ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP. 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2561 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 16
แบบอักษร




หลังจากที่ฉันโดนยัยวีวี่ยิงนี่ก็ผ่านมาเดือนกว่าๆ จนแผลฉันหายเรียบร้อยแล้วล่ะ ส่วนเรื่องที่ฉันโดนยิงพ่อกับแม่ก็รู้เรื่องแล้วด้วย พวกท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังขอบคุณหมอที่ผ่าตัดให้ฉันอีกต่างหาก บอกว่าผ่าได้ดีไม่มีแผลเป็นเลย-_- ชมกันเข้าไป้~ เหอะ! ก็ลูกชายเพื่อนพ่อนินะ

ส่วนเรื่องถ่ายแบบชุดว่ายน้ำวันนั้นฉันก็ไม่ได้ถ่ายหรอก ก็เล่นโดยยิงขนาดนี้ไปถ่ายไหวก็บ้าแล้ว

ฉันจัดการเรื่องหานางแบบมาถ่ายทันอ่ะ ก็เลยไม่ได้ติดปัญหาอะไรกับการเปิดตัวคอเลคชั่นใหม่ในรอบนี้ พอรูปโปรโมทเริ่มเผยแพร่ออกไปก็คงมีแค่ไอ่หมอหน้ามึนนั้นแหละค่ะที่ร่าเริงสุดๆ แหม่~ เล่นใหญ่กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

ตอนนี้ฉันพักเรื่องแบรนด์เสื้อผ้าแล้วเข้ามาทำงานที่บริษัท ฉันแอบรู้มาว่าบริษัทกำลังมีโปรเจคใหม่ที่ใหญ่มากๆ กำลังจะเปิดตัวในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้


ก๊อกๆๆ

“เชิญค้า~”

“เป็นไงเหนื่อยมั๊ย?” พ่อถามฉันก่อนจะเดินเข้ามานั่งลงฝั่งตรงข้าม

“เหนื่อยอะไรกันคะพ่อ แค่นี้สบายมาก^^” ฉันตอบพ่อไป จริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากมายหรอกนะ วันๆ แค่เข้ามานั่งดูความเรียบร้อยของเอกสาร แล้วก็เซ็นต์เอกสารที่รออนุมัติอะไรเทือกๆ นั้นแหละ

“งั้นดีเลย พ่อมีงานให้หนูช่วยพ่อหน่อย หนูคงรู้แล้วใช่มั้ยว่าบริษัทเรากำลังจะมีโปรเจคใหญ่ ลูกค้าเค้ารีเควสมาว่าอยากได้หนูมาเป็นนางแบบเลยนะ”

“นางแบบ? ทำไมเค้าไม่จ้างนางแบบมืออาชีพล่ะคะ” ฉันถามพ่อออกไปด้วยความไม่เข้าใจ

“ก็ลูกค้าอยากได้หนูนิ^^” ห้ะ? อยากได้ทำไมมันฟังดูสองแง่สองง่ามจังว่ะ

“..อะ เอ่อ พ่อหมายถึงเค้าอยากได้หนูมาเป็นนางแบบน่ะ แล้วอีกอย่างลูกค้าเค้าไม่ไว้ใจให้คนอื่นมาใส่เครื่องเพชรที่มูลค่าสูงแบบนั้นด้วย” พ่อคงเห็นหน้า งงๆ ของฉันเลยรีบพูดแทรกขึ้นมา

“งั้นหนูขอคิดดูก่อนนะคะ” ฉันตอบพ่อไปก่อนจะหันมาสนใจงานตรงหน้าต่อ

“ไม่ต้องคิดแล้ว พ่อตอบตกลงลูกค้าไปแล้ว^^”

“-_-” เอิ่ม? พ่อคะ..ถ้าตอบตกลงไปแล้วจะมาถามความสมัครใจของหนูทำไมกัน

“ตกลงนะ”

“หนูไม่ตกลงได้ด้วยเหรอคะ”

“ไม่ได้! หนูต้องตกลงเท่านั้น^^” พ่อพูดแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นออกไปทันที อะไรของเค้าว่ะเนี้ย


-MILIN END-



#JAKE PART

หลังจากวันที่มิลออกจากโรงพยาบาลผมก็ไม่ค่อยได้ไปรับไปส่งเธอเท่าไหร่ เพราะช่วงนี้ผมยุ่งๆ อยู่ เรื่องอะไรนั้นผมยังไม่ขอบอกหรอกนะครับเดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์ หึๆ

ส่วนเรื่องตามจีบมิลผมยังไม่ล้มเลิกหรอกนะครับ แต่ตอนนี้ผมมีวิธีที่ง่ายกว่านั้นคือเข้าทางพ่อแม่มิลไงล่ะ


ติ๊ดๆๆๆ

เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นและชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอทำให้ผมยิ้มออกมา

“สวัสดีครับ”

“เรียบร้อยดีมั้ยครับ?”

“ครับ ขอบคุณมากนะครับ” ผมวางสายก่อนจะจัดการเอกสารตรงหน้า เพราะผมต้องรีบไปทำธุระสำคัญต่อ


แอดดด~

เสียงเปิดประตูดังขึ้น คงไม่ต้องเดาให้มากหรอกครับ ก็ไอ่พวกที่ไม่เคาะประตูห้องทำงานผมก็มีอยู่แค่ไม่กี่ตัว ผมละสายตาจากกองเอกสารขึ้นมา

“เชี้ยฟ่า? มาหากูมีธุระไรครับ” ผมถามมันออกไป เพราะปกติไอ่ฟีฟ่ามันไม่ค่อยมาสุงสิงกับพวกผมเท่าไหร่ จะมีก็แค่เวลาที่นัดกันออกไปผับไอ่ซีเจนั้นแหละ ไอ่เชี้ยนี่โลกส่วนตัวสูงจะตาย

“....” มันไม่ตอบผมครับ แถมมันยังอัญเชิญตัวเองนั่งลงตรงโซฟารับแขกหน้าตาเฉยอีกต่างหาก

ผมรีบเซ็นต์เอกสารตรงหน้าก่อนจะลุกขึ้นมานั่งตรงข้ามมัน

“ตกลงมึงมีไร?” ผมถามมันซ้ำอีกครั้ง ไอ่ฟีฟ่าทำท่ากระอักกระอ่วน

ตอนนี้ผมนี่โคตรลุ้นเลยครับว่ามันจะพูดอะไร

“คือ..”

“อะไรของมึงว่ะ” กูลุ้นเยี่ยวจะราดแล้วโว้ยย!

“คือมึงจีบมิลินยังไง?”

“มึงว่าอะไรนะ!?” ผมแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง ไอ่ฟีฟ่าเนี้ยนะอยากรู้เรื่องพวกนี้

ปกติมันก็เสือผู้หญิงนะครับ แบบพวกซุ่มเงียบอ่ะ เข้ามาแล้วก็ผ่านไป แล้วไหงวันนี้จะมาจริงจังเรื่องจีบ?

“หูหนวก?” ทำไมไอ่พวกนี้แม่งชอบคิดว่ากูหูหนวกจังว่ะ

“ไอ่ห่า กูก็แค่แปลกใจมั้ย ปกติคนอย่างมึงจะจีบใครซะที่ไหน”

“กูไม่ได้จีบ”

“อะไรของมึง”

“เค้าจีบกู-_-” ไอ่ฟีฟ่าตอบหน้าเซ็งๆ

“จีบ? ใครว่ะกล้าจีบไอ่เย็นชาอย่างมึง นี่ถ้ากูไม่ได้เป็นเพื่อนกับมึงกูคงไม่กล้าเข้าใกล้มึงหรอก ฮ่าๆๆๆ”

“-_-” นั้นหน้าไอ่ฟีฟ่าแหละครับ

“ตกลงใครคือผู้โชคร้ายคนนั้นว่ะ” ผมโคตรอยากรู้เลยครับ

“ไม่เสือก ตกลงมึงจะตอบกูมั้ย?”

“เอ่อ ก็ตื๊อสิว่ะ”

“อึม..” แค่เนี้ย? Fu*k

“กูกลับล่ะ” มันบอกผมก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องทันที มาเร็วไปเร็วจริงๆ-_-

“โชคดีโว้ย..” ผมได้แต่อวยพรตามหลังมันไป

พอไอ่ฟีฟ่าออกไปผมก็รีบจัดการเอกสารของผมอีกนิดหน่อย ก่อนจะออกมาจัดการธุระสำคัญที่ผมต้องมาทำด้วยตัวเอง


-JAKE END-



#MILIN PART

“ไอ่บ้าเจค ไอ่หมอเวร ไอ่ผู้ชายเฮงซวย!” ฉันนั่งด่ารูปเจคในมือถือ ก็แหงดิ ช่วงนี้เจคหายหน้าหายตาไปเลย ไม่มารับมาส่ง ไม่โทรมาชวนไปกินข้าว โทรมาก็แค่แป๊บๆ เท่านั้นแหละ

เหอะ~ คอยดูนะอิมิลินคนนี้จะหาผัวใหม่! ฉันนั่งเบื่อๆ เซ็งๆ อยู่ในห้องทำงานจนกระทั่ง


แอดด~

“Hello ชะนี” อิกรณ์เปิดประตูยิ้มร่าเข้ามาในห้องฉัน

“ไม่เคาะหน่อยเหรอ?” ฉันถามมันไป

“ไม่เป็นไรฉันเกรงใจน่ะ”

“จ่ะ..เอาที่เพื่อนสบายใจเนอะ^^”

“เออๆ ว่าแต่ทำไรอ่ะ ไปกินข้าวกัน ฉันออกเวรปุ๊บก็มาหาแกเลยนะโว้ย”

“แล้ว?”

“แกต้องภูมิใจสิยะ ปกติฉันไม่กินข้าวกับชะนีหน้าวอกหรอกยะ”

“อิปกรณ์!”

“ขา~ ว่าที่ภรรยาหมอ^^”

“เหอะ! อย่าพูดได้ป้ะ ได้ยินแล้วหงุดหงิดว่ะ”

“เฮ้ย! เป็นไรว่ะ ซีเรียสเหรอ”

“ช่างเหอะ ไปกินข้าวกัน” ฉันตอบอิปกรณ์ไปแบบส่งๆ พูดแล้วหงุดหงิด ไม่รู้ไอ่หมอบ้านั้นมันจะแอบไปซุกเด็กไว้หรือเปล่า


@ร้านอาหาร

อิปกรณ์ใช้เวลาในการขับรถไม่นานก็มาถึงร้านอาหารร้านดังใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว บอกเลยว่าเรื่องกินนี่ไว้ใจปกรณ์ค่ะ

ป่านนี้ไอ่บ้านั้นมันจะกินข้าวยังว่ะ แล้วมันทำอะไรอยู่ คิดแล้วหงุดหงิดโว้ย! ไอ่คนบ้า นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป เห็นฉันเป็นตัวอะไรว่ะ!!

“มิลิน มิลิน อิมิลิน!”

“หะ ห้ะ?”

“สั่งสิว่ะ รอพ่อมึงมาตัดริ้บบิ้นเหรอ?”

“เล่นพ่อเลยเหรอว่ะ?-_-”

“แหะๆ เห็นหน้าเครียดๆ เลยอยากให้ผ่อนคลาย”

“โคตรผ่อนคลายเลยจ่ะปกรณ์” ฉันตอบมันไปแบบไม่จริงใจหนัก

“สั่งอาหารเหอะ” ฉันกับอิปกรณ์สั่งอาหารกันสองสามอย่าง

“ขออนุญาตเสิร์ฟครับ^^” ไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟก่อนพนักงานเสิร์ฟจะยิ้มหวานให้ฉัน แหม~ ยิ้มขนาดนี้หิ้วไปกินที่บ้านเลยมั้ยจ่ะ? อันนี้ฉันคิดในใจ

“^^” ฉันยิ้มแห้งๆ ตอบพนักงานเสิร์ฟคนนั้นกลับไป

“แหมๆๆ เสน่ห์แรงนะยะ”

“แน่นอน~”

หลังจากนั้นเราก็นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อยจนกินเสร็จ อิปกรณ์ก็ขับรถมาส่งฉันที่บริษัทตามปกติ

แต่! ที่ไม่ปกติก็คือ..สายตาฉันไปสะดุดกับรถไอ่หมอที่จอดอยู่หน้าออฟฟิศ

แล้วที่พีคไปกว่านั้นคือมีพนักงานคนหนึ่งกำลังจะเดินขึ้นรถไปกับไอ่หมอนั่นด้วยจ้า ฉันมองภาพตรงหน้าด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจเดินขึ้นมาบนห้องทำงาน

มีคนอื่นเหรอ? ทำไมต้องเป็นคนในบริษัทนี้ด้วยว่ะ

เหอะ อิมิลิน~ พอสักทีกับไอ่ผู้ชายเฮงซวยคนนี้ แกจะต้องไม่โง่ซ้ำซ้อนโว้ย เมื่อก่อนแกยังผ่านมันมาได้เลย ตอนนี้แกก็ต้องทำได้ดิแกสวยสตรองอยู่แล้ว

“ฮึก~ ไอ่ผู้ชายเฮงซวย!”




———————-


เฮียฟ่ารออยู่น้าาาา😁 ใครอยากอ่านบ้างง? อยากให้นางเอกของเฮียฟ่าชื่อไรเม้นหน่อยย~



.

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว