ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เปิดศึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดศึก
แบบอักษร

ฉันนอนเหยียดขายาวตามแนวโซฟาอย่างสบายใจแล้ว็มีเสียงบางอย่างดังขึ้น

ครืด ครืด ครืด

โทรศัพท์

“ฮัลโหลลูกรักป๊าจัดการเรื่องที่หนูขอเมื่อวานแล้วนะคะ”เสียงป๊าพูดบอกฉันทันทีที่ฉันรับสาย

“จริงหรอคะป๊า ป๊าสุดยอดเลยค่ะ ดี้รักป๊าที่สุดเลย”

“ม๊าก็ช่วยเหมือนกันนะไม่รักม๊าบ้างหรอ”

“โอ๋ๆดี้รักทั้ง2เลยค่ะ”

“ป๊าม๊าคะ มะรืนนี้ ดี้ต้องไปค่ายอาสาที่กาญจนบุรีแล้วนะคะ”

“เตรียมของพร้อมรึยังลูกขาดอะไรมั้ยต้องการอะไรรึเปล่า”

“ไม่ค่ะ”

“งั้นดูแลตัวเองนะลูกป๊ากับม๊าวางแล้วนะ”

“ค่ะ ฝันดีนะคะ”

จบบทสนทนา

เมื่อคุยโทรศัพท์เสร็จฉันก็รู้สึกโล่งมากให้มันรู้สะบ้างอีดี้ไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะยอมง่ายๆนะบอกเลย ดีดี้สตรี2018รู้ไว้ด้วยร้ายตัวแม่ ฉันบ่นพึมพำแล้วยิ้มอยู่คนเดียวจนมีเสียงใครบางคนเปิดประตูเข้า

“ยิ้มไร”ลีเดินเข้ามาแล้วถามฉัน

“เปล่าสักหน่อย”ฉันตอบลีแล้วหยอบขนมเข้าปาก

ครืด ครืด ครืด เป็นเสียงโทรศัพท์ของลีดังขึ้นลีนั่งลงข้างฉันแล้วกดรับสาย

“ฮัลโหลคับม๊า”

“ลี ลูกไปทำยังไงพ่อของหนูดารินถึงยอมถอนหุ้นไปโดยไม่เรียกร้องอะไรเลยลูก”เสียงม๊าของลีถามอย่างตกใจแต่ฉันก็ยังยิ้มอยู่เพราะฉันรู้อยู่แล้วไงล่ะ

“ผมไม่ได้ทำคับ”ลีพูดแล้วมองหน้าฉันนิดๆ

“เดี๋ยวผมกลับไปเล่าที่บ้านนะคับม๊าตอนนี้ผมมีเรื่องต้องเคลียร์คับ”

“จ๊ะลูก ไปค่ายมะรืน ก็ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะลูก”

“คับ”

จบบทสนทนา

ลีมองหน้าฉันนิ่งๆที่นั่งยิ้มอยู่

“ทำไมพ่อดารินถอนหั้นจากโรงแรมง่ายขนาดนี้”ลีถามฉัน

“ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ”ฉันตอบลีแบบยิ้มๆ

“ตอบมา”ลีถามคำตอบย้ำ

“พ่อกูก็ใหญ่ไม่แพ้พ่อเด็กนั่นหรอกแค่นี้สบาย”ฉันตอบลีอย่างมั่นใจก็ดีไงไม่มีใครมั่นเท่า

“มึงนี่จริงๆเลยบอกจะจัดการเองก็ไม่ฟัง”ลีบ่นฉัน

“ขืนปล่อยให้มึงจัดการโดนจับแต่งงานกับเด็กนั่นพอดี”ฉันพูดแล้วเดินออกไป

แล้ววันที่เราต้องไปค่ายอาสาก็มาถึงงานนี้สนุกแน่จัดไปชุดใหญ่ไฟกระพริบวันนี้ต้องยับกันไปข้างแหละ

ทักคนต่างมายืนรอรถตู้กันแล้วตาของฉันก็เหลือบไปเห็นใครบางคนเข้า จะใครล่ะก็น้องดาแล้วก็ยัยส้มพร้อมกับเดอะแก๊งนางไงล่ะเห็นแล้วของมันขึ้นจริงๆ

“ชะนีน้อยแม่งแอ๊บแบ๊วเกินว่ะทำท่าเศร้าสร้อยเกิ๊ยเศร้าจนกูคิดว่าพึ่งออกจากโรงพยาบาลมาเพราไปรักษาโรคซึมเศร้า”มะเฟืองยืนมองแล้วร่ายยาวให้กับความพยามทำตัวใสๆของนาง

“วันนี้อีเฟืองเปิดประเด็นก่อนก็แห้ะแปลกๆเนอะดี้มึงว่าม้ะ”มิกกี้เอ่ยปากถามฉัน

“เออก็จริงนะ”ฉันเห็นตรงกับมิกกี้เพราะทุกทีจะเป็นมันที่เปิดประเด็น

“สงสัยทะเลาะกับแฟนกูเห็นตั้งแต่ออกจากคอนโดและพิมพ์แชทยิ้กๆๆๆสงสัยแฟนหวงมากไปแค่2คืน3วันเอง”มิกกี้แซวมะเฟืองเพราะสงสัยว่าตอนนี้นางกำลังคบใครนางก็แอบมิดจริงๆ

“มึงมั่วละอีมิกหยุดเลยใครพิมพ์”แล้ว2คนนี้ก็เถียงกันตามเคย

“สาวๆคุยไรกันอยู่จ๊ะ”เสียงธีเดินมาทักทายพวกเรา

“ไอ้เวรมึงเดินไปทักเค้าหน้าตาเฉยแล้วทิ้งของให้กูแบกเนี่ยนะ”ธารแบกของพะรุงพะรังแล้วบ่นธียาว

“ไอ้ลีอ่ะดี้”ธีไม่สนใจธารแต่ถามหาลี

“ไปห้องน้ำ”ฉันบอกธารแล้วลีก็เดินออกมาพอดี

“นั่นไง”มิกกี้ชีไปที่ลีแล้วบอกธารฉันจึงหันไปมอง แล้วก็เห็นชะนีน้อยมองจนสุดสายตา

“คิดถึงเค้าก็ไปบอกเค้าดิ”เสียงของใครบางคนในกลุ่มน้องดาพูดขึ้นเหมือนจงใจพูดให้กลุ่มเราได้ยิน

“ไม่ล่ะ ดาไม่อยากไปทำให้เค้าลำบากใจ”นางตอบแล้วตีหน้าเศร้าใสเพื่อนแหม แสดงละครเก่งเวอร์

ทั้งพวกเราและลีต่างแยกย้ายกันขึ้นรถไม่มีใครสนใจนางนางจึงเงียบไป

“นี่เธอน้องกลุ่มนั้นขอขึ้นรถคันเดียวกับพวกเธออ่ะลำบากหน่อยนะเด็กเส้นทั้งนั้น”เพื่อนต่างคณะที่ดูแลความเรียบร้อยเดินมาบอกฉัน

“ไม่ลำบากเลยฉันดูแลได้”ฉันตอบพร้อมส่งยิ้มให้เขาเข้าแผนอีดี้เลยจะจัดให้หนักๆไปเลยอยากลองของนักใช่มั้ยจัดไป

“ระวังตัวไว้ดีๆนะคะพี่ดีดี้”น้องดานางเดินมาชนไหล่ฉันแล้วพูด

“บอกตัวเองเถอะจ่ะสาวน้อย”ฉันกอดอกบอกนาง

“แย่งผัวชาวบ้านแล้วทำหน้าระรื่นไม่อายหรอคะ”นางพูดจนฉันนึกภาพมี่นางแอ๊บไม่ออกเลยตอนนี้

“แค้นมากเลยหรอจ๊ะถึงกล้าเปิดเผยตัวตนใส่ฉันขนาดขี้จำใส่สมองอันน้อยนิดเธอไว้นะคนอย่างฉันร้ายกว่าที่เธอคิด”ฉันพูดจนนางเหวอไปแล้วเดินชนไหล่นางขึ้นรถไป

(ติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ กดไลค์กดติดตามเป็นกำลังใจแอดหน่อยนะ ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วย)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว