ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ เรื่องท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว เปิดให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ ฉบับนี้เป็นฉบับรีไรท์แล้วนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจริง ๆ

บุรุษผู้มากรักหลายใจ (4)

ชื่อตอน : บุรุษผู้มากรักหลายใจ (4)

คำค้น : ท่านอ๋อง, จีน, จีนโบราณ, ฟิน, จิกหมอน, NC, พระเอกงานดี, รักเมีย, หลงเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2561 17:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บุรุษผู้มากรักหลายใจ (4)
แบบอักษร

ระหว่างเยี่ยนเยว่ฉีอยู่ในห้วงความคิด ขันทีน้อยก็ตะโกนขานชื่อการแสดงชุดถัดไป

“การแสดงชุดระบำเทพธิดาดวงจันทร์ จากจวนจ้าวอ๋อง ท่านหญิงกุ้ยอินแสดง”

สิ้นเสียงขันทีน้อยเสียงดนตรีก็แว่วดังกังวานขึ้น เครื่องดนตรีหลากหลายสอดประสาน ส่งเสียงประกอบกันเป็นจังหวะสำหรับร่ายรำ

จ้าวกุ้ยอินในชุดระบำสีขาวดุจเทพธิดาวิ่งออกไปยังโถงกลาง ทุกท่วงท่าพลิ้วไหวดุจสายลม ยามนางหมุนกายผ้าแพรก็สยายคล้ายล่องลอย ท่านหญิงในยามนี้ดูอ่อนช้อยงดงามราวนางสวรรค์ก็มิปาน

ระหว่างร่ายรำอยู่นั้น จ้าวกุ้ยอินก็แสดงความใจกล้าเกินสตรีออกมา หญิงสาวส่งสายตาให้มู่เลี่ยงหรงอย่างเปิดเผย แม้เคลื่อนกายส่ายไหวก็ยังคงจับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลาด้วยแววตาซึ่งเต็มไปด้วยความเสน่หาอย่างเด่นชัด ประกายวาดหวังถูกสื่อออกมาว่าต้องการบุรุษตรงหน้ามาครอบครองให้จงได้

จิตใจของจ้าวกุ้ยอินที่มีต่อฉินอ๋องนั้น คนในเมืองหลวงต่างทราบเป็นอย่างดี นางมีรักมั่นมายาวนานต่อมู่เลี่ยงหรง ทั้งคู่ดูเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก และด้วยศักดิ์ฐานะของท่านหญิง ผู้คนจึงลงความเห็นว่าท่านหญิงเหมาะสมกับตำแหน่งว่าที่พระชายาเอกจวนฉินอ๋อง

แต่เวลาก็ล่วงเลยมานานจนท่านหญิงอายุได้สิบเก้าปีแล้ว ฝ่ายชายเองก็รับพระชายารองเข้าจวนไปแล้วถึงสามคน แต่ฉินอ๋องผู้หล่อเหลาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะไปสู่ขอจ้าวกุ้ยอินแต่อย่างใด ซ้ำมีข่าวลือว่ามู่เลี่ยงหรงชอบพอกับถางซือเซียนที่เติบโตมาด้วยกัน นางเป็นบุตรสาวของท่านถางโหวอดีตอัครเสนาบดีผู้ทรงความรู้ ซึ่งก็คือบิดาของอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายคนปัจจุบันอีกด้วย

ทั้งที่ท่านหญิงกุ้ยอินสูงส่ง และงดงามราวกับหยางกุ้ยเฟย**ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในห้าของโฉมสะคราญแห่งเมืองหลวง แต่ผู้ที่ดูมีภาษีจะได้เข้าจวนฉินอ๋องก่อน กลับเป็นดรุณีแรกรุ่นวัยสิบห้าปี ทำให้ผู้คนอดรู้สึกเห็นใจธิดาของจ้าวอ๋องไม่ได้

ด้านมู่เลี่ยงหรงถึงแม้จะถูกจ้าวกุ้ยอินจะทอดไมตรีสักเพียงใด ทว่าท่านอ๋องหนุ่มสีหน้าไม่แปรเปลี่ยน ไม่มีความหวั่นไหวบนดวงตาแม้สักน้อย บุรุษในชุดคลุมสีดำยังคงเพลิดเพลินกับการดื่มสุรา พรางสนทนากับจ้าวอ๋อง และอู๋อ๋องที่นั่งข้างกันอย่างออกรส โดยตลอดการแสดงเขาปรายตามองสตรีในชุดสีขาวเพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้น

เมื่อการร่ายรำอันสวยงามวิจิตรจบลง แขกเหรื่อต่างสรรเสริญชื่นชมท่านหญิง แต่จ้าวกุ้ยอินมิใคร่ใส่ใจผู้อื่น เอาแต่ทิ้งสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาไปยังบุรุษในดวงใจ หวังว่าชายหนุ่มจะเหลียวแลและชื่นชมตนเอง

“ร่ายรำได้งดงามมาก เสมือนนางสวรรค์จริง ๆ เด็ก ๆ ตบรางวัล” ฮ่องเต้มู่เหวินหลงทรงพระสรวล ปรบมือให้กับจ้าวกุ้ยอิน และทรงพระราชทานรางวัลให้แก่ท่านหญิงมากมาย

“ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ” จ้าวกุ้ยอินยอบกายคารวะฮ่องเต้ และรับรางวัลที่หลิวกงกงส่งมาให้ จากนั้นก็ลุกขึ้นอย่างแช่มช้า แล้วสาวเท้ากลับไปนั่งประจำที่ของตนเอง แต่สายตายังคงอ้อยอิ่งอยู่กับบุรุษในดวงใจ

เยี่ยนเยว่ฉีเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก็ลอบตำหนิสตรีผู้ร่ายรำว่าช่างใจกล้ายิ่งนัก เป็นถึงท่านหญิงแต่กลับส่งสายตาร้อนแรงหาบุรุษโดยไม่ใส่ใจผู้ใด ยามนี้ตนถึงได้เข้าใจว่าเพราะเหตุใดถางซือเซียนจึงดูแคลนนาง

บุตรสาวท่านแม่ทัพค่อนข้างพอใจกับอากัปกิริยาของมู่เลี่ยงหลง ท่านอ๋องไม่ชายตาแลสตรีใจกล้าอย่างจ้าวกุ้ยอินเลยสักนิด ร้อยยิ้มจึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเยี่ยนเยว่ฉีเล็กน้อยหลังจากแอบกินน้ำส้ม**อยู่เป็นนาน

การแสดงชุดต่อไปกำลังจะเริ่มขึ้น ซูจิ้งก็ก้าวเข้ามาพร้อมเหลียวซ้ายแลขวาเพื่อหาผู้เป็นนาย ครั้นพบเป้าหมายแล้วก็รีบแจ้งจุดประสงค์ของตนทันที

“คุณหนูเล็ก คุณชายรองให้บ่าวมาตามคุณหนูไปพบเจ้าค่ะ”

“มีเหตุอันใด นี่ใกล้เวลาแสดงของข้าแล้วนะซูจิ้ง”

“คุณชายรองบอกว่าคุณหนูต้องออกไป มิเช่นนั้นท่านจะต้องเสียใจในภายหลัง ตามบ่าวมาเถอะเจ้าค่ะ” ซูจิ้งดึงแขนผู้เป็นนายหญิงแล้วลากนางออกไปด้านนอก

*************************

ติดตามพาร์ทต่อไปเจ้าค่ะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว