email-icon facebook-icon Twitter-icon

"คุณจะฝืนอะไรก็ได้แต่คุณฝืนโชคชะตาตัวเองไม่ได้" ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ ทุกความคิดคิดเห็นคือเเรงผลักดัน เม้นเป็นกำลังใจและกดถูกใจให้ไรท์กันด้วยนะคะ ^^

ตอนที่ 19 แค่ข้างนอก 2 (รีไรท์)

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 แค่ข้างนอก 2 (รีไรท์)

คำค้น : คิณ,อคิราห์,จันทร์เจ้า,พิมพิลาไล,รัก,ผัว,เมีย,หื่น,แกล้ง,จน,รวย,หล่อ,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 31 มี.ค. 2563 12:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 แค่ข้างนอก 2 (รีไรท์)
แบบอักษร

ตอนที่ 19  

แค่ข้างนอก 2 

 

“ฉัน...ทะ...ทำไม่เป็น” 

ฉันเอ่ยออกมาแผ่วเบา สายตาหวานเชื่อมเบือนหนีสิ่งที่กำลังชี้หน้าอยู่ในตอนนี้ 

“จันทร์เจ้า...” 

ร่างสูงเอ่ยออกมาเสียงสั่นพร่า ก่อนจะเป็นฝ่ายพลิกตัวลงไปนอนข้างล่างแล้วอุ้มฉันให้เป็นฝ่ายคร่อมเขาแทน มือหนาจับมือของฉันเลื่อนไปกอบกุมท่อนเอ็นร้อนนั่น ปลายหัวของมันเริ่มมีน้ำอะไรซักอย่างปริแตกออกมา 

ฉัน...ทำไม่ได้ 

มันร้อน และตอนนี้มันก็เหมือนกำลังสั่นสะเทือนอยู่ในมือของฉันด้วย 

ร่างสูงบังคับมือฉันขึ้นลง ตามจังหวะ เสียงครางจากเขาดังออกมาไม่ขาดปาก 

“อ่าส์...เร็วๆ” 

เขาเอ่ยเร่งทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ก็เป็นเขานั่นแหละที่จับมือฉันรูดขึ้นรูดลงกับส่วนนั้นของเขาอยู่ 

มันแข็งมากเลย... ฮือออ 

ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่…. 

“อ่าส์...” 

เสียงร่างสูงดังออกมาอีกครั้ง มือหนาเริ่มเปลี่ยนทิศทางเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มทำเองได้เเล้ว เขาเอื้อมมือมาขย้ำทรวงอกของฉันที่กำลังสั่นไหวอยู่ตอนนี้แทน และนั่นมันก็เหมือนทำให้ฉันยิ่งไม่เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น 

“อื้อ...คะ..คิณ” 

ครางเรียกชื่อคนร่างสูงไปเสียงพร่า มือน้อยเริ่มขยับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ 

“ดีมาก จันทร์เจ้า อะ...อ่าส์ จะแตกแล้ว” 

ร่างสูงพูดออกมาเสียงดังก่อนจะรั้งต้นคอฉันเข้าไปจูบ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากพัวพันกับลิ้นเล็ก ฉันก็ได้แต่ค่อย ๆ ตอบสนองเขาไปอย่างไม่ประสา อืม...แต่ตอนนี้ฉันก็รู้สึกทรมานมากเหมือนกัน 

“อะ...อ่าส์ อืมมม” 

ร่างสูงถอนจูบออก ก่อนจะครางออกมาดังลั่น น้ำอะไรซักอย่างฉีดพ่นออกมาจากส่วนนั้นของเขาจนเปรอะเปื้อนเต็มสองมือ 

ฉันได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ นี่...เขาเรียกว่าเสร็จแล้วใช่มั้ย 

แต่ทำไมมันยังแข็งอยู่เลยล่ะ 

ฉันรีบปล่อยไอ้นั่นของเขาออกจากมือ ตั้งท่าจะลุกขึ้นออกจากโซฟาแต่ก็ไม่ทันคนร่างสูงอยู่ดี 

เขาเอื้อมมือมาคว้าเอวแล้วกลับมาคร่อมร่างฉันอีกครั้ง 

อีกแล้ว...ฮืออออ ยังไม่จบเหรอ 

“ยังไม่อิ่ม” 

พูดออกมาด้วยหน้าตามึน ๆ แล้วก้มลงซุกไซร้หน้าอกนุ่มของฉันอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเอาส่วนนั้นที่ร้อนผ่าว ความแข็งชันที่สัมผัสได้กำลังถูไถกับกลีบกุหลาบงามอยู่ 

ไหนนายบอกแค่ข้างนอกไง ! 

 

 

KIN TALK 

ไม่ว่ายังไงมันก็ยังคงไม่พอสำหรับผม เธอแม่งทำไมถึงน่าเอาไปทุกตรงแบบนี้วะ 

ผมก้มลงซุกไซ้อกนุ่มหอม ฝากรอยรักกุหลาบไว้ไปทั่วร่างบางเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เธอคงไม่รู้ตัวว่าเธอเซ็กซี่ขนาดไหน ผิวบอบบางเนียนละเอียด ที่ทั้งนุ่มและหอมนั่นมันทำให้ผมแทบคลั่ง 

แล้วยังจะมาห้ามผมอีก จะให้ผมทำไง? เธอบอกว่าไม่อยากทำผิดผมก็ไม่ค่อยเข้าใจ 

แต่ก็ไม่อยากทำให้เธอต้องอึดอัด ต้องเสียใจ แต่ขอเถอะ ขอให้ผมได้แค่สัมผัสแค่ข้างนอกก็ยังดี 

“อื้อ...” 

เสียงหวานของร่างบางครางกระเส่ายิ่งทำให้ผมคุมสติตัวเองแทบไม่อยู่ ถูไถท่อนเอ็นร้อนนั่นกับกุหลาบงามด้วยความรวดเร็ว น้ำหวานที่ถูกผลิตออกมาช่วยหล่อลื่นให้ผมขยับได้ดีขึ้น 

เสียว ชิบหาย 

ผมอยากได้มากกว่านี้ว่ะ แต่แม่งทำไม่ได้ 

แต่ตอนนี้ผมขอเหอะ 

เอาหัวจุ่มๆแม่งก็ยังดีกว่า 

“อ้ะ...คิณ ยะ...อย่าเข้า” 

นั่นไง ร่างบางร้องท้วงออกมาทันทีเมื่อรู้สึกได้ว่าตอนนี้ผมเริ่มเอาส่วนหัวมุดเข้าไปในดงกุหลาบงาม 

อ่าส์...ผมทรมานแค่ไหนเธอไม่รู้หรอก อยากเข้าแต่เข้าไม่ได้ 

“ไม่เข้าแน่...ขอ...อะ..แค่นี้” 

ผมเริ่มขยับเร็วอีกครั้งรับรู้ได้ว่าส่วนหัวมันแทบปริแตก 

“อื้อ....คิณ..อ่าส์” 

ร่างบางสะบัดหัวจนผมยาวนั่นสยายเต็มโซฟา ทำไมแม่ง 

ผมจะไม่ไหวแล้วว่ะ 

แต่เพื่อเมียมึงต้องทนว่ะ แม้จะแทบขาดใจตายก็ตาม 

END KIN TALK 

 

 

 

18.04 น. 

​ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงกว้าง มองไปข้างตัวกลับไม่พบคนต้นเหตุที่ทำให้ฉันต้องมานอนหมดแรงอยู่แบบนี้ 

ทุกคนรู้มั้ยว่าเขามันบ้ากามแค่ไหน จริงอยู่ที่เขาไม่ได้ผิดสัญญาแต่การที่เขาทำแบบนั้น...หลายๆชั่วโมงมันก็ไม่ไหวนะฉันต้องห้ามเขาไม่รู้กี่ครั้งเพราะไอ้คำว่าเอาหัวจุ่มๆนั่นของเขามันหวาดเสียวมาก 

ไอ้คนบ้า 

แล้วดูสิตอนนี้ก็หายไปไหนไม่รู้ ที่จริงวันนี้ฉันต้องบอกอะไรบางอย่างกับเขา 

แต่เพราะมาทำอะไรแบบนั้นซะก่อนเลยลืมไปเลย แล้วที่สำคัญมันคือวันพรุ่งนี้แล้วไง 

เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้เก็บเลย 

อ่า งงกันใช่มั้ยล่ะ 

ฉันจะต้องไปค่ายสานสัมพันธ์น้องพี่น่ะ เป็นกิจกรรมของทางคณะที่จะจัดค่ายนี้ขึ้นทุกปี และมันก็ต้องไปทุกคน 

ที่กระบี่ 4วัน 3คืน และเรื่องนี้คิณยังไม่รู้ เขาจะต้องโวยวายไม่ยอมแน่นอนฉันเดานะ แล้วก็คงหาข้ออ้างบอกว่ามันไม่ปลอดภัยอีก 

แต่ค่ายนี้มันไม่ไปไม่ได้จริง ๆ ไม่งั้นจะไม่ผ่านกิจกรรมบังคับอีกอย่างหน่ววยกิตก็จะไม่ได้ 

เฮ้อ กลุ้มใจ 

ก็เขามันดื้อน้อยซะที่ไหนล่ะ แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันควรเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าก่อน พรุ่งนี้ต้องออกแต่เช้าเพื่อไปขึ้นรถที่มอด้วย 

เป็นไงเป็นกัน 

ฉันเก็บกระเป๋าแล้ว ยังไงเขาก็ต้องให้ไป 

 

 

หลังฉันจัดการเก็บของที่จำเป็นต่าง ๆ เสร็จเรียบร้อย ก็เดินมายังชั้้นล่างเจอกับร่างสูงที่กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยหน้าตาเคร่งเครียด 

ลางไม่ค่อยดีแล้วสิ 

พอเดินจนถึงบันไดขั้นสุดท้ายเขาก็เหลือบมาเห็นฉัน เลยรีบตัดบทไปก่อนจะตัดสายทิ้งแล้วเดินเข้ามาหาฉัน 

"หิวมั้ย...ฉันสั่งอาหารไว้แล้ว" 

เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินจูงมือฉันไปยังห้องครัวที่ตอนนี้มีอาหารต่าง ๆ วางเรียงรายอยู่ แต่ตอนนี้อารมณ์อยากอาหารมันไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ ถ้ายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเขา 

"นาย...ฉันมีอะไรจะบอก" 

"หืม...ว่าไง" 

ร่างสูงหันกลับมาจ้องตา แล้วเลิกคิ้วถาม 

"คือว่า...ฉันต้องไปเข้าค่ายน่ะ" 

"ไม่ให้ไป" 

นั่นไง ตอบกลับมาโดยที่ยังไม่ได้คิดเลย นายคิดบ้างก็ได้นะ 

"อันนี้ไม่ได้จริง ๆ ถ้าไม่ไปไม่ผ่านกิจกรรมเลยนะ" 

ร่างสูงเงียบไปอย่างใช้ความคิด ก่อนจะถามกลับมาอีกครั้ง 

"ที่ไหน กี่วัน" 

"กระบี่ 4 วัน" 

ตอบเขาไป แล้วก็มองตาคมนั่นด้วยสายตาที่คิดว่าออดอ้อนมากที่สุด 

ฉันไม่เคยอ้อนผู้ชายคนไหนแบบนี้มาก่อนเลยนะ ใจอ่อนบ้างเหอะ 

"ไม่!" 

แต่มันไม่ได้ผลกับเขาไง 

"คิณ...ไม่ไปไม่ได้" 

ยังคงตอบกลับเขาไปเสียงอ่อน ไม่ผ่านกิจกรรมนี่คือไม่จบเลยนะ 

"กินข้าว!" 

เขาไม่สนใจฟังเสียงฉันเลย แต่กลัับตีหน้านิ่งแล้วสั่งให้ฉันกินข้าว 

คนบ้าอำนาจ! ก็บอกว่าไม่ไปจะไม่ผ่านเขาไม่เข้าใจรึไงฮะ? 

"ไม่กิน! นายต้องให้ฉันไป" 

 

ติดตามเพจ >>> นางฟ้าดาวตก1706​​​​​​​ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว