ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไปไหน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2561 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปไหน
แบบอักษร

ฉันนั่งลงข้างเขาและมุดเข้าไปอยู่ในผ้าห่ม เราดูหนังกันได้สักพักใหญ่แต่ใจของฉันก็ยังไม่หยุดเต้นแรงสักทียิ่งตอนนี้ใจของฉันยิ่งเต้นแรงเข้าไปใหญ่เพราะลีลงมานอนหนุนตักฉันอยู่

“ขอนอนหน่อย”ลีบอกฉันและนอนอย่างสบายใจ

“อือ”ฉันตอบแค่นั้นและมองที่หนังที่กำลังฉายไปเรื่อยๆ หนังมันก็จะติดเรทหน่อยๆแล้วก็มาถึงฉากที่พระเอกกับนางเอกกำลังจูจุ๊บกัน

“ดี้”เสียงลีเรียกฉัน

“อะไร”ฉันตอบลีแต่ตาก็ยังคงจ้องที่จออยู่

“ขอจูบหน่อย”ลีพูดออกมาและรั้งคอของฉันลงไปจูบเราจูบกันอยู่สักพัก ลีก็ถอนจูบแล้วมองหน้าฉัน

“ขอนะ”ลีมองถ้าฉันแล้วพูดด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

“กูเคยขัดมึงหรอ”ฉันตอบลีแล้วหลบตาลีจึงอุ้มฉันไปที่เตียงในห้องจากนั้นลีก็เริ่มไซร้คอของฉันฉันก็ได้แต่กอดเขาด้วยความเสียวซ่าน ภาพตัดที่โคมไฟ (ไปมโนกันเองนะคะว่าเกิดอะไรขึ้น😂)

ฉันอาจจะดูง่ายเกินไปทั้งที่รู้ว่าเขามีแฟนแล้วแต่ฉันก็ยังทำแต่ทำไงได้ฉันรักเขานิ่ยอมเสียศักดิ์ศรีสักครั้งคงไม่เป็นไร

แสงของเช้าวันใหม่ทำให้ฉันรู้สึกตัวขึ้นและคนข้างๆก็ยังไม่ไปไหนฉันรู้สึกดีที่มีเขาอยู่ข้างๆ และอุ่นใจเสมอเมื่อนอนอยู่ในอ้อมกอดเขา ฉันนอนมองหน้าเขา

“ตอนหลับยังหล่อเลย”ฉันพูดพึมพำและยิ้มอยู่คนเดียว

“ก็คนมันหล่อทำอะไรก็หล่อ”ฉันสดุ้งทันทีเพราะไม่คิดว่าเขาจะตื่นนี่เขาได้ยินที่ฉันพูดใช่มั้ย

“ไอ้บ้า”ฉันว่าลีแล้วทำท่าจะลุกออกไปอาบน้ำ

“เรื่องเมื่อคืน”ลีกำลังจะพูดขึ้น

“ไม่เป็นไรกูไม่ถือ”ฉันก็ชิงพูดตัดหน้าลีสะก่อนเพราะกลัวว่าลีจะตัดความสัมพันธ์หากเป็นอย่างนั้นฉันคงจะขาดใจตาย

“ได้ไงวะ”เขาโวยวายขึ้น

“ก็มึงมีแฟนแล้ว”ฉันตอบลีออกไป

“รีบไปอาบน้ำเถอะสายแล้ว”ลีบอกฉันแล้วเดินออกไปจากห้อง

ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วเปิดสายน้ำให้รดตัวฉันปล่อยน้ำตาให้มันไหลไปตามสายน้ำฉันเลือกแบบนี้แล้วฉันต้องรับมันให้ได้สิ สักพักฉันก็อาบน้ำเสร็จแล้วกำลังจะแต่งตัว

“เหี้ย!!!”โอ้ะนี่ฉันสบทหรอ ก็มันน่าโมโหมั้ยล่ะก็เขาเล่นทิ้งรอยแดงไว้ที่คอของฉันสะจนไม่เหลือที่ว่าง “ต้องลบใช่ ต้องลบ ทาเข้าไปหนาๆเลยรองพื้นเนี่ย”ฉันบ่นพึมพำคนเดียงและทารองพื้นจนเกือบจะไม่เห็นรอย

“เหี้ย!!!”แล้วฉันก็ตองสบทอีกรอบเพราะเจอลีนั่งรออยู่ที่โซฟาหน้าห้อง

“นาน”ลีพูดพร้อมกับมองนาฬิกาแล้วมองฉัน

“แล้วไง”ฉันพูดแค่นั้นแล้วเดินออกมาจากห้อง

“หน้ากับคอคนละสี”ลีพูดพร้อมกับมองฉัน

“ยุ่งน่า”ฉันตอบลีปัดๆเพื่อกลบอาการอาย

ณ มหาวิทยาลัย

ใต้ต้นไม้ใกล้ตึกคณะ

“เห้ยๆอีดี้กับไอ้ลีมาแล้วเว้ย สงสัยหายงอนกันแล้ว”จะเสียงใครล่ะนอกจากมิกกี้เจ้าเก่าเจ้าเดิม

“เป็นไงมั่ง”เสียงมะเฟืองถามฉัน

“ก็ดี”ฉันตอบมะเฟืองแล้วเอาแก้วน้ำของมิกกี้มาดูด

“ไปหลงกลอะไรมันมาวะดี้หายเร็วชิบหาย”ธีสกิดฉันแล้วถาม

“เปล่า แค่ขี้เกียจโกรธกลัวแฟนเค้าอาฆาต”ฉันพูดกระแทกพร้อมกับมองลี

“ตายยากชิบเป๋งมาโน่นแล้ว”เสียงธารพูดขึ้นแล้วหัวเราะอย่างชอบใจ

“พี่ลีขา น้องดาคิดถึงมากเลยรู้มั้ย”เสียงยัยน้อยดาช่างเป็นเสียงที่ชวนอ้วกจริงๆ

“นี่ค่ะพี่ๆ น้องดาซื้อขนมมาฝาก”ยัยน้องดายื่นขนมให้พวกเราพร้อมกับยิ้มแต่ฉันมองยังไงก็ไม่เป็นมิตร

“ว้าว นางฟ้าของพี่ธี เรียบร้อย น่ารัก จะมีใครได้เห็นขาอ่อนน้องมั้ยนอกจากไอ้ลี โชคดีเป็นบ้า”เสียงธีแซวยัยน้องดา

“กูว่านางเฟค”เสียงมิกกี้ที่กระซิบฉัน

“กูก็ว่างั้น”มะเฟืองเสริม

“น้องดามีไรคับ”ลีถามขึ้น เหอะสุภาพจริงๆพ่อคุณ

“คุณพ่อกับคุณแม่น้องดาถามหาพี่ลีหลายรอบแล้วนะคะ”ยัยน้องดาเกาะแขนแล้วอ้อนลี หมั่นไส้จริงโว้ย!!

“โชคดีไอ้ลี”เป็นเสียงธารที่พูดขึ้นแล้วแสระยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นคืออะไร

“วันไหนคับ”ลีมองธารแล้วหันไปถามยัยน้องดา

“วันเกิดป๋าพี่ลีก็ได้ค่ะ”เธอบอกลีแล้วพวกฉันก็สะเอะนั่งท้าวคางฟังเขาคุยกัน

“คับเอาตามนั้นก็ได้”ลีตอบตกลงนางไปแล้วนางก็ยิ้มจนแก้มแทบจะแตก

“งั้นน้องดาไปเรียนก่อนนะคะบายค่ะ”ยัยน้อยดาจุ๊บแก้มลีแล้วเดิยออกไป

“แรง”เป็นเสียงมิกกี้ที่พูดออกมาพร้อมหน้าเหวอๆ

“กูก็ว่าอย่างนั้น”เป็นเสียงมะเฟืองที่พูดออกมาแล้วเหวอเช่นกัน

“กูไปเรียนละ”ฉันลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากจุดนั้นรู้สึกว่าฉันไม่ควรอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก

“ดี้ รอด้วย”เป็นเสียงธารที่เดินมาข้างๆฉัน

“อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นให้เชื่อในความรู้สึกของกันและกัน”นี่ธารพูดเรื่องอะไรของเขา

“อะไร”ฉันถามออกไป

“เปล่า”ธารตอบฉันแล้วเราทั้งหมดก็เข้าเรียน

“เลิกเรียนแล้วไปดริ้งค์กัน”เสียงมิกกี้ที่ชวยเพื่อนๆ

“ไม่ไป กูนัดสาวไว้”เสียงธีตอบมิกกี้

“เหมือนกัน”ธารตอบมิกกี้

“เหมือนกัน”เสียงลีตอบ คงเป็นนัดของน้องดาชัวร์

“กลับคอนโด นอน”ฉันตอบมิกกี้

“เออ อย่าให้เหลือใครอยู่กับกูมึงล่ะเฟือง”เสียงมิกกี้ถามเฟืองที่ให้ความสนใจอยู่กับจอมือถือ

“อีเฟือง!!”มิดกี้ตะโกนเรียกเฟืองที่นั่งเงียบ

“ห้ะๆ”มะเฟืองตอบแบบรนๆ

“ไปดริ้งค์กัน”เสียงมิกกี้ชวนมะเฟือง

“ไม่ว่าง”มะเฟืองตอบมิกกี้

“เออค่ะให้มันได้อย่างงี้ทุกวัน”

แล้วพวกเราก็แยกย้ายกันฉันเดินออกมารอแท็กซี่เพราะลีมีนัด แอบเจ็บนิดนิด

ขึ้นรถ เสียงลีที่จอดแล้วบอกฉัน

“มีนัดกับสาวไม่ใช่หรอ”ฉันกอดอกถามลี

“สาวคนไหนก็ถามก่อนอย่าพึ่งคิดเอง”ลีบอกฉัน

“แล้วคนไหน”ฉันถามลีออกไป

“ขึ้นไม่ขึ้น”ลีถามฉันอีกครั้ง

“เออๆขึ้นก็ขึ้น”ฉันตอบลีแล้วลีก็พาฉันมั่งหน้าไปที่ไหนสักแห่ง

“จะพาไปไหน”ฉันถามลีเพราะทางนี้มันไม่ใช่ทางกลับคนโด

“เดี๋ยวก็รู้”ลีตอบฉันโดยที่ตายังคงมองที่ถนนนี่เขาจะพาฉันไปไหนกันแน่

(เป็นกำลังใจให้แอดด้วยนะคะ ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ กดไลค์กดติดตาม คอมเม้นต์ติชมแอดด้วยนะคะ รักคนอ่าน ❤️)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว