email-icon

ขอบคุณสำหรับการเข้ามา "คอมเม้น" เป็นกำลังใจให้ไรท์ ถ้า "ติดดาว" ให้จะเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ เลย

ตอนที่ 15 ส่งตัวเข้าหอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ส่งตัวเข้าหอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 23:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ส่งตัวเข้าหอ
แบบอักษร

“งดงามยิ่งนักเพคะ” เยี่ยหลินปักปิ่นชิ้นสุดท้ายลงบนหัวของซุนหลี่

“เจ้านี่พูดมากไปแล้ว” ซุนหลี่มองตัวเองในชุดเจ้าสาวสีแดงสดปักด้วยดิ้นทองคำลายดอกโบตั๋นสีแดงสด หน้ากระจก

“น้องหญิงงดงามยิ่งนัก ข้ามิเคยเห็นว่าใครจะงดงามได้เท่าเจ้า” ซินหยางมองซุนหลี่

“เครื่องประดับที่หม่อมฉันประดับอยู่ไม่เหมือนที่พี่หญิงและข้าเลือกไว้” ซุนหลี่มองตัวเองในกระจก

“ใช่แล้ว องค์ชายแปดเป็นคนจัดเตรียมทั้งหมดเลย ยกเว้นชุดเจ้าสาว เห็นไหมว่าน้องแปดเอาใจใส่เจ้าแค่ไหน”

ซุนหลี่จึงยืนเงียบ

“ข้าเกลือบลืม นี่พัดดิ้นทองคำปักด้วยไหมย้อมเป็นสีแดง ข้าสั่งทำให้เจ้าโดยเฉพาะ”

“ขอบพระทัยเพคะ พี่หญิงดีกับข้าเหลือเกิน”

“ข้าแค่ทำให้น้องสาวเพียงคนเดียวของข้า ป่านนี้องค์ชายแปดคงรอเจ้านานแล้ว”

“เพคะ” ซุนหลี่ถือพัดปิดใบหน้าตนเดินออกไปที่รถม้า เยี่ยหลินเปิดม่านประตูให้ซุนหลี่ สาวใช้อีกสองคนช่วยถือกระโปรงขึ้นไปยังรถม้า ส่วนซินหยางขึ้นรถม้าด้านหลัง


“องค์หญิงมาแล้วพะยะค่ะ” หลี่กงกงมองซุนหลี่ที่ยืนอยู่หน้าตำหนักหลงหลานหลินพร้อมกับด้วยรัชทายาทที่ล่วงหน้ามาก่อน หลงหลานมู่ยิ้มด้วยใจเบิกบานจนทำอะไรไม่ถูก

“น้องแปดมาอุ้มเจ้าสาวลงจากรถม้าหน่อย นางรอเจ้านานแล้ว” หลงกงหลี่มองหลงหลานมู่ที่ยืนยิ้มคนเดียวในชุดเจ้าบ่าวสีแดง

“พะยะค่ะ” หลงหลานมู่เดินไปรถม้า ยิ้มให้นาง สายตาของนางบึ่งตึงไม่พูดไม่จา

“เจ้าจะไม่ยิ้มให้ข้าหน่อยหรือ” เขามองหน้านางที่สายตาบึ่งตึง นางจึงยิ้มให้เขาทำให้ตาของนางยิ้มไปด้วย

“พอใจหรือยัง” เขาเอาอุ้มนางลงจากรถม้า

“พอใจมากเลย...ประชดประชันเก่งเหลือเกิน” หลงหลานมู่ยิ้มให้นาง

หลงหลานมู่เดินเข้ามาในห้องโถงวางนางลง เดินไปพร้อมกับนาง ยืนอยู่ตรงกลางห้อง หลงหลานมู่กับซุนหลี่บังคมหลงอวี้เฉินและหยางหวงโฮ่ว

“เริ่มพิธีได้” หลงอวี้เฉินบอกกับขันที

“หนึ่งกราบใต้อ๋อง กราบหวงโฮ่ว”

หลงหลานมู่และซุนหลี่คุกเข่าลงบังคมหลงอวี้เฉินและหยางหวงโฮ่ว มือนางยังคงถือพัดอยู่

“สองกราบญาติผู้ใหญ่”

เขาจับมือนางพาเดินไปทางด้านขวาเป็นที่นั่งของหลงกงหลี่และซินหยาง เขาพานางนั่งลงคุกเข่าด้วยกันแล้วก้มลงบังคม

“บ่าวสาวคารวะต่อกัน”

เขาและนางยืนคนละฝั่งก้มลงคำนับต่อกัน

“ส่งตัวเข้าหอ”

"เจ้าเสร็จข้าแน่ ซุนหลี่" หลงหลานมู่กระซิบได้ยินเพียงสองคน

"ฝันไปเถอะ" ซุนหลี่พูดเบาๆ


ข้าจะทำอย่างไงดีเนี้ย เข้าหอแปลว่าข้า ไม่...ไม่...มันจะไม่เกิดขึ้นกับข้า ข้าไม่ยอมแน่...เดี๋ยวนะ ซุนหลี่เจ้าแต่งงานกับเขาแล้วนะ...แต่มันไม่ถูกต้อง ข้าไม่ได้รักเขา ใช่มีด...ข้าต้องหามีด

“ข้ามีความสุขจังเลย...พ่อบ้านหลี่...ฮูหยินรอข้าด้วย...ฮูหยินของข้า...ร่วมหอกัน” เสียงหลงหลานมู่ดังขึ้นมาจากด้านนอกห้อง

“ไม่ทันแล้ว...ยาสลบ...” นางหยิบขวดยาออกจากเสื้อใส่ไปในแก้วเหล้า

“ฮูหยินของข้า...ข้ามาหาแล้ว...” หลงหลานมู่เดินเชเข้ามาคนเดียว เดินเข้ามากอดนางแต่นางหลบ แต่เขาก็ดึงนางเข้ามาในอ้อมกอด

“ฮูหยินตัวเจ้าหอมมากเลย...นิ่มมากด้วย” เขาโอบกอดนางซุกหน้าลงบนไหล่

“หลงหลานมู่เจ้าเมามากแล้วนะ นอนเถิด” นางผลักเขาแต่ไม่เป็นผล

“ข้าไม่ง่วง...เรามาร่วมหอกันเถอะ ฮูหยิน”

“ปล่อยข้านะ”

“ไม่ปล่อย”

“หลงหลานมู่” หญิงสาวตะโกนเสียงดัง

“จะเสียงดังไปทำไมเดี๋ยวคนก็แห่มาดูเราพอดรักกัน โอ้ย...” หลงหลานมู่ถูกบิดจนเนื้อเขียว ลุกขึ้นเมื่อเขาปล่อยแล้ว

“ชอบอะไรที่มันเจ็บๆ หรือซุนหลี่” หลงหลานมู่พูดแล้วลุกขึ้นไปจับนางลงนอนด้านล่าง

“ปล่อยข้านะ หลงหลานมู่” ซุนหลี่ดิ้นรนใต้ร่างเขา

"เจ้าคิดหรือ ว่าเจ้าจะรอดจากข้า ถ้าข้าต้องการไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้" หลงหลานมู่ยิ้มที่มุมปาก นางจึงใช้หน้าแข้งกระทุ้งที่ความเป็นชายของเขา เขากุมความเป็นชายทันทีด้วยความเจ็บ นางได้จังวะจึงลุกขึ้น

"โอ้ย...ข้าเจ็บนะ" หลงหลานมู่ร้อง นางไม่รอช้าเดินไปที่ประตูเปิดมันออก เขาจึงเดินไปจับแขนนาง

"ปล่อยข้านะ...หลงหลานมู่" ซุนหลี่ร้องด้วยความเจ็บ

"เจ้าแต่งงานกับข้าแล้วอย่าทำเป็นเล่นตัวไปได้" 

"เจ็บนะ...ปล่อยข้าลง" หลงหลานมู่แบกนางขึ้นหลัง 

"จะเงียบไหม" หลงหลานมู่ดุนางเสียงดัง

"ข้าไม่เงียบ" หญิงสาวต่อคำกับเขา 

วางนางลงบนเตียง


ไม่ขออะไรมากขอเพียงเม้นให้ไรท์ได้ชื่นใจ

นิยายฟรี ขอมากกว่า 5 เม้น แล้วมาต่อให้ 

1 เม้น 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น