ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 8 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 8 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2561 21:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

"นี่มันหมายความยังไง ใครมันเป็นตนทำ!!!!"

คลื่นนนนนนนนนนนนน~!!!

เสียงเก่าแก่ดุจราชันย์ตวาดดังก้องออกมา มันมาพร้อมคลื่นแรงดันวิญญาณอันมหาศาลเข้าปกคลุมทั่วพื้นที่ในระยะ 50 ตารางกิโลเมตร ทำให้ฮอลโลว์ทั่ว**จุดนั้นต่างพากันคุกเข่าศิโรราบกันถ้วนหน้า

ฮอลโลว์ระดับต่ำบางตนต่างพากันระเบิดกายวิญญาณแตกตายกลายเป็นอณูวิญญาณให้แก่ฮูเอโกมุนโด้ ความพิโรธที่มาพร้อมควันสีดำอมม่วงที่เริ่มย่อยสลายเหล่ากิลเลี่ยนยักษ์ นับร้อยตนก่อนที่มันจะสลายไปไม่เหลือแม้แต่อณูวิญญาณ

ถ้าไทม์มาเห็นควันสีดำอมม่วงนี่ละก็เขาต้องร้องอ่อเลย เพราะควันนี้เป็นความสามารถของราชาแห่งลาส์นอเช่ บารากัน ลุยเซนบาร์น เป็นทักษะสกิลระดับเทพเจ้า ที่ใครก็ไม่อยากครอบครองมัน เพราะมันถือเป็นพิษร้ายต่อผู้ครอบครองด้วยเช่นกัน

ชื่อของมันคือ เรสปิร่า (ลมหายใจมรณะ) มันเป็นพิษชราสีดำอมม่วง สิ่งใดที่สัมผัสมันหรือมันเข้าไปสัมผัส จะเปื่อยสลายและสูญสิ้นไปในเวลาไม่นาน ทางเดียวที่จะหยุดการย่อยสลายต้องตัดหรือทำลายส่วนที่สัมผัสออกโดยเร็ว

"ฮึ้มมมม!! มันคงหนีไปได้ไม่ไกล จงไปตามล่ามัน และจับมันมาให้ได้ แต่ถ้ามันขัดขืนก็ฆ่ามันซะ"

โครงกระดูกสวมมงกุฏราชาในชุดคลุมสีม่วงดุจราชันย์แห่งความตาย มันใช้ตาที่กลวงโบ๋กวาดมองเหล่าแอดจูคาสระดับสูงทั้ง 6 ตนพร้อมออกคำสั่งด้วยความเย่อหยิ่ง

"ขะ ขอรับท่านองค์ราชา ตะ แต่ว่า เท่าที่กระผมดูแล้วตัวตนที่สร้างความวุ่นวายให้แก่ท่าน น่าจะเป็นพวกระดับวาสโทรเด้นะขอรับ**"

แอดจูคาสรูปร่างคล้ายปลาฉลามหัวฆ้อน กล่าวออกมาอย่างร้อนรน เพราะจะให้มันไปบวกกับระดับวาสโทรเด้ผู้สูงส่งก็มีตายเปล่า มีทางเดียวต้องรีบหาทางหนีทีไล่ให้ดีไม่งั้นตายศพไม่สวยแน่

"ชิส์ ไอ้พวกไร้ประโยชน์ แต่เอาเถอะในฮูเอโกมุนโด้ มีวาสโทรเด้แบบผู้เป็นราชาอย่างข้าอยู่อีกเพียงสี่ตน ตนแรกอย่าไปยุ่งกับมัน มันแข็งแกร่งเกินไป ส่วนตนที่สองคือยัยเด็กกระโปโลผมเขียว เนลเลียล ยัยนี่ไม่ชอบความวุ่นวายคงไม่ใช่**ที่เหลือก็มี ฉลามน้อย กับตัวตนลึกลับที่พึ่งกลายเป็นวาสโทรเด้ได้ไม่นาน ตัวตนลึกลับยังอ่อนแอเกินไปที่จะสร้างปัญหา ส่วนยัยฉลามน้อย ยัยนี่ไม่ค่อยทำอะไรอยู่แต่ในรัง สรุปว่ามันเป็นใครกันแน่!!!"

แม้แต่บารากันผู้เป็นราชาแห่งลาส์นอเช่ยังคิดไม่ออกว่าเป็นผู้ใดเข้ามาโจมตี แถมพลังระดับนี้ก็มีเพียงระดับวาสโทรเด้เท่านั้น แต่เท่าที่รู้มาก็มีเพียงห้าตนเท่านั้น หรือว่า

"หรือจะมีวาสโทรเด้อยู่อีกตนหนึ่งกัน เป็นไปไม่ได้ มันไม่มีอะไรรอดสายตาจากผู้เป็นราชาผู้นี้ได้"

ถ้าวาสโทรเด้มีตนที่หกจริง เรื่องนี้เป็นปัญหาแน่ มันถึงกับหลบซ่อนจากสายตาของราชาผู้นี้ได้เยี่ยงไร จะมีก็เพียงตัวตนที่เหนือกว่ามันเท่านั้น อย่างเช่นสตาร์ค โคโยเต้ แต่เจ้านั่นไม่ชอบทำร้ายใคร

'ไม่ได้การถ้าเจ้านี่ไปรวบรวมระดับวาสโทรเด้มาเป็นพวกแล้วละก็ บัลลังก์ของราชาผู้นี้จะต้องสั่นคลอนเป็นแน่'

บารากันในร่างโครงกระคิดไม่ตก เหตุการณ์นี้มันอันตรายเกินไปจะปล่อยไว้ เพราะมันอาจจะกลายเป็นหนามหยอกตัวมันในอนาคต มีทางเดียวตัวมันต้องรีบกำจัดวาสโทรเด้ตนอื่นๆก่อน แน่นอนว่าแผนนี้ต้องเริ่มจากตัวตนที่อ่อนแอที่สุด

"ราชาผู้นี้เปลี่ยนใจแล้ว พวกเจ้าจงนำกองกำลังระดับเมนอสไปสังหาร จักรพรรดิฉลาม ซะ ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องโผล่มาให้ข้าเห็นหน้าอีก"

เมื่อมันกล่าวจบร่างของมันก็หายไปดุจภูติผีทิ้งความหวาดกลัวแก่แอดจูคาสทั้งหกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พวกมันรีบทำตามคำสั่งทันที เริ่มจัดเตรียมกองทัพฮอลโลว์ระดับเมนอสนับพันเคลื่อนทัพไปยังจุดที่มีจักพรรดิฉลามปกครองอยู่

กลับมาทางไทม์ที่หนีหางจุกตูดมาได้ไกลพอสมควร แต่เขาก็ยังพอสัมผัสกลิ่นอายของบารากันได้ แถมตอนที่สัมผัสถึงแรงดันวิญญาณของมันเจ้าระบบก็ระบุเลเวลของมันได้ทันที ซึ่งมันน่าตกใจเกินกว่าที่ไทม์ในตอนนี้จะรับไหว

"บ้าเอ้ยเจ้านั่นเลเวล 698 แล้วแถมพลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณก็มากเกือบหนึ่งล้านเลยนะเฮ้ย"

แข็งแกร่งสมเป็นราชาแห่งลาส์นอเช่จริงๆ แถมความสามารถเฉพาะของมันยังน่ารำคาญมากอีกด้วย การหลีกเลี่ยงมันในตอนนี้คงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ซึ่งก็แค่ช่วงนี้เท่านั้น

"นี่เจ้าระบบ แกรู้ที่อยู่ของพวกระดับวาสโทรเด้บ้างไหม?"

"[ มาสเตอร์มีทักษะสกิลเพลสคิวซ่าแล้ว กรุณาลองศึกษาเอาเอง เพราะกระผมกำลังติดตั้งระบบฟื้นฟูจิตวิญญาณเพื่อท่านมิไรอยู่ ]"

"จริงสิเราลืมสกิลค้นหาสุดเทพไปได้ยังไง ขอบใจมากระบบเอ๋ย"

เมื่อกล่าวจบไทม์ก็เริ่มศึกษาวิธีใช้เพลสคิวซ่า จากระบบเพียงไม่นายไทม์ก็เริ่มลงมือทดสอบ เขาเริ่มปล่อยคลื่นพลังวิญญาณกระจายออกคล้ายคลื่นเสียงของค้างคาว

และเมื่อคลื่นเข้าปะทะหรือสัมผัสถึงพลังวิญญาณไทม์จะสามารถรับรู้ได้ทันที ว่ามีฮอลโลว์อยู่จุดไหนบ้าง แข็งแกร่งมากแค่ไหน ไทม์จะสามารถรับรู้ได้ทันที ซึ่งเป็นทักษะค้นหาระดับสุดยอดจริงๆ

"เจอแล้ว แต่ว่าวาสโทรเด้ตนนี้อ่อนแอจริงๆ เอาเถอะไปทักทายหน่อยก็แล้วกัน"

ไทม์ใช้โซนีดโด้ไปยังทิศทางที่เขาสัมผัสถึงวาสโทรเด้แสนอ่อนแอตนนี้ได้ เพียงหนึ่งชั่วโมงเขาก็มาถึง และที่เขาใช้เวลานานก็เพราะมันไกลมากห่างจากจุดที่เขาเคยอยู่ตั้งหลายร้อยกิโลเมตร

"ที่นี่สินะ หืมเธอเองงั้นหรอ"

ไทม์รู้สึกแปลกใจไม่น้อย ไม่สิต้องบอกว่าตกใจสิถึงจะถูกเพราะวาสโทรเด้ตัวตนที่แสนอ่อนแอ ที่เขาสัมผัสได้กลับเป็นยัยนี่เสียได้

"นายเป็นใคร มาที่นี่ทำไม หืมรูปแบบนั่นมันคืออะไร ทำไมฮอลโลว์อย่างนายถึงมีดาบฟันวิญญาณของพวกยมทูตได้"

เสียงสตรีออกแมนนิดๆ ดังออกมาเรียกสติไทม์ให้ตื่นจากภวังค์ เขายกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะกวาดตาไล่มองหญิงสาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ ใบหน้าถูกปิดด้วยกระดูกฉลาม

ผมเหลืองทองสั้นผิวสีแทนแต่ไม่ดำคล้ำแบบในอนิเมะมันออกแทนขาวเสียมากกว่า ที่ร่างกายมีชุดกระดูกของปลาฉลามปกคลุมอยู่ทั่วทุกส่วน แถมที่มือยังมีดาบฉลามขนาดใหญ่ติดอยู่ด้วย

'ไม่คิดว่าจะเป็นเธอเลย จักรพรรดิฉลาม เทีย ฮาริเบล'

"เออคือผมหลงทางมาละ ตอนนี้เหนื่อยมากด้วยขอพักที่นี่กับเธอได้หรือเปล่า?"

ไทม์ที่ไม่รู้จะใช้ข้ออ้างอะไรดีกล่าวขึ้นมาอย่างหน้าด้านๆ  ขนาดเทียร์ยังปวดหัวกับการแถแสนไม่ได้เรื่องของเจ้าหมอนี่ หลงทางหรอวาสโทรเด้เนี่ยนะหลงทาง คงเป็นไปไม่ได้

เหนื่อยหรอ แต่เขาไม่มีอาการหอบเลยเนี่ยนะ น่าสงสัย แต่เธอก็พอสัมผัสได้ว่าชายผู้นี้ไม่ได้มาร้าย หรือคิดร้ายกับเธอ จึงเชิญเขาเข้ามาพักในถ้ำของเธอได้

"ว่าแต่นายชื่ออะไร ฉันชื่อเทีย ฮาริเบล"

ไทม์ที่มัวแต่มองบั้นท้ายแฝดอันแสนกลมกลึงของเทียเริ่มได้สติ โอ้ยยัยนี่มีของดีทั้งหน้าทั้งหลังเลย แถมตัวจริงยัยนี่ดูดีกว่าในอนิเมะเสียอีก หรือว่าเพราะตอนนี้ทุกอย่างคือความจริงกัน?

ถ้าอย่างนั้นตอนเป็นอารันคาร์สวยจะไม่สวยยิ่งกว่าเดิมอีกหรอ? น่าสนใจจริงๆ ถ้าอย่างนั้นผู้หญิงในโลกนี้ละ ? แค่คิดน้ำลายก็สอแล้ว นี่แหนะเกือบหยดเลย

"ผมชื่อ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ยินดีที่ได้รู้จัก"

ความคิดเห็น