ราชินีน้อย❤ ยูริและ NC เรื่องแรก ซารังแฮจองกุกอ่าาา😘

ขย่มรักนางมารร้าย 7

ชื่อตอน : ขย่มรักนางมารร้าย 7

คำค้น : เลสเบี้ยน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2561 02:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขย่มรักนางมารร้าย 7
แบบอักษร

"ฮึก..ฮืก!..ฮือออ"  เด็กนั่น..ใครน่ะ..

"ฮึก! ทำไม..ทำไม!!!" ..

"ทำไมพ่อต้องตายด้วย!! ฮึก ทำไมมม!!!!"

"แกรนด์! แกรนด์!" ฉันที่กำลังนอนอยู่ สะดุ้งตื่นเพราะเสียงปลุกจากพี่เคท

"..."

"เป็นอะไรเรา ฝันร้ายหรอ.."

"..." ฉันได้แต่พยักหน้านิ่ง

"ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร..พี่อยู่ตรงนี้นะ" พี่เคทจากที่นั่งบนโซฟากับฉัน ลงไปคุกเข่ากับพื้น เอื้อมแขนมาโอบกอดและลูบผมฉันที่นั่งบนโซฟาอย่างอ่อนโยน

"ถ้าพี่อยู่ตรงนี้ก็ไม่มีใครทำอะไรแกรนด์ได้อยู่แล้ว หื้ม..รู้มั้ยเรา" เราสบตากัน ทำไมพี่เคทดูอบอุ่นจัง..

"ตะ..แต่.."

"..ว่าไงคะ.."

"เมื่อกี๊..แกรนด์ฝันเห็นเด็กผู้หญิง..คนนึง..กำลัง..ร้องไห้...เธอพูดบางอย่างเกี่ยวกับพ่อของ..เธอ"

"เธอพูดว่ายังไงหรอ บอกได้มั้ยคะ" พี่เคทยิ้มอย่างอ่อนโยน

"พ่อของเธอ..เสียแล้ว.."

"ระ..หรอคะ" พี่เคทลุกขึ้นมานั่งบนโซฟากับฉัน

"เอ่อ..เป็นอะไรรึเปล่าคะ.."

"อะ!..อ๋อ..เปล่าหรอก หิวข้าวน่ะ ฮ่าๆๆ..เย็นแล้วกินข้าวกัน..ปะ" พี่เคทยืนขึ้นแล้วส่งมือมาให้ฉันที่ยั่งอยู่ ฉันเลยเอื้อมมือไปจับ พี่เคทจึงดึงฉันให้ยืนขึ้น

"อะไรนะคะ! ไม่กลับวันนี้?!" ใช่ค่ะ ที่ฉันหมายถึงนี่แม่ของฉันเอง

"อีก 2-3 วันนะแม่จะกลับ"

"ไหนแม่บอกว..." ตู้ดดดดด

"ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอกน่า อะ..เอางี้..พี่สัญญาพี่จะไม่ทำอะไรเราเลย" พี่เคทเอื้อมแขนขวาที่มือชูนิ้วก้อยอยู่มาทางฉันที่นั่งกินข้าวกันฝั่งตรงข้าม

"...." พี่เคทพยักหน้าเพื่อแสดงความมั่นใจให้กับฉัน ฉันเลยเอื้อมมือออกไปพร้อมกับนิ้วก้อย..

[เคท]

นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว แต่ทำไมฉันถึงยังไม่อยากเข้าห้องนอนที่มีแกรนด์นอนอยู่เลยนะ.. ฉันนั่งอยู่หน้าประตูห้องนอนมานานแล้ว

ฉันกำลังคิดถึงเรื่องเมื่อตอนเย็น..เรื่องที่แกรนด์ฝัน..ฉันคิดว่า..ฉันน่าจะรู้นะ..เพราะอะไรแกรนด์ถึงฝันแบบนั้น..

มันคงไม่ใช่ฝันร้ายหรอก มันคืออดีตที่เคยเกิดขึ้นต่างหาก..ใช่ นั่นมันหมายความว่า 'พ่อของแกรนด์เสียแล้ว' และอีกอย่างที่ไม่ได้อยู่ในฝันของแกรนด์.. 'พ่อของฉันก็เสียพร้อมกันกับ..พ่อของแกรนด์'

วันนั้นเป็นวันเกิดครบรอบ 9 ปีของแกรนด์ เราอยู่กันในบ้านหลังนี้ บ้านของแกรนด์.. เรารอการกลับมาของเสาหลักของบ้าน พ่อของฉัน..และพ่อของแกรนด์..

พ่อของฉันและแกรนด์เป็นเพื่อนรักกัน เรียนด้วยกัน.. ทำงานด้วยกัน.. โตมาด้วยกัน... จนกระทั่งต่างคนต่างแต่งงานมีครอบครัว.. ทำให้นานๆทีเท่านั้นที่จะมีการนัดรวมกัน วันนั้นก็จะเป็นวันที่เรามีความสุขกันทุกคน..

ขณะที่เรากำลังนั่งรอพ่อกันอยู่ เราได้ทำกิจกรรมเพื่อเป็นการฆ่าเวลา เรารวมตัวกันที่หน้าโทรทัศน์... เราเปิดมาเจอช่องที่กำลังถ่ายทอดสด..

"เรื่องเครื่องบินที่ตกนั้น หมายเลขเครื่องคือ'A23230' ตกลงที่โร...."

"พ่อ..." ฉันเครื่องบินลำนี้ผู้ขับคือพ่อของฉันและแกรนด์

'เดี๋ยวเสาร์นี้พ่อกลับมานะคะ แล้วเราจะไปวันเกิดน้องแกรนด์กัน' รอยยิ้มนั้นฉันไม่เคยลืม

"เด็กๆรออยู่นี่นะ เดี๋ยวแม่รีบกลับมา!" แม่มะลิรีบวิ่งไปหยิบกุญแจรถ

"ฉันไปด้วยรุ้ง!" แม่มะลิพยักหน้าเชิงเข้าใจ

"เคทดูแลน้องด้วยน.."

"ไม่! หนูกับน้องจะไปด้วย!"

"...." แม่มองหน้ากันอย่างสับสนแต่ก็พาฉันมาด้วย

"..ตกลงที่โรงงานผลิตน้ำมัน.. เครื่องบินที่ตกลงนั้น ระเบิดทันที.. ผู้รอดชีวิตนั้น..ทางหน่อยยังหาไม่พบค่ะ ตอนนี้กำลังพากันอพยพคนออกจากเครื่อง.. กัปตันทั้งสองขาดว่าเสียชีวิตแล้วค่ะ...และต.."

"แม่คะ เรามาทำอะไรหรอคะ ทำไมคนเยอะจังเลย" แกรนด์ถามผู้เป็นมารดา แต่ก็ไม่ได้คำตอบใดๆเลย

"คุณรุ้งและคุณมะลิ ภรรยาของกัปตันชาติและกัปตันนนท์ใช่มั้ยครับ.." มีชายคนนึงเดินมาถาม

"ค่ะ.."

"เเสดงความเสียใจด้วยนะครับ กัปตันทั้งสอง..เสียแล้วครับ.."

[แกรนด์ 9 ขวบ]

".." ว่าไงนะ.. กัปตันทั้งสอง'เสีย'แล้ว เสียนี่หมายความว่าอะไรกันนะ คงไม่ใช่แบบในละครใช่มั้ยนะ ที่พอเสียแล้ว จะไม่ได้เจอกันแล้ว ฮ่าฮ่า.. พ่อเคยบอกน้องแกรนด์ไว้ว่าชีวิตจริงไม่เหมือนละครนี่นา อิอิ..เดี๋ยวพ่อก็กลับมาวันเกิดน้องแกรนด์แล้วนี่นา เพราะพ่อบอกไว้ว่า 'ถ้าวันเกิดนั้นน้องแกรนด์ไม่เห็นพ่อชาติ พ่อชาติอยากให้น้องแกรนด์รู้ว่า พ่อชาติจะกลับมาแน่นอน ไม่ช้าก็เร็ว..รอพ่อนะคะ คนดีของพ่อ'

'รอพ่อนะคะ' น้องแกรนด์จะรอนะคะ ฉันหันไปยิ้มให้แม่ที่กำลังร้องไห้อยู่

ผู้เป็นมารดาลูกดึงเข้าไปกอดแน่น 'อะไรกันนี่มันวันเกิดลูกสาวของเค้านะ เค้าจะมาตายอยากนี้ไม่ได้นะ'

"เขา..อยู่ไหนคะ" มะลิเป็นผู้ที่เอ่ยถามหาเขา ..ชายผู้เป็นที่รัก

"ทางนั้นครับ..ทั้งสองเลย ผมขอตัวนะครับ.." ผู้เป็นมารดาทั้งสองจูงมือลูกสาวตนเดินเข้าไปหาผู้ชายที่ตนรักอย่างช้าๆ

"ขอดูหน้าได้มั้ยคะ.."

"พ่อนี่นา.. พ่อขาา น้องแกรนด์มารับ กลับบ้านเรากันนะคะ" แกรนด์จับมือพ่อของตน แต่ไม่มีแรง ความเคลื่อนไหว ปฏิกิริยา หรือการตอบโต้ใดๆจากบิดา

"แม่คะ..แบบนี้มัน..เหมือนในละครรึเปล่าคะ "

"..." รุ้ง มองหน้าลูกสาวตน

"ทะ..ที่ เรา..จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว..ฮึก!"

"ฮึก! ..ฉันกอดเขาได้มั้ยคะ"

"ครับ

หลังจากจบจากงานศพ แกรนด์ได้เข้ารับการรักษาจากทางโรงพยาบาล กับเรื่องที่ว่า..ความทรงจำบางส่วนของแกรนด์หายไป


ปัจจุบัน

"พี่เคทไม่เข้ามานอนล่ะคะ มานั่งทำอะไรหน้าห้อง"

"อะ! อ๋อ พี่เวียนหัวน่ะ ฮ่าๆดีขึ้นแล้ว"

"อ้าว! งั้นพี่เข้ามานอนก่อน เดี๋ยวแกรนด์ลงไปเอายาให้"


มีใครร้องไห้มั้ย หรือเป็นคนเดียว5555555

ความคิดเห็น