ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

ชื่อตอน : Ep. 1 : หลอกใช้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 698

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2561 09:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 1 : หลอกใช้
แบบอักษร

**Gear part.** 

"เฮ้ยเกียร์ มึงเห็นเด็กปี 1 คณะนิเทศยัง"  

"ทำไมวะ" อยู่ๆไอ้ต้าเพื่อนขี้เสือกของผมก็รีบวิ่งมาบอก เหมือนมีอะไรที่น่าสนใจมาก 

"แม่งหล่อชิบหาย สาวคณะเราวิ่งไปตอมมันจนไม่เห็นตัวมันแล้ว" 

" คนหรือขี้ไอ้สัตว์ ใช้คำว่าตอมเนี่ย ไอ้เพื่อนทุเรศ" 

"มึงไม่สนใจไปดูหน่อยหรอ ตัวเด็ดของคณะเลยนะเว้ย เผื่ออยากเพิ่มแต้ม" 

" มึงเคยเห็นกูล่าผู้ชายป่ะต้า" ผมชี้หน้าตัวเองเน้นย้ำเพื่อเตือนให้มันนึกได้ว่าผมไม่ใช่เกย์ 

"ไปดูก่อนสิ มึงอาจจะเปลี่ยนคำพูดก็ได้นะ"


กรี๊ดดดด~ 

เสียงกรี๊ดกร๊าดเริ่มดังมาทางนี้เรื่อยๆ เรียกความสนใจให้ผมหันไปมอง และคนในกลุ่มไทยมุงนั่น.. หล่อตามที่ไอ้ต้ามันโฆษณาเอาไว้จริงๆ 

เด็กผู้ชายที่อาจจะไม่ได้ดูเด็กแล้ว ผิวขาวๆ นัยน์ตาสีฟ้าเหมือนฝรั่ง หุ่นดีพอๆกับดาราแค่เตี้ยกว่าผมไปหลายเซน

จริงๆแล้วในสายตาผมไอ้เด็กคนนี้มันไม่ได้หล่อเลย แต่มันสวย.. สวยจนผู้หญิงยังต้องอาย

" เฮ้ยไอ้เกียร์ นั่นมึงจะไปไหนวะ" เสียงของเพื่อนผมเรียกเอาไว้เมื่อผมเริ่มเดินไปในจุดวุ่นวายตรงนั้นเหมือนต้องมนต์ 

ผมแหวกฝูงชนไปยืนตรงหน้าคนที่เป็นเหมือนพระเอกตอนนี้ ก่อนจะจับข้อมือเล็กๆพอดีมือแล้วพาวิ่งหนีออกไป

"พี่ พี่ครับ! จะพาผมไปไหน" คนที่โดนผมลากอยู่ถามขึ้นอย่างตื่นๆด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆก็โดนลากออกมา 

" มานี่" ผมจูงคนขี้สงสัยไปหลบแถวๆซอกตึกของคณะแพทย์ แผ่นหลังเล็กๆกระแทกเข้ากับผนังตึกจนเสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาดยับยู่ยี่และเปื้อนไปทั่วที่สัมผัสกับกำแพง

" พี่เกียร์.." 

" รู้จักชื่อพี่ได้ยังไง" 

"พี่ออกจะดังขนาดนี้ ไม่รู้จักก็เชยแย่เลยครับ" 

"ว่าแต่มึงอ่ะชื่ออะไร เหมือนจะฮอตนะ"  

"ผมชื่อ..ยิ้มเก่งครับ" หลังจากบอกชื่อมา สายตาของมันก็มองมาเหมือนรอคอยอะไรบางอย่างจากผม 

ชื่อนี้เหมือนเคยได้ยินอยู่นะหน้าตามันก็รู้สึกว่าคุ้นคุ้น 

"ยิ้มเก่ง.."  

"..." 

" เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า?" 

"ทำไมพี่คิดว่าเราเคยเจอกันนะครับ" 

"กูคุ้นๆมึงว่ะ แต่ช่างเถอะกูคงเบลอไปเอง" " ครับ เราไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ" 

" ต่อไปนี้มึงคือน้องเทคกู เข้าใจนะ" 

" พี่ดูเผด็จการดีนะครับ" 

" ก็น่าจะเป็นกับมึงคนแรก" 

" น่าแปลกใจนะครับที่คนดังอย่างพี่มาสนใจคนธรรมดาแบบผม" 

" กูให้มึงพูดใหม่ว่ามึงธรรมดา" 

" ครับ ผมธรรมดา แต่คนอื่นกลับคิดว่าของพิเศษกว่าคนทั่วไป" 

" กูว่ามึงน่าจะเป็นคู่แข่งกูมากกว่านะ" 

" ไม่หรอกครับ เพราะว่าพี่.. สู้ผมไม่ได้แน่ๆ" 

"มึงว่าไงนะ" ผมเริ่มไม่ไว้ใจเมื่อท่าทางของแม่งเหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ขึ้นมา 

"ผมล้อเล่นน่ะครับ ผมแค่จะบอกว่า.." 

"..." ผมก้มมองคนที่เดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆด้วยสีหน้าล่อเหยื่อสุดๆ ก่อนจะเขย่งมากระซิบข้างหู  

"พี่น่ะ.. ต้องยอมผม" นิ้วชี้เรียวยาวลากไปตามแนวสันกรามของผมเรื่อยๆจนใจผมเต้นแรง 

แต่แล้วทุกอย่างก็หยุดลงที่มันผลักแผงอกผมออก แล้วยิ้มมุมปากเหมือนคนรว้ายๆก่อนจะเดินกลับไปทางเดิม

หึ! ไอ้เด็กเฟรชชี่ เข้ามาก็แสบกับรุ่นพี่ น่าสนใจดีนะ เดี๋ยวมึงก็จะได้รู้ว่าจะโดนอะไรจากกูบ้าง ไม่ได้อยู่ดีแน่ไอ้ยิ้มเก่ง


**Yimkeng part.**  

คิดจะจัดการคนอื่นแต่กลับไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังจะโดนผมล่าอยู่แล้ว อีกไม่นานหรอกครับพี่เกียร์ พี่จะต้องก้มลงแทบเท้าผมแน่

" หายไปไหนมาเนี่ยยิ้มเก่ง" 

" มีอะไรหรือเปล่าจูเนียร์ " 

" ก็เห็นโดนใครไม่รู้ลากไปแบบนั้น เป็นห่วงแทบแย่นึกว่าจะโดนฆ่าหมกป่าซะแล้ว" 

" ขอร้อง หยุดเด๋อสัก 5 นาทีได้ป่ะ55" เธอคนนี้ชื่อจูเนียร์เป็นเพื่อนชะนีของผมเองครับ มันสวยม๊าก 

คนอื่นอาจจะมองว่ามันสวยแบบสง่าแต่ความจริงแล้วยัยนี่มันกลับสวยแบบเด๋อๆ ซุ่มซ่าม ขี้บ่น ไม่อยากด่าว่าโง่ก็ขอด่าว่าซื่อแทนละกัน

"แล้วสรุปเมื่อกี้ยังไง" 

" ก็พอดีว่าพี่เกียร์วิดวะเขาอยากจีบกู เลยลากกูไปแบบนั้น" 

" อีกแล้วหรอวะ" 

" คนนี้เหมือนจริงจังกับกูนะ แต่กูไม่ได้ชอบเขาเลยอ่ะ" 

" งั้นมึงไม่ต้องเป็นห่วงเพื่อน เดี๋ยวกูเป็นไม้กันหมาให้มึงเอง" ขอโทษนะจูเนียร์ ที่ต้องหลอกใช้มึงเป็นเครื่องมือแต่ถ้าไม่ใช่มึงก็คงไม่มีใครโง่ให้หลอกแล้ว

อ๊ะทุกคน! อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นครับ จริงๆแล้วผมเป็นคนดีและรักเพื่อนมาก แต่เพื่อนกันก็ต้องแลกผลประโยชน์ให้กันนิดๆหน่อยๆ



ความคิดเห็น