email-icon facebook-icon Twitter-icon

"คุณจะฝืนอะไรก็ได้แต่คุณฝืนโชคชะตาตัวเองไม่ได้" ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ ทุกความคิดคิดเห็นคือเเรงผลักดัน เม้นเป็นกำลังใจและกดถูกใจให้ไรท์กันด้วยนะคะ ^^

ตอนที่ 6 ตึกตัก 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ตึกตัก 2

คำค้น : คิณ,อคิราห์,จันทร์เจ้า,พิมพิลาไล,thelovers,รัก,ผัว,เมีย,หื่น,แกล้ง,จน,รวย,หล่อ,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2563 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ตึกตัก 2
แบบอักษร

ตอนที่ 6

ตึกตัก 2

 

ซุปเปอร์มาเก็ต

ตอนนี้ฉันกับเขากำลังเดินเลือกซื้อของสดอยู่ โดยที่ฉันเป็นคนจัดการเลือกของทุกอย่างและมีร่างสูงเข็นรถเข็นตามอยู่ข้างๆ

ไม่รู้ว่าฉันรู้สึกไปเองรึเปล่าเหมือนว่าท่าทางของเขาจะดูแปลกๆพิลึก เขาก็ไม่ได้แสดงอาการออกทางสีหน้าอะไรมากหรอกแต่มันก็จับสังเกตได้ไง  แล้วไอ้อาการแปลกที่ว่าเนี่ย...

“นี่อะไร?”

นั่น พูดยังไม่ทันขาดคำอาการของเขาก็กำเริบอีกแล้วตั้งแต่เดินเข้ามาเนี่ย ถามฉันเป็นสิบอย่างละมั้งตั้งแต่ผักชียันหัวหอมอะ

“ตะไคร้ไง นี่นายไม่เคยเห็นรึยังไงเนี่ย”

ฉันหันหน้าไปถามคนข้างตัวด้วยความสงสัย คนบ้าอะไรไม่เคยเห็นตะไคร้

“ก็ไม่เคยสนใจ”

ร่างสูงเอ่ยตอบกลับมา อย่างคนไม่ยี่หระอะไร ก็ปกติไม่สนใจแล้ววันนี้เป็นบ้าอะไรของเขาถึงอยากจะรู้ขึ้นมาวะคะ

“เธอซื้อที่ทำแกงเขียวหวานรึยัง”

เสียงร่างสูงดังขึ้นมาอีกครั้ง แล้วก็มาหยุดอยู่ตรงโซนเครื่องแกงเขียวหวานสำเร็จรูป

ไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่เลยเนอะ

“อันนี้มั้ย ?”

เขาถามขึ้นมาอีกครั้ง พลางหยิบซองเครื่องแกงเขียวหวานสำเร็จรูปยี่ห้องหนึ่งขึ้นมาให้ฉันดู  ดูสิมันแปลกจริงๆนะ นางดูตื่นเต้นกับแกงเขียวหวานมากอะ

“ได้อยู่นะ แต่ใครบอกล่ะว่าฉันจะซื้อสำเร็จรูป”

ระดับจันทร์เจ้าแล้ว ไม่ต้องของแบบนี้หรอก ในเมื่อฉันเลือกวัตถุดิบสำหรับทำพริกแกงมาแล้วไง

“แล้วทำไง”

ร่างสูงเลิกคิวขึ้นมานิดหน่อย สงสัยคงกำลังงงว่าถ้าไม่ใช้อันที่เขาถืออยู่แล้วจะทำยังไง

“ความลับ”

แต่มีเหรอฉันจะบอก ปล่อยให้งงซะบ้าง

“หึ! คนอย่างเธอมีความลับด้วยเหรอ”

น่ะ ทำเสียงน่าหมั่นไส้นี่อีกละ เกลียดจริงๆ

“นายไม่ใช่คนที่ความลับเยอะคนเดียวหรอกย่ะ ชิส์”

พูดจบ ฉันก็เดินหนีเขาเพื่อไปเลือกซื้อไก่ต่อทันที เอาส่วนไหนดีน้า และเเล้วสายตาฉันก็เหลือบไปเห็น

ตีน

ใช่ ตีนไก่ไงล่ะ ส่วนนี้นี่ฉันชอบสุดเลยนะ แต่ไม่รู้ว่าคนที่กำลังเข็นรถเข็นตามหลังมาติดๆนี่จะชอบรึเปล่า ขอซื้อไปแกล้งหน่อยละกัน คิดได้ดังนั้นฉันก็จัดการคีบเอาตีนใส่ถุงทันที แล้วก็เลือกส่วนปีกล่างปีกบนและ ส่วนน่องมาด้วย

แต่ว่าแค่แกงเขียวหวานมันจะพอมั้ยนี่สิ ทำเมนูอื่นด้วยดีกว่า ไหนๆก็ได้มาซื้อของสดละ

“นาย อยากกินไรอีกมั้ยอะนอกจากแกงเขียวหวาน”

ฉันเอ่ยถามคนข้างๆทันที ที่เขาเดินมาหยุดอยู่ข้างตัว

“อะไรก็ได้ แล้วแต่เธอเลย”

“อ่า โอเค”

พอได้รับคำตอบกลับมาแบบนั้น ฉันเลยเดินเลือกซื้อของที่ตัวเองต้องการอีกนิดหน่อยแล้วก็ไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์ และพอเดินไปถึงเท่านั้นแหละ เหล่าบรรดาพนักงานแถวนั้นก็มองมายังคนร่างสูงข้างตัวโดยมิได้นัดหมาย

อะไรจะฮอตขนาดนั้น...

แล้วบางคนนี่ก็ แก่เรียกป้าได้แล้วนะ แต่ก็ยังมองคนซะจนน้ำหมากจะหกเเล้วนั่น

ส่วนตัวต้นเหตุน่ะเหรอ เขาคงชินแล้วล่ะมั้ง

ไม่เคยที่จะสนใจสิ่งรอบข้างหรอก ยืยเก๊กเอามือล้วงกางเกงด้วยท่าทางสบายๆต่อไป  ของก็ไม่เคยคิดที่จะช่วยหยิบขึ้นวางบนเคาต์เตอร์อะ ปล่อยให้ฉันก้มๆเงยๆหยิบของอยู่คนเดียว

ชิส์

“ทั้งหมด 685 บาทค่ะ”

พนักงานตรงหน้าเอ่ยออกมาบอกฉัน แต่สายตานี่จ้องมองร่างสูงซะหวานเยิ้ม เอิ่มได้ข่าวว่าเธอบอกฉันอยู่ไม่ใช่เหรอแล้วสายตาทำไมไปอยู่ที่อีตานี่ได้เนี่ย

หงุดหงิดจริงวุ้ย

“นาย จ่ายตัง”

ฉันสะกิดเรียกคนข้างๆให้หันมาจ่ายตังซักที มัวมองอะไรอยู่ก็ไม่รู้

แต่แทนที่เขาจะหยิบกระเป๋าเงินมาจ่ายตัง เสียงกล่องอะไรซักอย่างกลับถูกโยนเบาๆ ตรงที่เคาต์เตอร์คิดเงิน โดยฝีมือของคนร่างสูงข้างๆ

แปะ

แต่ฉันจะไม่สนใจเลยนะถ้ามันไม่ใช่...

ถุงยางอนามัย!!! o__o

เชี่ยยยยยยย

แล้วนั่นมันกี่กล่อง ซื้อไปทำไมเนี่ยอีตาบ้า

เพี้ยะ!!!

“นาย! ซื้อบ้าอะไรของนายเนี่ย”

ไม่ต้องงงว่าเสียงอะไรเสียงฉันฟาดฝ่ามือลงบนแขนของคนร่างสูงข้างๆนี่เองแหละ ซื้ออะไรไม่อายคนอื่นเขาเลย

แล้วอีกอย่างนางจะซื้อไปทำมายยยย

“ถุงยางไง ไม่รู้จัก?”

น่ะ ยังตีหน้ามึนหันกลับมาถามฉันด้วยสีหน้าที่วอน...นั่นอีก

วอนมือวอนเท้า

“รู้จัก แต่นายจะซื้อไปทำไมเยอะเเยะ”

ฉันกระซิบกระซาบเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน ในขณะที่สายตาของพนักงานทั้งหลายตอนนี้หันมามองที่ฉันกับเขาเป็นจุดเดียวแล้ว

บ้าเอ้ย ทำอะไรไม่เคยคิดถึงกันบ้างเลยว่าฉันจะอายแค่ไหนน่ะ

“เอาไว้ใช้กับ ‘เมีย’ ไง หึ!” (สแหยะยิ้ม)

ตึ้งงงงงงงงงงง

เหมือนมีเสียงระฆังดังอยู่บนหัวฉันในตอนนี้

ไอ้คนบ้า ไอ้คนหื่น ไอ้คนลากมก

พูดมาได้ไม่อายปากแถมยังพูดออกมาซะดังจนพนักงานตรงหน้าฉันนี่ หน้าแดงแปร๊ดเลย แล้วคิดดูสิ

ขนาดพนักงานนั่นยังหน้าแดง แล้วทุกคนคิดว่าฉันยังอยู่มั้ย

อืม...

ขอปิ๊บคลุมหัวให้จันทร์เจ้าที

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว