ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ เรื่องท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว เปิดให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ ฉบับนี้เป็นฉบับรีไรท์แล้วนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจริง ๆ

หงส์วอนหาคู่ (1)

ชื่อตอน : หงส์วอนหาคู่ (1)

คำค้น : ท่านอ๋อง, จีน, จีนโบราณ, ฟิน, จิกหมอน, NC, พระเอกงานดี, รักเมีย, หลงเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ต.ค. 2561 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หงส์วอนหาคู่ (1)
แบบอักษร

เวลาแห่งการเฉลิมฉลองต้อนรับฤดูใบไม้ผลิยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง การแสดงฉิน**ของคุณหนูหลิวชิงกำลังสร้างความเพลิดเพลินให้กับแขกเหรื่อ

เยี่ยนจิ้นหลิงที่กลับมาจากส่วนเตรียมการแสดงก็นั่งลงประจำที่ของตนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

มู่เลี่ยงหรงเห็นจิ้งจอกหนุ่มก็ทำเพียงปรายตามองแว่บหนึ่ง แล้วเก็บสายตากลับทันที ฉินอ๋องหันไปให้ความสนใจและสนทนาอย่างออกรสกับเจ้ากรมอาญาที่แวะมาคารวะสุราบุตรเขย

เยี่ยนจิ้นหลิงลอบเหยียดปากเล็กน้อย เขารอให้เวลาที่ฉินอ๋องจะยิ้มไม่ออกมาถึง ตอนนี้ตนจะปล่อยให้เขามีความสุขไปก่อน

เมื่อเห็นน้องชายอยู่ในห้วงความคิด ซ้ำยังเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จนถึงดวงตา เยี่ยนหยางจงก็อดสังหรณ์ใจไม่ได้ แม้น้องชายของตนจะไม่ชอบการนองเลือด แต่ก็มีนิสัยเสียติดตัวคือขี้แกล้งและอาฆาต หากเขาไม่พอใจผู้ใดแล้วก็มักจะหาทางให้คนผู้นั้นพบความหายนะหลายรูปแบบ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่โต ยังดีที่ชายหนุ่มไม่ชอบสังหารผู้คนส่งเดช มิเช่นนั้นเขากับท่านพ่อคงได้ปวดหัวหนักกว่านี้

ทุกคนต่างทานอาหาร ดื่มสุรา และชมการแสดงต่อไปอย่างสำเริงสำราญ จนการแสดงฉินของคุณหนูหลิวชิงจบลง พร้อมกับฮ่องเต้ทรงพระราชประทานรางวัลอีกเช่นเคย

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขันทีน้อยคนเดิมก็ขานชื่อการแสดงชุดต่อไป

“การแสดงขลุ่ยพริ้วพราย จากจวนเยี่ยนกั๋วกง คุณหนูเยี่ยนเยว่ฉีแสดง...”

สิ้นเสียงขาน...สตรีในชุดสีชมพูกรุยกรายก็ย่างเท้าอย่างมาอย่างแช่มช้อย นางค่อย ๆ เยี้ยงกรายสู่ลานแสดงหน้าพระพักตร์ เยี่ยนเยว่ฉีงดงามดุจเทพธิดาจากสวรรค์ พาผู้คนตะลึงงันในรูปโฉม นางยิ้มพรายปรายสายตาหวานหยาดเยิ้มสะกดใจ ริมฝีปากแดงระเรื่อชุ่มฉ่ำจรดกับผิวขลุ่ยหยกในมือ

“ช้าก่อน” เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะ เป็นมู่เลี่ยงหรงนั่นเอง

“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมฉินอ๋องใคร่จะร่วมแสดงครั้งนี้กับคุณหนูเยี่ยนด้วย หวังว่าจะสร้างสีสันด้วยพิณหวนคำนึง ขอฝ่าบาททรงอนุญาต”

แขกเหรื่อในงานต่างตกใจแตกตื่นกันยกใหญ่ ฉินอ๋องจะร่วมบรรเลงเพลงพิณกับบุตรสาวท่านแม่ทัพใหญ่ ผู้คนต่างรู้กันดีว่าท่านอ๋องผู้นี้มีฝีมือเล่นพิณเป็นหนึ่งในใต้หล้า แล้วพิณหวนคำนึงนั้นก็ล่ำค่ายิ่งนัก ไม่ใช่ผู้ใดจะได้ชมกันง่าย ๆ จึงตั้งหน้าตั้งตารอให้ฮ่องเต้ทรงอนุญาต

“หรงเอ๋อร์ทำไมเจ้าจึงนึกอยากเล่นดนตรีคู่กับคุณหนูเยี่ยนนักเล่า?” ฮ่องเต้มู่เหวินหลงทรงมีรับสั่งถามแทนใจใครหลาย ๆ คน ที่กำลังส่งสายอยากรู้อยากเห็นมาทางบุคคลทั้งคู่

“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินชื่อเสียงของคุณหนูเยี่ยนมานานก็อยากเปิดหูเปิดตาพ่ะย่ะค่ะ”

“ดี ข้าอนุญาต”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท”

จากนั้นนางกำนัลก็อุ้มพิณหลังงามออกมาวางไว้บนโต๊ะ และจัดที่นั่งสำหรับท่านอ๋องในเวลาอันรวดเร็ว เยี่ยนเยว่ฉีปรายตามองก็เห็นพิณที่ส่องประกาย สายพิณที่ขึงตึงพอดี นางพบอักษรสีทองถูกสลักไว้อย่างชัดเจน หวนคำนึง

มู่เลี่ยงหรงก้าวเท้าเข้ามา เขาสะบัดชายชุดคลุมสีดำปักเลื่อมทอง และนั่งลงอย่างสง่างาม ยามนี้เขาพร้อมที่จะบรรเลงเพลงคู่กับสตรีผู้เลอโฉมแล้ว

“เจ้าจะเล่นเพลงอะไร?” มู่เลี่ยงหรงหันไปสบนัยน์ตาดอกท้ออันแสนหวาน แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวลยิ่ง

“หม่อมฉันให้ท่านอ๋องเป็นผู้เลือกเพคะ” เยี่ยนเยว่ฉียิ้มตอบ

“ได้...เพลงนี้ข้าขอมอบให้เจ้าเสี่ยวเยว่” ฉินอ๋องยิ้มอย่างมีความหมาย

สิ้นคำประกาศของมู่เลี่ยงหรง ทำเอาบรรดาแขกเหรื่อพากันตกอกตกใจอีกครา ท่านอ๋องประกาศเล่นเพลงนี้ให้คุณหนูเยี่ยนผู้งามดั่งเทพธิดา ซ้ำยังเรียกขานกันอย่างสนิทสนม นี่ใช่การเกี้ยวอิสตรีของท่านฉินอ๋องใช่หรือไม่?

เมื่อมู่เลี่ยงหรงจรดปลายนิ้วลงบนพิณล้ำค่า ฉับพลันเสียงเพลง 'หงส์วอนหาคู่'** ก็ดังกังวานไปทั่วบริเวณ ทุกคนต่างเลิกสงสัยในทันที ครานี้จวนฉินอ๋องคงจะมีสตรีแต่งเข้าไปเพิ่มอีกนางแล้ว เพียงแค่ยังไม่รู้ว่าจะได้ตำแหน่งใดเท่านั้นเอง

คนที่ตกใจกว่าใครเห็นจะเป็นท่านหญิงกุ้ยอิน นึกไม่ถึงว่านอกจากถางซือเซียนแล้ว ยังจะมีผู้หญิงคนใหม่มาเป็นมารหัวใจของตนอีก ยามนี้นางนั่งกระฟัดกระเฟียด มือกำผ้าเช็ดหน้าแน่น ส่งสายตาอาฆาตไปยังเยี่ยนเยว่ฉี แต่กลับหม่นหมองลงเมื่อมองไปยังมู่เลี่ยงหรง

ถางซือเซียนนั่งยิ้มด้วยอารมณ์ที่ต่างไป นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเล่นบทเพลงสื่อความหมายให้แก่สตรี สาวน้อยลอบหัวเราะกับท่าทีของท่านหญิงกุ้ยอิน สำหรับนางแล้วหากสตรีหมดเมืองหลวงจะแต่งเข้าจวนฉินอ๋องตนก็รู้สึกยินดี ยกเว้นก็แต่จ้าวกุ้ยอินผู้เดียวที่ไม่คู่ควร

ทางด้านสามบุรุษจวนเยี่ยนกั๋วกง ต่างทำหน้านิ่งไม่แสดงท่าทีอันใดทั้งสิ้น พวกเขาดื่มสุราพูดคุยเสวนากันประหนึ่งว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพวกตน

เมื่อมู่เลี่ยงหรงบรรเลงได้ช่วงหนึ่ง เยี่ยนเยว่ฉีก็เริ่มเป่าขลุ่ยขึ้นสอดประสานรับกับเขา หนึ่งบุรุษสูงส่งอาจหาญ หนึ่งสตรีงดงามเฉิดฉาย ต่างบรรเลงบทเพลงหงส์วอนหาคู่อย่างไพเราะจับใจ จนบรรดาแขกเหรื่อรู้สึกปริ่มเปรม แทบสัมผัสได้ถึงความรักอันอบอวลอยู่ในอากาศ

มู่เลี่ยงหรงสบนัยน์ตาโฉมสะคราญอย่างลึกซึ้ง ทั้งสองต่างแสดงออกถึงจิตใจอันเปี่ยมล้นไปด้วยความเสน่หา เสียงพิณและขลุ่ยบรรเลงสอดประสาน ไพเราะกังวานจับใจไปทั่วบริเวณ ดังมีมนต์วิเศษผู้คนต่างพากันซาบซึ้งตรึงใจ

จนการแสดงจบสิ้นลงมู่เลี่ยงหรงจึงลุกขึ้น แล้วย่างเท้าเข้าไปหยุดยืนใกล้กับนาง เขายิ้มกว้างถึงดวงตา ซึ่งไม่มีผู้ใดเห็นมานานมากแล้ว

ขณะนี้ผู้คนต่างคิดตรงกันว่าพวกเขาเหมาะสมกัน เป็นคู่สวรรค์สร้างโดยแท้ ต่างพากันปรบมือจนเสียงดังกึกก้อง พลางเหลือบตามองสีพระพักตร์ฮ่องเต้ไปด้วยหัวใจระทึก

“เจ้าชอบเพลงนี้หรือไม่ ข้าตั้งใจเล่นให้เจ้าเชียวนะ?” มู่เลี่ยงหรงพูดเอาใจเยี่ยนเยว่ฉี มีสตรีใดบ้างเล่าไม่ชอบให้บุรุษเกี้ยวพา นางต้องพอใจอยู่แล้ว

“ชอบเพคะ เพียงแต่...”

“มีอะไรไม่ดีหรือ?” มู่เลี่ยงหรงตกประหม่าเล็กน้อย ไม่ทราบว่าตนพลาดที่ตรงไหน ฝีมือพิณของเขาก็ไม่เคยมีผู้ใดกังขา เมื่อครู่เขาก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าพึงใจนาง ให้ความสำคัญถึงเพียงนี้ไม่เพียงพอให้ประทับใจหรืออย่างไร?

“ท่านอ๋องคงลืมแล้วกระมังว่าหงส์วอนหาคู่นั้นแต่งโดยผู้ใด สุดท้ายแล้วสตรีที่เขากล่าวถึงในบทเพลงก็ต้องชอกช้ำกายใจ จนต้องแต่ง 'ลำนำผมขาว'** ตอบแทนให้กับความรักอันจอมปลอม” เยี่ยนเยว่ฉีตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาดอกท้อพร่าเลือนไปด้วยไอหมอก ไม่เหลือท่าทีเอียงอายเคลิบเคลิ้มดั่งเมื่อครู่

ความเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็ว กอปรกับคำตอบทำให้มู่เลี่ยงหรงรู้สึกเหมือนกำลังถูกตบหน้าด้วยมือที่มองไม่เห็น ชายหนุ่มรู้สึกชาที่หัวใจ แต่ก็ยังคงรักษาท่าทีเยือกเย็นเอาไว้

“คิดมากไปแล้ว หากเจ้าไม่ชอบเพลงนี้ วันหน้าข้าจะเล่นเพลงอื่นให้ฟังก็ได้...เรามีเวลาอีกทั้งชีวิต” ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกแปลก ๆ ที่กำลังก่อตัว เขาเอื้อนเอ่ยถ้อยคำแสดงเจตจำนงว่าจะอยู่กับนางไปชั่วนิรันดร์เพื่อย้ำเตือนเรื่องคำสัญญา

เยี่ยนเยว่ฉีมิได้ตอบอันใดอีก ยังคงยืนด้วยท่าทีสงบนิ่ง อมยิ้มน้อย ๆ รอคอยรับสั่งของฮ่องเต้ที่กำลังพระสรวลอยู่


**********************

โปรดติดตามพาร์ทต่อไปนะเจ้าคะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว