เมื่อเธอ ดาด้า มีโอกาส​ได้มีชีวิตอีกครั้งแล้วทำไมเธอจะต้องทนแต่งงานตามคำสั่งบิดา และเขา อุนางิ ยูยะชายหนุ่มที่อยู่ๆ ครอบครัวก็ล้มละลายที่ชีวิตก็วุ่นวาย​พออยู่แล้ว กลับต้องมาเจอสาวจอมยั่วที่จ้องจะจับเขารีดน้ำเชื้อตลอดทั้งวัน ...Shadow Black...

ตอนที่ 16/3 รักมักไม่มีเหตุผล

ชื่อตอน : ตอนที่ 16/3 รักมักไม่มีเหตุผล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2561 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16/3 รักมักไม่มีเหตุผล
แบบอักษร

​"⊙o⊙"

"ความหล่อผมแสบตาจนอึ้งเลยสินะครับ"

"⊙[]⊙"

ตอนนี้วิภาดารู้สึกช็อกจนแทบจะเป็นลมกับประโยคที่ได้ยินทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาอีกครั้งยกมือขึ้นกุมขมับอย่างนึกปวดหัว 

เธอไม่ได้รังเกียจรูปร่างหน้าตาของชายอ้วนแต่เพียงแค่รับไม่ทันกับความมั่นอกมั่นใจเกินร้อยของชายร่างท้วมตรงหน้าที่จะมาเป็นสามีเธอก็เท่านั้น

"คือขวัญว่าวันนี้ขวัญไม่พร้อมถ่ายรูปค่ะ"

"ทำไมละครับคุณขวัญเป็นอะไรหรอ"

ตอนนี้วิภาดาเริ่มปักใจเชื่อว่าคนตรงหน้าเธอชื่อฟีนิกซ์เจ้าบ่าวของเธอไม่ผิดแน่เมื่อชายอ้วนอายุเกือบจะรุ่นพ่อไม่มีทีท่าปฏิเสธว่าเธอพูดคุยผิดคนเลยสักนิดและยังมีสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยฉายชัดมาให้อีกด้วย

"ขวัญรู้สึกปวดหัวค่ะ ขอเป็นวันพรุ่งนี้นะคะ" 

วิภาดาบอกด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยเธอขอเวลาทำใจสักคืนก็ยังดีวันนี้จะกลับไปบอกบิดาว่าเจ้าบ่าวเธอติดงานก่อนก็แล้วกัน

"ก็ได้ครับงั้นคุณขวัญนั่งรอตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวผมไปบอกคุณฟีนิกซ์ให้นะครับ"

"หือ~ เดี๋ยวนะคะ คุณไม่ใช่คุณฟีนิกซ์เหรอ" 

ร่างบางดีดตัวลุกขึ้นยืนแทบจะทันทีจนชายอ้วนตกใจ มองใบหน้าสวยตาปริบๆ  ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างหัวเราะเสียงดังเอามือกุมพุงกลมๆ 

"จะบ้าเหรอคุณขวัญหน้าผมมันเป็นลูกครึ่งได้ที่ไหน ผมชื่อกล้วยเป็นคนขับรถให้คุณฟีนิกซ์ครับ ว่าแต่ไม่ปวดแล้วใช่ไหมครับหัวนะ เห็นยืนตรงเชียว"

"เอิ่ม~ ขวัญขอโทษค่ะที่โกหก" 

ปากสวยได้รูปส่งยิ้มเจือๆ อยากรู้สึกผิดเมื่อถูกจับได้ว่าโกหก

 "ก็แล้วทำไมต้องเรียกว่าขวัญที่รักของผมล่ะคะมันชวนให้เข้าใจผิดนี่นา"

"อ๋อผมก็รักทุกคนที่จะเข้าเป็นคนในตระกูล อาลาโน่หมดแหละครับ งั้นตกลงคุณของขวัญจะเข้าไปหาคุณฟินิกซ์ไหมครับ"

"(_ _) (-_-) (_ _)" 

วิภาดาพยักหน้าแทบจะทันทีหัวใจเต้นแรงยังกับเล่นเกมปริศนาหันหน้าไปทางมือของกล้วยที่ผายไปยังห่องแต่งตัวที่มีพนักงานเดินออกมาผายมือส่งยิ้มเชิญอีกคน ขาเรียวก้าวช้าๆ อย่างลุ้นๆ เปิดประตูบานใหญ่สีชมพูเข้าไปด้วยใจที่เต้นระทึก

"ว๊าย!!" 

วิภาดากรีดร้องเมื่อภาพที่เธอเห็นคือชายหนุ่มผิวขาวร่างใหญ่กำยำสมบูรณ์สวมใส่แค่บ็อกเซอร์เพียงตัวเดียวจนต้องรีบหันหลังทันที

"งั้นขวัญออกไปรอข้างนอกก่อนดีกว่า"

หมับ!! ร่างเล็กที่เตรียมวิ่งถึงกับสะดุ้งมือใหญ่จับไหล่เธอไว้

"ตกใจหรอ" เสียงพูดนุ่มทุ้มแสนเซ็กซี่ที่ดังขึ้นข้างหูทำให้วิภาดารับรู้ว่าเขาอยู่ใกล้เธอมาก

"ขอโทษนะพี่ผิดเองที่นึกถอดเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวจนขวัญน้อยต้องตกใจแบบนี้" 

ประโยคที่ได้ยินทำให้ดวงตาสวยหรี่ลงเบะปากเมื่อมันเหมือนเป็นคำตำหนิว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดแต่เธอต่างหากที่ผิดเมื่อเข้ามา แต่ก็รู้สึกไม่ชอบใจที่ชายแปลกหน้าเรียกเธอว่าขวัญน้อย ราวกับเธอเป็นเด็กสิบขวบหันหน้ากลับไปหวังตำหนิ

"อย่า..." 

ปากสวยที่กำลังจะเอ่ยตำหนิอ้าค้างเมื่อเธอเห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่จะมาเป็นเจ้าบ่าวอย่างเต็มตา ใบหน้าหล่อเหล่าที่ฉีกยิ้มกว้างจนหัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองมายังเธออย่างอ่อนโยนจนรู้สึกหวั่นไหว จมูกที่โด่งเป็นสันยิ่งทำให้หล่อคมคายราวกับพระเจ้าปั้น

"อย่าอะไรหรือ"

ฟีนิกซ์เอียงหน้าสงสัยเมื่อว่าที่เจ้าสาวพูดได้แค่คำเดียวก็ชะงัก

"เอิ่ม~ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้รีบถ่ายๆ ให้จบๆ ดีกว่าค่ะมันดึกแล้ว"   

วิภาดาเปลี่ยนเรื่องในทันที หลบสายตาคมมองต่ำก่อนจะต้องตกใจเมื่อสบตากับหน้าท้องที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามต้องรีบหันหนี จนฟีนิกซ์อดนึกขำกับท่าทางเด็กน้อย

"งั้นก็ได้" 

ชายหนุ่มพยักหน้าอมยิ้มให้คนตัวเล็กก่อนจะเดินไปหยิบชุดสูทสองตัวสีขาวและสีดำขึ้นมาทำสีหน้าครุ่นคิด ยื่นให้วิภาดาที่ยังเบื้องหน้าหนี้แต่ลอบเหลือบมองเป็นระยะด้วยรอยยิ้ม

"ขวัญน้อยว่าพี่ควรใส่สีไหนดี"

"สีไหนก็หล่อค่ะ"

"ห๊ะ!!"

วิภาดาอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ขาดเอาหัวโขกกำแพงให้แตกเมื่อรู้สึกเสียการควบคุมอย่างถึงที่สุดเมื่ออยู่ใกล้ชายคนนี้

"เอาสีขาวแล้วกันค่ะ" 

วิภาดาบอกแค่นั้นก่อนจะรีบวิ่งหนีไปหาชุดแต่งงานของเธอบ้าง จากที่ตั้งใจว่าจะใส่ๆ แล้วถ่ายให้จบๆ ไป ชุดไหนก็ได้แต่ทำไมใจเจ้ากรรมกับสวนทางกับสมองเพราะเธอพิถีพิถันเลือกชุดอยู่นานเกือบสิบนาที 

ร่างอรชรผิวขาวอมชมพูในชุดแต่งงานสีขาวเกาะอกกระโปรงฟองฟูจนถึงข้อเท้าประดับด้วยคริสตัลสวยงามราวเจ้าหญิง หมุนตัวอยู่หน้ากระจกใบใหญ่สูดลมหายใจก่อนจะเดินออกไปและแอบหวังในใจว่าชายหนุ่มจะชอบ

"คือขอโทษที่ให้รอค่ะ" 

เสียงหวานที่เอ่ยขึ้นทำให้ฟีนิกซ์ที่กำลังง่วนอยู่กับการผูกเนกไทหันไปมอง ดวงตาคมไล่มองสาวน้อยด้วยความตกตะลึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นคลี่ยิ้มเมื่อใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อแสนน่ารัก ซึ่งเมื่อตอนนี้เองวิภาดาก็รู้สึกเขินเมื่อเห็นดวงตาคมพร้อมรอยยิ้มหวานสุดแสนอบอุ่นที่ส่งมาให้เธอ

'จะเขินอะไรละขวัญ เขาก็คงจะยิ้มแบบนี้ให้กับทุกคนนะแหละ'

ใบหน้าสวยเผลอทำหน้าตำหนิใส่คนตัวใหญ่อย่างไม่รู้ตัวเมื่อคิดว่าชายหนุ่มคงส่งยิ้มให้คนอื่นไปทั่วราชอาณาจักรไม่ได้ยิ้มให้เธอคนเดียวสักหน่อย

จนฟีนิกซ์หุบยิ้มแทบทันทีและทำหน้าสำนึกผิดเมื่อคิดว่าวิภาดาคงโกรธที่เขาแต่งตัวช้ากว่าหญิงสาวแน่ๆ

"อย่าเพิ่งงอนสิ พี่ผูกเนกไทไม่ค่อยเก่ง รอเดี๋ยวนะ จะเอาไปให้พนักงานผูกให้"

หมับ!!

"ไม่ต้อง!!" 

มือบางที่เอื้อมไปคว้าข้อมือพร้อมเสียงตะโกนดังลั่นทำให้ฟีนิกซ์ถึงกับสะดุ้งสุดตัว จนวิภาดาเองก็ตกใจตาโตเมื่อเธอแสดงกิริยาแบบนี้แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน 

นี่เธอเป็นบ้าอะไรเพราะเพียงแค่คิดว่าจะมีผู้หญิงอื่นมายืนใกล้ชิดสบตากับว่าที่สามีของเธอก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

"ขวัญทำให้ก็ได้ค่ะ จะได้ไม่รบกวนพนักงานเขา"

"ขวัญน้อยใจดีจังห่วง พนักงานด้วย" 

ร่างบางอยากจะใช้มือข่วนหน้าหล่อที่ขยันฉีกยิ้มหวานให้เธอซะเหลือเกิน 

ร่างบางหันไปยืนตรงร่างใหญ่ กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ในแบบผู้ชายแตะเข้าจมูกจนมือเรียวที่จับเนกไทถึงกับสั่นเทา

ฟีนิกซ์จ้องมองใบหน้า ของเจ้าสาวด้วยรอยยิ้มมือใหญ่เอื้อมไปจับแก้มนิ่มจนวิภาดาสะดุ้งหลับตาลงเพียงแค่ปลายนิ้วลูบไปตามแก้ม หายใจติดขัดเผลอกำเนกไทเเน่นจนยับยู่ยี้ในมือเรียว

ใบหน้าสวยเงยขึ้นค่อยๆ ลืมตาสอดผสานกับนัยน์ตาคมแสนหวานจนหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างช่วยไม่ได้เมื่อผู้ชายตรงหน้าช่างมีเสน่ห์เหลือร้ายๆ จริงๆ ในวินาทีนี้

"ทำไมคุณถึงยอมแต่งงานกับขวัญคะ"

"เพราะรักตั้งแต่เห็นในรูป"

คำตอบที่ได้ยินทำให้วิภาดาหยุดหายใจไปชั่วขณะ คำว่า 'รัก' ดังก้องในโสตประสาทจนภาพตรงหน้าเริ่มเลือนราง

วื้ด!! หมับ!!

"เห้ย!! ขวัญ" 

ฟีนิกซ์ตกใจตาโตเมื่ออยู่ร่างบางแสนน่าทะนุทะนอมก็เป็นลมล้มพับไปต่อหน้าต่อตา ดีนะที่เขาโอบประคองได้ทันไม่งั้นมีหวังหญิงสาวคงล้มหัวกระแทกกระเบื้องเลือดอาบจนเขาอาจจะเป็นหม้ายตั้งแต่ไม่ทันได้แต่งงาน

ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนที่หลับพริ้มอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าสามารถทำให้หัวใจของผู้ชายคนนี้หวั่นไหวได้ขนาดไหน มือใหญ่ยกขึ้นเสยผมสีน้ำตาลอ่อนก่อนจะปิดหน้า

"ฮ่า!! ฮ่า!! น่ารักเป็นบ้าเลยวะ"



แค่บอกรักยังสลบ ถ้าจับกดไม่ช็อกตายคาที่เลยหรือ (¬_¬)


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว