email-icon

ขอบคุณสำหรับการเข้ามา "คอมเม้น" เป็นกำลังใจให้ไรท์ ถ้า "ติดดาว" ให้จะเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ เลย

ตอนที่ 24 ถวายตัว 18+

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 ถวายตัว 18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2561 07:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 ถวายตัว 18+
แบบอักษร

“ฝ่าบาทแคว้นอันมิได้ส่งเครื่องบรรณาการมาพะยะค่ะ” หลี่กงกงบอกกับหลงหลานมู่ในห้องทรงงาน

“แล้วทางด้านชายแดนติดกับแคว้นอันเป็นอย่างไงบ้าง” หลงหลานมู่ถามขึ้น

“แม่ทัพหม่ารายงานมาว่าทางด้ายชายแดนแคว้นมู่ แคว้นอันได้ส่งทหารมาหนึ่งหมื่นมาควบคุมชายแดนฝั่งของมันอยู่พะยะค่ะ”

“สั่งการลงไป ถ้าฝ่ายแคว้นอันมีการเคลื่อนไหวหรือผิดสังเกตให้รายงานตรงมาที่ข้า ข้าจะไปตีแคว้นอันโดยเร็วที่สุด”


ซุนหลี่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารในตำหนักรอเขามาหลายชั่วยามเพื่อจะรอเขามากินด้วย

“พระสนมเสวยเถิดเพคะ” เยี่ยหลินบอกซุนหลี่นั่งนิ่งๆ มาสองชั่วยามกว่าๆ

“ข้าจะรอใต้อ๋อง” ซุนหลี่บอกกับเยี่ยหลิน

“ใต้อ๋องเสด็จแล้ว” ขันทีหน้าตำหนักตะโกนขึ้นมา หลงหลานมู่รีบเข้ามาในตำหนัก มองหญิงสาวที่มองมาที่เขา

“ใต้อ๋อง” นางทักทายด้วยรอยยิ้ม เยี่ยหลินจึงออกไปพร้อมกับนางกำนัลสี่คน

“เจ้ายังไม่กินอะไรตั่งแต่เย็นแล้วหรือ” เขาจึงนั่งลงบนฟูกตรงข้ามนาง

“เปล่าข้าแค่นั่งอ่านตำราอยู่” ซุนหลี่เอาตำราที่อยู่ข้างตัวขึ้นมา หลงหลานมู่จึงชะโงกหน้าไปดู แล้วหัวเราะเบาๆ

“หัวเราะอะไร” ซุนหลี่ถามด้วยความสงสัย

“เจ้ากำลังอ่านตำรากลับหัวอยู่” หลงหลานมู่เอาตำราออกจากหน้าของนางวางลงบนพื้น

“เหนื่อยไหม” นางมองหน้าเขา

“ไม่เลยเมื่อเห็นหน้าเจ้า” เขายิ้มให้นาง

“กินข้าวเถอะ” ซุนหลี่เอาหมูใส่จานตัวเองแล้วก็กิน พอกินได้สักพักหญิงสาวมองชายหนุ่มนั่งมองหน้าของตนจึงถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ทำไมไม่กินละ” ซุนหลี่ถามเขา

“แค่มองหน้าเจ้า ข้าก็อิ่มแล้ว”

“หลงหลานมู่ กินชะ อย่าเอาแต่มองหน้าข้า” ซุนหลี่เอาหมูใส่จานข้าวเขา ยิ้มให้นางแล้วกิน


เช้าวันใหม่นางมองหาหลงหลานมู่ที่นอนข้าตนเองเมื่อคืนแต่ไม่มีเขาอยู่ด้วย เห็นเครื่องประดับและเครื่องประทินผิวอยู่บนโต๊ะหน้ากระจก นางจึงนั่งลงแล้วจับดู

“ตื่นแล้วหรือเพคะพระสนม” เยี่ยหลินถือดอกกล้วยไม้เข้ามาใส่ในแจกัน

“ของพวกนี้” ซุนหลี่ถามขึ้นมา

“ข้าซื้อมาให้เจ้าเมื่อวาน ข้าออกไปดูชาวบ้าน เลยไปเจอเครื่องประทินผิวที่มาจากซีเยี่ย ข้าจึงซื้อมาให้เจ้า แล้วเครื่องประดับข้านำมาจากตำหนักของข้า ข้าให้พ่อบ้านหลี่ไปเอามาให้เจ้า” ซุนหลี่มองแจกันในห้องนอน และภาพฝาผนักที่ติดอยู่ในห้องนอนเช่นกัน และของต่างๆ ที่อยู่ในห้องนอนนั้น อยู่ในตำหนักหวงโฮ่วที่นางอยู่ ณ ขณะนี้ หลงหลานมู่มองนางในกระจกแล้วหยิบปิ่นชิ้นหนึ่งออกมาจากเสื้อ

“เจ้าจำปิ่นอันนี้ได้หรือไม่” หลงหลานมู่ถามนางแล้วชูให้นางเห็น

“ข้าจำมันได้ ปิ่นนี้ที่ข้าจับอยู่นาน แล้วข้าบอกกับพ่อบ้านหลี่ว่าไม่เอา” ซุนหลี่มองมันในกระจก

“ข้าจึงซื้อมาให้เจ้า และบัดนี้มันเป็นของเจ้าแล้ว” เขาจึงปักมันลงบนผมด้านหลังของนาง

“หลงหลานมู่” นางหันหน้าหาเขา เขาเอามือนางขึ้นมาจูบ

“อะไรที่ทำให้เจ้ามีความสุข ข้าจะหามาให้เจ้า ไม่ว่าจะเป็นอะไรข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขที่สุด” เขายิ้มให้นางแล้วเกลี่ยน้ำตาที่อาบแก้ม

“แค่เพียงเจ้าอยู่กับข้า ข้าก็พอใจแล้ว”

“ใต้อ๋อง” ซุนหลี่ยิ้มทั้งน้ำตา

“สำหรับคนอื่นข้าคือใต้อ๋องของพวกเขา แต่ข้าจะเป็นสามีและพ่อของลูก เป็นหลงของเจ้า”

“หลง” ซุนหลี่ซบอกเขาที่อบอุ่นใจ มือของเขาโอบกอดนางไว้มิห่างกาย


ซุนหลี่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับดอกไม้เต็มตำหนักจัดไว้อย่างสวยงาม มีกลีบกุหลาบแดงขาวโปรยอยู่บนพื้นและทำเป็นรูปหัวใจตรงกลางลายล้อมด้วยดอกเบญจมาศ จึงลุกขึ้นเดินไปดูหน้ากระจกที่มีชุดที่ส่งมาใหม่เป็นสีชมพูอ่อนดิ้นทองคำทั้งชุด

“เจ้าชอบหรือไม่ นี้ขนมกุ้ยฮัว ข้าให้เยี่ยหลินทำมาให้” เขาเข้ามาในตำหนัก พร้อมกับขนมกุ้ยฮัวในจานสองชิ้นวางบนโต๊ะข้างเตียง นางหันมามองใบหน้าเขา สายตาอันอ่อนโยนทอแสงของเขา ทำให้นางเห็นว่าเขารักนางแค่ไหน มือข้างหนึ่งของเขาลูบที่ใบหน้าของนางเบาๆ ด้วยความรักสัมผัสถึงความรักที่เขามีให้กับนางไม่เคยจางหาย เขาจึงดึงนางเข้ามาโอบกอด

“ข้ารักเจ้ายิ่งนัก ใจของข้า ร่างกายของข้า มันเป็นของเจ้าทั้งหมดตั่งแต่ครั้งแรกที่ข้าเจอเจ้าในชุดของชายหนุ่ม ข้าเห็นความงามภายใต้หน้ากากเจ้า และเห็นถึงความอ่อนโยนของเจ้า บัดนี้ ข้าขอมอบความรักที่ข้ามีทั้งหมดให้กับเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และตลอดไป” เขาจูบลงบนริมฝีปากของนางด้วยความรัก แล้วมือของนางโอบกอดซอกคอเขาไว้ สอดลิ้นเข้าหากันและกัน แล้วถอนริมฝีปากออกจากนาง เดินไปด้านหลังของนางถอดเครื่องประดับบนผมของนางออกทีละชิ้นอย่างเบามือ วางบนพานจนหมด เดินมายังด้านหน้านางอีกครั้งถอดชุดตัวนอกที่เป็นสีม่วงอ่อน นางมองใบหน้าของเขาด้วยความรัก

วันนี้ข้าจะถวายตัวให้ท่านด้วยความเต็มใจของข้า และความรักทั้งหมดที่มีให้กับชายตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่าสวามีที่ข้ารัก

มือของนางบรรจงปลดสายรัดของเขาอ้อมกอดเขาไปด้านหลัง แล้วปลดชุดตัวนอนออกจากตัวเขา เขายิ้มให้นางแล้วเขาจับนางนอนลง ดึงกางเกงของนางลงมาจนออกจากตัว เสื้อตัวบนเขาไม่รอช้าที่จะดึงเชือกออกจากตัว ความงามของนางปรากฏต่อสายตาเขา ทำให้เขาตะลึงในความงามของนาง เขาค่อยเอาเสื้อนางออกจากกายของนาง อาภรณ์ของนางไม่มีบนเรือนกายของนางอีกต่อไป เขาจึงถอดชุดด้านในของตัวเองจนหมดสิ้น เขาจูบลงบนริมฝีปากนางอีกครั้ง เป็นการจูบปลอบประโลม อุ่มนางนอนลงบนเตียงและขึ้นค่อมบนตัวนาง เขารู้ว่านางกำลังตื่นตระหนกกับความเป็นชายของเขา เขาใช้มือลูบไล้สะโพกของนางเบาๆ

“ไม่ต้อง...กลัวข้า...จะไม่ทำให้ดอกไม้ที่ข้าถนุถนอมมาแสนนานต้องบอบช้ำไปกับตัวข้า” เขาลูบคำปทุมถันงามใหญ่เบ่งบานชูช่อขยี่มันเบาๆ จนภายในของนางบีบรัด มืออีกข้างของเขากำลังลูบไล้บนความเป็นหญิงของนาง จนรู้ได้ว่าน้ำหวานนั้นได้ไหลลงมาเติมเต็มแรงปรารถนาของเขาแล้ว


อีกตอนนะแล้วจะมาเขียน NC ให้สัญญาจากใจไรท์

นิยายฟรี ขอเม้นมากว่า 10 เม้น แล้วจะมาต่อให้นะ อิอิ

1 เม้น 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น