อัปวันละ 2 ตอน ช่วงก่อนเที่ยงวันและก่อนเที่ยงคืนค่ะ อาจมีเลทบ้างแต่จะมาให้ได้อย่างน้อย 2 ตอนต่อวัน ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 3 ไม่คุ้นตา

ชื่อตอน : chapter 3 ไม่คุ้นตา

คำค้น : ย้อนเวลามาหาสามี ละอองอาย เจ้านาย เจ้า ย้อนอดีต ทะลุมิติ NC Nc nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 17:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 3 ไม่คุ้นตา
แบบอักษร

หลังจากกลับมาจากห้องทำงานของนายห้าง กิ่งแก้วในคราบเจ้าม่านฟ้าก็ซักถามสีบัวถึงเรื่องทั่วไปอีกพัก จนแน่ใจแล้วว่าสามารถจะเลียนแบบเป็นหญิงสูงศักดิ์ผู้นี้ได้ไม่ยาก


เจ้าม่านฟ้าเป็นผู้หญิงเรียบร้อย พูดน้อยและทะนงในศักดิ์ศรี... ใครว่าไม่ยากกันละ แค่เป็นผู้หญิงสูงศักดิ์นั้นก็ยากมากแล้ว จะให้มาเก๊กหมาดนิ่งอีกกิ่งแก้วคงได้ขาดใจตายกันก่อนพอดี


“ช่างมันแล้วกัน ไม่ปงไม่เป็นมันละ” สาวสมัยใหม่สบถอย่างลืมตัว ไม่เหลือคราบแม่หญิงที่มีกิริยางดงามแม้แต่น้อย


ตัวสีบัวเองก็ได้แต่มองอย่างแปลกใจ อาการคุ้มดีคุ้มร้ายของเจ้าม่านฟ้าคงจะเป็นผลพวงมาจากการกระทบกระแทกอะไรใต้น้ำ ทั้งการพูดการจาและกิริยาก็ผิดแผกแปลกไปจากเดิมอย่างลิบลับ


“นี่ สีบัว บอกมาสิทำไมเจ้าม่านฟ้าถึงไปจมน้ำ...หมายถึงฉันน่ะ ทำไมฉันถึงจมน้ำ” ถามนั้นถามนี่มาจนครบ ทว่าเด็กสาวคนนี้ก็ยังไม่ยอมบอกต้นสายปลายเหตุของการเสียชีวิตของเจ้าม่านฟ้าให้เธอรู้เสียที ไม่แน่สิ่งนั้นอาจจะมีกลไกเชื่อมต่อกับประตูมิติหรือรูหนอนอะไรสักอย่างที่ทำให้เธอเข้ามาสิงสู่ที่ร่างของเจ้าม่านฟ้า และหากรู้ถึงที่มาเธอก็จะได้หาที่ไปและกลับคืนไปสู่ภพของเธอก่อนจะถูกจับได้เสียก่อน


เด็กสีบัวนั้นมีสีหน้าและท่าทางไม่สบายใจทุกครั้งที่เธอถามถึงเรื่องนี้ ทว่าหนนี้เธอจะปล่อยผ่านไม่ได้แล้ว ร่างที่เธออาศัยอยู่ตอนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาสามัญ นอกจากจะเป็นเจ้านายที่มีส่วนพัวพันกับเจ้าผู้ครองนครที่ถูกตราโทษว่าก่อกบฏขายชาติ ก็ยังเป็นเมียที่ไม่ได้รับการเชิดหน้าชูตาจากสามีอีกต่างหาก ทนอยู่ต่อไปมีแต่ทุกข์กับหวาดวิตก


“บอกมาเถอะน่า ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ” กิ่งแก้วกระเซ้าหมายจะเอาความจริงจากปากเด็กหญิงให้ได้


ดวงตากลมโตคู่นั้นเงยขึ้นมามองเธออีกครั้ง ในแววตายังคงเต็มไปด้วยความวิตกกังวลทว่าก็เจือไปด้วยความห่วงใย


“เจ้า...ฆ่าตัวเก่าเจ้า...” พูดจบสีบัวก็ก้มหน้าลงมองต่ำ


กิ่งแก้วอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอไม่เข้าใจเจ้าม่านฟ้าเลยสักนิด ทั้งที่ชีวิตเกิดมาอยู่สูงกว่าคนอื่นมีโอกาสมากกว่าคนอื่นทำไมถึงได้ตัดสินใจทำเรื่องอย่างนี้ ผิดกับเธอที่รักชีวิตและพยายามทำทุกอย่างให้มีชีวิตรอดไปทำงานในวันต่อๆไป ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ...


“ทำไมฉันถึงทำอย่างนั้นละ?” กิ่งแก้วไม่อยากที่จะตัดสินใจใครเพียงเพราะความคิดของตนเองแต่เพียงฝ่ายเดียว อย่างน้อยก็ควรได้ฟังจากพยานปากสำคัญเสียก่อน


“สีบัวบ่อฮู้เจ้า...รู้แต่ว่าเจ้าร้องไห้ทุกคืนตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ แม้แต่คืนเข้าหอ...นายห้างก็เลยไม่มาค้างที่นี่อีก” สีบัวเล่าไปโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองนายหญิงแม้แต่น้อย


กิ่งแก้วได้ฟังอย่างนั้นก็พอจะอนุมานได้ว่าเรื่องพวกนี้คงเกิดจากความเศร้า ในยุคสมัยของเธอมีคนฆ่าตัวตายเพราะโรคซึมเศร้ามากมาย เจ้าม่านฟ้าคงเป็นคนที่ต้องเผชิญกับโรคซึมเศร้าที่ไม่มีใครเข้าใจจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ


“เรื่องมันแล้วไปแล้ว อย่าไปใส่ใจเลย ตอนนี้ฉันไม่ได้มีความคิดจะฆ่าตัวตายสักกะนิด” กิ่งแก้วปลอบเด็กสาวที่เอาแต่ก้มหน้า


“แต้ก่า เจ้าจะไม่ฆ่าตัวเก่าอีกแต้ก่าเจ้า” สีบัวเงยหน้าขึ้นมาด้วยแววตาเป็นประกาย เหมือนอย่างสิ่งเดียวที่เป็นกังวลต่อจากนี้คือกลัวว่านายหญิงจะไปฆ่าตัวตายอย่างไรอย่างนั้น


“ใช่ แต้แต้เลย” นายหญิงบอกพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเอามือกุมท้องที่เริ่มส่งเสียงร้องขออาหาร


ทั้งนายบ่าวหัวเราะคิกคักกันอยู่สองคน แล้วสีบัวก็ขอตัวไปหากับข้าวกับปลามาให้นายหญิงของตน ทิ้งกิ่งแก้วเอาไว้ในห้องนั้นเพียงคนเดียว


หากมองข้ามเรื่องอาศัยร่างกายผู้อื่นและการย้อนเวลามายุคใดสมัยไหนก็สุดรู้นี้ไป ตอนนี้กิ่งแก้วไม่ได้ต่างไปจากการมาพักยังโฮมสเตย์กลางป่าเขาที่มีอากาศเย็นชื่นใจโดยไม่ต้องเปิดแอร์ อีกทั้งอากาศก็บริสุทธิ์เสียจนเธออยากที่จะออกไปสูดเอากากาศข้างนอกเข้ามาในปอดให้เยอะๆ


ไหนๆก็เข้ามาอาศัยในร่างนี้แล้ว ขืนเก็บตัวแต่ในห้องมีหวังได้เครียดตายพอดี เจ้าม่านฟ้าผู้บอบบางจึงลุกขึ้นจากตั่งแล้วเดินออกไปสูดอากาศที่นอกชานอย่างอิสรเสรี


ประจวบเหมาะกับนายห้างสักและใบหัวหน้าคนงานที่เดินออกมาจากห้องทำงานและกำลังจะออกไปดูไม้ที่กำลังลำเลียงออกมาที่ลานเพื่อเตรียมส่งขายให้ผู้รับซื้อ


“นั้นเจ้าแม่นฟ้านี่ขอรับ” ใบร้องทักเมื่อเห็นหญิงงามผิวดีออกมาหยุดยืนที่หน้าชานโดยไม่สวมเสื้อคลุมขนสัตว์อย่างไม่กลัวลมหนาวแม้แต่น้อย


นายห้างหันไปมองด้วยความแปลกใจ แต่งเข้ามาอยู่ในปางไม้จะเป็นเดือนไม่มีวันไหนที่จะได้เห็นหน้าเจ้าม่านฟ้า ด้วยเพราะเจ้าหล่อนเก็บตัวอยู่แต่ในห้องและเอาแต่ร้องไห้ ขนาดเขาที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีปลอบในคืนเข้าหอหล่อนก็ยังไม่รับฟัง ถือยศถืออย่างขนาดนั้นจะมีผู้ชายคนไหนต้องชะตา


“ออกมายืนตากลมอย่างนั้นจะไม่เป็นไรหรือขอรับ?” ใบยังคงออกความเห็นด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้จะรู้ดีว่านายห้างไม่ได้มีความพึงพอใจอะไรในภรรยาคนนี้ ทว่าอย่างไรเสียก็ผูกข้อไม้ข้อมือเป็นผัวเมีย จะตัดขาดแบ่งแยกอย่างไรเสียก็ไม่ได้


“เขาอยากทำอะไรก็เรื่องของเขา” พูดจบนายห้างก็สวมหมวกหนังสัตว์และเดินลงจากปางไม้ไปย่างไม่รั้งรอ


ใบมองตามชายหนุ่มที่ตนรับใช้มาตั้งแต่เขายังเป็นหนุ่มรุ่นกระทง หัวคุ้งท้ายคุ้งไม่มีลูกสาวบ้านไหนไม่รู้จักคุณสัก ลูกชายเจ้าพระยาพิชัยยศ หากไม่ติดว่าเป็นลูกที่เกิดจากสาวชาวจีน คงได้ตกแต่งกับแม่หญิงเรือนไหนไปตั้งนานแล้ว


แต่ก็อีกนั้นแหละ ไม่ว่าจะหญิงงามหรือหญิงในเรือนเจ้าคุณพ่อที่เข้ามาผูกสมัครกับคุณสัก ก็ไม่เห็นว่าคุณแกจะสนใจหรือมีไมตรีจิตกับใครสักคน ถึงจะเป็นลูกเมียรองทว่าก็ได้รับความโปรดปรานทางทั้งคุณหญิงและเจ้าคุณพ่อ ไม่ว่าบ้านไหนก็อยากจะรับเป็นเขยทั้งสิ้น


แต่คุณสักผู้นี้ไม่เคยขวักไขว่ในสตรี เหมือนอย่างไม่เจอคนที่ถูกใจหรือต้องชะตาอย่างไรอย่างนั้น กับเจ้าม่านฟ้าเองก็ไม่โปรด ถึงจะงามปานหยาดฟ้ามาดิน หลังจากเข้าห้องหอเพียงคืนเดียวก็ไม่เคยเหยียดกายเข้าไปทางเรือนในอีกเลย


พวกคนงานจึงได้ไม่เห็นความสำคัญกับเมียนายห้างผู้นี้ ในเมื่อนายห้างไม่โปรดคนอื่นๆก็พลอยไม่ชอบนายหญิงไปด้วย เขาที่เป็นเพียงลูกน้องคนสนิทก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร จึงทำได้เพียงแต่ตัดใจและเดินตามหลังนายห้างเข้าไปในป่า


ก่อนลับตาใบอดไม่ได้ที่จะก็หันกลับมามองภาพหญิงงามที่กำลังยืนกอดอกอยู่ตรงระเบียงชานเรือน เจ้าม่านฟ้าในวันนี้ดูไม่คุ้นตาเอาเสียเลย ดูไม่ทุกข์ตรมเหมือนทุกที หนนี้หล่อนเหมือนอย่างวิหกรักในอิสระเสรีที่อยากจะโบยบินสู่เวหาอย่างไรอย่างนั้น


ประหลาดตาดีแท้...หากนายห้างหันมาเห็นเจ้าม่านฟ้าในตอนนี้จะคิดเหมือนกันกับเขาไหม?


***************************************************************************************************************************************************************************************************

มาแล้วรีทจ๋าาา เดี๋ยวมาอีกตอนขอหนีไปกินข้าวก่อนงับ จุฟ

นายห้างสายแข็ง งานนี้ทีมรอ NC ต้องอดทนนะฮะ 555

***************************************************************************************************************************************************************************************************

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว