ขอเชิญทุกท่านพบกับฟิคสุดเพี้ยน

ชื่อตอน : 🍻 Wife Boss ...#20 😎

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2561 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🍻 Wife Boss ...#20 😎
แบบอักษร

📣By : 고양이.โคยางงี 🐈

...GOTMY BEBECARUT…

📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌

✏ Fic GOT7…(Jackson × Youngjae)...#Jackjae #20

😎 เมียเจ้านาย 👶

.… Wife Boss ….

📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌

“ม๊าผมจะแต่งงาน”

แจ็คสันเอ่ยขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังทานข้าวเย็นกันอยู่ จบประโยคเสียงช้อนก็กระทบจานก็ดังขึ้นผมหันไปมองยองแจที่ดูท่าทางแปลกๆ


“ข ขอโทษครับ ผมอิ่มแล้วขอตัวครับ”

ยองแจเอ่ยพร้อมลุกขึ้นก้มหัวให้ก่อนจะเดินออกจากโต๊ะไป


“ผมขอตัวนะครับ”

ซึงกวานเอ่ยพร้อมลุกขึ้นก้มหัวให้ทั้งผมกับม๊าก่อนจะตามยองแจออกไปผมมองตามทั้งสองไปอย่างงงๆก่อนจะหันกลับมาเจอม๊าที่มองแบบแทบจะกินผม


“แจ็คสัน! นี่แกไม่ได้คบกับน้องอยู่หรือไง”

ม๊าเอ่ยขึ้นเสียงดังจนผมตกใจ


“ป่าวนี่ แล้วม๊าจะเสียงดังทำไม”

ผมเอ่ยพร้อมมองม๊าอย่างไม่เข้าใจ


“ไหนแกบอกแกมีอะไรกับน้องแล้วไง”

ม๊าเอ่ยขึ้นพร้อมตบโต๊ะเสียงดัง ใช่ครับผมบอกม๊าเรื่องของผมกับน้องไปหมดแล้วถึงจะโดนด่าหน่อยๆแต่ม๊าก็ไม่ว่าอะไร


“ก็ใช่ไงม๊า”

ผมตอบพร้อมกินข้าวต่อ


“แจ็คสันม๊าไม่คิดว่าแกจะเป็นคนแบบนี้ ม๊าผิดหวังในตัวแก”

ม๊าเอ่ยพร้อมมองผมด้วยสายตาตัดพ้อจนผมรู้สึกผิดแต่ผมผิดเรื่องอะไรล่ะ


“เอ้าม๊า แบบนี้มันไม่ดีหรือไงม๊าอย่างเห็นผมเป็นฝั่งเป็นฝาไม่ใช่หรือไง ผมแต่งงานไปพวกอดีตคู่ขาของผม จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับผมอีกไง”

ผมตอบใช่ไหมล่ะพอผมแต่งงานมีเมียในเป็นตัวเป็นตนคนที่ผมเคยเล่นๆก็จะได้เลิกยุ่งกับผมไปไงมันไม่ดีหรอและอีกอยากม๊าพูดกอกหูผมทุกวันว่าให้มีเมียได้แล้วพอได้แล้วกลับมาผิดหวังกับผมอีกแจ็คสันคนนี้ต้องทำยังไงครับถึงม๊าจะพอใจ


“แจ็คสันม๊ารับไม่ได้ ม๊าจะส่งแกไปฮ่องกงจนกว่าแกจะคิดได้”

ม๊าเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย


“ม๊าแล้วใครจะดูกิจการผมล่ะ”

ใช่ผมมีการมีงานทำนะจู่ๆจะส่งผมไปฮ่องกงแบบนี้ก็ล้มละลายกันพอดีสิ


“เรื่องนั้นฉันจะจัดการเอง ฉันผิดหวังในตัวแกมากฉันไม่อยากเห็นหน้าแก”

ม๊าเอ่ยก่อนจะลุกออกไป ทิ้งผมให้อยู่กับกองอาหารคนเดียวแล้วผมจะกินต่อมันไปได้ยังไงล่ะ




“ลูกหมูครับ”

แจ็คสันเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม เขากำลังจะไปหายองแจแต่เจ้าตัวก็เดินเข้ามาพร้อมซึงกวาน


“ผมขอตัว”

ยองแจเอ่ยแค่นั้นก่อนจะเดินผ่านผมไป


“ซึงกวานยองแจเป็นอะไร”

ผมหันมาถามซึงกวานที่ยืนมองตามยองแจไปอยู่ข้างๆผม


“เจ้านายน่าจะรู้ตัวดีนะครับ”

ซึงกวานเอ่บก่อนจะเดินออกไป


“นี่กูทำอะไรผิดว่ะเนี่ย”

แจ็คสันเอ่ยกับตัวเองพร้อมขยี้ผมตัวเองจนฟู


“นายครับผมติดต่อเวดดิ้งแพลนเนอร์แบบที่นายต้องการให้แล้วนะครับ”

ฮงบินที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยบอกเจ้านายตัวเองที่หน้าบูดอยู่ตอนนี้


“อืม แล้วของที่ฉันสั่งละ”

แจ็คสันหันไปถาม พร้อมปรับสีหน้าให้ปกติ


“อีกสองวันถึงจะได้ครับ”

ฮงบินเอ่ย


“อืม อีกสามวันจัดสถานที่ให้พร้อมล่ะ”

แจ็คสันเอ่ย ฮงบินยิ้มน้อยๆก่อนจะก้มหัวให้แจ็คสันเชิงรับรู้





เช้าวันใหม่ที่สดใส แต่ไม่ใช่สำหรับยองแจเมื่อคืนเขาแทบไม่นอนในใจมันร้อนรนพาลจะร้องให้ตลอดเวลา ถ้าไม่โดนซึงกวานดุว่ายัยหนูจะไม่ได้นอนด้วยยองแจก็คงอยู่ถึงเช้า


“พี่ไหวไหม”

ซึงกวานเอ่ยถามยองแจที่นั่งห้อยขาอยู่ปลายเตียง


“ไม่เลยซึงกวาน พี่ไม่กล้าเจอหน้าเขาพี่ต้องร้องไห้แน่ๆเลย”

ยองแจเอ่ยเสียงสั่น จนซึงกวานต้องรีบเข้าไปกอด


“ไม่อยากเจอก็ไม่ต้องไปพี่อยากได้ก็แค่บอกฉัน”

ซึงกวานเอ่ย


“ไม่ล่ะลำบากแกป่าวๆ แค่หลบหน้าเอง”

ยองแจเอ่ยเสียงแผ่ว


“งั้นพี่ไปอาบน้ำนะ เดี๋ยวฉันไปเอาข้าวมาให้”

ซึงกวานเอ่ยยองแจส่ายหัวเป็นพัลวัน


“ไม่เอากินไม่ลงหรอก”

ยองแจเอ่ยพร้อมยู่หน้าใส่ซึง


“แต่ยัยหนูหิวนะ”

ซึงกวานเอ่ย ยองแจเงยหน้ามองซึงกวานด้วยสายตาลังเล


“แค่วันเดียวคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

ยองแจเอ่ยเสียงแผ่ว


“พี่ไม่รักยัยหนูหรอ พี่อยากให้ยัยหนูไม่แข็งแรงหรือไง”

ซึงกวานเอ่ยเสียงดุ


“งื้อ รักสิรัก กินแล้วจะกินข้าว”

ยองแจเอ่ยซึงกวานยิ้มกว้าง


“งั้นไปอาบน้ำได้แล้ว”

ยองแจพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำ ซึงกวานมองยองแจหายไปในห้องน้ำก่อนจะออกจากห้องไปเช่นกัน


“ป้าชีฮาครับมีอะไรทานบ้าง อ้าวคุณท่านสวัสดีครับ”

ซึงกวานเอ่ยถามป้าแม่บ้านด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันไปเห็นม๊าที่กำลังง่วงอยู่กับการทำอาหาร


“อ้าวซึงกวานหรอลูกบอกให้เรียกม๊าไง”

ม๊าหันมาเอ่ยดุซึงกวาน


“ครับม๊า”

ซึงกวานเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มแห้งๆ


“แล้วลูกหมูล่ะไม่ลงมาหรอคะ”

ม๊าเอ่ยทำให้ซึงกวานชงัก


“คือ อ เออ…”

ซึงกวานอึกอักไม่รู้จะตอบยังไงโกหกผู้ใหญ่ก็ไม่ดีจะบอกความจริงก็ไม่ได้


“เห้อ~ ม๊าเข้าใจแล้วคะ น้องมาช่วยม๊าทำอาหารไหม แล้วขึ้นไปทานกับลูกหมูพร้อมกัน”

ม๊าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ซึงกวานพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มทันที ซึงกวานชอบการทำอาหารยองแจเองก็เช่นกัน


“นี่น้องรู้ไหมว่าลูกหมูน่ะชอบกินตีนไก่มาก มาที่บ้านทีไรนะอ้อนม๊าให้ทำให้กินตลอด”

ม๊าเอ่ยกับซึงกวานด้วยรอยยิ้ม แต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อแจ็คสันเดินมาขวาง


“หื้ม หอมจังเลยครับ ทำอะไรกินกันเอ่ย”

แจ็คสันเอ่ยเสียงทะเล้นพร้อมสูดกลิ่นอาหารในถาดที่ม๊าและซึงกวานถือมา


“ถ้าคุณแจ็คสันอยากทานเชิญใครครัวนะคะ อันนี้ของลูกรักดิฉัน”

ม๊าเอ่ยก่อนจะเดินเลี่ยงแจ็คสันไปซึงกวานก็เช่นกัน


“ตกลงกูทำอะไรผิดว่ะ”

แจ็คสันเอ่ยกับตัวเองพร้อมมองตามหลังทั้งสองไปอย่างงงๆ


“ลูกหมู~”

เสียงเรียกของม๊าดังขึ้นพร้อมกับร่างของม๊าถือถาดข้าวเข้ามา ยองแจที่นั่งอยู่หน้ากระจกรีบเข้ามารับจากม๊าแต่ก็ต้องรีบปล่อยเมื่อกลิ่นอาหารตีขึ้นจมูกทำให้ขมคอ ยองแจรีบวิ่งเข้าห้องน้ำม๊าทำเพียงมองตามหลังไปแบบงงๆ


“พี่ยองแจ”

ซึงกวานรีบวางถาดอาหารก่อนจะหยิบถุงยาในลิ้นชักหัวเตียงเทลงเตียงแล้วควานหายาแก้แพ้ท้องของยองแจพร้อมแก้วน้ำในถาดตามยองแจเข้าไปในห้องน้ำ


“ลูกหมูป่วยหรอเนี่ย”

เมื่อได้สติม๊าก็รีบวางถาดข้าวหวังจะตามทั้งสองเข้าไปในห้องน้ำแต่ก็ต้องชงักเพราะอยากรู้ว่ายองแจเป็นอะไรจะได้ช่วยถูกเลยเดินไปดูยาที่ซึงกวานเทกองไว้


“ฉันบอกพี่แล้วไงว่าให้กินก่อนกินข้าวน่ะ”

ซึงกวานเอ่ยดุยองแจพร้อมพยุงยองแจออกจากห้องน้ำ


“ก็คนมันลืมนิ”

ยองแจเอ่ยพร้อมยู่หน้าใส่ซึงกวานก่อนจะหันไปตามเสียงที่ม๊าเรียก


“ยองแจนี่หมายความว่ายังไง”

ม๊าเอ่ยพร้อมชูซองยาขึ้น


“ม๊า”





•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•


ฮัลโหล!!!!! รีดเดอร์ที่น่ารักเจ้าคะเจ้าขา

​เหลืออีก 9 ตอนนะตัวเธอ รอบนี้จบแน่ไม่ดองจ้า(เข้าใจได้แล้วถึงการรอคอย TT)

ฝากฟิคสั้นไว้ในอ้อมอกอ้อมใจกันด้วยนะจ๊ะ

ความคิดเห็น