ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 16 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 16 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2561 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

"เดรโก้เป็นอะไรหรือเปล่าเห็นทำหน้าเครียดๆ ?"

"ไม่เป็นอะไร จริงๆแล้วผมคิดว่าจะชวนเทียเดินทางไปด้วยกัน..."

"ฉันไปกับเดรโก้ได้ด้วยหรอ"

แค่ใช้สายตามองก็ดูออกว่าเทียกำลังตื่นเต้นมากแค่ไหน สิ่งที่เธอคิดในตอนนี้คือจะได้อยู่กับเขา ออกเดินทางไปกับเขา นี่แหละสิ่งที่ใจเธอกำลังสั่นไหวและมันบอกว่านี่แหละสิ่งที่เธอต้องการ

"ไปได้ แต่เทียคงต้องอยู่แต่ในโลกวิญญาณของผมไปก่อน คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม ?"

"แน่นอน ว่าไม่มีปัญหาเลย"

ตึ้งงงงงง

"[ ระดับความสัมพันธ์ของท่านกับเทียฮาริเบลเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 9 ]"

'เอออ แล้วระดับความสัมพันธ์มันตันระดับอะไรฟ้ะ ?'

"[ ระดับ 10 ครับมาสเตอร์ ตอนนี้ความสัมพันธ์ระดับ 9 ของท่านกับท่านเทีย อยู่ในโหมดคนรู้ใจกันไปแล้ว ขอเพียงท่านขอ การอะจึ๋ยอะจึ๋ยเธอก็เป็นเรื่องง่ายดายราวกับนอนเล่น ]"

'อย่าพูดแบบนั้นนะเราไม่ชอบ เราต้องการความรักที่แท้จริง ไม่ใช่จากสิ่งที่ระบบอย่างแกสร้างมา'

"[ ขออภัยมาสเตอร์ แต่ความสัมพันธ์ที่กำหนดเป็นระดับตัวเลข ระบบไม่ได้เป็นผู้สร้างมัน แต่เป็นพวกท่านเองที่สร้างมันขึ้นมาเอง ]"

'รู้อยู่แล้วน่า เงียบไปเลยเจ้าระบบ'

"[ รับทราบมาสเตอร์ แต่ท่านอย่าเขินมากไประวังระบบโลหิตจะไหลเวียนมากไปจนหน้าท่านแดง ]"

'ไปได้แล้วโว้ยย!'

"ว่าแต่เมื่อเทียไปกับเราด้วยแล้ว พวกเธอละเอายังไงต่อ จะออกเดินทางด้วยตัวเองหรือจะไปกับเรา ไม่ต้องรีบตัดสินใจก็ได้ ยังไงเราก็ไม่ได้คิดจะออกเดินในเร็วๆนี้ ?"

ไทมที่เลิกสนทนากับระบบก็หันไปหากลุ่มของยัยตัวแสบ พร้อมถามพวกเธอด้วย ตอนแรกเขาคิดไว้ว่าอาจต้องใช้เวลาหลายวันกว่าพวกเธอจะตัดสินใจกันได้ จึงไม่คิดว่าพวกเธอจะตอบว่า

"ขอให้เราทั้งสามได้รับใช้ท่านกับท่านเทียด้วยเถิด"

"ก็แล้วแต่พวกเธอก็แล้วกัน ว่าแต่พวกเธอชื่ออะไรกันบ้างละ ?"ไทม์ถามทั้งที่รู้อยู่แล้วก็เถอะแต่เพื่ออรรถรสในตัวตนของโลกนี้

"ตัวข้าชื่อว่า อีไมโรล อาปาช "กวางป่าหรือยัยตัวแสบพูดมาด้วรอยยิ้ม

"ส่วนข้ามีนามว่า ฟรานเชสก้า มิร่าโรส"คราวนี้เป็นของราชสีห์ทอง เธอกล่าวด้วย เสียงเฉยชา

"ตัวข้านั้นมีนามว่า ซียาน ซุน ซุน "รอบสุดท้ายของการแนะนำตัว เจ้าของชื่อคือพญาอสรพิษขาวที่แสนสวยงามจนน่าริษยา

หลังจากวันที่แนะนำตัวกันเสร็จ ไทม์ก็บอกให้พวกเธอไปจัดการตัวเองกันเสียให้พร้อมก่อนที่จะออกเดินทาง เขาอยากให้พวกเธอใช้ไฟแก่แท้วิญญาณสถิตที่เขาให้พวกเธอไป ก้าวสู่ระดับวาสโทรเด้

ส่วนไทม์และเทียก็มายุ่งอยู่กับการศึกษาโลกวิญญาณ ที่ภายในเหมือนโลกขนาดย่อส่วน ไร้สิ่งปลูกสร้าง ในโลกแห่งนี้มันช่างว่างเปล่าเสียเหลือเกิน

"ทำไมโลกวิญญาณของเราถึงเป็นแบบนี้"

"ก็เพราะไทม์โอนี่จังเป็นฮอลโลวนี่นา ลองปรับคลื่นวิญญาณกับร่างวิญญาณให้กลายเป็นมนุษย์หรือยมทูตดูสิ"

ไทม์หันไปมองเจ้าของเสียงด้วยความตื่นตกใจ ข้างหน้าของเขาคือเด็กหญิงตัวน้อย ที่มีใบหน้าสวยงามเกินวัย มีผมสีขาวยาวราวกับหิมะ มีนัยน์ตาสีฟ้าตรงกลางมีรูปบวกเช่นนัยน์ตาของเขา

เธอมีเขาเล็กๆ ที่ดูเหมือนยังไม่เติบโตเต็มที่ อยู่ในชุดเดรสสีน้ำเงินตัดขาว กระโปรงบานๆ ราวกับเธอเป็นองค์ตัวน้อยๆของราชวงค์จากที่ไหนสักแห่ง

ส่วนเทียที่ยืนมองทั้งคู่ก็ได้แต่สับสน เด็กหญิงตัวน้อยนั้นเป็นใคร จู่ๆทำไมเธอถึงโผล่ออกมาจากโลกวิญญาณของเดรโก้ได้

แต่ที่หน้าแปลกที่สุดนั่นก็คือรูปโครงใบหน้าของเด็กหญิงที่ดูมีความคล้ายคลึงกับเดรโก้อยู่หลายส่วน หรือเด็กคนนี้จะเป็นน้องสาวของเขา

ส่วนไทม์หลังจากได้คำแนะนำจากเลวี่จังก็รีบหลับตากำหนดจิตให้ตัวเองรู้สึกว่ากลายเป็นมนุษย์ เพียงพริบตาทุกอย่างก็แปรเปลี่ยนไป โลกที่เคยว่างเปล่าค่อยๆกลายเป็นสวนดอกไม้หลากหลายชนิดพรรณ

โดยมีชายหนุ่มผมสีเงิน ชายผู้นี้ใส่ชุดสูททักซิโด้สีดำ หน้ากากฮอลโลว์รวมถึงเขามังกรก็ยังหายไป แต่ใบหูยังแหลมยาวอยู่เหมือนเดิม แต่ตาสีดำก็กลายเป็นสีขาวเหมือนมนุษย์จริงๆ

"เก่งจางง~ ไทม์โอนี่จังเรียนรู้ได้ไวดีจริงๆ"

ไทม์เพียงแค่ยิ้มเท่านั้นก่อนจะกวาดตามองพร้อมใช้เพลสคิวซ่าหามิไร น้องสาวคนสำคัญ แต่ไม่ว่าจะหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ นี่จึงทำให้เขารู้สึกเศร้าและหัวเสียจนอดเป็นห่วงเธอไม่ได้

แป๊ะ ๆ ๆ เปรี้ยงงงง~ๆ

จู่ๆ ในโลกวิญญาณก็เกิดฝนตกฟ้าร้องโครมคราม นี่จึงทำให้ตัวเขาแปลกใจไม่น้อย พอลองตัดความรู้สึกเศร้าและหัวเสียออก โลกวิญญาณที่เคยมีฝนตกฟ้าร้องก็หยุดลงราวกับฝนฟ้าคะนองเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น

"ว้าววว การเป็นราชาของโลกนี้ช่างน่าสนใจจริงๆเลยนะ เราริษยาไทม์โอนี่จังเสียเหลือเกินดูเหมือนเราคงต้องมาแย่งชิงกันแล้วละว่าใครกันแน่ที่จะได้เป็นราชาแห่งโลกใบนี้"

น้ำเสียงแสนชิงชังของเลวี่ดังออกมาพร้อมกลับแรงดันวิญญาณที่ผสานเข้ากับจิตสังหารระดับสุดยอด ถึงขนาดทำให้ทั้งไทม์และเทียสะดุ้งกันเลยทีเดียว

คลื่นนนนนนนนนนนน!

"เธอคิดจะทำอะไรกันแน่เลวีอาธาน!!!"

ฟึบบบบบ~

จู่ๆความไม่เข้าใจของไทม์ก็พุ่งทยาน เด็กหญิงเจ้าของแรงดันวิญญาณอันมหาศาลแสยะยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นมือที่ว่างเปล่าไปข้างหน้าปรากฏกันเบรด เซโลโซ สีดำทมิฬ ออกมาจากความว่างเปล่า

รอบกายเธอมีแรงดันวิญญาณสีดำฟ้าไหลหลากออกมารวมตัวก่อร่างกันจนปรากฏกลายเป็นรูปร่างคล้ายหัวมังกรที่กำลังขู่คำรามด้วยความริษยา

เธอจ่อปลายดาบและปากกระบอกปืนไปที่ไทม์ ก่อนที่มันจะมีละอองแสงสีดำอมฟ้าคล้ายเซโร่มาก่อรวมตัวกันจนมีขนาดเทียบเท่ากับลูกบาส หลายพันลูกอยู่หน้าปากกระบอกปืนหรือปรายดาบ

"ทำเพื่ออะไรงั้นหรอ ถามได้ดีหนิไทม์โอนี่จังแน่นอนเพื่อที่จะได้เป็นราชาที่แท้จริงแทนราชาที่อ่อนแอยังไงละ เซโร่ ออคคิวรัส เมทราเล็ตต้า"

ความคิดเห็น