ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พยายามที่สุดแล้ว

ชื่อตอน : พยายามที่สุดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2561 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พยายามที่สุดแล้ว
แบบอักษร

Talk:ลี

“ดี้”เสียงผมเองแหละ ใช่ ผมออกมาตามหาเธอยัยนี่ไปไหนนะถ้าเจอคอยดู

Talk:ดีดี้

ฮึกก ฮือออ เสียงฉันเองแหละฉันวิ่งมาร้องไห้อยู่ตรงนี้นานแล้วพยายามจะหยุดแต่มันก็หยุดไม่ได้

บ๊อก บ๊อก บ๊อก เอ๊ะ!! นั่นเสียงอะไรน่ะ ฉันเอามือปาดน้ำตาลวกๆแล้วเดินหาที่มาของเสียง เอ๋ เจ้าหมาน้อย มายังไงเนี่ย แล้วเจ้าของไปไหน มันกระดิกหางให้ฉันแล้วอ้อนฉันมันน่ารักจริงๆ

“ดู๋ดี๋ อยู่แถวนี้มั้ย ออกมาหาพ่อเร็ว”เอ๊ะ นั่นเสียงใครนะเจ้าของเจ้าหมาน้อยนี่หรอ

“นี่คุณ ปล่อยดู๋ดี๋นะ ขโมยหมาหรอ ดู๋ดี๋มาหาพ่อมา”นายนั่นเดินเข้ามาแล้วมาหาว่าฉันขโมยหมา บ้าไปแล้ว หล่อนะหล่อมาก แต่ปัญญาอ่อนไปหน่อย แต่หล่อ คนสวยให้อภัย

“นี่ มันมาหาฉันเองย่ะ”ฉันตอบพร้อมกับยื่นลูกหมาคืนนายนั่น

“เอ่อ...งั้นขอโทษนะ”นายนั่นมองหน้าฉันยิ้มๆแล้วเกาหัว

“แหงแหละย่ะต้องขอโทษอยู่แล้วได้เจ้าหมาคืนแล้วก็ไปสิ”

“ขอนั่งด้วยไม่ได้ไง้”นายนั่นพูดยียวนกวนประสาทฉันหหบ่อ ไม่เป็นไรดี้ให้อภัยดี้ใจกว้าง

“เธอชื่อไรอ่ะ”นายนั่นถามชื่อฉัน

“ดีดี้ เรียกว่าดี้พอถ้าขี้เกียจขยับปาก”

“โห กวนใช่เล่นนะเธออ่ะ”

“แล้วนายอ่ะชื่อไร”

“เบส”

“อ่อ”

“แล้วเธอมานั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งไรแถวนี้ร้องจนดู๋ดี๋ต้องมาปรอบเลยหรอ”นี่เราสนิทกันแล้วหรอเนี่ย

“เรื่องของฉันน่า”ฉันตอบนายนั่นแล้วทอดสายตาออกไปมองที่ทะเลกว้าง

“ดูการแต่งตัว อ้ะ เสื้อฉัน ใส่สะ”นายนั่นถอดเสื้อของเขามาให้ฉัน

“เห้ยๆๆ ไม่เอาเอาคืนไป”ฉันรีบเอาเสื้อคืนนายนั่นทันที

“ไม่กลัวฉันมีอารมณ์รึไงฉันก็ผู้ชายนะ”นายนั่นพูดพร้อมกับทำท่ากวนๆชวนขนลุกใส่ฉัน

“งั้นเอามานี่”ฉันตัดสินใจเอาเสื้อนายนี่มาใส่

“เอาเบอร์นายมาถ้าฉันซักเสื้อแล้วจะได้เอามาคืน”

“โห ขอเบอร์กันแบบนี้ก็ได้หรอ”นายนั่นกวนประสาทฉันอีกแล้ว

“ตกลงไม่ให้”ฉันถามนายนั่นต่อ

“เอามือถือมา”แล้วนายนั่นก็กดเบอร์โทรให้ฉัน

Talk:ลี

ผมได้ยินเสียงคนคุยกันแถวๆชายหาดไม่ใกล้ไม่ไกลตากผมเสียงนั้นคือเสียงของดีดี้ผมจำได้

“อ้ะมือถือเธอ”ไอ้นั่นเป็นใครแล้วรู้จักกับดีดี้ได้ยังไงไม่ได้การละ

“ดี้!!!”ผมเรียกเธอเธอถึงกับสดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงผม

“แฟนหรอ”ไอ้หมอนั่นถามดีดี้

“แค่เพื่อน!!”เธอตอบไอ้หมอนั่นว่าผมแค่เพื่อนจริงๆผมก็เพื่อนนั่นแหละแต่ทำไมผมถึงไม่พอใจเธอล่ะ

“กับที่พักทุกคนรอมึงอยู่”ผมบอกเธอไปอย่างไม่สบอารมณ์

“ฉันออกมานานแล้วไว้เจอกันนะเบส เดี๋ยวฉันโทรหา”ยัยนี่ไปสนิทกับไอ้หมอนั่นตอนไหนทำไมมีเบอร์มือถือกันล่ะ

“โอเค จะรอ”ไอ้หมอนั่นยิ้มให้เธอแล้วเธอก็เดินออกไปอย่างไม่รอผม

“ใคร”ผมถามเธอผมพยายามข่มอารมณ์โมโหไว้

“ยุ่งไรด้วย”เธอตอบผม สงสัยเธอยังโกรธเรื่องกลางวัน

“กูไม่ยุ่งกับมึงแล้วไงเลิกยุ่งกับกูสักที มึงรู้มั้ยมึงตวาดกูมันไม่ใช่ครั้งแรกแต่กูก็ยังเจ็บกูไม่ชินแล้วมึงจะมาอะไรกับกูอีก”ดีดี้ว่าผมชุดใหญ่เธอใช้สีหน้าและแววตาตัดพ้อใส่ผม ผมโกรธผมโกรธ ใช่ผมโกรธ ผมโกรธตัวเองที่ไม่ได้เรื่องคอยทำให้แต่เธอเสียใจ

“เราอย่ารู้จักกัน...”เธอไม่ทันพูดจบผมก็คว้าเธอเข้ามาจูบทันทีแรกๆเธอก็ขัดขืนแต่อยู่ๆเธอก็นิ่งไปผมจึงถอนจูบออก เธอผลักผมแล้วเธอก็รีบวิ่งกลับห้องไป ผมพยายามห้ามใจตัวเองแล้วพยายามที่สุดแล้ว

ฝากติดตามนิยายเรื่องแรกของแอดด้วยน่าาาา ถูกอกถูกใจอย่าลืมกดติดตามแอดด้วยนะ อยากได้คอมเม้นติชมค่ะ เม้นต์เยอะๆอ่านเยอะๆนะคะ แอดรออ่านทุกคอมเม้นต์นะคะ ❤️ เม้นติชมหน่อยค่ะ หลายตอนแล้วนะไม่เม้นต์เลย 😿

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว