ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP. 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2561 22:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 5
แบบอักษร




@ร้านอาหาร

ไม่นานผมก็มาถึงร้านอาหารที่ไอ่ซีเจมันนัดมิลินไว้ ก่อนผมจะหยุดที่โต๊ะมิลิน

“เจออีกแล้วเหรอ!?” เห็นหน้าผมแล้วต้องทำท่าหงุดหงิดขนาดนั้นเลยเหรอว่ะ?

“ที่เจอกันบ่อยๆ นี่อ่อยนะไม่ใช่บังเอิญ^^”

“😒” อะ..เอ่อ ต้องมองแรงขนาดนั้นมั๊ย?

“ขอนั่งด้วยคนนะ^^” พูดจบผมก็เชิญตัวเองนั่ง เวลานี้ด้านได้ อายอดครับ

“บังเอิญว่าเก้าอี้มันไม่ว่างแล้วสิ เพราะฉันนัดเพื่อนนายไว้” มิลินตอบผมนิ่งๆ นี่คงยังไม่รู้สินะ ว่าตัวเองโดนหลอก

“ไอ่ซีเจน่ะเหรอ? ตอนนี้มันคงนอนกอดเมียมันอยู่มั่ง” ผมตอบมิลินไป

“หมายความว่าไง?”

“ก็ตามที่พูด..สั่งอาหารเถอะฉันหิวแล้ว”

พรึ่บ!

“แต่ฉันจะกลับ!” มิลินลุกแล้วพูดขึ้น

“โอเค...ถ้างั้นไปกินฉัน^^” ผมลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับมิลิน เอาสิ~ เล่นกับใครไม่เล่น

“ไอ้..ไอ้ซีเจ ไอ้หมอโรคจิต! ไอ่ต่ำตม!” มิลินเริ่มโวยวาย ถ้าคิดว่าไอ่คำพูดแค่นี้จะทำอะไรผมได้ บอกเลยว่าเธอคิดผิดครับ ผมหน้าด้านกว่านั้นเยอะ หึๆๆ

“ด่าอีกจูบนะ..นั่งลงแล้วสั่งอาหารมา!” ดื้อแบบยัยนี่ต้องขู่แบบนี้แหละครับ

“ชิ!” แล้วมันก็ได้ผลครับ มิลินยอมนั่งลงแล้วหยิบเมนูอาหารขึ้นมาดู พูดง่ายแบบนี้น่ารักขึ้นมาตั้งเยอะ

-JAKE END-



#MILIN PART

ทันทีที่ฉันรู้ว่าพ่อฉันรู้จักกับไอ่เจษพิพัฒน์ด้วยมันก็ทำให้ฉันหงุดหงิดขึ้นมา เหอะ~ โลกจะกลมอะไรขนาดนี้

แล้วนี่อะไร? คุยเข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยจ้า ส่วนอิมิลินก็ยืนหัวโด่อยู่ตรงนั้นแบบไร้ตัวตน ก่อนที่ฉันจะขอตัวออกมาจากตรงนั้นเพราะใกล้ถึงเวลาที่นัดไว้กับนายซีเจแล้ว ว่าแต่นายนั่นมีอะไรนะ ถึงได้นัดฉันออกมาแบบนี้

ไม่นานฉันก็มาถึงร้านอาหาร แล้วฉันก็เลือกนั่งโต๊ะที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปผ่านมาไม่มากนัก เพราะฉันไม่ชอบความวุ่นวายสักเท่าไหร ฉันนั่งเล่นเกมส์สักพักก็รู้สึกมีคนมายืนอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วพบกับร่างสูงที่คุ้นเคย

“เจออีกแล้วเหรอ!?” ฉันถามคนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด นี่ชักจะเจอกันบ่อยไปเกินไปแล้วนะ

“ที่เจอกันบ่อยๆ นี่อ่อยนะไม่ใช่บังเอิญ^^” สาบานว่านี่มุข? เหอะ~ จ้างให้ฉันก็ไม่เล่นมุขนี้

“😒” ฉันนิ่งไม่ตอบอะไร ที่ไม่ตอบนี่ไม่ได้เขินอะไรหรอกนะ แค่ไม่คิดว่าจะเล่นมุข

“ขอนั่งด้วยคนนะ^^”

“บังเอิญว่าเก้าอี้มันไม่ว่างแล้วสิ เพราะฉันนัดเพื่อนนายไว้” ฉันตอบร่างสูงตรงหน้าไปนิ่งๆ

“ไอ่ซีเจน่ะเหรอ? ตอนนี้มันคงนอนกอดเมียมันอยู่มั่ง” นายนี่พูดเรื่องอะไร

“หมายความว่าไง?”

“ก็ตามที่พูด..สั่งอาหารเถอะฉันหิวแล้ว” ร่างสูงตรงหน้าตอบฉัน แล้วยื่นเมนูอาหารมาให้ฉัน เก็ทเลยจ่ะ ไอ่สองคนนี้มันรวมหัวกันหลอกฉัน

พรึ่บ!

“แต่ฉันจะกลับ!” ฉันลุกแล้วพูดขึ้น

“โอเค...ถ้างั้นไปกินฉัน^^” กินฉันหมายความว่าไงว่ะ? อร๊ายยยย~

“ไอ้..ไอ้ซีเจ ไอ้หมอโรคจิต! ไอ่ต่ำตม!”

“ด่าอีกจูบนะ..นั่งลงแล้วสั่งอาหารมา!” จบประโยคนั้น ฉันกลืนทุกคำที่กำลังจะพ่นออกมาลงคอทันที แล้วฉันทำอะไรได้มั้ยล่ะ? ก็ไม่ได้หนิ

“ชิ!” นั่งก็นั่งว่ะ! ฉันก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ก่อนที่ฉันจะหยิบเมนูขึ้นมาแล้วสั่งอาหารมาสามสี่อย่าง

“กินหมดเหรอ?” ไอ่หมอปากหมาถามฉัน

“ยุ่ง!” ฉันตอบเค้ากลับไปห้วนๆ ไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นอีกหลังจากจบประโยคที่ฉันพูด นี่เค้างอนฉันเหรอ? หรือว่าฉันจะพูดแรงไปว่ะ? แล้วฉันจะมาคิดมากทำไม ที่ผ่านมาเค้าก็ไม่เคยสนใจความรู้สึกของฉันสักนิด คำว่ารักของเค้ามันเคยมีความหมายบ้างมั๊ย? ฉันหายไปเค้าตามหาฉันบ้างหรือเปล่า? ช่างเหอะ~ ฉันคงหวังจากเค้ามากเกินไปจริงๆ งอนก็งอนไปสิ ฉันกับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกันหนิ

“ขออนุญาตเสิร์ฟค่ะ” เสียงพนักงานเสิร์ฟดังขึ้นทำให้สติฉันกลับมา

ว๊าววว~ หน้าตาดีใช้ได้เลย ถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยดีกว่า อิอิ^^

แชะ! ฝีมือถ่ายรูปฉันก็ใช้ได้เหมือนกันแฮะ^^

“ถ่ายให้ฉันบ้างสิ” ร่างสูงตรงหน้าพูดขึ้นก่อนจะยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

“ถ่ายเองดิ”

“ก็อยากได้รูปมุมกว้างๆ ป้ะ? ไม่ได้อยากเซลฟี่”

“วุ้ย! เรื่องมาก!” ฉันรับโทรศัพท์เค้ามาก่อนจะกดถ่ายรัวๆ

“เฮ้ย! เดี๋ยวดิ ฉันยังไม่ได้โพสต์ท่าเลย” ว้อท? อะไรคือโพสต์ท่า คิดว่าตัวเองเป็นนายแบบหรือไง?

“โอ้ย! จะให้หล่อทะลุกาแลคซี่เลยเหรอ?”

“..พูดแบบนี้ยอมรับแล้วอ่ะดิว่าฉันหล่ออ^^” ชิปหาย! เผลอหลุดปากไปได้ไงว่ะ

“ใครพูด อย่ามาพูดมั่วๆ นะ เอาโทรศัพท์นายคืนไปได้แล้ว” ฉันรีบพูดก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนให้เค้า

“เอาโทรศัพท์เธอมาดู”

“อะไรของนานเนี้ย! จะมายุ่งกับโทรศัพท์ฉันทำไม!?”

“ก็เธอแอบถ่ายรูปฉัน”

“บ้า! อย่ามาหลงตัวเองค่ะ”

“งั้นก็เอามาให้ฉัน”

“ไม่!”

“นั่นไง เธอถ่ายรูปฉันไว้จริงๆ ด้วย^^”

“ก็บอกว่าไม่ได้ถ่ายไงว่ะ อยากดูก็เอาไป” พูดจบฉันก็ยืนโทรศัพท์ให้ไอ่หมอปากหมาตรงหน้าทันที คนอะไรหลงตัวเองชะมัด

“..ก็แค่นั้น” เค้าพูดแค่นั้นก่อนจะรับโทรศัพท์ฉันไป แล้วเค้าก็กดอะไรหยุกหยิกๆ อยู่สักพักก่อนจะคืนโทรศัพท์ให้ฉัน

“ถ้าให้ตั้งแต่แรกก็จบมั้ย?” เค้าพูดขึ้น

“เอ่อ จะกินได้ยังหิว”

“คร๊าบบ~” อะไรว่ะ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เป็นไบโพล่ารึไง-_- แล้วเราก็นั่งทานกินอาหารกันเงียบๆ

ติ๊งง~

เสียงแจ้งเตือนในไอจีของฉันดังขึ้นหลังจากที่เรากินเสร็จ เอ๊ะ? ใครแท็กอะไรมาให้ฉัน ชื่อไม่คุ้นเลยแฮะ?

Instagram

image

Liked by cj_cm, fifa_46 and 986 others

J_JESPIPAT อยากให้เหมือนเดิม😘 @milin_m #JM #return💕

jujup_ka หมอจะนอกใจจุ้พไม่ได้นะคะ😤

fifa_46 สัส! แดกเงียบเลยมึง

cj_cm เชรด! ไอ่พี่เขย😭

apple.ap กรี๊ดด~ พี่หมออัพไอจีในรอบ 3เดือน

rome.o มันซุกเมียว่ะ @cj_cm @fifa_46

j_jespipat ไม่เสือกครับ @fifa_46 @cj_cm @rome.o


เจคงั้นเหรอ? แล้วฉันไปฟอลเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วที่โพสต์นี่หมายความว่าไง? แล้วไหนจะแคปชั่นบ้าบอนั่นอีก

“ห้ามอัล! ไม่งั้นเจอดีแน่^^” ไอ่หมอปากหมาขู่ฉัน

“..ฉันไม่ตลก” ฉันเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอแล้วพูดกับคนตรงหน้าเสียงเรียบ

“เจคก็ไม่ตลก เจคแค่อยากจะขอโอกาสจากมิล ขอโอกาสให้เจคได้แก้ไขในสิ่งที่เจคได้ทำพลาดไป ขอโอกาสที่จะพิสูจน์ให้มิลเห็นว่าเจครักมิลจริงๆ เจคขอโทษที่เคยทำให้มิลเสียใจ ขอโทษที่ตอนนั้นไม่รั้งมิลเอาไว้ เจคขอโทษนะมิล ให้โอกาสเจคได้แก้ตัวสักครั้งได้มั้ย?” เจค มิลงั้นเหรอ? ตลกดีจังแค่คำพูดพวกนี้ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเมื่อก่อนตอนที่เรายังคบกัน จริงๆ ตอนนั้นฉันมีความสุขมากๆ เลยล่ะ แต่ตอนนี้ฉันกลัว ฉันกลัวว่าถ้าฉันให้โอกาสเค้า เค้าจะทำให้ฉันเสียใจอีก ถ้าถามว่าฉันยังรักเค้าอยู่มั้ย ฉันตอบได้เลยค่ะ ว่ารัก เมื่อก่อนรักยังไงตอนนี้ฉันก็ยังรักเค้าอยู่อย่างนั้น ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ฉันเจ็บทุกครั้งที่คิดถึงเค้า แต่ฉันก็ไม่สามารถเลิกรักเค้าได้เลย เอาไงดีว่ะ!?

“ว่าไงครับ ให้โอกาสเจคได้มั้ย? เจคสัญญา..”

“ไม่ต้องสัญญาอะไรทั้งนั้น ทำให้ได้อย่างที่พูดก็พอ” คนตรงหน้ายังไม่ทันจะพูดจบ ฉันก็รีบพูดแทรกขึ้น อร๊ายยย~ อิมิลิน แกมันอิคนใจง่าย

“หมะ..หมายความว่ามิลให้โอกาสเจคแล้วใช่มั๊ยครับ?” คนตรงหน้าถามฉันด้วยอาการตื่นเต้นเกินเบอร์ เห้อออ~ นี่มันฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องหรือไงว่ะ!

“ขี้เกียจพูดซ้ำว่ะ”

ฟอดด~

“ขอบคุณนะครับ^^”

“O_o อะ..ไอ้บ้า!”



————————

เค้าคืนดีกันแล้วเด้อค่าาา~ อย่าว่านางเอกไรท์ใจง่ายเลยนะคะ นางก็รักของนางเนอะ อิอิ😊



.

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว