ความลับ Love Secrets 2
MY SECRETS ความลับ 2 1
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

MY SECRETS ความลับ 2 1

I MISS YOU


1ปีแล้วสิน่ะที่พระพายเธอจากผมไปตลอดเวลา1ปีผมไม่เคยลืมเธอเลยแม้จะมีคนเข้ามาในชีวิตผมถึงผมจะเคยเจ้าชู้มาก่อนแต่ผมก็ไม่สามารถหวั่นไหวกับใครได้แล้วตอนนี้เพราะหัวใจของผมได้ให้กับผู้หญิงแปลกหน้าเมื่อ2ปีก่อนไปแล้ว ร่างสูงในชุดนอนผ้าซาตินสีน้ำเงินยืนกอดอกอยู่ขอบสระว่ายน้ำในคฤหาสน์หลังโตเขาชอบมายืนอยู่ตรงนี้ทุกวันช่วงเช้ามืดทุกวันนี้เขาแทบนอนไม่ได้เต็มอิ่มเลยเพราะเอาแต่คิดเรื่องานและเรื่อง..พระพาย 

"อ้าวคุณชายตื่นเช้าอีกแล้วนะคะ"แม่เลี้ยงที่เลี้ยงเขามาตอนนี้ก็อายุปาเข้าไป60ปีแล้วแต่หน้าก็ยังเหมือน40อยู่เลย 

"ป้าโรซ.." 

"พักผ่อนบ้างน่ะป้าเป็นห่วงเรื่องไหนที่ผ่านมาแล้วก็ปล่อยมันผ่านไปบ้างเราควรมีความสุขบ้างน่ะคุณชายไม่แน่คนที่คุณชายคิดถึงอยู่อาจจะอยากให้คุณชายมีความสุขก็ได้น่ะ" 

"ป้ารู้.." 

"ป้าอยู่กับคุณชายมาเป็น20ปีทำไมจะไม่รู้ล่ะคะถ้ามีความสุขได้ก็มีบ้างนะคะป้าไม่อยากเห็นคุณชายของป้าต้องมายืนเศร้าแบบนี้ทุกๆวันป้าขอตัวไปทำงานต่อนะคะ"

"ครับ.."ป้าโรซเดินออกไปทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียวก็จริงของป้าน่ะผมควรมีความสุขบ้างสิผมจะอยู่กับความทุกข์แบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอก.  

ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆในอิตาลีผู้คนเดินสวนกันไปมาให้วุ่นหนึ่งในนั้นมีร่างสูงของซีเคร็ทเขาอยู่ชุดธรรมดาๆกางเกงวอร์มสีเทาอ่อนๆกับเสื้อยืดสีขาวสวมแว่นดำเดินมาหยุดที่สะพายทอดสายตามองวิวทิวทัด

ตั้งแต่กลับมาเขายังไม่ได้ออกมาเที่ยวแบบนี้เลยมัวแต่ยุ่งๆกับงานจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง 

ฟิ้ววว.. 

"?"เขาก้มมองกระดาษที่ปลิวมาที่เท้าก่อนจะค่อยๆก้มลงเก็บมันเป็นกระดาษวาดรูปเขามองหาเจ้าของ360องศาก่อนจะสดุดตากับร่างเล็กๆที่วิ่งตรงมาที่เขา 

ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนร่างสูงยืนอึ้งมองผู้หญิงตรงหน้าถ้าหากนี้เป็นความฝันก็คงเป็นฝันที่เขารอคอยมาแสนนานแต่นี้มันไม่ใช่... 

"พระพาย..."เขาเอ่ยเรียกชื่อผู้หญิงตรงหน้าเบาๆดวงตาคมกริบภายใต้แว่นสีดำเริ่มแดงเถือกปวดหนึบไปหมด 

"เอ่อ..ขอกระดาษฉันคืนด้วยค่ะ"เธอขมวดคิ้วเป็นปมใช้มือโบกไปมาผ่านหน้าผู้ชายสุดเพอร์เฟ็คตรงหน้าแต่เขาก็ยังคงนิ่งจนเธอต้องยกมือเกาหัวตัวเองแบบงงๆ 

"ขอของของฉันคืนด้วยค่ะ"เธอเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษอีกครั้ง 

"เอ่อ..ขอโทษทีนี้ของคุณหรอ?" 

"ใช่ค่ะ..ขอบคุณนะคะที่เก็บให้"เธอเอ่ยขอบคุณแล้วเดินกลับไปนั่งวาดรูปที่เดิมส่วนเขาก็ได้แต่ยืนมองผู้หญิงคนนั้นไม่วางตาเหมือน..มันมากราวกับคนเดียวกันเลยแต่จะใช่ได้ยังไงในเมื่อพระพายตายไปแล้ว 

1อาทิตย์ต่อมา..

"คุณแดเนียลคะวันนี้จะมีเลขาคนใหม่ของคุณเข้ามาทำงานนะคะ" 

"เลขาคนใหม่?แล้วคุณวีนาล่ะ?" 

"อ่อ..คุณจาร์ฟาให้เธอไปช่วยงานคุณชายใหญ่ค่ะ" 

"อ่อ..แล้วทำไมไม่ให้ผมดูประวัติเธอก่อน?" 

"คนนี้คุณจาร์ฟาท่านเลือกเองกับมือเลยค่ะป่านนี้น่าจะมาแล้วนะคะเดี๋ยวดิฉันขอตัวออกไปดูก่อนนะคะ" 

"อืม."ผมส่ายหน้าไปมาพ่อนึกจะทำอะไรก็ทำไม่ปรึกษาผมเลยสักคำว่าผมต้องการไหม 

แอดด 

"มาแล้วค่ะ" 

"อืม"ซีเคร็ทพูดออกมาสั้นๆก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารสำคัญต่อไม่ได้สนใจคนที่เข้ามาเลยสักนิด 

"เธอชื่อเนรินค่ะเป็นคนไทยน่าจะทำงานกับคุณแดเนียลได้ดีเลยนะคะ"ผมวางปากกาลงแล้วเงยหน้ามองว่าที่เลขาคนใหม่ผมผงะเล็กน้อยอะไรจะบังเอิญขนาดนี้ 

"คุณ/เธอ" 

ทั้งคู่อยู่ในอาการตกใจไม่ต่างกันคนที่เพิ่งเคยเจอกันมาก่อนก็ได้กลับมาเจอกันอีกแถมยังได้ทำงานร่วมกันอีกบังเอิญจริงๆ 

"รู้จักกันด้วยหรอคะ?" 

"ไม่แค่เคยเจอ"น้ำเสียงเย็นชาของซีเคร็ททำเอาเลขาคนใหม่หน้าเสียเล็กน้อย 

"อ่อ..โต๊ะทำงานของคุณอยู่ตรงนั้นนะคะ"เลขาอีกคนของซีเคร็ทชี้ไปมุมตรงข้ามโต๊ะของเจ้านายเนรินพยักหน้าเข้าใจ 

"งั้นขอตัวก่อนนะคะ"เมื่ออีกคนออกไปทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบเนรินรับรู้ถึงความอึกอัดที่เริ่มจะก่อตัวขึ้นทีละนิดๆก่อนจะตัดสินใจเริ่มพูดก่อน 

"มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?" 

"ไปเขียนประวัติของเธอมาเอาให้ละเอียดแล้วก็เอาเอกสารพวกนี้ไปอ่านทำความเข้าใจ" 

"ค่ะๆ"เธอยิ้มบางๆแล้วหอบเอาเอกสารที่เจ้านายเตรียมให้ไปอ่านพร้อมเขียนประวัติของเธอ 

อีกด้านเนรินไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังมีบางคนแอบมองอยู่ซีเคร็ทลอบมองเนรินเป็นระยะๆพอเห็นหน้าเนรินเขากลับรู้สึกว่าเป็นพระพายจริงๆเธอมีความคล้ายกันมากทั้งรอยยิ้ม น้ำเสียง บุคลิกเขาสบัดไล่ความคิดพวกนั้นทิ้งพร้อมบอกตัวเองว่าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้วก็แค่คนหน้าเหมือนกันจำคิดไรมากมายที่สำคัญพระพายก็ตายไปแล้วจะกลับมาได้ยังไง



อย่าลืมกดไลค์คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ


 

 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายของ

..มดตัวจี๊ด..

 

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาติดตามกันนะคะ

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น