อัปวันละ 2 ตอน ช่วงก่อนเที่ยงวันและก่อนเที่ยงคืนค่ะ อาจมีเลทบ้างแต่จะมาให้ได้อย่างน้อย 2 ตอนต่อวัน ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 6 เกี้ยวพาสามี

ชื่อตอน : chapter 6 เกี้ยวพาสามี

คำค้น : ย้อนเวลามาหาสามี ละอองอาย เจ้านาย เจ้า ย้อนอดีต ทะลุมิติ NC Nc nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 45

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2561 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 6 เกี้ยวพาสามี
แบบอักษร


หลังจากอาบน้ำเสร็จ เจ้าของปางไม้ในวัยยี่สิบสองปีกำลังเดินเช็ดตัวด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ออกมาจากห้องน้ำที่อยู่ติดกันกับห้องนอนของเขา


เรือนกายสูงโปร่งของเขานั้นสง่างามราวปักษาร่อนลม เพราะเจ้าพระยาผู้เป็นพ่อนั้นให้ความสูงใหญ่อย่างชายชาตรีบวกกับแม่ที่เป็นเชื้อสายจีนจึงทำให้สักมีผิวกายที่ขาวซีดต่างจากชนชาวสยามที่มักจะมีสีผิวออกเหลือง ความแตกต่างนี้เองที่ทำให้เขามักเป็นที่สนใจของคนอื่นๆเสมอ


ตั้งแต่วัยเด็ก คุณแม่ใหญ่ ภริยาหลวงของเจ้าคุณพ่อก็ขอรับเอาตัวเขาไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมด้วยเพราะต้องชะตาอย่างแรง แต่ต่อให้ถูกเลี้ยงมาอย่างคุณสัก บุตรท่านเจ้าพระยาแต่เขาก็ไม่เคยลืมตนว่าตัวเองเป็นใคร บุญวาสนาที่มีนั้นก็เพราะท่านกรุณา หากสิ้นซึ่งกรุณาจากเจ้าคุณพ่อและคุณแม่ใหญ่ ตัวเขาก็จะไม่เหลืออะไร


ชายหนุ่มจึงเริ่มก่อร่างสร้างตนตั้งแต่วัยหนุ่ม ประกอบกับเจ้าคุณพ่อเป็นคนพื้นเพอยู่ที่จังหวัดน่านทำให้เขาได้รับสัมปทานป่าไม้ผืนใหญ่นี้มาอย่างไม่ลำบากกว่าแรงเท่าไรนัก


ดวงตาเรียวเล็กของนายห้างหนุ่มมองไปทางกางเกงผ้าฝ้ายที่เพิ่งได้รับมาจากภรรยา ไม่มีความคิดจะหยิบออกมาสวมใส่เพราะเขาไม่ชอบแต่งตัวอย่างพวกฝาหรั่ง เดินเหินออกจะลำบากไม่สะดวกสบายเหมือนอย่างนุงโจง


ครั้นได้เห็นก็พาลให้นึกไปถึงเจ้าของ เดี๋ยวนี้หล่อนไม่อมทุกข์อมโรคเหมือนอย่างแต่ก่อน หนก่อนไปเจอเล่นซุกซนอยู่ในป่ากับพวกเด็กรับใช้ หวิดจะเป็นศพกลางป่าเพราะความซนแท้ๆ


“นายห้างขอรับ ดอกกล้วยไม้ที่ให้ไปเก็บได้มาแล้วนะขอรับ” เสียงขอใบร้องบอกมาจากที่นอกชาน


“เอาไปไว้ที่เรือนกลาง ให้พวกผู้หญิงจัดเข้าแจกัน” ผู้เป็นนายร้องสั่งก่อนจะหยิบเอากางเกงจีนผ้าแพรขึ้นมาสวม ผูกเป็นปมมัดอย่างแน่นหนา อากาศในวันนี้อุ่นขึ้นมาแล้วชายหนุ่มจึงเลือกที่จะไม่สวมเสื้ออย่างเช่นทุกที


ภาพเรือนกายขาวนวลของนายห้างที่เดินออกมาจากห้องหอนั้นชวนให้หญิงสาวบนเรือนมองตามกันตาค้าง นับว่ายากยิ่งนักกว่าจะได้เห็นภาพชวนน้ำลายสอเช่นนี้


ความแน่นหนันของวัยหนุ่มนั้นช่างต่างไปจากพวกคนงานชายที่อายุเริ่มเข้าวัยโรยราอีกทั้งสง่าราศีก็ไม่มีใครจะเทียบเทียมกับคุณสักผู้นี้ได้อีก แค่ได้มองก็นับเป็นบุญตามากแล้วจริงๆ


ระหว่างทางที่นายห้างกำลังจะเดินจากห้องนอนไปยังห้องทำงาน สายตาพลันหันไปเห็นกลุ่มสตรีที่กำลังจับกลุ่มละเล่นดนตรีกันอย่างสนุกสนาน ไม่ต้องให้บอกก็คงจะรู้ว่าใครคือหัวโจกของวงดนตรีกลุ่มนี้


ร่างแบบบางของคุณนายปางไม้กำลังนั่งอิงหมอนอยู่บนตั่ง หลับตาพริ้มฟังเสียงดนตรีอย่างสุนทรี ประหนึ่งว่าชีวิตนี้ไม่มีเรื่องให้ต้องวุ่นวายใจอะไรอีกแล้ว พาลให้คนเห็นอดจะริษยาในวาสนาของเจ้าหล่อนไม่ได้


นายห้างที่หยุดยืดมองที่ทีท่าเอกเขนกของภรรยาและฟังเสียงสะล้อ ซอ ซึงที่กำลังถูกบรรเลงขับกล่องมวลบุปชาติที่กำลังแย้มบานส่งกลิ่นหอมอวลตลบขุนเขา ชวนให้คนที่พบเห็นหญิงงามอดจะเผลอไผลมองภาพของหล่อนอันมีภาพทิวเขาสลับสับซ้อนเป็นเบื้องหลังอย่างลืมตัวไม่ได้


ระหว่างนั้นเองแววตาหวานของเจ้าม่านฟ้าก็ค่อยๆเปิดขึ้นช้าๆ ทำให้สองตาได้ประสานตา นายห้างที่ได้เห็นแววตาของอีกฝ่ายพลันได้สติ หมายหมั้นจะเดินหนีทว่ากลับได้รับรอยยิ้มที่อีกฝ่ายค่อยๆคลี่ริมฝีปากน้อยๆเป็นการทักทาย ทำเอาชายหนุ่มถึงกลับรีบจ้ำอ้าวออกไปแทบไม่ทัน


กิ่งแก้วอดจะยกยิ้มอย่างขบขันไม่ได้ เขาทำราวเหมือนสาวเวอร์จิ้นขี้เนียมอายอย่างไรอย่างนั้น ไม่รู้หรือไงว่าทีท่าน่ารักๆอย่างนั้นมันทำให้เสือสาวอยากที่จะขย่ำพ่อกวางหนุ่มอย่างเขาแล้วกลืนลงท้องเสียทีเดียวทั้งตัว


“เจริญหูเจริญตาจริงๆ” กิ่งแก้วรำพันกับตัวเองก่อนจะหันกลับมาใส่ใจกับการบรรเลงบทเพลงของพวกนักดนตรีที่เธอเพิ่งรวบรวมเป็นทีมได้เมื่อสองสามวันก่อน


หากตัดความดุประหนึ่งแม่เสือของเขาออกไปก็นับได้ว่าเป็นผู้ชายที่น่าค้นหามากๆคนหนึ่ง ทว่ากิ่งแก้วไม่ใช่พวกชอบพิชิตของแข็ง


ชาติก่อนเธอไม่ใช่คนสวยทำให้ผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตนั้นล้วนแล้วแต่หวังผลประโยชน์ หนักเข้าหล่อนก็หมดความตื่นเต้นกับพวกผู้ชาย


พอมาอยู่ในร่างของเจ้าม่านฟ้าที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของสามีเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองนั้นเหมาะแล้วที่จะไม่มีเรื่องวุ่นวายของชายหญิงเข้ามายุ่ง เกิดวันใดได้กลับชาติภพจะได้ไม่สร้างความผูกพันจนนำมาซึ่งความเศร้าโศกในภายหลัง


ภาพของความสุนทรีของเจ้าม่านฟ้าสร้างความคับแค้นใจให้กับใครคนหนึ่ง คนที่ไม่เคยจะมีความสุขกับการมีเธอเข้ามาอาศัยอยู่ในปางไม้แห่งนี้ ยิ่งเธอได้รับความโปรดปรานจากนายห้างก็ยิ่งทำให้คนคนนั้นไม่พอใจขึ้นเรื่อยๆ


ยม หัวหน้าคนครัวที่ติดตามขึ้นมาจากอยุธยา ด้วยความที่เธอเป็นคนเก่าคนแก่ซ้ำยังเป็นคนสนิทของคุณหญิงแม่ของนายห้าง คนในปางไม้ล้วนเคารพนบนอบหล่อนกันทั้งสิ้น ครั้นมีผู้หญิงอีกคนเข้ามามีบทบาทในปางไม้ก็สร้างความไม่พอใจให้หัวหน้าคนครัวที่อยู่มาก่อน


ในใจนึกอยากให้คุณหญิงได้เห็นน้ำหน้าหญิงชาวป่าที่เสนอหน้าขึ้นมาเป็นเมียของลูกชายคนโปรดของท่าน มีหวังได้โดนปลดกลางอากาศแน่ๆ


รอก่อนเถอะ! จดหมายที่หล่อนส่งไปคงใกล้จะถึงอยุธยาเต็มที อยากจะเห็นผู้หญิงชาวเขาคนนี้ตกตั่งใจจะขาด จะรอดูน้ำหน้าสิว่าจะทำท่าชูคอสุนทรีอยู่อย่างนี้ได้อีกไหม


ตกเย็นย่ำยามค่ำคืบคลานเข้ามา นายห้างที่นั่งทำงานอยู่ในห้องเริ่มหนาวเพราะอากาศเย็นลงหลังพระอาทิตย์อัสดงลงเหลี่ยมเขา


พ่อรูปงานเดินเปลือยอกออกมาจากห้องทำงานแลระหว่างทางกลับไปยังห้องนั้นก็ต้องผ่านกลุ่มสตรีที่ยังคงนั่งเล่นเครื่องดนตรีกันอย่างสนุกสนานตั้งแต่อรุณรุ่งจนพระอาทิตย์ลาลับก็ยังไม่ยอมเลิกลา


สายตาคมของนายห้างมองเข้าไปในกลุ่มสตรีที่หัวเราะคิกคักกันอย่างนึกตำหนิ มีอย่างที่ไหนมาทำตัวเสเพลละเล่นกลางแจ้งกันตอนมืดๆค่ำๆ


“น้ำค้างแรงขนาดนี้แล้วทำไมถึงยังไม่เลิกกันอีก?” นายห้างอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก กลางป่ากลางเขาเช่นนี้มาตีฆ้องร้องป่าวประเดี๋ยวเจ้าป่าเจ้าเขาจะได้มาเอาเรื่องกันพอดี


ฉันพลันที่เสียงอันทรงอำนาจของนายห้างดังทักท้วงเครื่องดนตรีทุกชนิดก็หยุดบรรเลงลง ครั้นหญิงสาวพวกนั้นวางเครื่องดนตรีลงข้างๆกายก็ทำให้ชายหนุ่มมองไปเห็นขวดดินเผาที่พวกผู้ชายมักใช้ใส่สุราเอาไว้ดื่มคลายหนาวในตอนกลางคืน คิดไม่ถึงว่าพวกสตรีพวกนี้จะใจกล้ากระทำการอุกอาจถึงเพียงนี้


“ทำอะไรกัน เป็นสาวเป็นนางดื่มสุราอย่างนี้มันดีแล้วรึ!” นายห้างเดินเข้ามาใกล้วงสังสรรค์ของพวกสตรี เอามือไผล่หลังสายตาก็จ้องไปทางนายหญิงของกลุ่มที่ในมือยังถือแก้วใบเหล็กเป็นหลักฐานมัดตัวอย่างแน่นหนาว่ามีการดื่มของมึนเมากันจริงๆ


กลุ่มเด็กรับใช้ที่ถูกว่ากล่าวต่างพากันก้มหน้ารับผิด ต่างจากเจ้าม่านฟ้าที่ลอยหน้าลอยตาขึ้นมาแย้มยิ้มอย่างคนมีความสุข


“นายห้าง...มาปาร์ตี้ด้วยกันไหมคะ...เหล้านี่อร่อยกว่าสมัยของฉันตั้งเยอะ” คนเมาเมื่อเหล้าเข้าปากก็ละทิ้งซึ่งสติ กิ่งแก้วหลุดคำที่ชวนให้นายห้างขมวดคิ้ว ทว่าเขาก็ขมวดคิ้วอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่เห็นหล่อนดื่มสุราอย่างผู้หญิงเสเพล


เรื่องภาษาฟังไม่รู้ความนั้นยังเป็นเรื่องเล็กหากเทียบกับการดื่มสุราอย่างใจกล้ากลางเรือนโดยไม่สนสายตาบ่าวไพร่เช่นนี้ เห็นที่คราวนี้เขาจะปล่อยผ่านอย่างทุกทีไม่ได้แล้ว ขืนปล่อยไว้มีหวังหล่อนได้ทำเรื่องงามหน้ากว่านี้อีกไม่รู้กี่เท่าตัว


ร่างของชายหนุ่มเดินฝ่าดงสตรีเข้าไปยังตั่งไม้ที่เจ้าม่านฟ้ากำลังนั่งอิงกับหมอนใบใหญ่อย่างสบายใจ มือหนาชิงเอาแก้วเล็กออกจากมือหญิงสาวก่อนจะคว้าเอาข้อมือเล็กไว้จนแน่นหมายจะลากเอาตัวภรรยาเสเพลผู้นี้เข้าไปยังห้องหอ ไม่ให้มาทำตัวน่าอับอายให้บ่าวไพล่เห็น


ทว่าคนเมาไม่ยอมถูกลากจูงได้โดยง่าย แม้เจ้าตัวจะไม่ค่อยมีแรงแต่อาศัยความดื้อเข้าสู้ใช้มืออีกข้างเกาะของตั่งเอาไว้เสียจนแน่น ไม่ยอมให้สามีสามารถลากจูงต่อหน้าธารกำนันได้อย่างง่ายดาย


นายห้างเห็นเจ้าม่านฟ้าใช้อีกมือเกาะขอบโต๊ะเอาไว้ก็โน้มตัวลงไปหมายจะคว้าเอาอีกมือนั้นมารวบและดึงร่างไปเสียทีเดียว ทว่าเกิดพลาดท่าโดนข้อศอกของคนตัวเล็กกระทุ้งเข้าให้ที่หน้าท้องเสียจนล้มลงไปกองทับอยู่บนร่างของอีกฝ่าย


หน้าอกแกร่งของนายห้างที่ทับลงมาได้จังหวะองศาที่ตรงหน้าของกิ่งแก้วอย่างพอดิบพอดี ถึงจะไม่ตื่นเต้นกับผู้ชายทว่าพอได้กลิ่นกายชายในระยะประชิดเช่นนี้ก็อดไม่ได้ที่จะสูดเอากลิ่นเฉพาะตัวของเขาเข้าไปในปอดอย่างเผลอไผล


คล้ายกับคนถูกลวนลามจะรู้ตัวรีบพยุงกายลุกขึ้นนั่งอย่างเร็วรี่ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ได้ปล่อยมือออกจากการพันธนาการภรรยาจอมเสเพลของเขา


ภาพความใกล้ชิดของเจ้านายไม่มีบ่าวคนไหนกว้าพอจะเงยหน้าขึ้นมามอง ใต้พระจันทร์คืนแรมอันมืดมิดนั้นมีเพียงแสงไฟจากตะเกียงรอบชานเรือนที่ส่องสว่างให้เห็นใบหน้าของกันและกันอย่างสลัวๆ


ไม่รู้ว่าใบหน้าของเจ้าม่านฟ้าที่แดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จะแดงสู้ใบหน้าของนายห้างที่แดงอย่างไม่มีสาเหตุได้หรือเปล่า


ครั้นสัมผัสได้ถึงความร้อนวูบวาบ สมองส่วนป้องกันตนเองของนายห้างก็สั่งให้เขารีบหนีไปจากตรงนี้ ทว่าก็ไม่ทันกับคนเสเพลที่คิดอยากจะแกล้งสามีเวอร์จิ้นของตนให้ได้รู้รสชาติของสตรีจริงๆสักหน


สองแขนของเจ้าม่านฟ้าโอบรอบคอของนายห้างเอาไว้จนแน่นก่อนจะโน้มใบหน้าเขาไปหาชายหนุ่มอย่างแนบชิด จรดริมฝีปากเข้าไปทาบทับกลีบปากบางของนายห้างอย่างหนักหน่วง สอดเรียวลิ้นร้อนเข้าไปคว้านรอบเรียวปากของชายหนุ่มอย่างอาจหาญ ไม่ได้สนใจทีท่าตกตะลึงพึงเพริศของชายหนุ่มแม้แต่น้อย


กลิ่นของเหล้าร้อนอบอวลอยู่ในปากทว่ากลับมีความรู้สึกหวานแผ่ซ่านไปตามเรียวลิ้น แม้แต่ยามที่เธอบรรจงใช้ริมฝีปากบดขยี้ริมฝีปากของเขาก็ยังทำให้หัวใจที่เคยเข้มแข็งดั่งภูผาไหวสะท้านไม่เป็นจังหวะ


เพราะความรู้สึกประหลาดนั้นเองที่ทำให้นายห้างเร่งผลักร่างของเจ้าม่านฟ้าออกจากตัวแม้ว่าจะถูกฟันคมๆของเธอสร้างรอยแผลเอาไว้บนริมฝีปากของตนก็ตาม


คนเมานั้นฟุบหลับลงไปอย่างไม่ได้สติ ส่วนคนที่ยังมีสติก็เดินหนีออกไปพร้อมกับกลิ่นเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในปาก


นี่หล่อนเกี้ยวพาเขาอย่างนั้นรึ? รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั้น!


************************************************************************************************************************************************************************************************************


กิ่งแก้วสายรุก นายห้างจะรอดไปได้สักกี่ตอนนนน 55555 ไรท์สายหื่นอยู่ตรงนี้แล้ว ทีมรอ NC ใจชื้นได้


เม้นต์มารีทจ๋าาา ไรท์รักเม้นต์ อ่านทุกเม้นต์เลยเด้อออ คืนนี้คงมาต่อไม่ไหววว แต่งนิยายทะลุมิติมันยากมากจริงๆ อย่าหวังความเหมือนจริงเด้ออ ไรท์ขายความละมุน จุ๊บ


ถ้าชื่นชอบนายห้างอย่าลืมกดไลค์กดใจกันเยอะๆน่าาา เก้าจะได้มีกำลังใจแต่งต่อ คอมเม้นเยอะๆก็ชอบบบ ชอบมากกก รักและรักกก จูบบบบบ


*******************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว