ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 13 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 13 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2561 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

ไทม์ไม่รู้เลยว่าวันเวลาได้ไหลผ่านไปนานเท่าไหร่หลังจากเทียเข้าสู่กระบวนการเข้าสู่ระดับอารันคาร์ ตัวเขายังจ้องมองเปลือกไข่สีทองที่ห่อหุ้มตัวเทียไว้อย่างแน่นหนา

ในช่วงแรกก่อนที่จะให้ระบบเริ่มกระบวนการยกระดับให้แก่เทีย ตอนนั้นเขารู้สึกได้ว่า เขาและเธอเชื่อมต่อกันความรู้สึกถึงกันได้อยู่เสมอทำให้ไทม์ตกใจปนแปลกใจ เพราะเขาไม่รู้ว่าทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

และหลังจากนั้นเป็นต้นมาไทม์และเทียก็สื่อสารทางการเชื่อมต่อจนทั้งคู่เริ่มมีความรู้สึกผูกพันกันอย่างคาดไม่ถึง และก็ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร ขนาดเจ้าระบบยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้

แต่หน้าแปลกที่กว่าเพราะวันนี้เขายังไม่สามารถติดต่อเทียได้เลย จนเขาอดรู้สึกกังวลไม่ได้จนต้องเดินเอื้อมมือไปลูบเปลือกไข่ด้วยท่าทางทะนุถนอม ราวกับสิ่งที่อยู่ภายในเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับตน

แกร็ก แก็รกก เพล้งงงงงงง!!

"หืม~ ยินดีด้วยสำหรับการเข้าสู่ระดับใหม่..."

ตึก ตึก หมับ!

"อะ เออ... เป็นอะไรหรือเปล่าเทีย"

ไทม์ที่กำลังเหวอ ถามหญิงสาวผมทองยาวถึงกลางหลังสีผิวขาวแทนในชุดอารันคาร์ประจำตัวของเธอมีดาบฟันวิญญาณเล่มใหญ่ติดอยู่ที่หลังพุ่งเข้ามากอดตนด้วยความสงสัย

ทว่าดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับคำตอบใดๆ เพราะเธอยังไม่รู้จักความรู้สึกแปลกประหลาดนี้ มีแต่แขนที่เข้าโอมกอดเขาเริ่มรัดแรงขึ้นเรื่อยๆเป็นคำตอบ

"นี่เทีย..."

"ฉันขออยู่แบบนี้อีกสักพักได้หรอเปล่า ?"

ไทม์ก็ไม่รู้จะทำยังไงจึงปล่อยให้เธอทำตามใจ จนผ่านไปชั่วโมงกว่า เธอก็ค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดพร้อมมองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มด้วยความคนึงหา

"ขอบคุณนายมากนะ เดรโก้"

"ไม่เป็นไร ว่าแต่ร่างกายเป็นอย่างไรบ้าง ?"

"ไม่มีปัญหา แถมตอนนี้ฉันยังรู้สึกว่าพลังวิญญาณภายในร่างมากกว่าเดิมด้วย"

เทียตอบด้วยน้ำเสียงมีความสุข แล้วทำไมเธอถึงมีความสุข นั่นก็เพราะชายหนุ่มตรงหน้าเธอต่างหาก แม้เธอไม่ทราบว่าทำไมความรู้มันบอกให้เธอเข้าไปกอดเขาต่อ ยิ่งนึกถึงความอ่อนโยนที่เขามอบให้ตอนเธอวิวัฒนาการสู่ระดับใหม่

"โอ้ ~ นั่นเป็นสิ่งที่ดี"

ไทม์มีหรือจะไม่รู้ความคิดของเทียในตอนนี้ ด้วยบางสิ่งที่เชื่อมต่อถึงกัน ทำให้เขารู้ว่าเธอมีคว**ามรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจมันกับเขา ด้วยความรู้สึกนึกคิดของฮอลโลว์ทำให้เธอไม่มีความรู้สึกด้านนี้เสียเท่าไหร่

"[ มาสเตอร์จากที่กระผมคำนวนไว้ ดูเหมือนว่าเทีย ฮาริเบลจะได้รับความรู้สึก และสัญชาตญาณ มาจากท่านมิไรมาส่วนหนึ่ง ในช่วงที่กลายเป็นอารันคาร์ขั้นสมบูรณ์แบบ ]"

'แบบนี้นี่เอง ถึงว่าทำไมเราถึงผูกพันกันแบบแปลกๆ แต่เดี๋ยวก่อนนะ นายบอกว่าสมบูณ์แบบงั้นหรอ'

"[ ถูกต้องครับมาสเตอร์ ตอนนี้เธออยู่ในระดับอารันคาร์ขั้นสมบูรณ์แบบ ]"

'ตรวจสอบ'

ชื่อ : [ เทีย ฮาริเบล ]

Lv : [ 795 (???) ]

ระดับ : [ อารันคาร์ ]

พลังวิญญาณ : [ 11,435,000/11,435,000 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 11,435,000/11,435,000 ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ จักรพรรดิฉลาม ]

ทักษะ : ทั่วไป

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณสูงสุด ]

[ ควบคุมน้ำโดยสมบูรณ์ ]

ทักษะเฉพาะ : อารันคาร์

[ บาร่า ] [ เซโร่ ] [ เดสโคเลอร์ ] [ ฮิเอโร่ ]

[ การฟื้นฟูสภาพขั้นสูงสุด ] [ เพลสคิวซ่า ]

[ โซนีดโด้ ] [ รีเซอร์เรคชั่น ] [ กรังเรย์ เซโร่ ]

[ คาจา เนกาเชี่ยน ]

ทักษะเฉพาะ : ยมทูต

[ โลกวิญญาณ ]

ทักษะเฉพาะ : เทีย

[ เซโร่  ] [ ออร่า อาซุล ] [ ลาโก ต้า ] [ อิร์ เวียนโด้ ]

[ คาส เคด้า ] [ คาลิเบอร์ เรย์ เซโร่ ] 

ความสัมพันธ์ : [ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ( ระดับ 8 ) ]

"อัก แค่กๆ"

"เดรโก้ เป็นอะไรหรือเปล่า"

"ไม่เป็นไร ผมสำลักอากาศจนเผลอกัดลิ้นตัวเองน่ะ"

เทียวิ่งเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าจู่ๆ ไทม์ก็กระอักเลือดออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ ส่วนเจ้าตัวที่กระอักเลือดก็กล่าวแถออกมา**นี่มันอะไรกันฟ้ะ พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นมากหรอ ?

'นี่มันไม่ได้อยู่ในระดับเพิ่มขึ้นมากแล้ว มันอยู่ในระดับมากโครตๆเลยต่างหากละยัยบื้อเอ้ยแถมถ้าเธอรีเซอร์เรคชั่น พลังวิญญาณจะเพิ่มขึ้นอีก สิบเท่า ยัยนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ'

"[ ถ้ามาสเตอร์จะโทษใครก็คงต้องโทษตัวเองครับเพราะตอนที่ทำให้เทีย ฮาริเบล เป็นอารันคาร์ พลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณส่วนหนึ่งของท่านได้มอบให้แก่เทีย ฮาริเบล ]"

'อะ เออ แล้วพลังของเราคงไม่หายไปหรอกนะ ?'

"[ พลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณ ที่ท่านเสียไปฟื้นฟูมาหมดแล้ว แถมยังเพิ่มขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนด้วยครับ มาสเตอร์ ]"

'จริงหรอ เปิด'

Character

ชื่อ : [ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ]

Lv : 521

ระดับ : [ กึ่งอารันคาร์ ]

พลังวิญญาณ : [ 1,786,000/1,786,000 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 1,786,000/1,786,000 ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ซาตานโซล ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ราชันย์มังกรแห่งความริษยา เลวีอาธาน ]

ทักษะ : ทั่วไป

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณสูงสุด ]

[ ตรวจสอบขั้นสูงสุด ]

ทักษะเฉพาะ : อารันคาร์

[ บาร่า ] [ เซโร่ ] [ เดสโคเลอร์ ] [ ฮิเอโร่ ]

[ การฟื้นฟูสภาพขั้นสูงสุด ] [ เพลสคิวซ่า ] 

[ โซนีดโด้ ] [ รีเซอร์เรคชั่น ] [ กรังเรย์ เซโร่ ]

[ คาจา เนกาเชี่ยน]

ทักษะเฉพาะ : ยมทูต

[ โลกวิญญาณ ] [ วิถีทำลายที่ 90 คุโรฮิทสึกิ ]

ทักษะส่วนบุคคล : เดรโก้  

[ เซโร่ เมทราเล็ตต้า ] [ คาส เคด้า ] [ เดธการอน ]

[ เซโร่ ออคคิวรัส ] [  เซโร่ ดับเบิ้ล ]

ร้านค้าบลีช ( ระดับ 1 )

เหรียญวิญญาณ : [ 150,645 ]

ความสัมพันธ์ : [ เทีย ฮาริเบล (ระดับ 8 ) ]

'ปิด นี่เจ้าระบบแกเกิดอาการรวนหรือเปล่าวะ พลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณ มันไม่มากไปหน่อยหรอ ?'

"[ไม่เลยครับมาสเตอร์ ทางระบบปกติดี ที่ไม่ปกตินั่นก็เพราะตัวท่านกับท่านมิไรมากกว่า อีกอย่างท่านในตอนนี้สามารถยกระดับชั้นเป็นอารันคาร์ขั้นสมบูรณ์แบบได้แล้วท่านต้องการยกระดับเลยหรือไม่ ? ]"

'ตอนนี้ยังก่อน เราอยากสร้างรากฐานวิญญาณเสียก่อน เรารู้สึกว่าหลังๆการเพิ่มแรงดันวิญญาณจะล่าช้าขึ้นมาก ยิ่งเป็นอารันคาร์ด้วยแล้วจะเพิ่มช้ามากกว่าเดิม ส่วนตอนนี้เราอยากพักผ่อน...'

ไทม์จ้องมองเทียหญิงสาวอกโต ในชุดขาวอารันคาร์ ก่อนจะยกยิ้มและชวนเธอกลับไปที่ถ้ำของเธอ เขาไม่รู้ว่าพวกเขาใช้เวลาไปกี่วัน กี่เดือน หรืออาจจะเป็นปี ใช่แล้วมันต้องนานมากแล้วแน่ๆ

มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้เมื่อนึกถึงกลุ่มของยัยตัวแสบที่อาจยังรอคอยการกลับไปของพวกเขา ก็นั่นแหละเขาจึงชวนเทียกลับไปที่ถ้ำ

"กลับกันเถอะ"

ไทม์ยืนมือไปให้เทีย ตอนแรกเธอก็สับสนว่าเขายื่นมือมาทำไม แต่สัญชาตญาณเธอบอกให้จับมันไว้และอย่าปล่อยมันเด็ดขาด เธอจึงเดินไปคว้ามือของเขามาจับผสานนิ้วไว้จนแน่น

"อื้มม"

ไทม์และเทียเดินทางกลับมายังถ้ำด้วยโซนีดโด้**แต่ทันทีที่ทั้งคู่มาถึงก็พบว่าถ้ำที่เคยสวยงามนั้นถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี

ซึ่งไทม์ยังสัมผัสได้ว่าถ้ำแห่งนี้ถูกทำลายโดยผู้มีระดับวาสโทรเด้ ยิ่งได้เห็นละอองควันสีดำอมม่วงทำให้เขารู้ในทันทีว่าผู้โจมตีคือใคร

"บารากัน ลุยเซนบาร์น!!"


เทีย ฮาริเบล

ความคิดเห็น