สวัสดีจ้า ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวโลกมืดของไรท์นะคะ หายตัวไปบ้างแต่ยังไม่ตาย twitter :pbhaert

ได้คืบจะเอาศอก 100%

ชื่อตอน : ได้คืบจะเอาศอก 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2561 01:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ได้คืบจะเอาศอก 100%
แบบอักษร



แกร๊กกกกกก....



เชี้ย ! ผี



“แบมแบมมมมมมมมมมม”


“บัม ตกใจหมดเลย ทำไมไม่เคาะประตูก่อน” นึกว่าผีหลอกซ่ะแล้ว ทำไมเจ้าตัวยุ่งนี่ไม่หลับไม่นอน


“บัมปวดฉี่ เห็นแบมพึ่งกลับบ้านเลยอยากมาเล่นด้วย ป๊าม๊า ไม่กลับบ้านอีกแล้ว ป้านิ่มก็หลับแล้ว บัมเลยไม่กล้าปลุก” เจ้าตัวยุ่งเป็นโรคขี้เหงา ชอบมาอ้อนขอนอนด้วยอยู่บ่อยๆ


“ดึกแล้ว ไปนอน แบมทำธุระแปปนึง เดี๋ยวไปนอนด้วย”


“ธุระ คือ นี่หรอฮ่ะ นั่นรู้พี่มาร์คที่มาบ้านเราตอนนั้นนี่ เห็นไหม แบมชอบพี่มาร์คจริงๆด้วย บัมจะเอาไปบอกพี่มาร์ค ว่าแบมชอบพี่เขาม๊ากมาก”


“เอาเลยเจ้าบัม พี่มาร์คเขารู้แล้ว แบมบอกพี่เขาแล้วเหอะ เสียใจด้วย แกล้งแบมไม่สำเร็จหรอก”


“โธ่ แบบนี้ไม่หนุกเลย ไปนอนดีกว่า” เจ้าตัวยุ่งหน้าเสียนิดหน่อยก่อนปีนขึ้นเตียงเขาไปนอน แบบนี้เช้ามามีหวังป้านิ่มได้ร้องไห้แน่ คุณหนูเล็กหายไปจากเตียง





เช้าวันที่แสนโหดร้าย เพราะแบมแบมดันลืมปริ้นงานมาส่งอาจารย์ ถามร้านถ่ายเอกสารในมอก็มีคนใช้บริการเยอะมาก ต่อแถวมาจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่ได้ปริ้นงานเลย ไอ้คนก่อนๆ มันไม่ทำงานมา มายืนทำที่ร้านหรือไงว่ะ ช้าชิบ


“ไอ้แบม ได้ปริ้นยังว่ะ เดี๋ยวอาจารย์เข้าสอนก่อน” เสียงยูคยอมที่ตะโกนมาจากชั้น2 ของตึก ที่เป็นระเบียงหน้าห้องเรียน มันมีหน้าที่ดูลาดเลาว่าอาจารย์มาหรือยัง


“แปปนึง คิวต่อไปแล้วเนี้ย” ตะโกนขึ้นไปตอบเพื่อนรัก


ทำไมคนข้างหน้านี่มันช้าจังว่ะ คนยิ่งรีบๆ


ไม่ได้อยากเสือกอะไรนะ แค่อยากรู้ว่าทำไมพี่เขาทำช้าจังเลยแอบชะเง้อไปดุหน้าจอเขานิดหน่อย เป็นจังหวะที่พี่เขากำลังจะปิดหน้าจอเฟสบุ๊คที่ดึงงานพอดี อะไรแวบๆว่ะ


“ใช่ไหมว่ะ คงไม่มั้ง สงสัยตาจะฝาด” ร่างเล็กเถียงกับตัวเองเบาๆ


พี่เขาคงแค่ทำเพจอะไรสักอย่าง แต่คงไม่ใช่หรอกมั้ง รู้งี้ใส่แว่นมาก็ดี ตามัว มองไม่ชัด


เมื่อได้งานพร้อมส่งแล้ว ร่างเล็กรีบวิ่งขึ้นห้องเรียนทันที




“ไอ้แบม ถามจริงนะ” ยูคยอมถามขึ้น


“อะไรว่ะ”


“มึงก็สนิทกับอาจารย์มาร์คนะ ทำไมมึงไม่วิ่งขึ้นไปชั้น4 ของให้อาจารย์ปริ้นงานให้เลยว่ะ ไม่เสียเวลาต่อคิวด้วย ถ้าเป็นมึงอาจารย์เขาทำให้แน่นอน”


“เอ้อว่ะ ก็จริง แต่ดีแล้ว ถ้ากูขึ้นไปนะ มีหวังโดนหาว่าเป็นลูกรักอาจารย์อีก”


“ก็มึงลูกรัก ไม่สิคนรักอาจารย์จริงๆไม่ใช่หรอ?”ยูคยอมยิ้มเจ้าเล่ห์


“คนรักบ้านมึงสิ อาจารย์กับกูก็แค่พ่อแม่รู้จักกัน อาจารย์คงไม่คิดอะไรกับกูหรอก แต่ถ้าคิดก็ดี อิอิ”


“แรดนะมึงอ่ะ ว่าแต่ยองแจไปไหนว่ะ ยังไม่เห็นหัวมันเลย”


“ดูด้วยวันนี้วันอะไร”


“วันพฤหัสไง เอ้อว่ะ วันนี้ไอ้พี่แจ็คสันมันจะต้องมาเรียนที่ตึก2 อย่าบอกนะว่าเพื่อนมึงไปดักรอส่งเขาเข้าห้องอีกอ่ะ”


“เป็นความจริงของเพื่อนมึง เดี๋ยวมันก็มา”


ไม่นานก็ถึงเวลาเรียน ยองแจเดินเข้ามาพร้อมอาจารย์ พร้อมช่วยถือกระเป๋าเข้ามาด้วย


อย่าคิดว่ามันเป็นเด็กดี สงสัยตอนเข้าตึกว่าเจออาจารย์ชัวร์ แอ๊บเด็กดีไปถือของช่วย เพื่อเลี่ยงการเข้าห้องช้าแน่นอน



ต่อจ้าาาาา



“ทำไมมาพร้อมจารย์” ยูคยอมถามเพื่อนร่างอวบ


“บังเอิญอ่ะบังเอิญ” ยองแจตอบปัดๆไป แต่ยังไงก็คงรู้ๆกันอยู่


คาบนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็วและที่น่าสลดใจคือ อาจารย์ ไม่ถามถึงงานที่ให้ปริ้นส่งเลย ให้ตายเถอะ อุตส่าห์ไปต่อแถวตั้งนานกว่าจะได้ปริ้น


“แบม วันนี้กลับไง” ยูคยอมถาม


“คงขึ้นไปหาพี่มาร์คอ่า เขาบอกให้ไปรอ”


“แหว่ะ พี่มาร์คเต็มปาก หมั่นไส้จริง” ยองแจทำหน้าเหมือนจะอ้วกใส่แบมแบม


“งั้นพวกกูกลับก่อนแล้วกัน ไว้เจอกันวันจันทร์” ยูคยอมสะพานเป้ใบใหญ่ขึ้นบ่า บ่งบอกว่า อาทิตย์นี้ พี่แกก็กลับบ้านหาแม่อีกตามเคย สงสัย เป็นโรค Home sick


“อิจฉามึงจัง บ้านอยู่ใกล้ๆ ได้กลับบ้านทุกสัปดาห์ ดูกูสิ จะ4เดือนละ ยังไม่ได้กลับ” ยองแจพูดเหนื่อยๆ


“ก่อนจะอิจกู อิจไอ้แบมมันก่อน ได้กลับบ้านทุกวันน่ะ”


“อันนี้ไม่นับโว้ยยยยย”


เถียงกันอยู่นานก่อนจะเป็นยูคยอมที่ต้องรีบวิ่งออกจากวง เพราะ รถเมล์มาด้วยความเร็วแสง พี่แกเกือบขึ้นไม่ทัน




ห้องพักอาจารย์มาร์ค


ก๊อกๆๆๆ


"ขอเข้าไปนะครับ" ร่างเล็กของอนุญาติอย่างงาม


"เข้ามา" เสียงจากข้างในขานรับ


"ยังไม่เสร็จหรอพี่มาร์ค"


"งานผู้ใหญ่ มันไม่เสร็จง่ายๆหรอก " มาร์คพูดยิ้มๆ


"ไม่เสร็จง่าย...อะไรว่ะ เอ้ยยยย พี่มาร์คคคคคคคคค"


"เสียงดังทำไม ก็งานเอกสาร พี่ไม่ได้เป็นแค่อาจารย์นะ อย่าลืมว่าบริหารมหาลัยด้วย เราเถอะ คิดอะไรอยู่"


ร่างเล็กหน้าซีดลงเพราะ มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด


เวลาผ่านไปสักพัก ร่างสูงไม่มีท่าทีจะเสร็จ จนแบมแบมต้องไปนอนกลิ่งเล่นเกมส์บนโซฟา ถ้าใครเข้ามาเห็นตอนนี้ ได้ถูกตราหน้าว่าลูกรักแน่นอน


ออกจากเกมส์สักพัก เพราะมีแจ้งเตือนจากเพจเดิมที่ติดตามดังขึ้น


เพจ ชมรม ผัวจารย์มาร์ค 50 วินาทีที่แล้ว

​ตัวอันตรายเข้าไปในห้องอาจารย์ นานเป็นชั่วโมงแล้ว ไปหามันออกมากัน @ตึกอธิการ MT University



"เขาหมายถึงกูเปล่าว่ะ? " ร่างเล็กบ่นเบาๆ


"เสร็จแล้ว กลับบ้านกันแบม"


"เอ้ยยยย เดี่ยวก่อนฮ่ะ แบมว่า...แบมกลับเองดีกว่า แต่พี่มาร์ค ออกไปก่อนเลยนะ แบมจะแอบ...เอ้ย ออกตามไป"


"อะไรกัน อย่าดื้อ พี่เหนียวตัวมากเลย อยากอาบน้ำแล้ว แบมรอพี่ตั้งนาน กลับพร้อมกันนี่แหล่ะ เร็วๆ" ไม่พูดเปล่า ลากแขนออกไปด้วย



100%


ความคิดเห็น