ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

Prologue

ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!

หมัดเล็กกระหน่ำต่อยกระสอบทรายอย่างไม่หยุดพัก เหงื่อไหลย้อยตามกรอบหน้าหวานจนเปียกชุ่มก็ยังไม่หยุดต่อย

ปั่ก! ปั่ก!

ปึก! ปึก!

ขาเล็กตวัดเตะกระสอบทรายอย่างบ้าคลั่งก่อนหยุดพักด้วยความเหนื่อยหอบ เกือบ 2 ชั่วโมงที่เขาออกกำลังกายโดยการต่อยมวย 

"แฮ่กๆ " รู้ว่าเหนื่อยแต่ก็ชอบ ชอบออกกำลังกาย โดยเฉพาะมวยไทย เป็นกีฬาที่ 'เฟิร์ส' ชอบเล่นมาตั้งแต่เด็กๆ เฟิร์สชอบการต่อสู้เป็นชีวิตจิตใจ ผิดกับใบหน้าหวานและนิสัยของตัวเอง เขาต่อยมวยเพราะความชอบ ไม่ใช่เอาไปรังแกคนอื่น

เมี๊ยวววววว เมี๊ยวววว

แมวสีขาวขนปุกปุยเดินเขามาคลอเคลียที่ขาของเฟิร์สอย่างออดอ้อนพร้อมกับร้องเหมียวๆ

เมี๊ยวววว เมี๊ยววววว

"น้องชิกเก้นมาหาพี่เฟิร์สเหรอครับ" เฟิร์สยิ้มแล้วย่อตัวนั่งลงอุ้มแมวด้วยความเอ็นดู ชิกเก้นเป็นแมวตัวผู้ ที่เขาตั้งชื่อแมวว่าชิกเก้นเพราะเขานั้นชอบทานไก่มากๆ ขอม๊าซื้อเจ้าชิกเก้นให้จนกว่าจะได้ก็อ้อนไปเยอะเหมือนกัน 

เมี๊ยวววว เมี๊ยววว

เจ้าชิกเก้นตอบรับแล้วถูหน้ากับแก้มของเฟิร์ส

"คิกๆ ขี้อ้อนจังเลยนะ ปะ...เดี๋ยวพี่เฟิร์สพาไปทานข้าวเนอะ" เพราะตอนนี้ก็โมงกว่าแล้ว ตัวเองก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน 

วันนี้เป็นวันเสาร์ผมก็เลยไม่ได้ไปโรงเรียน ผมเป็นคนตื่นเช้า และชอบออกกำลังกายในตอนเช้ามากๆ ผมไม่ได้ออกไปวิ่งข้างนอกหรอก เพราะในบ้านของผมมีเครื่องออกกำลังกายครบเลย เรียกว่าฟิตเน็ตขนาดย่อมเลยก็ได้ ป๊าทำไว้เพราะป๊าของผมนั้นก็ชอบออกกำลังกายเหมือนกัน ไม่อยากจะพูดว่าป๊าของผมเหมือนคนอายุ 30 ต้นๆ ป๊าของผมหล่อมากเลยนะ ^0^

ผมอุ้มชิกเก้นเดินเข้ามาในบ้านก็เจอม๊าเหมือนกำลังหาอะไรอยู่ 

"อ่าวชิกเก้น ม๊าก็เรียกทานข้าวตั้งนาน ที่แท้ก็ไปหาน้องเฟิร์สนี่เอง" ม๊าเดินเข้ามาลูบหัวชิกเก้นเบาๆ 

"น้องไปหาเฟิร์สถึงในห้องออกกำลังกายเลยครับ สงสัยจะงงว่าเฟิร์สหายไปไหนอีกแล้ว" ชิกเก้นติดผมมากๆ เวลานอนก็นอนกับผม เราเหมือนเพื่อนกันไปแล้ว 

"มา ชิกเก้นมาหาอยู่กับม๊าก่อนนะ ให้น้องเฟิร์สไปอาบน้ำก่อนเนอะ" ม๊าอุ้มชิกเก้นพลางยกมือลูบหัวมันเบาๆ บอกไว้ก่อนนะ ว่าม๊าผมไม่ชอบแมวเอามากๆเลยเพราะตอนเด็กๆม๊าบอกว่าเคยโดนแมวข่วนก็เลยฝังใจน่ะ แต่พอผมอ้อนขอซื้อแมวมาเลี้ยง ม๊าผมค้านหัวชนฝาเลย แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้ลูกอ้อนของผมและพาผมไปซื้อเจ้าชิกเก้นนี่แหละ แรกๆก็ไม่แตะตัวเจ้าชิกเก้นหรอก นานวันก็ถูกเจ้าชิกเก้นไปอ้อนก็เลยสนิทกันและหลงเจ้าชิกเก้นมากกว่าผมซะอีก

"เดี๋ยวเฟิร์สมาหานะครับ"

จุ๊บ!

ผมจุ๊บปากเจ้าชิกเก้นก่อนจะวิ่งขึ้นห้องเพื่อมาอาบน้ำ ออกกำลังกายเหงื่อโชกมากมาย 

ซ่า ซ่า

เสียงน้ำไหลผ่านร่างกายบาง มือเรียวลูบไล้ไปตามลำตัวของตัวเองเพื่อทำความสะอาดเหงื่อไคล ก่อนจะปิดน้ำฝักบัวจับผ้าขนหนูพันเอว เฟิร์สเดินมาหยุดที่หน้ากระจกก่อนจะมองรูปร่างของตัวเองแล้วคว่ำปาก หุ่นบางจังทั้งๆที่ออกกำลังกายทุกวันแท้ๆ หน้าท้องแบนมีกล้ามเนื้อน้อยๆ มือเรียวเฉยผมที่เปียกชุ่มของตัวเองแล้วลูบตามกรอบหน้าแสนน่ารักผ่านกระจก

อยากหล่อ แต่ดันเกิดมาน่ารักซะงั้น เฮ้อ... 

เฟิร์สมีใบหน้าที่น่ารัก แถมยังเป็นคนผิวขาวอมชมพู ทำให้ริมฝีปากแดงระเรื่อเหมือนคนทาลิปสติกตลอดเวลา ทั้งๆ ที่เขาไม่เคยทาลิปเลยสักครั้ง

ก๊อกๆ

"คุณหนูคะ คุณท่านให้ขึ้นมาตามลงไปทานข้าวค่ะ"

"ครับป้าดา" ผมตะโกนบอกป้าดาไปก่อนจะเดินไปใส่เสื้อผ้าเพื่อลงไปทานข้าวเช้า

"วันนี้ไปไหนรึเปล่าหืม? " ผู้เป็นพ่อถามลูกชายของตัวเองน้ำเสียงอ่อนโยน ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยดุลูกชายเลยสักครั้ง มีแต่ทะนุถนอม

"วันนี้ผมนัดกับเพื่อนไว้ว่าจะไปดูหนังกันครับป๊า" 

"อืมๆ พอดีม๊ากับป๊าต้องบินไปดูงานที่ต่างประเทศเดือนหนึ่ง ลูกอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่ไหม?" 

"ได้ครับ"  

ป๊ากับม๊าผมบินไปต่างประเทศบ่อยอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้น้อยใจอะไรพวกท่านนะครับ ถึงเราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันน้อย แต่เราก็ไม่เคยไม่โทรหากันเลย ป๊ากับม๊าโทรมาหาผมก่อนนอนทุกคืน 

"ป๊าจะฝากคมให้ดูแลลูกนะ" คม คือคุณลุงเลขาของป๊าผมเอง

"ครับ" นี่แหละเวลาป๊ากับม๊าไม่อยู่บ้าน คุณลุงคมก็จะมาดูแลผมแทนทุกอย่าง เหมือนพ่อคนที่สองของผมเลย 

"ไปเที่ยวก็อย่ากลับดึกล่ะ ป๊าเป็นห่วง" ลูกตัวเองยิ่งมีหน้าตาน่ารักอยู่ด้วย ถึงจะเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งก็เถอะ แต่ลูกของเขานั้นน่ารักเหมือนผู้หญิงมากๆ ผิวขาวละเอียด ใบหน้าน่ารักได้ผู้เป็นแม่มาทั้งนั้น ก็อดห่วงไม่ได้ที่จะกลัวลูกไปเจอคนไม่ดี 

"ครับป๊า"


@ อเมริกา

ร่างสูงของ 'คริส หรือ คริสโตเฟอร์' นักธุรกิจไฟแรงที่มีชื่อเสียงของอเมริกากำลังคุยเรื่องงานกับเจฟเลขาคนสนิท เรื่องที่จะต้องบินไปดูทำเลสร้างคอนโดหรูใจกลางเมืองหลวงของประเทศไทย 

"วันพรุ่งนี้เราจะบินไปไทย เตรียมตัวพร้อมนะเจฟ" 

"ครับนาย" 

"ผมขอไปด้วยนะคริส ผมอยากไปเที่ยวเมืองไทย ^^" ผมเหล่ตามองคนตัวเล็กที่เข้ามาเกาะแขนผมด้วยความตื่นเต้น

"ปล่อยแขนฉัน...แดน" ทำไมชอบทำตัวเกะกะนักนะ ไปทำงานไม่ใช่ไปเที่ยวซะหน่อย

"ผมเป็นคู่หมั้นของคุณนะ ทำไมต้องทำเหมือนรังเกียจผม" คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ย แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือออกจากแขนของคริส 

อ่าใช่ครับ แดน หรือแดเนียล เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-ฮ่องกง อายุ 20 ปี เขาเป็นคู่หมั้นของผมเอง พ่อกับแม่ผมรู้ว่าผมนั้นชอบผู้ชายเหมือนกัน ก็เลยให้ผมหมั้นกับแดเนียลเพื่อธุรกิจ ครอบครัวของแดเนียลทำธุรกิจสีเทา มีอำนาจพอๆกับครอบครัวผม มันจะดีมากถ้าหากพวกเราดองกัน ผมไม่ได้ขัดอะไรที่พ่อกับแม่ให้ผมหมั้นกับแดเนียล เพราะผมก็ชอบแดเนียล แต่แค่ตอนที่เจอกันครั้งแรกเท่านั้น หลังจากที่เราคุยกัน รู้จักกัน นานวันแดเนียลทำตัวน่ารำคาญมากขึ้นทุกวัน แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของผม ขี้โวยวาย ขี้วีน โทรจิกผมแทบจะทุกชั่วโมง

และนั่นทำให้ผมไม่ชอบเขา อยากจะถอนหมั้นก็ทำไม่ได้ เพราะไม่อยากให้พ่อมีปัญหา ก็เลยปล่อยเลยตามเลยมาเกือบปี 

"เพราะนายมันทำตัวน่ารำคาญไง มาเกาะแกะกับฉันมากไป ฉันไม่ชอบ" ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับตัวเอง 

"..."

"ไสหัวกลับบ้านของนายไป ฉันต้องเตรียมตัวไปไทย ไม่มีเวลามาเล่นกับนายตอนนี้" 

"ได้ผมจะกลับ แต่ผมขอบอกไว้ก่อนนะ ถ้าคุณไปไทยห้ามหิ้วเด็กกลับมาด้วยเด็ดขาด" เขารู้ว่าคริสชอบเด็กผู้ชายตัวขาวๆ ปากแดงๆ และประเทศไทยก็มีผู้ชายที่รักผู้ชายด้วยกันเยอะมาก เขากลัวว่าคริสจะพาใครกลับมา ถ้าเป็นแบบนั้นเขาจะอาละวาดบ้านแตกเลยคอยดู

คริสเป็นของเขา ของเขาคนเดียว

"มันเรื่องของฉันไหม อย่ามายุ่งวุ่นวายกับฉันมากนักนะแดน ที่ฉันไม่ทำอะไรนายไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะขี้เกียจมีปัญหา"

"อยากจะกินก็กินให้อิ่มแค่เมืองไทย ถ้าหากผมรู้ว่าคุณพากลับมาด้วย ผมฆ่ามันแน่" แดเนียลมองคริสด้วยสายตาดุดัน เขารู้ว่าคริสนั้นมีอะไรกับคนอื่น แต่เขาไม่เคยว่าเพราะพวกมันเป็นแค่ของระบายอารมณ์ชั่วคราวเท่านั้น และเขาเองก็มีอะไรกับคริสเหมือนกัน มีบ่อยด้วย คริสจะมีอะไรกับใครก็ได้เขาไม่ว่า แต่ขออย่างเดียว แค่อย่าให้เขาเจอต่อหน้า หรือคริสพามาให้เห็นเท่านั้นเอง 

อย่าทับรอยของเขา ถ้าไม่อยากตาย 

"กลับไปได้แล้ว" คริสพูดไล่แดเนียลอีกครั้งก่อนจะเดินหนีคนตัวเล็กไปเก็บของเพื่อจะไปเมืองไทย 

"ดูแลเจ้านายของนายด้วยนะเจฟ อย่าให้เขาเอาใครกลับมา" แดเนียลพูดเสียงเข้ม 

"ครับคุณแดน" ถึงจะไม่อยากจะรับปาก แต่ก็ต้องรับเพราะเขาไม่อยากให้แดเนียลวีนแตก มันน่ารำคาญเหมือนอย่างที่เจ้านายว่า แดเนียลเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ ถึงจะตัวเล็กมีใบหน้าหวานสวยไปทางเอเชีย แต่มันก็ขัดกับหน้าตาและนิสัยของเขาเอามากๆ 

เขาเคยเห็นแดเนียลวีนแตกใส่เจ้านายรอบหนึ่ง ตอนเจ้านายพาเด็กมานอนที่ห้อง แดเนียลเปิดไปเจอเข้าก็โวยวายปาข้าวของแตกเสียหาย และทำร้ายเด็กที่เจ้านายพามานอนด้วยปางตาย

"ดีมาก" แดเนียลยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ

เขาหวงของของเขา ใครคิดจะมาแย่งคริสไปจากเขา เขาก็จะฆ่าให้หมด 

"ฝากด้วย"

"ครับ"

"แดเนียลกลับไปแล้วใช่ไหม? " คริสเอ่ยถามเจฟน้ำเสียงเหนื่อยๆ

"ครับ ก่อนกลับคุณแดนสั่งให้ผมจับตาดูนายด้วยครับ" ไม่ได้ฟ้องนะ แค่บอกกล่าวให้เจ้านายฟังเฉยๆ

"ฮึ! จับตาดูแล้วยังไงล่ะ ถ้าฉันจะมีใครเพิ่มแดนก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก" ปล่อยให้โวยวายจนได้ใจ คิดว่าตัวเองอยู่เหนือผม ฮึ! ผมไม่เคยให้ใครอยู่เหนือตัวเอง 

"นายก็รู้ว่าคุณแดนเอาแต่ใจตัวเองแค่ไหน ดีไม่ดีอาจจะส่งคนสะกดรอยตามพวกเราก็ได้ครับ" 

"ถ้าทำตัวน่ารำคาญมากๆ ฉันจะเขี่ยมันทิ้งให้เหมือนขยะเลย ที่ยอมเพราะไม่อยากให้พ่อมีปัญหา แต่ถ้ามันจำเป็น ฉันก็จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้นเหมือนกัน ไปเตรียมตัวเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะเดินทางเช้ามืดเลย"

"ครับ"








#ฝากติดตามด้วยนะคะ ^^

​#เด็กป๋า #ลุงคริสจีบเด็กเฟิร์ส​

 

#

 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ❤️

 

ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาอ่าน 🙏

 

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายนะคะ 🤟🏻

 

 

>> ไรท์จะทยอยอัพนิยายให้ครบทุกเรื่องนะคะ อาจจะล่าช้าหน่อยเนื่องจากไรท์แต่งหลายเรื่องและทำงาน ขอบคุณค่ะ <<

 

เพจของ Evil นะคะ (กดคำว่า Evil ได้เลยค่ะ)

 

#ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านและรอไรท์นะคะ ^^ *

 

สุดท้ายนี้

 

#

 

 

 

 

 

 

ฝาก E-Book ด้วยนะคะ 

 

Love You My SiS รักนะครับพี่สาวตัวแสบ
Evil
www.mebmarket.com
" อายุ 17 ปี คืออายุที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น ซึ่งวัยรุ่นทุกคนคงกำลังสนุกกับชีวิตที่เป็นอิสระ บางคนก็กำลังตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจทำตามความฝันของตัวเอง แต่ชีวิตวัยรุ่นอายุครบ 17 ปีของผม ต้องมาเป็นหัวหน้าครอบครัว ผมถูกจับแต่งงานกับผู้หญิงข้างบ้านที่อายุมากกว่า เนื่องจากเรื่องคืนนั้น...”" อายุ 19 ปี คืออายุที่อยู่ในช่วงฮอร์โมนร้อนแรง ชีวิตในรั้วมหาลัยที่แสนมีความสุข สายตาเหยี่ยวที่มองหารุ่นพี่สุดหล่อเพื่อเป็นอาหารตา ชีวิตโสดที่แสนลัลล้า ทุกอย่างต้องพังทลายลง เมื่อฉันต้องมีสามี ฉันถูกจับแต่งงานกับผู้ชายข้างบ้านที่อายุน้อยกว่า เนื่องจากเรื่องคืนนั้น...”“นี่พี่เป็นผู้หญิงยิงเรือไปนั่งตอแหลอ่อยผู้ชายทำไม ถ้าอยากมองนักก็มองผมนี่ ผมก็ผู้ชาย”“ฉันจะนั่งอ่อย นั่งตอแหลมันก็เรื่องของฉัน เด็กมอปลายอย่างนายไม่เข้าใจอารมณ์ผู้ใหญ่หรอกยะ จะให้ฉันมองนายนะเหรอ มองหมายังดีกว่าเลยเด็กน้อย”“เด็กน้อยอย่างผมสามารถทำให้พี่มาเป็นเมียผมได้นะ”“เหรอ ชักอยากจะลองแล้วสิ ว่าเด็กน้อยอย่างนายจะมาเป็นผัวฉันได้รึเปล่า ฮ่าๆ” "อย่ามาท้าผมนะ""ไม่ได้ท้า แค่บอกให้รู้""ได้! งั้นเรามาดวลเหล้ากัน ถ้าพี่เมาพี่ต้องไปนอนที่ห้องผม และถ้าผมเมา ผมจะไปนอนในห้องพี่ ว่าไง""ได้!...เพราะฉันไม่มีทางเมาแน่นอน"

 

 

 

 

 

 

 

TO BE MY CUTE BOY เมียหมอ
EVIL
www.mebmarket.com
"เฮีย ผมเพิ่งอายุ 18 นะ ถือว่าผมขอเถอะ" "ให้ไม่ได้ครับ มีเมียเด็กเขาว่าน่ารัก ^^" ไอ้เชี่ยนี่! พูดอะไรไปก็ไม่เข้าหูเลย รู้ไหมว่าผมนั่งคุยกับไอ้เห้...เอ๊ย! ไอ้เฮียนี่เป็นชั่วโมงแล้วนะ ว่าให้เลิกแล้วต่อกัน อย่ามาทำเป็นรู้จัก อย่าทักทาย ผมไม่ต้องการความรับผิดชอบใดใด ไอ้เฮียมันก็ปฏิเสธทุกอย่างเลยวะ จะเอาผม (เป็นเมีย) ท่าเดียวเลย ขนาดผมขู่ว่าจะแจ้งความจับ มันยังลอยหน้าลอยตา แล้วพูดว่า... 'เฮียรู้จักนายตำรวจใหญ่หลายคน อยากจะแจ้งความก็แจ้งเลย เฮียไม่กลัวหรอก' เฮียแกใหญ่แค่ไหนก็ลองคิดดูเถอะ ไม่กลัวโดนจับด้วย แถมยังมาข่มขู่เด็กอายุ 18 อย่างผมกลับได้อะ โคตรเลว "ผมไม่เอาเฮียเป็นผัวชัดไหม? " "ไม่ชัดครับ เพราะเฮียอยากได้หนูเป็นเมีย ^^" กวนตีนฉิบ

 

 

 

 

 

 

 ** อัปนิยายทุกวันจันทร์ วันพุธ วันศุกร์จ้า **

 

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น