email-icon

ขอบคุณสำหรับการเข้ามา "คอมเม้น" เป็นกำลังใจให้ไรท์ ถ้า "ติดดาว" ให้จะเป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ เลย

ตอนที่ 5 ป้ายหยก

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ป้ายหยก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2561 15:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ป้ายหยก
แบบอักษร

ฟากฟ้าสุขสกาวในยามค่ำคืน ณ เมืองลู่ชิง แคว้นมู่ ดาวสองดวงผสานเป็นหนึ่งเดียวกัน

"ท่านอาจารย์ดูอันใดหรือขอรับ"

"จูไท่ เจ้ามองดาวสองดวงที่ประสานกันไหม"

"เห็นขอรับ"

"ดาวมังกรคือมหาบุรุษได้เจอกับดาวหงษ์คือสตรีคู่บารมีเกื้อกูลหนุนนำกันและกัน"

"ก็เป็นเรื่องดีของแคว้นมู่ซิขอรับ"

สีหน้าของชายชรามีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด จนลูกศิษย์นามว่าจูไท่สงสัย

"มีอันใดหรือขอรับ หรือว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น"

"จะเกิดการนองเลือด เกิดขึ้นไม่ช้านี้ เมื่อวันที่ดวงจันทร์ในคืนเดือนมืดเปลี่ยนเป็นสีเลือด หลังจากคืนนั้นจะมีการเปลี่ยนแปรงครั้งยิ่งใหญ่"

"แต่มีคนที่เกิดในดาวเรียกกันแปดดวงผู้ทรงอำนาจจะถือกำเนิดเป็นจอมจักรพรรดิและหญิงใดที่เกิดในเวลานี้ จะมีอำนาจเกื้อกูลหนุนส่งกันและกัน และคนที่เกิดในวันนั้นคือองค์ชายแปด หลงหลานมู่" 

"องค์ชายแปด หลงหลานมู่" ชายชรามีสีหน้าเป็นกังวนมากขึ้น เขามีฉายาพยัคฆ์ร้ายไร้พ่าย ไม่เคยปรานีผู้ใด กลัวว่าวันหนึ่งเขาจะทำสิ่งที่ตนคิดและไม่อยากให้มันเกิด


"นี้ก็ใกล้ถึงชายแดนแคว้นมู่แล้วพะยะค่ะ" แม่ทัพมู่ได้บอกกับหลงหลานมู่

"รีบเข้าเมืองกันเถิด ก่อนที่จะพลบค่ำ"

"พะยะค่ะ"

"อ๊ากกกกกก...." ทหารคนหนึ่งร้องและตกหลังม้า

"คุ้มกันท่านอ๋อง...!!!" แม่ทัพมู่ร้องตะโกนบอกทหาร หลงหลานมู่ใช้ธนูที่อยู่ด้านหลังยิงขึ้นไปบนต้นไม้ คนบนต้นไม้ตกลงมา และคนจำนวนมากก็ออกมาจากโพรงไม้ เขาจึงลงหลังม้าพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่งสู้กับคนที่มาสู้กับเขาจนตายไปเกลือบหมด จนจับมาได้คนหนึ่ง

"ใครสั่งมาลอบสังหารฆ่า ถ้าเจ้าไม่บอกข้าจะให้ม้าแยกร่างเจ้า ความอดทนของข้ามีน้อยนิด"

"ข้าขอยอมตายเสียดีกว่าที่จะบอกเจ้า" มันใช้ยาพิษที่อยู่ตรงแก้มกลืนลงไปสิ้นลมหายใจทันที แม่ทัพมู่ ใช้นิ้วอังจมูกมันก็ไม่มีลมหายใจแล้ว แม่ทัพมู่จึงใช้มือคลำตามตัวมันจึงได้ป้ายหยกเขียวแล้วส่งให้หลงหลานมู่

"ป้ายหยกนี้ เป็นรูปสิงห์สัญญาลักษณ์ของรัชทายาท" แม่ทัพมู่มองป้ายหยก

"ใช่ แต่ใครมันเป็นเบื้องหลังกันแน่" หลงหลานมู่มองป้ายหยกด้วยความสงสัย

"คนที่ใช้ป้ายนี้มีแค่องค์รัชทายาทเท่านั้น พะยะค่ะ"

"ไม่ พี่ใหญ่จะทำไปเพื่ออะไร ท่านคอยเตือนข้าเสมอว่ามีคนลอบสังหารข้าและท่าน พี่ใหญ่ไม่มีทางที่จะสังหารข้าได้ดอก"

"ไม่งั้นคงต้องมีคนไปขโมยป้ายมาจากท่านแล้วใส่ร้ายว่าเป็นรัชทายาทเป็นคนสั่งการลอบสังหารพระองค์" แม่ทัพมู่ว่าไปตามที่เห็นและได้ยินจากหลานหลงมู่

"รีบไป ข้าว่ามันต้องคิดลอบสังหารพี่ใหญ่แน่" หลงหลานมู่รีบควบม้ามุ่งหน้ากลับแคว้นมู่


"เกิดอันใดขึ้นในตำหนักท่าน" หลงหลานมู่มองตำหนักรัชทายาทที่มีทหารตายหลายรายและข้าวของกระจัดกระจาย ชุดที่รัชทายาทหลงกงหลี่ใส่เต็มไปด้วยเลือด

"ข้าไม่เป็นอะไรน้องสี่ เจ้าเล่าก็ไม่ต่างจากข้า เดี๋ยวเจ้านอนด้วยกันกับข้าที่นี่ ข้าจะให้เว่ยกงกงจัดห้องใหญ่ให้เจ้า เจ้าจะได้อาบน้ำและมาร่ำสุรากับข้า ข้ามีเรื่องจะต้อคุยกับเจ้า"

"แต่กระหม่อม..."

"เว่ยเยี่ย เจ้าพาน้องสีและแม่ทัพมู่ไปพักผ่อนจัดห้องให้กับแม่ทัพมู่ด้วย มู่หลี่เจ้าก็มาคุยกับข้าด้วยข้าไม่ได้สนทนากับเจ้ามานานแล้วตั่งแต่เจ้าตามน้องสี่เป็นองครักษ์"


เว่ยกงกงรินเหล้าให้หลงกงหลี่และหลงหลานมู่ ส่วนแม่ทัพมู่นั่งคุกเข่าด้านหลังหลงหลานมู่เขาไม่ได้เป็นแค่แม่ทัพเขายังเป็นองครักษ์อีกด้วย

"คนลอบสั่งหารข้าและเจ้า ต้องเป็นคนเดียวกันแน่แท้" รัชทายาทหลงกงหลี่พูดขึ้นและยกเหล้าดื่ม

"อย่างที่พี่ใหญ่คิดไม่มีผิดว่ามันต้องลอบสังหารท่าน" 

"ชีวิตของข้าอยู่บนเส้นด้ายมีคนที่คิดลอบสังหารได้ทุกเมื่อ แต่เจ้านั้นไม่น่าจะมีคนรอบสังหารได้ สิ่งที่ข้าเจอในตัวมันก็คือป้ายหยกขาวตราราชวงศ์ลายพยัคฆ์ มันเป็นของเจ้า" หลงกงหลี่ส่งหยกสีขาวให้หลงหลานมู่ เขาจึงนำมันมาดู

"ใช่มันเป็นของข้า อยู่กับคนร้ายได้อย่างไง" หลงหลานมู่ถามด้วยความสงสัย

"ข้ามิรู้ได้ แต่ข้าคิดว่ามันต้องมีคนใดคนหนึ่งต้องการให้เจ้าและข้ามีข้อบาดหมางเป็นแน่แท้" 

"พี่ใหญ่ดูนี่" หลงหลานมู่หยิบหยกขาวลายรูปสิงห์ให้หลงกงหลี่ดู

"ข้าว่ามันต้องเป็นคนที่เรามองไม่เห็นและอยู่ใกล้ตัวข้าและเจ้า" 

"ข้าจะตามล่ามันถึงที่สุด"


นิยายฟรี ขอเม้นมากกว่า 5 เม้นแล้วจะเข้ามาต่อให้นะ 

1 เม้น 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น