ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ เรื่องท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว เปิดให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ ฉบับนี้เป็นฉบับรีไรท์แล้วนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจริง ๆ

พระจันทร์ดวงน้อยสะเดาะเคราะห์ (4)

ชื่อตอน : พระจันทร์ดวงน้อยสะเดาะเคราะห์ (4)

คำค้น : ท่านอ๋อง, จีน, จีนโบราณ, ฟิน, จิกหมอน, NC, พระเอกงานดี, รักเมีย, หลงเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 11:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พระจันทร์ดวงน้อยสะเดาะเคราะห์ (4)
แบบอักษร

ความมืดค่อย ๆ กลืนกินสีทองอร่ามบนฟากฟ้า รัตติกาลมาเยือนพร้อมกับเสียงของจักจั่นเรไร นภาดำสนิทดุจดังน้ำหมึกแต่ทว่ากลับขับเน้นให้พระจันทร์คืนสิบห้าค่ำงดงามเหนือคำบรรยาย

  เยี่ยนเยว่ฉีรีบแต่งกายด้วยชุดสีขาวบริสุทธิ์ นางเยื้องกรายไปทางเดินหินธรรมชาติโดยมีซูจิ้งคอยประคอง ทั้งสองผ่านลานหินสีขาว และแนวต้นสน จนในที่สุดก็พบถ้ำแห่งหนึ่ง หญิงสาวมองป้ายเก่าคร่ำคร่าที่ติดอยู่ปากทางเข้า ตัวอักษรค่อนข้างเลือนรางไปมากแล้ว ริมฝีปากอิ่มขยับออกเสียงอ่านเบา ๆ “เขตต้องห้าม น้ำพุมังกรเหิน”

สองนายบ่าวค่อย ๆ เดินอย่างระมัดระวังไปตามเส้นทางที่ชื้นแฉะของถ้ำหิน คบไฟถูกจุดเตรียมไว้เป็นระยะทำให้ทั้งสองไม่พบความยากลำบากเท่าใด ไม่นานนักก็แลเห็นแสงสว่างเจิดจ้าที่ปลายอุโมงค์ ร่างบางก้าวเข้าสู่ถ้ำโถงขนาดใหญ่ เบื้องหน้าเป็นบ่อน้ำพุธรรมชาติสีเขียวมรกต

เยี่ยนจิ้นหลิงอยู่ในชุดทำพิธีสีขาวสะอาดตา เขายืนอยู่หน้าโต๊ะซึ่งถูกจัดวางเป็นแท่นพิธี หน้าฉากกั้นสีขาวถูกขึงแบ่งครึ่งไว้ที่กลางบ่อ หญิงสาวรีบเดินไปสมทบกับพี่ชายคนรองทันที

บุรุษผมสีเงินไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหยิบขวดหยกแล้วเทเม็ดยาขนาดเขื่องออกมา

“กินเข้าไปเร็วเข้า” มือเรียวงามกว่าสตรีก็จัดการเปิดปาก และหย่อนยาเม็ดนั้นลงคอน้องสาวอย่างรวดเร็ว

“อุ๊บ..” เยี่ยนเยว่ฉีไม่ทันได้ตั้งตัว นางกลืนเม็ดลูกกลอนลงไปอย่างยากเย็น ซูจิ้งเห็นนายหญิงทำท่าจะหายใจไม่ออกจึงรีบนำน้ำที่เตรียมมาด้วยยื่นให้บุตรสาวท่านแม่ทัพได้ทันท่วงที ด้วยเหตุนี้เรื่องหน้าเศร้าจึงไม่เกิดขึ้น “พี่รองเยว่ฉีเกือบตายแล้ว”

“แต่ก็ยังคงหายใจอยู่ไม่ใช่หรือไร เลิกบ่นเสียที” เยี่ยนจิ้นหลิงเอานิ้วขึ้นอุดหูทั้งสองข้าง น้องสาวของเขาจึงทำได้เพียงถลึงตาใส่พี่ชายเท่านั้น

“ท่านพี่เอาอะไรให้น้องกิน”

“ไม่ต้องรู้หรอก เอาเป็นว่ามีประโยชน์ก็แล้วกัน”

“ก็ผู้อื่นกลัวนี่”

“กินแล้วไม่ตาย รู้แค่นี้ก็พอ”

“ก็ได้เจ้าค่ะ ไม่อยากรู้แล้วก็ได้” หญิงสาวคร้านจะถามพี่ชายคนรองอีกต่อไป

ในขณะที่พี่น้องกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นก็เกิดเสียงดังมาตามทางเดิน แล้วเงาร่างของบุรุษสูงศักดิ์ก็ปรากฏขึ้น

“ช้าก่อนท่านอ๋อง” เยี่ยนจิ้นหลิงร้องห้าม

“หือ มีอะไรหรือ?”

“วันนี้กระหม่อมจะทำพิธีลับ หากมันไม่ลับก็ย่อมไม่ได้ผล”

“หมายความว่าอย่างไร?”

“เฮ้อ ท่านอ๋องต้องให้กระหม่อมพูดสินะ” เยี่ยนจิ้นหลิงถอนหายใจ “ไล่องครักษ์จอมลามกกับองครักษ์เงาอีกสิบกว่าคนนั้นออกไปด้วย กระหม่อมไม่หาญกล้าสังหารฉินอ๋องที่นี่หรอก”

“หึ! พวกเขาแค่ทำหน้าที่ หากเจ้าไม่ได้มีแผนร้ายก็ไม่เห็นจะต้องกลัว”

 “เกรงว่าจะไม่ได้ กระหม่อมไม่มีทางให้ผู้ชายพวกนั้นอยู่ในนี้”

“เรื่องมากจริง ก็แค่บวงสรวง” มู่เลี่ยงหรงไม่ยอมลงให้บุรุษผมเงินง่าย ๆ จะไม่ให้เขาระมัดระวังเจ้าคนโรคจิตนี้ได้อย่างไร กุนซือหนุ่มอาจจะหาทางกลั่นแกล้งอะไรอีกก็เป็นได้

เยี่ยนจิ้นหลิงเคลื่อนกายอย่างว่องไว ไม่นานก็ไปหยุดยืนด้านหน้าของฉินอ๋องผู้ดื้อดึง จากนั้นบุรุษผมสีเงินก็เอ่ยปากพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน

“หากท่านอ๋องต้องการให้คนเหล่านั้นมองเยว่ฉีเปลือยกาย จิ้นหลิงก็จนใจแล้ว”

“อะไรนะ ไม่มีทางเสียหรอก”

“เช่นนั้นก็ได้โปรดให้พวกเขาออกไปให้ไกล วันนี้เป็นวันสำคัญ พระจันทร์จะขึ้นกลางถ้ำศักดิ์สิทธิ์พอดิบพอดี หากพ้นราตรีนี้แล้วเกรงว่าท่านอ๋องคงต้องรอน้องสาวของกระหม่อมถึงปีหน้า”

มู่เลี่ยงหรงคิ้วกระตุก หากเขาต้องทนรอเยี่ยนเยว่ฉีนานถึงเพียงนั้นแล้วล่ะก็ สู้อดทนให้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์กลั่นแกล้งตนให้พอใจเสียตั้งแต่วันนี้ดีกว่า หากการเสี่ยงครั้งนี้จะทำให้เขาได้โฉมสะคราญมาครอบครองไวขึ้นอีกเพียงหนึ่งวันก็ยอม

“ออกไปรอเปิ่นหวางที่หน้าถ้ำ หากไม่เรียกห้ามเข้ามาเด็ดขาด” เขาหันไปสั่งองครักษ์คนสนิท

“กระหม่อมไม่อาจปล่อยท่านอ๋องไว้ผู้เดียวได้” ซิ่นเฉิงที่เคยโดนเยี่ยนจิ้นหลิงทำร้ายไม่อาจคลายใจได้ลง

“ซิ่นเฉิงเปิ่นหวางให้ไปก็ไป เราไม่ใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน”

“พ่ะย่ะค่ะ” ซิ่นเฉิงรับคำจากนั้นจึงเคลื่อนกายจากไป พร้อมกับออกคำสั่งให้เหล่าองครักษ์เงาที่เร้นกายอยู่รอบถ้ำตามเขาออกไปด้วย

เมื่อคนที่ควรอยู่ก็อยู่ ควรออกไปก็ออกไปหมดแล้ว เยี่ยนจิ้นหลิงจึงมิรั้งรอที่จะบอกขั้นตอนการทำพิธีสะเดาะเคราะห์ให้ผู้เป็นน้องสาว “เยว่ฉีมีชะตาอ่อนแอ เมื่อราหูครอบงำดวงดาวของนางทำให้ปีศาจร้ายกล้ำกราย จึงเป็นเหตุให้ไม่อาจแต่งงานกับผู้มีอำนาจในราชวงศ์ กระหม่อมจำเป็นต้องใช้น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ชะล้างสิ่งอัปมงคลออกไป ท่านอ๋องเป็นผู้มีดวงดาวแข็งแกร่งพอที่จะค้ำจุนนางให้พ้นเคราะห์กรรมในครั้งนี้ ดังนั้นจึงต้องทำพิธีผูกดวงชะตาของทั้งสองคนเอาไว้ด้วยกัน เมื่อเสร็จสิ้นพิธีแล้วรับรองว่าเพียงไม่นานก็สามารถหาฤกษ์มงคลได้”

“ดี เรายินยอมให้เจ้าเป็นผู้กระทำพิธี”

“เช่นนั้นเชิญท่านอ๋องไปเตรียมตัวพ่ะย่ะค่ะ”

จากคำอธิบายของกุนซือหนุ่มพิธีนี้ไม่ได้มีขั้นตอนซับซ้อนอันใด เพียงทั้งคู่ลงไปแช่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพระจันทร์ขึ้นตรงศีรษะ เยี่ยนจิ้นหลิงจะสวดคาถาไปจนจบก็เป็นอันเสร็จสิ้น

มู่เลี่ยงหรงเตรียมตัวอยู่คนละด้านของผ้าที่กางกั้นชายหญิงทั้งสอง เขาจัดการเปลื้องอาภรณ์ของตนออกเหลือเพียงชุดชั้นในสีขาวตัวบางเท่านั้น เยี่ยนจิ้นหลิงลอบมองร่างกึ่งเปลือยซึ่งยังคงแผ่กลิ่นอายความสูงส่ง ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ไหนจะเส้นสายกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความแข็งแกร่ง ความสมบูรณ์แบบนี้ย่อมดึงดูดใจสตรีอย่างไม่ต้องสงสัย จิ้งจอกหนุ่มจึงไม่แปลกใจที่น้องสาวของเขาจะเผลอไผลใจอ่อนอย่างที่ไม่เคยเป็น

“ท่านอ๋องยังมีข้อห้ามอีกเล็กน้อย ระหว่างทำพิธีห้ามพูดจาใด ๆ เด็ดขาด อีกทั้งต้องอดทนแช่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์โดยไม่ทำการเดินลมปราณหรือพลังใด ๆ ร่างกายต้องได้รับพลังจากธรรมชาติอย่างแท้จริงเท่านั้น”

“เปิ่นหวางทนได้ แต่น้องสาวของเจ้าเล่า?”

“นางไม่เป็นอะไรหรอก เมืองหานจีหนาวกว่านี้มาก”

“งั้นรึ?”

“นั่นน้องสาวกระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ หากนางไม่อาจทำได้จิ้นหลิงย่อมไม่ใช้วิธีนี้แน่”

ท่านอ๋องหนุ่มจึงเดินไปยังบ่อน้ำพุมังกรเหินโดยไม่มีคำถามอีก ทันทีที่ฝ่าเท้าสัมผัสถูกของเหลวสีใสความเย็นยะเยือกก็แล่นลามจนขนลุก แต่ถึงกระนั้นเขาก็ตัดสินใจก้าวลงไปอย่างกล้าหาญ ‘ให้ตายเถิด ข้ายังแทบทานทนไม่ไหวแล้วเยว่ฉีเล่า’

เสียงหญิงสาวก้าวเดินลงสู่บ่อน้ำดังมาจากอีกฝั่ง มู่เลี่ยงหรงไม่อาจพูดจากับนางได้ในระหว่างทำพิธี นัยน์ตาหงส์จดจ้องไปยังเงาสะท้อนบนฉากกั้นด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดประมาณ เมื่อเห็นโฉมสะคราญยังคงยืนอยู่ได้ก็คลายใจ

******************

โปรดติดตามพาร์ทต่อไปเจ้าค่ะ



จิ้งจอกแอบมองท่านอ๋องด้วย....แอร๊ย ไม่วายนะไม่วาย


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว