ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ เรื่องท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว เปิดให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ ฉบับนี้เป็นฉบับรีไรท์แล้วนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจริง ๆ

ความเปลี่ยนแปลงของฉินอ๋อง (2)

ชื่อตอน : ความเปลี่ยนแปลงของฉินอ๋อง (2)

คำค้น : ท่านอ๋อง, จีน, จีนโบราณ, ฟิน, จิกหมอน, NC, พระเอกงานดี, รักเมีย, หลงเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 17:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความเปลี่ยนแปลงของฉินอ๋อง (2)
แบบอักษร

เรือนดอกเหมย จวนฉินอ๋อง

ลู่เหมยหลันกับลู่เหมยหลิน พระชายารองฝาแฝดของฉินอ๋องกำลังเดินหมากอย่างสนุกสนาน ใบหน้างดงามของทั้งสองเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว หากไม่ใช่ผู้ที่คุ้นเคยกับพวกนางย่อมไม่สามารถระบุได้ว่าผู้ใดเป็นผู้ใด แต่หากอาศัยการสังเกตแล้วก็พอจะแยกแยะความแตกต่างของทั้งคู่ได้บ้าง โดยลู่เหมยหลินคนน้องจะมีไฝเล็กๆ ตรงใต้ตาข้างขวา

เฉิงจื่อหรูรีบรุดมายังเรือนของพระชายารองแฝดด้วยท่าทางร้อนรน หากไม่ติดเรื่องมารยาทนางก็อยากจะวิ่งให้ถึงที่หมายให้รู้แล้วรู้รอด สตรีในชุดสีม่วงผลักประตูแล้วรีบสาวเท้าเข้าไปข้างในโดยเร็ว เมื่อเห็นสองสาวกำลังหัวเราะเพลิดเพลินกับการเดินหมากนางก็ตวาดแหวทันที

“นี่พวกเจ้ายังใจเย็นเล่นสนุกกันได้อีกหรือ”

“พี่จื่อหรูเหตุใดต้องดุพวกเราด้วยเล่า?” ลู่เหมยหลันมีสีหน้างงงวย

“เกิดเรื่องใหญ่แล้ว จะไม่ให้ข้าตำหนิพวกเจ้าได้อย่างไร เป็นถึงพระชายารองเหตุไฉนไม่ใส่ใจเรื่องของท่านอ๋อง ปล่อยให้เหตุการณ์เลวร้ายถึงเพียงนี้ได้”

“ช้าก่อน เกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับท่านอ๋องอย่างนั้นหรือ?” ลู่เหมยหลินเบิกนัยน์ตากว้าง “ท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บหรือ?” นางละจากกระดานหมากแล้วปราดมายังเบื้องหน้าของผู้แจ้งข่าว

“ข้ายังไม่แน่ใจนัก แต่ก็เป็นไปได้มากทีเดียว”

“ตกลงท่านอ๋องเจ็บป่วยหรือไม่กันแน่?” ลู่เหมยหลินขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกงุนงงกับท่าทีของพระชายารองอีกนาง

เฉิงจื่อหรูออกคำสั่งไล่นางกำนัลรับใช้ออกไปจนหมด จากนั้นจึงกระซิบเสียงเบากับพระชายารองฝาแฝด

“ท่านอ๋องน่าจะบาดเจ็บที่ตรงนั้น หรือไม่ก็เป็นโรคไตพร่องแน่แล้ว”

“ไตพร่อง!” ลู่เหมยหลันกับลู่เหมยหลินตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยอารามตกใจ

“ชู่วว์ อย่าเสียงดังสิ ข้าอยากจะโบยพวกเจ้านัก”

“ขอโทษเจ้าค่ะพวกเราตกใจนี่นา ว่าแต่พี่จื่อหรูมั่นใจได้อย่างไรกัน?” เหมยหลินถามย้ำให้แน่ใจ

“พวกเจ้าก็ลองคิดดูสิ ท่านอ๋องมิได้มาเยือนเรือนดอกเหมยนี่นานเท่าใดแล้ว”

“ปกติท่านอ๋องจะแวะเวียนมาหาทุกสองสามวัน แต่เท่าที่นับได้ก็ห่างหายไปราว ๆ สิบราตรีได้แล้วกระมัง” แฝดผู้น้องเอ่ยตอบหลังจากนับนิ้ว

“สิบเจ็ดราตรี” เฉิงจื่อหรูบอกตัวเลขอันน่าตกใจ “ใช่ พวกเจ้าฟังไม่ผิด ท่านอ๋องมิได้ร่วมหอกับผู้ใดมาสิบเจ็ดราตรีแล้ว”

ด้วยปกติเฉิงจื่อหรูจะเป็นผู้จัดการเรื่องในจวน หากท่านอ๋องไม่ประสงค์จะเยือนเรือนของพระชายารองทั้งสามบางครั้งก็จะเรียกนางกำนัลไปอุ่นเตียง นางย่อมจะรู้เป็นคนแรก เพราะต้องเป็นผู้จัดการส่งของขวัญไปให้สตรีที่ได้รับเลือก แต่ในช่วงนี้กลับไม่มีผู้ใดได้ถวายงานเลยสักคน

“ท่านอ๋องอาจจะแค่ยุ่งกระมัง วันก่อนเหมยหลินไปหาที่ห้องหนังสือ เห็นงานกองท่วมโต๊ะแทบไม่มีที่ว่าง”

“นั่นเป็นเพราะท่านอ๋องไม่ยอมสะสาง ข้าลอบสังเกตมาหลายวันแล้ว พบว่าถึงท่านอ๋องจะเข้าไปนั่งอยู่ในห้องหนังสือตลอด แต่ก็มิได้แตะต้องฎีกาเหล่านั้นแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังเหม่อลอยด้วยใบหน้าอมทุกข์อีกต่างหาก”

“ท่านอ๋องอาจจะมีเรื่องกลุ้มใจ” ลู่เหมยหลันออกความเห็น

“ใช่ ข้าก็เลยลองไปทดสอบมาเมื่อครู่ ถึงได้มั่นใจอย่างไรล่ะว่าเกิดเรื่อง” เฉิงจื่อหรูพูดเสียงเบา “ข้ายั่วยวนสารพัดแบบที่เคยได้ผลมาตลอด แต่มังกรนั้นกลับไม่ยอมผงาด ท่านอ๋องไม่ยอมสบตาข้า จากกนั้นจึงพูดออกมาเองว่าไม่พร้อมทำศึก”

“เช่นนั้นเราจะทำอย่างไรกันดี ท่านอ๋องยังไม่มีทายาทสักคน” ลู่เหมยหลินมีสีหน้ากังวล

“เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ต้องแจ้งวังหลวงหรือไม่?” ลู่เหมยหลันดูจะตระหนกมากกว่าใคร “หากท่านอ๋องไร้ทายาท...”

“ตบปากตัวเองเสีย” เฉิงจื่อหรูไม่ยอมให้อีกฝ่ายพูดเรื่องอัปมงคล “ข้าคิดแผนเอาไว้แล้ว เราต้องค่อย ๆ ช่วยท่านอ๋อง”

“พวกเรายินดีให้ความร่วมมือเต็มที่” สตรีฝาแฝดพูดออกมาแทบจะพร้อมกัน

หลังจากนั้นพระชายารองทั้งสามก็ปรึกษาหารือกันอย่างจริงจัง หวังว่าจะช่วยให้ท่านอ๋องกลับมากระชุ่มกระชวยได้อีกครั้ง โดยหารู้ไม่ว่าพวกนางกำลังสร้างความปวดหัวให้เจ้าของจวนแทน ส่วนมู่เลี่ยงหรงที่พยายามตั้งใจสะสางราชกิจไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังจะได้รับความอับอายที่สุดในชีวิตชายชาตรี


**************************

-ติดตามกันต่อเจ้าค่ะ-


บรรดาพระชายารองจะทำอะไรกันหนอ ท่านอ๋องจะรอดพ้นไหมเนี่ย 5555+

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว