ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : My Doctor20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2561 11:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Doctor20
แบบอักษร

Kirsh talk

2 เดือนต่อมา

ตอนนี้ผมเดินไปเดินมา กังวลใจอยู่หน้าห้องคลอด ใช่แล้วครับ นุชกำลังจะคลอดลูก ผม พ่อกับแม่ แพรวเพื่อนนุชแล้วก็มิลล์ที่ตอนนี้ลาออกจากงานแล้วเพราะตั้งแต่ท้องไอ้ภีมก็ให้ออกจากงานแล้วไปอยู่ที่บ้านตลอด

เวลานี้ผมก็ยังไม่ได้นั่งเลย เดินไปเดินมาตลอด นุชเข้าห้องคลอดนานแล้ว ผมรู้สึกทั้งตื่นเต้นและก็มีความรู้สึกกลัวในเวลาเดียวกัน ตอนนี้นุชจะเป็นยังไง เจ็บมากไหม จะร้องโอดครวญเมื่อคุณแม่คนอื่นๆรึเปล่า ผมถวงกังวลไปหมด

แต่ทว่าประตูห้องคลอดก็เปิดออก แต่คนที่ออกมาคือพยาบาลที่ช่วยทำคลอด

" ตอนนี้คุณแม่ปากหมดลูกเปิดกว้างใกล้พร้อมคลอดแล้วคะ เชิญคุณพ่อทางนี้คะ "

พยาบาลที่รู้จักกันดีก็บอกให้ผมเดินตามไป พยาบาลคนนี้พาเธอมาที่ห้องๆหนึ่งพร้อมกับยื่นเสื้อให้ผมเปลี่ยน

" คุณพ่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วรอในห้องนี้นะคะ อีกเดี๋ยวจะมีพยาบาลมาเรียก "

ผมก็ได้แต่ทำตามที่เธอบอก ผมเดินเข้าไปในห้อง เปิดประตูเข้าไปก็เห็นมีผู้ชายที่อยู่ในชุดเดียวกันสามคน ก็คงจะรอเหมือนผมสินะ แล้วแต่ละคนก็เดินสวนกันกันมาคงจะตื่นเหมือนกันนั้นแหละ

ผมนั่งรอที่ห้องได้ไม่นานก็มีพยาบาลเข้ามาเรียก

"เชิญคุณหมอกฤษที่ห้องคลอดคะ " ผมจำได้เธอเป็นเพื่อนกับมิลล์แฟนไอ้ภีมที่เข้ามาทำหน้าที่นี้แทนมิลล์

" อือ โอ๊ย เจ็บ ปวด ท้อง "

พอผมเดินเข้ามาก็เห็นนุชนอนร้องโอดควาญอย่างเจ็บและทรมาน ผมเลยเดินเข้าไปหาเธอ ผมยืนข้างๆเธอจับมือเธอไว้

" ฮืออ กฤษ โอ๊ย ปวดท้อง โอ๊ย " เธอพูดพึมพัมออกมาก่อนที่จะจับมือผมไว้แน่น

ผมเลยก้มไปจูบที่หน้าผากเธอเพื่อปลอบโยนให้เธอรู้ว่าผมจะอยู่ข้างๆเธอไม่ไปไหน

" ใจเย็นๆนะนุช ใกล้คลอดยังวะไอ้ภีม " ผมที่พูดบอกกับนุช แล้วกันไปถามไอ้ภีม เพราะผมเห็นนุชนั้นทรมาน ผมก็แอบสงสารเธอ

" โอ๊ย กฤษ ปวดท้อง ฮือออ ปวดท้อง กฤษ โอ๊ย "

นุชพูดออกมาพร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เหงื่อซึมออกมาเต็มใบหน้า ผมเลยก้มไปจูบที่หน้าผากนุชอีกครั้ง

" หมอนับ 1 2 3 แล้วเบ่งนะครีบคุณนุช มึงก็ต้องช่วนด้วยคุณนุชเบ่งด้วยนะไอ้กฤษ "

ผมก็ได้แต่พยักหน้าออกไปบอกมันพร้ิมกับทั้งที่สายตาผมไม่เคยหยุดมองนุชได้เลย

" 1 2 3 เบ่งครับ "

" อืออออออออออออออ "

" อีกครั้งนะครับ "

" อืออออออออ อืออออออออ "

" ใกล้แล้วครับ เห็นหัวเด็กแล้วครับ "

" อื้ออออออ อ๊ะ อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย "

" อะแหว้ อะแหว้ อะแหว้ อะแหว้ "

" คุณพ่ออยากจะตัดสายสะดือน้องไหมคะ " พยาบาลคนหนึ่งที่พูดขึ้น

" ได้หรอครับ " บอกตอบกับพร้อมกับหันไปหาไอ้ภีม

ไอีภีทก็พยักหน้าผมเลยเดินเข้าไป ไอ้ภีมก็ยื่นกรรไกรมาให้ผม ผมก็หยิบมาแล้วก็ตัดทันที เวลานี้น้ำตาผมไหลออกมา ด้วยความตื้นตัน กับความรู้ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัสมัน


" อะแหว้ อะแหว้ อะแหว้ อะแหว้ "


ในที่สุดก็คลอดออกมานุชคงเหนื่อยถึงกับฟึบลงเลย ปมเลยก้มไปจูบหน้าผากและปากบางอีกครั้ง แล้วเราสองคนก็ส่งยิ้มให้กันอย่างมีความสุข

" กฤษรักนุชนะ "

" เพศหญิง คลอดเวลา 19: 29 นาที " ไอ้ภีมพูดออกมาแล้วมองที่หน้าผมกับนุช

พยาบาลเลยอุ้มลูกผมมาไว้ที่อ้อมแขนของนุช นุชก้มไปจูบที่หน้าผากเล็กของลูกผมเลยก้มไปจูบที่หน้าผากนุชเช่นเดียวกัน

" ขอบคุณนะที่มอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้กับกฤษ " ผมเอ่ยบอกนุชไปพร้อมกับพ้มไปจูบที่หน้าผากเล็กของลูก

" คุณพ่อได้เอาโทรศัพท์เข้ามาไหมคะ เดี๋ยวดิฉันจะถ่ายรูปให้ "

พอได้ยินที่พยาบาลพูดผมเลยหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ายื่นออกไปให้เธอถ่ายภาพ


แชะ แชะ แชะ

เสียงก้องถ่ายรูปดังรัวมากๆ หลังจากนั้นพยาบาลก็บอกให้ผมออกไปรอที่ห้องพักฟื้น เดี๋ยวอีสักพีกจะพานุชมาพักที่ห้อง

ตอนนี้ผม พ่อกับแม่ แพราว มิลล์และก็ไอ้ภีม ที่ออกมาจากห้องคลอดมันก็มาที่ห้องพักฟื้นทันที ตอนนี้บุรุษพยาบาลพานุชเข้ามาในห้อง นุชตอนนี้คืนนอนหลับอยู่ เธอคงจะและเพลียมาก

" เดี๋ยวอีกสักพักจะพาน้องมากินนมคุณแม่นะคะ "

ผมพยักหน้าให้กับพยาบาล แล้วก็มองคนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่บนเตียง ทุกคนที่อยู่ในห้องก็ก็คุยกันอย่างออกรส ว่าจะซื้ออะไรรับขวัญหลานคนแรกดี ไม่นานนุชก็ตื่นขึ้น พร้อมกับที่พยาบาลพาลูกเข้ามาพอดี

" คุณแม่ให้นมน้องด้วยนะคะ อีกสักพักจะมารับน้องนะคะ "

นุชก็พยักหน้าแล้วรับลูกเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมกับที่เลิกเสื้อขึ้นมาเพื่อที่จะให้นมลูกที่ไม่มีท่าทีเขินอายแม้แต่น้อย

" แอ้ แอ้ แอ้ "

ลูกของผมก็งับเข้าที่หัวนมนุชดูดนมอย่างหิวกระหาย ผมมองภาพที่นุชที่กำลังให้นมลูกอย่างยิ้มได้มีความสุขแต่ก็คงไม่ต่างจากนุชที่ตอนนี้ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่แพ้กัน ผมเลยยิ้มโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปนี้ไว้

แชะ!

" ทำอะไรอะกฤษ ? " นุชที่ได้ยินเสียงกล้องที่ถ่ายรูปก็หันมาถามผมทันที

" ก็รูปนุชกับลูกไง " ผมตอบเธอแล้วก็ยิ้มส่งไปให้เธอ

ตอนนี้นุชให้นมลูกเสร็จแล้ว แต่ก็ไม่นอมว่างลูกนอนที่เตียง นุชก็ได้แต่อุ้มไว้ในอกไม่ยอมปล่อยเลย

" ตั้งชื่อรึยังยัยนุช " คุณแพรวขึ้นถามนุช

" ยังเลย คุณพ่อกับคุณแม่ ช่วยตั้งให้หน่อยได้ไหมคะ " นุชหันไปตอบแพรว แล้วก็หันไปขอความช่วยเหลือจากพ่อกับแม่ผม

" เอ่อ แม่ว่าน่าจะให้หนูนุชกับตากฤษตั้งเองดีกว่าไหม "

" งั้นผมกับนุชขอตั้งชื่อเล่นแล้วคุณพ่อกับคุณแม่ก็ตั้งชื่อจริงแล้วกันนะครับ " ปมเอ่ยบอกมาท่านออกไปเพราะผมกับนุชตกลงกันไว้ว่าจะให้ผู้ใหญ่ที่สุดในบ้านเป็นคนตั้งชื่อจริงให้

" อย่างงั้นก็ได้จ๊ะ "

" *****คะนิ้ง ดีไหมคะ " นุชเป็นคนเอ่ยพูดขึ้น

" ชื่อน่ารักจัง กฤษชอบ " ผมเลยเอ่ยพูดออกไป

" งั้นชื่อจริงก็ ณัฐชนิกา ละกันมีความหมายว่า นักปราชญ์ผู้เจริญ แม่ชอบความหมายนี้ ทุกคนว่าดีไหม " แม่ผมพูดขึ้น แล้วหันถามความคิดเห็นจากทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ ทุกคนก็ต่างพยักหน้าให้กับแม่ของผม ผมเองก็ชอบชื่อนี้นะ ความหมายก็ดีอีกด้วย

" ชอบไหมคะ คนเก่งของแม่ " นุชที่ก้มพูดกับลูกแล้วก็จูบไปที่หน้าผากอย่างรักใคร่

" คะนิ้ง ณัฐชนิกา เลิศวิริยะพงศ์ " ผมพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเข้าไปกอดนุชกับลูกไว้ในอ้อมกอด


————————————————-

* ( ชื่อนี้เป็นความชอบส่วนตัวพอดีตอนนี้ไรต์กำลังติดซี่รี่ส์ Princess Hours Thailand ชื่อนางเองน่ารักดี )

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว