ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : My Doctor18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2561 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Doctor18
แบบอักษร


Kirsh talk


ผมก็แอบดีใจที่นุชหึงผม แต่ก็ยังรู้สึกผิดกับเธออยู่ดีที่ออกไปทานข้าวกับมะนาวโดยที่ไม่บอกเธอ ก็เพรากลัวเธอจะโกรธ ก็เลยคิดว่าไม่บอกคงดีกว่า แต่ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะรู้เรื่องนี้ด้วย

" มันก็มีส่วน "

" คืองี้นะ ........ "


ย้อนไปในคืนนั้น


ติ้ง! ติ้ง!

เสียงแอพสีเขียวดังขึ้นมา ระหว่างที่ผมกำลังนอนรอนุชอาบน้ำ พอผมกดเข้าไปมันก็มีข้อความจากมะนาวส่งมา

' กฤษ มะนาวขอพบคุณได้ไหมคะ '

' มะนาวอยากเจอคุณเป็นครั้งสุดท้าย '

' มีเรื่องอะไรครับ ' ผมก็ตอบกลับไปเพราะทุกครั้งเธอจะไม่พิมพ์ข้อความแบบนี้มาหาผมเลย มีแต่จะโทรมาหาเท่านั้น

' เรื่องสำคัญ ออกมาเจอกันได้ไหมคะ '

' ก็ได้ครับ แต่ไม่นานนะ " ผมตัดสินใจไปหาเขาพร้อมกับที่นุชเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

' คะ ที่ร้านxxx ชั้น2 '

ผมเลยบอกกับนุชว่าออกมาทำธุระสำคัญ อีกใจก็อยากจะพูดความจริงกับเธอไปแต่ก็กลัวเธอจะโกรธและคิดมาก เลยตัดสินใจไม่บอกดีกว่า


ตอนนี้ผมขับรถออกมาจอดที่ร้านxxx กำลังจะขึ้นไปหามะนาวที่ชั้น 2 เห็นมะนาวนั่งอยู่ที่โต๊ะ ค่อนข้างเป็นส่วนตัวเพราะอยู่ตรงมุมห้องพอดี

' กฤษทางนี้คะ ' มะนาวยกมือขึ้นพร้อมกับตะโกนบอกผม ผมเลยเดินเขาไปนั่งที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับมะนาว

' มีเรื่องอะไรหรอ ถึงได้นัดผมออกมาเวลานี้ ' ผมถามเธอออกไป จะได้รีบคุยแล้วรีบกลับ

' รีบจริงเลยนะคะ มะนาวยังไม่ได้ทานอะไรเลย ทานเป็นเพื่อนมะนาวก่อนนะ '

' เออ.... '

' ทานไปคุยไปก็ได้คะ ถ้ากฤษรีบ '

' เอายังงั้นก็ได้ ' ผมตัดสินใจไปแบบนั้น แต่วันนี้มันแปลกๆคือคำพูดและสีหน้าของมะนาว ไม่มีแววตาอาการเหมือนทุกครั้งที่จ้องจะจับผมเลย

หลังจากนั้นมะนาวกับผมก็สั่งอาหารมา ผมสั่งมาแค่อย่างเดียวเพราะพึ่งจะทานเสร็จมาได้ไม่นาน ส่วนมะนาวก็สั่งมาสามสี่อย่าง ระหว่างรออาหารก็คุยกันไปเรื่อยๆ


' กฤษมะนาวขอโทษนะคะเรื่องที่ผับวันนั้น แล้วเรื่องที่มะนาวทะเลาะกับเมียคุณ ' มะนาวมีสีหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัด และผมก็รู้สึกได้ว่าเธอขอโทษออกมาจากใจจริง

' อือ ไม่เป็นไรหรอก ผมกับนุชก็ไม่โกรธคุณ แต่ทีหลังก็อย่าทำแบบนี้อีกนะ '

' คะ อ่อ! อีกอย่างมะนาวกำลังจะไปเรียนต่อต่างประเทศ มะนาวก็เลยอยากเจอกฤษเป็นครั้งสุดท้าย '

' เรียนต่อหรอ มะนาวกลับมาเราก็เจอกันอีกได้นิ ' ผมถามออกไปเพราะไม่คิดว่าคนอย่างเธอสนใจจะไปเรียนต่อ

' มะนาวคงำม่กลับมาที่นี้อีกแล้วคะ มะนาวจะไปอยู่นี่นู้นเลย '


จากที่คุยกันได้สักพักอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟจนครบผมกับมะนาวก็ทานกันไปเรื่อยๆ

' กฤษป้อนมะนาวครั้งได้ไหมคะ '

ผมลังเลกับคำพูดของเธอ แต่นี้มันก็เป็นครั้งสุเท้ายแล้วก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั่ง

' ได้สิ ' จากนั้นผมก็ป้อนอาหารเธอ แล้วก็ทานกันจนอิ่มผมเลยขอตัวเธอกลับก่อน

' หมดธุระแล้วผมกลับเลยละกันนะ '

เธอพยักหน้าให้ผม ผมเลยเดินออกมา ด่อนที่เธอจะวิ่งมาจับมือผม

' เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหมคะ ? '

' อืม ได้สิ ' จากนั้นก็กอดผม ผมเลยเลือกที่จะลูบหัวเธอแทนการกอดกลับไป แล้วเราก็แยกย้ายกัน



ปัจจุบัน


" แค่นี้เเน่นะ " เป็นนุชที่ถามผมขึ้นมา

" แน่สิ กฤษรักนุชจะตาย กฤษไม่มีวันทำให้นุชเสียใจเเน่นอน " ผมพูดพร้อมจ้องหน้าเธอ

" กฤษจะไม่ทำให้นุชเสียใจ เหมือนกับ.. " นุชยังพูดไม่จบประโยค เหมือนกับอะไร

" เอ่อ งั้นฉันกลับก่อนนะนุช หายไวหละ กลับก่อนนะคะหมอกฤษ " คุณแพรวเป็นคนพูดขึ้นขัดระหว่างกันสนทนาของผมกับนุช แล้วเธอก็เดินออกไปจากห้องจึงทำให้เหลือผมกับนุชแค่สองคน


" เหมือนกับ เหมือนกับอะไรนุช พูดให้จบสิ " ผมหันมาถามเจออีกครั้งด้วยความสงสัย

" กฤษจะไม่ทำให้นุชเสียใจเหมือนกับที่พ่อนุชทำให้แม่นุชเสียใจใช่ไหม แม่นุชต้องช้ำใจตายเพราะพ่อของนุชเอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาที่บ้าน กฤษจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหม "

นุชพูดออกมาดวงตาแดงกล่ำเอ่อหล้นไปด้วยหยาดน้ำตาสีใสๆไหลลงอาบแก้มนวล ไม่มีทีท่าที่จะหยุด ผมเลยดึงเธอเข้ามากอดไว้พร้อมกับกระซิบบอกเธอที่ข้างหู

" กฤษจะไม่มีวันทำให้นุชเสียใจ กฤษจะรักนุชแค่คนเดียว "

" นุชก็จะรักกฤษแค่คนเดียว " เธอพยักหัวให้ผมพร้อมกับพูดประโยคนี้ออกมา


ผมกับนุชกอดกันเนินนาน จนตอนนี้ผมรู้สึกถึงไออุ่นของลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอ จนทำให้ผมรับรู้ได้ว่าเธอคงหลับคาอ้อมกอดไปแล้ว ผมเลยจัดแจงท่านอนเพื่อให้เธอได้นอนหลับพักผ่อนให้เต็มที่

ส่วนผมก็กลับมายังคอนโดเพื่อกลับมาอาบน้ำแล้วจัดเก็บเสื้อใส่กระเป๋าเพื่อไปนอนเฝ้านุชที่โรงพยาบาล



----------------------------------------


นี่ก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้วที่ผมกับนุชใช้ชีวิตอยู่ที่โรงพยาบาล วันไหนที่ผมมีเวรผมก็จ้างพยาบาลมาดูแลนุช ส่วนช่วงเย็นผมก็มาดูแลนุชแทนพยาบาลพิเศษ

มันเป็นแบบนี้ตลอดมา ส่วนงานที่ร้านเสื้อขิงนุชก็ได้คุณแพรวช่วยดูแลให้ บางสันเธอก็หอบงานเอกสารต่างๆมาให้นุชได้ทำบ้าง เพราะบางอย่างมันต้องมีการอนุมัติจากนุช

ตอนนี้ก็เป็นเวลาว่างของผมแล้ว ผมเลยขึ้นมาเฝ้านุชแทนพยาบาลพิเศษที่จ้างไว้ ผมเข้ามาในห้องก็เห็นนุชนอนหลับอยู่ เลยไม่อยากกวนผมเลยออกไปซื้อกาแฟจากข้างล่างขึ้นพอกลับเข้ามาอีกทีก็เห็นนุชนอนคุยอยู่กับชายหญิงที่มีอายุ แต่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับพ่อกับแม่ผมเอง


" อ้าวตากฤษมาพอดี พ่อกับแม่ว่าจะกลับแล้ว " เป็นแม่ที่หันมาหาผม

" อ้าว ไหนบอกว่าไปดูงาน 2 เดือน ไงครับทำไมกับกันเร็วละครับ "

" ก็ฉันรีบเคลียงานนะสิ เป็นห่วงลูกสะใภ้กับหลาน " เป็นพ่อผมที่พูดออกมา

" อีกสามอาทิตย์ก็ได้กลับไปอยู่บ้านเราแล้วนะลูก

งั้นแม่กลับก่อนละ เดี๋ยวจะมาเยี่ยมใหม่ " แม่ผมเอ่ยบอกลานุช พร้อมกับจูงมือพ่อผมออกจากห้องไป


" ต่อไปนี้กฤษจะดูแลนุชเองนะ "

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว