เฮียพยัคฆ์คนโหดมาแล้ววโหดแต่กับเมีย คนอะไรโหดเกิ๊นนน ฝากนิยายเรืองนี้ด้วยน้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนจ้าาา เมอจะพยายามแต่งให้ดีที่สุด กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญกับเมอมากก คอมเมนท์เยอะเมออัพไวแน่นอน!

ชื่อตอน : Dark Chapter 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 803

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2561 16:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Dark Chapter 13
แบบอักษร


3เดือนผ่านไป

ฉันท้องอย่างที่ปากพูดจริงๆ โชคดีที่ตอนนี้อยู่อเมริกาแล้ว คนที่รู้ว่าฉันท้องก็มี พ่อ แม่ และพี่สิงห์ หมอบอกว่าอายุครรภ์ประมาณ10สัปดาห์ ในอเมริกาฉันอยู่ตัวคนเดียวก็ไม่เหงาเท่าไรเพราะที่ไทยก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว พี่สิงห์ก็แวะมาที่นี่บ้างแต่ก็ต้องไปคุมสาขาใหญ่ที่ไทย ส่วนพยัคฆ์ก็ไม่ได้ติดต่อฉันมากอีกเลย ซึ่งฉันก็ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน

ช่วงนี้ฉันเหม็นทุกอย่างจนกินข้าวไม่ค่อยได้ด้วย น้ำหนักลดไป3โลภายในเดือนเดียว ไม่เคยคิดว่าจะเป็นหนักขนาดนี้เลย


“อ้ะ เห็นว่าช่วงนี้แพ้ท้องพี่ไปถามแม่มาเผื่อจะอยากได้” พี่สิงห์ส่งถุงมา ข้างในมันคืออะไรสักอย่าง

“ขอบคุณค่ะ” ฉันขอบคุณพี่สิงห์แล้วเปิดดู มันคือเสื้อผู้ชาย

“เสื้อไอ้พยัคฆ์” เขาบอกฉันแต่พอได้กลิ่นแล้วมันช่วยอาการเวียนหัว อาเจียนได้ดีเลยล่ะ

“แล้วเขาไม่รู้หรอคะ?” ฉันถามพี่สิงห์ เพราะกลัวว่าพยัคฆ์จะรู้

“ไม่หรอก แล้วอาการดีขึ้นบ้างไหม?” พี่สิงห์ยีหัวฉัน ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มให้เขา

“ดีขึ้นมากเลยค่ะ ขอบคุณค่ะพี่สิงห์ ถ้าไม่มีพี่ฟ้าคงแพ้ท้องตายไปแล้วแน่ๆ” ฉันขอบคุณเขาแล้วก็หัวเราะออกมา กลิ่นของพยัคฆ์มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นจริงๆ

“นี่ก็พูดเวอร์ไป เออ... ฟ้า. พี่คุยกับแม่แล้วนะ แม่กับพ่อพี่ยินดีจะรับผิดชอบทุกอย่าง แล้วพี่จะอาสาเป็นพ่อของเด็กเอง” ฉันเงยหน้ามองพี่สิงห์อย่างอึ้ง ๆ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่สิงห์ฟ้าไม่ต้องการอะไรทั้งนั้นค่ะ ขอบคุณสำหรับการรับผิดชอบนะคะ ขอโทษคุณแม่ด้วย แต่ยังๆ ฟ้าก็จะพามากาพี่และคุณแม่ตลอดนะคะ”

จริงๆฉันดีใจมากๆที่อย่างน้อยพ่อแม่เขายังเอ็นดูเด็กในท้องและฉันอยู่ แต่ฉันรู้ว่าถ้าให้ท่านมารับผิดชอบ ฉันก็ต้องเข้าไปอยู่ในบ้านเขาแน่นอน

“โอเคๆ ไม่เศร้า ๆ ไปหาอะไรกินกัน” พี่สิงห์ชวนฉัน ไปกินข้าว


ร้านอาหารที่พี่สิงห์พามาน้้นก็ธรรมดาๆทั่วๆไป แต่โต๊ะที่ฉันนั่งนั้นมันเป็นส่วนของระเบียง เพราะฉะนั้นก็จะรับลมข้างนอกด้วย ฉันใส่เสื้อแขนยาวตัวใหญ่ของพยัคฆ์ทับไว้เพราะอากาศค่อนข้างเย็น

แชะ

ฉันมองไปทางต้นเสียงก็เห็นพี่สิงห์ถือโทรศัพท์อยู่

image

Khunsingha: Dinner witch @ffahh_


ฉันดูแจ้งเตือนก็เห็นพี่สิงห์แท็กรูปมา เป็นตอนเมื่อกี้ที่เขาแอบถ่ายฉันแน่ๆ

Rrrrr

“มีอะไร” พี่สิงห์ยิ้มมุมปากแล้วถามคนในสาย

“เออกูอยู่กับฟ้า” ถ้าให้เดาก็คงเป็นพยัคฆ์

“แค่นี้ล่ะจะแดกข้าว” พี่สิงห์ตัดสายทิ้งแล้วมองมาที่ฉัน

“ไอ้พยัคฆ์มันถามว่าอยู่ที่ไหน?” ทำไมเขาถึงถาม หรือว่าแค่อยากรู้เฉยๆ

“แล้วพี่สิงห์บอกไปหรือเปล่าคะ?” ฉันถามเขา

“เปล่า ถ้ามันทำให้น้องสาวพี่สบายใจพี่ก็จะไม่บอก” นี่แหละที่ทำให้ฉันแอบหวั่นไหวกับคำพูดของเขา


หลังจากที่กินข้าวเสร็จฉันก็เริ่มรู้สึกง่วง เพราะตอนนี้ร่างกายเพลียมากๆ ยิ่งท้องรู้สึกยิ่งง่วงไว

“ง่วงแล้วหรอเรา?” พี่สิงห์ที่ขับรถอยู่ก็ถามฉัน

“ค่ะ ช่วงนี้ฟ้าเพลียมากๆเลย” ฉันนั่งดมเสื้อของพยัคฆ์ไปแล้วก็ตอบเขาไป

“หมอนัดวันไหน?” พี่สิงห์ถามอย่างเป็นห่วง

“พรุ่งนี้ค่ะ” ฉันบอกไปตามตรง

“ถ้าพี่เลิกประชุมไวจะไปด้วยนะ” ถ้าคำนี้เป็นพยัคฆ์พูดก็คงดี

“ค่ะขอบคุณค่ะ” ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย

“คิดถึงไอ้พยัคฆ์มันหรอ?” เมื่อรถจอดสนิทพี่สิงห์ก็ถาม ผู้ชายคนนี้ดูฉันออกหมดว่าฉันรู้สึกอะไร

ฉันพยักหน้าบอกเขาไปอยู่ๆ น้ำตาก็ไหล

“คุยกับมันไหมล่ะ?” พี่สิงห์ยื่นโทรศัพท์มา แต่ฉันส่ายหัวบอกเขา

“ฟ้าขอตัวขึ้นห้องไปนอนก่อนนะคะ ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ”


ฉันต้องอยู่ให้ได้โดยต้องไม่คิดถึงคนใจร้ายอย่างเขา

Rrrrr

พยัคฆ์โทรมาหาฉัน.. เขาได้เบอร์มาจากไหนกัน...

“มีอะไรคะ” ฉันรับสายแล้วถามเขาทันที ไม่อยากจะรับด้วยซ้ำแต่คนอย่างพยัคฆ์โทรมาไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

(อยู่ไหน?) วันนี้เป็นพยัคฆ์เด็กน้อยคนเดิม...

“ทำไมคะ?” อาการอยากอาเจียนมันกำลังมา ฉันถามพยัคฆ์แล้วก็ต้องรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที

“แหวะ โอ้กก” ที่ออกมาทีแต่ลม...ลูกจะมาแกล้งแม่แบบนี้ไม่ได้นะ

(เป็นอะไรหรือเปล่า ไอ้สิงห์ล่ะ ไอ้สิงห์อยู่ไหน!) เขาถามด้วยความเป็นห่วงแล้วก็ร้อนรนขึ้นมาทันที

“ไม่เป็นอะไร ไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันอยู่ไหน ฉันปลอดภัยดี มีความสุขกับมิเกลนะ” ฉันพูดยาวออกมาแล้วลูบท้องไปด้วย

(ไม่ พี่ฟ้าอยู่ไหน? ผมคิดถึง) เขาพูดออกมาอย่างอ้อนวอน

“ถ้าอยากมาหาเพราะเรื่องบนเตียง หรืออยากแก้แค้นก็พอเถอะ ตอนนี้นายได้แก้แค้นสมใจแล้ว” ฉันบอกเขาไปน้ำตาเริ่มไหล

(หมายความว่าอะไร) น้ำเสียงของเขาที่เริ่มสั่น

“นายได้ส่งตัวแทนมาแก้แค้นแล้วล่ะ” ใจจริงไม่อยากบอกเลยด้วยซ้ำไป แต่ฉันอยากให้เรื่องมันจบๆไปเสียที ให้เขาได้รู้ว่าที่เขาทำฉันก็เจ็บปวด

(หมายความว่า..พี่ท้องหรอ.. พี่ท้องจริงๆใช่ไหม??) น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความดีใจ

“ใช่ และฉันไม่ต้องการอะไรจากนาย ฉันแค่มาบอกแค่นี้แหละ อย่าพยายามตามหาเลย ในเมื่อไม่รักกันแล้วก็เลิกทำร้ายจิตใจกันสักที ฉันสัญญาว่าจะเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ดี...” แล้วฉันก็กดวางสายไป น้ำตาที่เอ่อล้นออกมาตอนนี้ไหลเป็นสาย ตอนนี้ฉันอ่อนแอได้แต่วันพรุ่งนี้ฉันต้องเข้มแข็งกว่าเดิม

fah End


Payak talk

น้ำตาผมไหลทันทีที่เธอตัดสายไป ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ตลอด3เดือนที่รู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ ผมตามหานานมาก ถามไอ้สิงห์ก็ไม่บอกว่าเธออยู่ไหน

ผมแค่อยากเชื่อใจเธอแค่นั้นอยากให้เธอแสดงออกมาว่ารักผมจริงๆ ส่วนมิเกลผมแค่หลงเพราะมิเกลเป็นคนที่เด็ดมากเรื่องบนเตียง แต่ก็ช่างเถอะผมจัดการปิดปากไปแล้ว ตอนนี้ผมต้องมาทนกับความเจ็บปวดที่ก่อขึ้น เธอเคยบอกว่าถ้าเธอท้องเธอจะไม่มาขอร้องผม แล้วเธอก็ท้องจริงๆ...

กว่าผมจะได้เบอร์เธอมามันยากมากเลยล่ะ แค่ได้ยินเสียงก็รู้สึกดีใจแล้ว แต่ยังไงถึงเธอจะหนีผมไปไหนผมก็ต้องตามหาให้เจอ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็เถอะ

“แม่ครับ เธอหนีผมไปอีกแล้ว” ผมกอดแม่แล้วบอกไปอย่างอ่อนแอ

“เขาอาจจะคิดว่าพยัคฆ์จะไปทำร้ายเขาอีกก็ได้นะลูก” นั่นสิถ้าเป็นผม ผมก็คงไม่อยากจะยุ่งกับคนเลว

“แม่รู้ไหมว่าเธออยู่ไหน?” ผมไม่เคยอ่อนแอเท่านี้มากก่อน มันยิ่งกว่าตอนที่เธอทิ้งไปคือการที่เธอหนีไปกับลูกของเรา





ขอบคุณทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านน้าา ชอบก็คอมเมนท์และถูกใจได้น้าา# ❤️

ความคิดเห็น