ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ :)

ชื่อตอน : เริ่มแผน nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 185

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2561 01:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มแผน nc
แบบอักษร

คอนโด M


ร่างสูงในเรือนผมสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าเรียวยาวรูปไข่รับกับแววตาดุดันบวกกับจมูกที่โด่งและริมฝีปากหยักได้รูป กำลังดึงบุหรี่ออกจากปากและผลักนางแบบสาวคู่ควงชั่วคราวอย่างเชอรีนลงบนเตียงหลังจากกลับมาจากการดื่มที่ผับ


“เร็วๆ สิคะที่รัก เชอรอไม่ไหวแล้วนะ”

เชอรีนพูดพร้อมกับโน้มหน้าไปจูบชายหนุ่มและเริ่มเกมรุก

“จั๊กจี้อ่าติน”

เชอรีนพูดยิ้มๆพร้อมกับเอามือไปลูปที่หนวดของตินที่กำลังคลอเคลียอยู่กับซอกคอของเธอ ปกติแล้วชายหนุ่มจะไม่ไว้หนวด แต่ด้วยช่วงนี้ที่ทำงานจนไม่ค่อยมีเวลาและเจอกับปัญหาในชีวิตหลายๆด้านเลยไม่มีเวลาที่จะดูเเลตัวเอง

“อื้อ”

ร่างบางครางออกมาเมื่อตินจับขาของตนให้กางออกและพร้อมที่จะใส่ของๆเขาเข้าไปโดยไม่ลืมที่จะป้องกัน

“อ่าาา”

“ซี้ด” เชอรีนร้องครางออกมาด้วยความสุขแต่แล้วมันก็เปลี่ยนเป็นความรุนเเรงที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆโดยปราศจากการเล้าโลมใดๆ

“เบาหน่อยสิคะที่รัก” เชอรีนพูดพร้อมกับพรมจูบที่หน้าอกของติน ถึงแม้ว่าช่วงนี้ชายหนุ่มจะดูซูบลงไปบ้าง แต่ความหล่อเหลาบวกกับร่างกายกำยำมีมัดกล้ามเนื้อที่สมกับความเป็นชายก็ไม่ได้ทำให้หุ่นของชายหนุ่มเซ็กซี่น้อยลงแม้เเต่นิด

“อ่าาา” ชายหนุ่มครางออกมาอย่างพอใจกับบทรักที่ถูกปลดปล่อยให้บรรเลงตามจังหวะที่หนักหน่วงและต้องการการระบาย ผู้หญิงก็ง่ายแบบนี้หมดทุกคนแหละ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลยสักนิด ร่างกายกับเงินมันเป็นของคู่กันสินะ

“แล้วเราจะได้รู้กัน”

“คุณว่าอะไรนะคะติน” นางแบบสาวเชอรีนถามขณะได้ยินเสียงพึมพำของตินอยู่ใกล้ๆที่ซอกคอและยังคงบรรเลงจังหวะรักอย่างดิบเถื่อนโดยที่ไม่รู้เลยว่าในหัวของตินมีเเต่ชื่อ รินณา

“คุณยังเมาอยู่เหรอ”

ตินไม่ตอบนางแบบสาวและเอื้อมมือไปกุมหน้าอกซิลิโคนที่ใหญ่เกินตัวของเชอรีนและบีบเค้นกับจุดที่ไวต่อความรู้สึกและสนุกกับการร่วมรักจนล่วงเวลามาถึงเช้า


“อย่าไปนะ”

“เชอจะไม่ไปไหนค่ะ เชอจะอยู่กับติน” เชอรีนพูดพร้อมกับหันไปจูบหน้าผากคู่ควงที่ทั้งรัก ทั้งหวงอย่าตินที่นอนหลับอยู่และกำลังโอบกอดสาวนางแบบอยู่อย่างแนบเเน่นจากทางด้านหลัง

“ริน”

“คะ?”


เช้าวันต่อมา

ชายหนุ่มลืมตาขึ้นก็พบกับหญิงสาวหุ่นสะบึม เชอรีน ที่นอนมองหน้าอยู่ก่อนแล้ว

“ยังไม่กลับเหรอเชอรีน”

“ยังค่ะ” เชอรีนทำหน้าคาดโทษ

“วันนี้ผมมีงานสาย คุณกลับได้แล้วเชอ” ชายหนุ่มบอกปัดอย่างไม่มีทีท่าว่าจะเยื้อยึงเพราะไม่อยากให้เชอรีนร้องขอให้ตนไม่ไปทำงาน

“เมื่อวานคุณละเมอ”

“เหรอ ผมคงเหนื่อยน่ะ อย่าสนใจเลย”

ตินบอกปัดทั้งๆที่ในใจจำทุกเรื่องราวที่ฝันได้ เพราะตั้งแต่ที่ผ่านมาก็มีอยู่สองเรื่องที่เค้านอนเก็บไปฝัน

“คุณพูดถึงชื่อผู้หญิง ใครคะ”

“ผู้หญิงอะไร อย่างี่เง่าสิเชอ ผมต้องรีบไปทำงาน”

ตินบอกปัดพร้อมกับส่งสายตาดุให้นางแบบสาว ตาคมที่ดุดันอยู่แล้วพอส่งสายตาที่ไม่พอใจยิ่งทำให้นางแบบสาวไม่กล้าที่จะถามต่อเพราะรู้สถานะของตนดีและไม่อยากโดนทิ้งตอนนี้เพราะยังตักตวงความสุขอย่างชายหนุ่มนักธุรกิจร้อยล้านที่ภายนอกสุขุมแต่บนเตียงช่างเร่าร้อนอย่างตินไม่มีเบื่อ


บริษัท อัครเสมวกุุล

ห้อง ประธานบริษัท

แผนกงานออกแบบ

“มาแล้วเหรอว่ะ ไอ้พอล”

“รถติดชะมัด เรียกมามีอะไร ทำไมโทรเอาไม่ได้ โชคดีของมึงนะที่กุนัดลูกค้าแถวนี้พอดี ยุ่งจะตายอยู่เเล้วเนี่ย” พอลบ่น

“เพราะมันจะเป็นเรื่องสำคัญเรื่องสุดท้ายที่กูจะขอจากมึง” พอลนั่งลง จากแววตาที่จริงจังกับเรื่องงานเริ่มผ่อนลงราวกับว่ารู้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูดคือเรื่องอะไร

“กูยังทำใจไม่ได้เรื่องริน”

“แล้วมึงจะให้กูช่วยยังไง”

“ช่วยไปโน้มน้าวรินให้รับข้อเสนอของกู”

พอลทำหน้างุนงงกับสิ่งที่เพื่อนรักพูดออกมา

“จะทำอะไรอีกไอ้ติน”

ตินเริ่มอธิบายแผนที่จะทำให้รินเข้ามาเป็นคนของบริษัทให้ได้ โดยจะให้พอลไปพูดโน้มน้าวให้รินณามาสมัครในตำเเหน่ง Project Director ที่จะเปิดรับสมัคร และให้ริณนามาเป็นหัวหน้าแผนกระหว่างประเทศ เรียกได้ว่าเป็นหัวหน้าที่ต้องคุมทีมออกแบบทั้งหมด ซึ่งไม่ง่ายเลยที่จะไต่เต้าให้ถึงตำเเหน่งนี้เนื่องจากต้องใช้ประสบการณ์ในการทำงานสูง ไหนจะคุยกับลูกค้า พรีเซ้นต์งานและเเก้ปัญหาเฉพาะหน้าอีกหลายต่อหลายเรื่อง

“เเน่ใจแล้วเหรอวะ” พอลกอดอกมองเพื่อน

“มันเป็นสิ่งที่กูอยากตอบแทนริน และจะเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้กูมีโอกาสได้ขอโทษริน”

“ตำเเหน่งนี้เงินเดือนสูง ประสบการณ์ก็ต้องมาก มึงเเน่ใจเหรอว่ารินจะรับมือไหว”

“กูไว้ใจริน”

“ไม่ใช่กูไม่ไว้ใจริน เเต่รินเพิ่งเคยทำงานได้ปีเดียวและเพิ่งจะเรียนต่อกลับมา กูเป็นห่วงว่า...”

“มันเป็นทางเลือกเดียว... กูขอร้อง” ตินพูดเสียงอ่อนพร้อมกับหลุบตาลงต่ำซ่อนความประหม่าไว้ ถ้าหากว่ารินไม่ตกลง เขาจะทำอย่างไรต่อไป...

“ก็ได้ๆ กูยอมมึงแล้วครับเพื่อน” “เเต่รินเพิ่งจะเริ่มทำงานเองนะ”

“กูคุยกับเจ้าของบริษัทที่รินทำงานแล้ว”

“มึงไปคุยมาตอนไหนวะ” พอลทำหน้าเหลือเชื่อ สมกับคนจอมวางแผนอย่างติน

“เขาเป็นรุ่นน้องกูเอง”

“ที่เเท้ก็คนกันเอง” พอลพูดพร้อมกับทำสีหน้าเข้าใจเพราะคนในวงการนี้ล้วนรู้จักกันทั้งนั้น เป็นวงการที่โลกแคบจริงๆ

“ถ้ามันเป็นเรื่องสุดท้ายที่มึงต้องการและมันจะทำให้มึงสบายใจกูก็จะช่วย เเต่ถ้ามึงทำรินต้องเสียใจ กูจะไม่ยอมอยู่เฉยๆเเน่”

“ขอบคุณมากที่มึงเข้าใจ”

“ถ้ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่มึงขอเรื่องนี้ กูก็จะช่วยเต็มที่”

ความคิดเห็น