facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนและกำลังใจนะคะ จุ๊บๆ : )

บทที่ 2 จุดเปลี่ยน...

ชื่อตอน : บทที่ 2 จุดเปลี่ยน...

คำค้น : กรุ่นรักสลักทรวง, กรุ่นกลิ่นสิเน่หา, กรุ่นกลิ่นไอริส, เผือกร้อนอ้อนรัก, เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก, สยบรักพยศร้าย, ปราบรักรหัสร้อน, เอลยา, พรานร้ายพ่ายรัก, นิยายโรมานซ์, นิยายอีโรติก, นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่, พระเอกมาเฟีย, พระเอกเจ้าพ่อ, พระเอกแบดบอย, Bad Boy

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 00:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 จุดเปลี่ยน...
แบบอักษร

อัศณวิน รังสิมันต์มองดูผืนแผ่นดินกว้างไกลสุดลูกหูลูกตายาวไปถึงเชิงเขาที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์มาเนิ่นนาน มันไม่ได้มีต้นไม้ใหญ่ที่สำคัญอะไร อัศณวินจึงขอบิดาแผ้วถางเพื่อจะขยายสวนส้ม สายพันธุ์เฉพาะของไร่รังสิมันต์ที่กำลังเป็นที่นิยมของตลาด ไร่รังสิมันต์เป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งผลิตส้มคุณภาพที่ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย มีการส่งออกไปขายถึงต่างประเทศ มีการผสมสายพันธุ์ที่เป็นพันธุ์รังสิมันต์ของไร่โดยเฉพาะ

ไร่รังสิมันต์ถูกบุกเบิกขึ้นโดย กวิน รังสิมันต์ ผู้เป็นบิดาของอัศณวิน ท่านเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ประวัติของท่านนั้นไม่ค่อยจะธรรมดานัก กวิน รังสิมันต์ มีเชื้อเจ้าอยู่ในตัวครึ่งหนึ่ง คุณปู่ของอัศณวินเป็นถึงหม่อมราชวงศ์ ท่านไปเรียนที่อังกฤษก็พบรักกับคุณย่า คุณพ่อกวินจึงถือกำเนิดขึ้น แต่ต่อมาท่านปู่ทวดทราบก็ทรงไม่พอใจเพราะท่านได้ทรงหาสตรีจากตระกูลสูงศักดิ์ใกล้เคียงกันไว้ให้คุณปู่แล้ว นั่นทำให้คุณปู่ต้องทิ้งคุณพ่อของอัศณวินกับคุณย่าไว้ที่อังกฤษแล้วกลับมาเมืองไทยเพื่อแต่งงานกับคนที่ท่านปู่ทวดทรงเลือกให้

เมื่อคุณพ่อโตเป็นหนุ่มคุณย่าก็เสียชีวิต คุณพ่อจึงตัดสินใจมาเมืองไทยและได้มีโอกาสเดินทางมาเที่ยวที่หมู่บ้านปางผาหมอกแห่งนี้ ท่านตกหลุมรักกับสภาพธรรมชาติยังสมบูรณ์เต็มที่เต็มไปด้วยป่าไม้ต้นไม้เขียวขจีและมีภูเขาล้อมรอบทันที ธรรมชาติที่สวยงามกับบรรยากาศที่สบายไม่เร่งรีบเหมือนเมืองใหญ่ และวิถีชีวิตแบบต่างจังหวัดที่มีเสน่ห์ในตัวมันเองอย่างไม่ต้องปรุงแต่งที่หาดูได้ยาก คุณพ่อจึงตัดสินใจซื้อที่ดินจำนวนหนึ่งร้อยไร่ที่กำลังประกาศขายพอดีในเวลานั้น จากนั้นก็เข้ามาบุกเบิกและเริ่มทำเกษตรที่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาช่วย ไร่แห่งนี้เป็นที่เริ่มต้นของความรักระหว่างคุณพ่อและคุณแม่ของอัศณวิน คุณแม่สริณา รังสิมันต์ หรือที่ใครๆต่างก็เรียกท่านว่า นายน้ำตาล 

เรื่องราวมากมายเกิดขึ้นก่อนที่อัศณวินจะถือกำเนิด เหล่าลุงป้าน้าอามักเล่าให้ฟังเสมอถึงความรักที่แสนโรแมนติกของบิดามารดา ทุกวันนี้อัศณวินก็ยังคงเห็นท่านทั้งสองรักกันเหนียวแน่นไม่แปรเปลี่ยนผัน เวลาเช้าที่ท่านทั้งสองมายืนรอใส่บาตรพระที่หน้าบ้านและตอนเวลาเย็นโพล้เพล้ที่คุณพ่อโอบเอวคุณแม่ยืนดูตะวันตกดินที่ระเบียงหลังบ้าน ชายหนุ่มยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อนึกถึงตรงนี้ ก่อนจะบังคับรถให้หักเลี้ยวเข้าสู่ร่องไถต่อไป

งานประเภทที่เขากำลังทำอยู่นี้ เขาสามารถใช้คนงานทำได้ แต่อัศณวินไม่ชอบชี้นิ้วสั่งให้คนทำทุกอย่าง เขาเป็นนักปฏิบัติเหมือนบิดาและเป็นขาลุยเหมือนมารดา บิดาสอนเสมอว่างานทุกอย่างต้องเรียนรู้เองเสียก่อน ก่อนที่จะสั่งใครเขา ไม่ใช่เป็นเจ้านายแล้วจะถือโอกาสทำตัวสบาย เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ แบบนั้นไม่เหมาะกับงานไร่งานสวนให้ไปอยู่ที่วังจะดีกว่า 

และคนอย่างอัศณวินนั้นเกลียดการเป็นคนไร้ประโยชน์อย่างที่สุด เขาไม่ชอบสังคมที่ฉาบฉวยสวมหน้ากากเข้าหากัน เอาความโก้หรูโอ้อวดกันตามงานเลี้ยงสังสรรค์ต่างๆ อย่างที่วังรังสิมันต์ของคุณปู่ เมื่อก่อนท่านจัดงานบ่อยตามโอกาสพิเศษต่างๆ แต่ทุกวันนี้ท่านไม่ค่อยสบายตามสภาพสังขารที่แก่ชราอายุเกือบเก้าสิบปีแล้ว อัศณวินเป็นหลานคนโตที่คุณปู่รักมาก อัศณวินก็รักท่านเช่นกันถึงแม้จะไม่ค่อยได้ไปเยี่ยม แต่ท่านมักขึ้นมาที่ไร่ทุกปี โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาว

อัศณวินได้รับอิทธิพลทางความคิดมาจากผู้เป็นบิดา ชายหนุ่มเห็นว่าท่านมีความคิดเห็นถูกต้องแล้ว การเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ไม่ว่าจะยากดีมีจนอย่างไร ที่สุดแล้วคือการเกิดมาเพื่อสร้างสรรค์จรรโลงประโยชน์ให้แก่โลก ให้แก่แผ่นดินก่อนที่จะลาลับดับขันธ์ไป คนอยู่บ้านนอกใกล้ชิดกับวัดที่มีพระอริยเจ้าจำพรรษาอยู่ หากไม่มีความคิดเรื่องความดีงามถูกผิดย่อมเสียชาติเกิดและถือว่าใกล้เกลือกินด่างเป็นอย่างยิ่ง

วัยสามสิบสองปีของเขา ถือว่าได้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาทุกด้านอย่างโชกโชน ทั้งที่บ้านนอกและเมืองนอก อัศณวินไปเรียนที่อังกฤษเกี่ยวกับด้านเทคโนโลยีทางการเกษตรเพื่อนำความรู้มาพัฒนาและต่อยอดธุรกิจของไร่รังสิมันต์ เมื่อจบก็กลับมาสานต่องานของบิดาทันที เขามีความสุขกับสิ่งแวดล้อมบรรยากาศบ้านนอกต่างจังหวัดที่มีแต่สีเขียวขจีของต้นไม้ใบหญ้า ธรรมชาติสวยงามและโอโซนบริสุทธิ์กว่าในกรุงเทพฯ มากนัก

อัศณวินเติบโตมากับกลุ่มคนที่มีแนวความคิดในเรื่องของการให้และการมีจิตสาธารณะ เขามักคิดโครงการต่างๆ ออกมาเพื่อประโยชน์ของสังคมส่วนรวม โดยมีบิดามารดาและญาติมิตรรอบข้างเป็นผู้สนับสนุนอย่างดีเยี่ยมเสมอมา

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด นอกจากบิดามารดาของอัศณวินเองแล้ว ก็มีลุงหมอชาร์ลที่เปิดคลินิกรักษาฟรีมาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้ว คลินิกที่มีอายุแก่กว่าอัศณวินเสียอีก เวลานี้มีเชย์ ลูกชายลุงหมอเป็นผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของท่าน ชาวบ้านแถบนี้ถือว่าโชคดีมากที่บังเอิญบิดาของอัศณวินมาซื้อที่และตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่เป็นเวลาสี่สิบกว่าปี ครอบครัวรังสิมันต์เป็นที่รู้จักของผู้คนในจังหวัดเป็นอย่างดี ในฐานะผู้มีอันจะกินและผู้ที่สร้างงานสร้างรายได้ให้กับผู้คนท้องถิ่นแห่งนี้ รวมถึงเป็นครอบครัวใจบุญที่สร้างโครงการส่วนตัวหลายโครงการเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ด้อยโอกาส ทั้งมูลนิธิเด็กกำพร้า ทั้งมูลนิธิช่วยเหลือด้านการศึกษาและด้านสุขภาพที่ร่วมมือกันกับครอบครัวของนายแพทย์ชาร์ล สตีเวนสัน

เช้านี้อัศณวินตื่นแต่มืดแล้วขับรถกระบะโฟร์วีลสีดำคันใหญ่เข้ามาถึงบนนี้ เมื่อคืนมีโอกาสได้คุยโทรศัพท์กับอธิศ น้องชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา อธิศเป็นตำรวจสายลับที่อยู่ไหนไม่มีใครรู้หากเจ้าตัวไม่ติดต่อมาหา ระหว่างนี้เห็นว่าเข้ากรุงเทพฯ ไปพักที่วังบ้านสวนของท่านย่าทวดที่ไปสบายแล้วตอนอัศณวินอายุได้สิบปี วังบ้านสวนนั้นท่านทวดยกให้แก่หม่อมหลวงอิสรียาซึ่งเป็นน้องสาวของบิดา คุณอาอิสรียาเป็นมารดาของอธิศ ครอบครัวนี้ลูกดกมาก มีด้วยกันถึงเจ็ดคน เป็นฝาแฝดสามและแฝดสี่ คุณลุงวีธัศน์ซึ่งเป็นเพื่อนของคุณพ่อนั้นก็มีอารมณ์ขบขันในการตั้งชื่อลูกมาก แฝดสามคนชุดแรกนั้นได้แก่ อธิศ ธัศยาและธาศิณี มีชื่อเล่นกันว่า ยอด ยา หยี ส่วนแฝดสี่คนหลังคือ ไวษวี วิสภัทร วีรชาและชารวีนั้น มีชื่อเล่นว่า โด่ง ดัง เด่น ดรีม ซึ่งเป็นที่จำได้ง่ายและมีเอกลักษณ์มาก

อธิศโทรมาหาบอกว่าอยู่กรุงเทพฯ อธิศกระซิบว่าได้ยินแว่วๆ ว่าหม่อมหลวงวิรังรองซึ่งไปทานข้าวที่วังรังสิมันต์ของคุณปู่ได้บอกว่าจะเดินทางมาไร่ นั่นทำให้อัศณวินตื่นแต่มืดเพื่อหนีเข้ามาในนี้ ปกติก็ตื่นแต่เช้าอยู่แล้ว แต่เช้านี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษขนาดเจ้าด่างพร้อยยังไม่ได้กลิ่นและได้ยินเสียงเขาเลยตอนที่ย่องลงบันไดเรือนใหญ่

อัศณวินถอนหายใจเมื่อนึกมาถึงตรงนี้ การที่เขามีคู่หมั้นที่ได้หมั้นหมายกันเป็นการภายในมาหนึ่งปีแล้วนี้ สาเหตุนั้นอัศณวินไม่อยากจะคิดถึงมันให้รู้สึกหงุดหงิด แต่มันเป็นปัญหาที่คาราคาซังของเขาในเวลานี้ 

หม่อมหลวงวิรังรอง อาทิตยโรจน์ เป็นหลานสาวของหม่อมเจ้าวรงค์ธรรม อาทิตยโรจน์ เพื่อนของคุณปู่ คือหม่อมราชวงค์อิศเรศ รังสิมันต์ ทั้งสองตระกูลไปมาหาสู่กันมาเนิ่นนานเท่ากับอายุของคุณปู่ เห็นว่าในอดีตเคยมีหนี้บุญคุณต่อกันจนสาบานเป็นเพื่อนตาย แต่นั่นก็ยังไม่ค่อยเกี่ยวอะไรกับอัศณวินนัก จนกระทั่งงานเลี้ยงสังสรรค์ที่วังรังสิมันต์เมื่อปีก่อน เหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตอันสงบสุขและเรียบง่ายของเขาต้องเปลี่ยนไป...

*******************

เอาไปแค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวไรท์มาต่อให้ค่า มีธุระออกข้างนอกแป๊บ เลยจะอัปให้อ่านเล่นรอไปก่อนนะคะ คืนนี้กลับมาแล้ว ไรท์จะต่อให้ กี่หน้าก็ช่างมันเนาะ ม้วฟๆ

ความคิดเห็น