที่วางไว้


"ฮ่าๆ พูดแล้วอย่าคืนคำละ ตกลงข้ายอมรับข้อเสนอ ข้ากริมจอร์ แจ็คเกอร์แจ็คผู้นี้จะขอเป็นลูกน้องของท่าน ท่านเดรโก้"


คำปฏิญาณของกริมจอร์ดังลั่น ตามมาด้วยเสียงเตือนจากระบบที่ดังออกมาบอกระดับค่าความสัมพันธ์ของเขากับกริมจอร์ ที่มีถึงระดับ 6 เลยทีเดียว


'ยอดเยี่ยมนี่จะเป็นก้าวแรกในการล้มล้างแผนการณ์เจ้าไอเซ็น'


"จริงสิท่านเดรโก้ ข้าอยากรู้อะไรนิดหน่อย ถ้าตอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไร"


"ถามมาสิ จริงๆไม่ต้องเรียกทงเรียกท่านก็ได้ เรียกเดรโก้ก็พอ"


"เอางั้นก็ได้ ข้าอยากรู้ว่าทำไมรูปร่างของเจ้าถึงเป็นมนุษย์เกือบสมบูรณ์เช่นนี้ แถมยังพกดาบฟันวิญญาณเหมือนยมทูตด้วย"


กริมจอร์กล่าวถามด้วยท่าทีเกรงอกเกรงใจ เพราะเจ้าตัวกำลังจะถามเรื่องสำครับของตนอื่น ส่วนอุลคิโอร่าที่ทำท่าเฉยชา แต่หูพี่แกนี่กระดิกไปมาเตรียมพร้อมรับฟังอย่างตั้งอกตั้งใจเสียไม่มี


"อ่อคำถามแค่นี้เองนึกว่าจะถามอะไรซะอีก นี่คือรูปลักษณ์ของอารันคาร์ เป็นฮอลโลว์ระดับเมนอสขึ้นไป มันยอมสละถอดหน้ากากออกส่วนหนึ่งและผนึกแก่นแท้จิตวิญญาณสถิตลงในดาบของยมทูต รูปแบบนี้จะทำให้เรากลายเป็นฮอลโลว์ที่มีพลังของยมทูต..."


หลังจากนั้นไทม์ก็เริ่มอธิบายข้อมูลอารันคาร์ที่เขารู้ในส่วนมาก จนทั้งสองที่ตั้งใจฟังนั้นรู้สึกกระหายจนอยากกลายเป็นอารันคาร์บ้าง แต่ไทม์บอกให้อุลคิโอร่าสะสมพลังวิญญาณไปก่อน ส่วนกริมจอร์ให้รอถึงระดับวาสโทรเด้ก่อนค่อยว่ากัน


"ทำไมต้องรอจนถึงระดับวาสโทรเด้ด้วยละ ?"กริมจอร์ถามออกมาอย่างสงสัยแต่ผู้ตอบกลับไม่ใช่ไทม์แต่เป็นอุลคิโอร่าแทน


"เจ้าโง่ เดรโก้ก็บอกไปแล้ว ตอนเป็นอารันคาร์จะเพิ่มพลังวิญญาณขึ้นสูงอย่างก้าวกระโดด แต่ถ้าเจ้าเป็นอารันคาร์ตอนนี้ ก็จะมีพลังเพิ่มขึ้นไม่มากเท่าผู้ที่อยู่ในระดับวาสโทรเด้ที่ก้าวขึ้นเป็นอารันคาร์แบบข้า"


สมแล้วที่เป็นว่าที่มือขวาของไอเซ็น วิเคราะห์ข้อมูลได้เฉียบขาด ดูเหมือนสติปัญญาของอุลคิโอร่าจะสูงมาก แต่น่าเสียดายที่พี่แกเล่นสายฟื้นฟูเต็มขั้น ถ้าอุลเล่นสายพลังแล้วละก็ เจ้านี่คงได้เป็นราชาแห่งฮูเอโกมุนโด้แน่ๆ


"จากนี้เจ้าจะทำอะไรต่อเดรโก้ ?"จากที่อ่านสีหน้าอุลพอคาดเดาได้ว่าไทม์มีเป้าหมายอะไรบางอย่าง แน่นอนเขาก็ต้องตอบไปแต่ไม่ทั้งหมด เขาไม่อยากให้มีบัตเตอร์ฟายเอฟเฟคเพิ่มขึ้นมามากเกิน


"เราว่าจะออกเดินทางหาพรรคพวกเพิ่ม แต่เรายังไม่มีข้อมูลอะไรเลยจึงอยากวานนายหน่อยน่ะอุล ฉันว่านายต้องรู้จักการ์กันต้าดีสินะ เราอยากไปหาข้อมูลที่โลกมนุษย์"


"ทำไมไม่ส่งฮอลโลว์ระดับต่ำไปสำรวจ ?"กริมจอร์ออกความเห็นได้ดีแต่เขาอยากไปเองมากกว่า


"เราไม่เคยไปโลกมนุษย์เลยสักครั้งน่ะสิ"


"อืม เจ้าอยากไปเมืองไหนละ ?"เมื่อเห็นความกระหายของไทม์อุลก็ไม่คิดจะออกความเห็นแบบกริมจอร์ แต่เลือกที่จะถามมากกว่า


ไทม์ยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด เพราะเขากำลังบอกชื่อเมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง


"เมืองที่เราจะไปหาข้อมูลคือ เมืองคาราคุระ"


[ จบภาคกำเนิดฮอลโลว์ ]

ความคิดเห็น