ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 7 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 7 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2561 18:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

ตึ้งงงงงง

"[ ท่านได้รับโบนัสจากการเลื่อนระดับขั้นใหญ่ ท่านได้รับ พลังวิญญาณ และ แรงดันวิญญาณ เพิ่มขึ้น 100,000 หน่วยถาวร ]"

ตึ้งงงงงง

"[ ท่านได้สร้างแก่นแท้จิตวิญญาณสถิต ของตนเองสำเร็จ ท่านได้รับแก่นแท้จิตวิญญาณสถิต [ ราชันย์มังกรแห่งความริษยา ]"

ตึ้งงงงงง

"เฮ้ยยังไม่หมดอีกหรอ?"ไทม์ถึงกับตะโกนร้องทันทีเมื่อได้ยินเสียงจากระบบ

"[ ท่านได้เลื่อนระดับขั้นอย่างก้าวกระโดด ทางระบบยินดีมอบของขวัญชิ้นพิเศษให้แก่ท่าน ]"

สิ้นเสียงระบบก็มีดาบสีน้ำเงินอมดำรูปทรงประหลาดโผล่ออกมา ปลายดาบมีลำกล้อง ตรงด้ามจับดาบกลับมีไกปืน

และทันทีที่นิ้วของเขาสัมผัสกับด้ามดาบไทม์ก็รู้สึกถึงความคุ้นเคยราวกับเจ้านี่กับเขาเกิดมาเพื่อคู่กันโดยเฉพาะ

"นี่มันอาวุธวิญญาณของเรางั้นหรอ พิลึกชะมัด "

ไทม์ลองใส่แรงดันวิญญาณเข้าไปในกันเบรด และเขาก็ต้องตกใจเมื่อรู้สึกได้ว่ากัดเบรดกำลังระริกระรี้ราวกับเด็กน้อยไร้เดียวสาที่พบเจอบิดามารดาของตนเอง

'ปลดปล่อยเราสิ'

เสียงเล็กๆแสนน่ารักดังเข้ามาในหัวราวเสียงแห่งภูติพราย ทำให้ไทม์ที่กำลังอยู่ในห้วงภวังค์เผลอปลดปล่อยแรงดันวิญญาณทั้งหมดที่เขามีเข้าไปในดาบก่อนจะกล่าวบางสิ่งที่เขาคุ้นเคยกับมันดีทั้งที่ไม่เคยกล่าวมันออกมาเลยสักครั้ง

"จงริษยา ทุกสรรพสิ่งและกลืนกินมันเสีย เซโลโซ"

ฟู้มมมมมมมมมมม

ตึ้งงงงงง

"[ เลเวลของท่านต่ำเกินไป ท่านไม่สามารถใช้รีเซอร์เรคชั่น ได้ ]"

สิ้นเสียวระบบไทม์ก็เริ่มได้สติ นี่เขาทำอะไรลงไปกันแน่ ? หรือเป็นเพราะกันเบรดนี้ ไม่สิเจ้านี่คือ เซโลโซ อาวุธวิญญาณของเราแน่ๆ แต่ทำไม เฮ้อช่างเถอะ

"เหนื่อยจังแฮะ จริงสิ แล้วดาบฟันวิญญาณของเราละ "

ไทม์รีบหาดาบฟันวิญญาณของตนไปทั่ว แต่ก็ไม่พบ ทว่าเมื่อมือขวาที่ยังว่างไปโดนที่เอวโดยบังเอิญ และเขาก็ต้องทำหน้าแปลกใจเมื่อเขาพบว่าที่ข้างเอวของเขามีดาบคาตานะสีดำสนิทห้อยอยู่

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากดาบแสนเบาบางนี่ทำให้ไทม์รู้สึกสงบผ่อนคลาย น่าเสียดายแม้เขาอยากจะลองชักดาบออกจากฝักดู แต่ก็ไม่สามรถทำได้ ดูเหมือนว่าดาบเล่มนี้กำลังหลับไหลอยู่

"ทำไมเรารู้สึกว่าดาบเล่มนี้มีมิไรอยู่"

"[ การคาดเดาของมาสเตอร์ถูกต้องดาบฟันวิญญาณเล่มนี้มีจิตวิญญาณของท่านมิไรอยู่ ดูท่าวิญญาณของเธอจะถูกเคลื่อนย้ายมาพร้อมกับท่าน โดยไม่มีระบบป้องกัน

ทำให้จิตวิญญาณของเธอได้รับบาดเจ็บ จึงต้องใช้เวลาสองปีกว่าเธอจะฟื้นฟูจิตวิญญาณเสร็จ แต่ถ้ามาสเตอร์อยากพบเธอท่านเข้าไปในโลกวิญญาณของท่านเอง ]"

"เฮ้อ~ให้มิไรพักฟื้นไปเถอะ"

แม้เขาจะพูดแบบนั้น แต่ใจกับโหยหา เขาอยากเห็นหน้าเธอ อยากพูดคุยกับเธอ อยากเข้าไปโอบกอดเธอแน่น ๆ พร้อมปลอบโยนเธอให้หายกังวล

เขาอยากรู้ว่าเธอปลอดภัยจริงหรือเปล่า แต่เขาพยายามหักห้ามใจเอาไว้ แค่สองปีเท่านั้น เขาต้องรออีกแค่สองปีเท่านั้นเขาก็จะได้พบเธอ และเขาจะได้อยู่กับเธอไปชั่วนิจนิรันดร์

"แล้วพี่จะรอนะมิไร เอาละมาเช็คเลเวลกันดีกว่า ' เปิด ' "

Character

ชื่อ : [ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ]

Lv : 1

ระดับ : [ กึ่งอารันคาร์ (วาสโทรเด้) ]

พลังวิญญาณ : [ 287,000/287,000 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 35,856/287,000 ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ซาตานโซล ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ราชันย์มังกรแห่งความริษยา เลวีอาธาน ]

ทักษะ : ทั่วไป

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณสูงสุด ]

[ ตรวจสอบขั้นสูงสุด ]

ทักษะเฉพาะ : อารันคาร์

[ บาร่า ] [ เซโร่ ] [ เดสโคเลอร์ ] [ ฮิเอโร่ ]

[ การฟื้นฟูสภาพขั้นสูงสุด ] [ เพลสคิวซ่า ] 

[ โซนีดโด้ ][ รีเซอร์เรคชั่น ] [ กรังเรย์ เซโร่ ]

[ คาจา เนกาเชี่ยน]

ทักษะเฉพาะ : ยมทูต

[ โลกวิญญาณ ]

ทักษะส่วนบุคคล : เดรโก้  (ท่าไม้ตาย)

[ เซโร่ เมทราเล็ตต้า ] [ คาส เคด้า ] [ เดธการอน ]

[ เซโร่ ออคคิวรัส ] [  เซโร่ ดับเบิ้ล ]

ร้านค้าบลีช ( ระดับ 1 )

เหรียญวิญญาณ : [ 45 ]


"นะ นะ นี่ นี่มันเกิดเชี้ยอะไรขึ้นเนี่ยย~!!!!"

ตอนนี้ไทม์ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เลเวลที่เก็บมาอย่างยากลำบากหายไปหมดแล้ว แต่ว่ามันก็มีของปลอบใจ นั่นก็คือทักษะสกิลที่บานเบิก มันเยอะจนเขาจำได้ไม่หมด นี่ยังไม่นับรวมกล่องทักษะอีกหนึ่งกล่องที่เขายังไม่เปิดด้วย ว่าแล้วก็เปิดแม่มซะเลย

ตึ้งงงงงงง

"[ ท่านได้รับสกิลยมทูต วิถีมาร วีถีแห่งการทำลายที่ 90 คุโรฮิทสึกิ ]"

"เออ~ ทักษะสกิลโหดไปหรือเปล่าเนี่ย แม้เราอยู่ในระดับวาสโทรเด้ มีสกิลเทพเยอะแยะ แต่เรากลับมีพลังวิญญาณน้อยกว่าพวกระดับแอดจูคาสซะอีก ด้อยค่าชะมัดเลย"

ไทม์ได้แต้ตัดพ้อ เพราะตัวเขาเป็นวาสโทรเด้ที่อ่อนแอเสียไม่มี เทียบชั้นกับระดับวาสโทรเด้ที่แท้จริงไม่ได้แม้แต่ฝุ่น อย่าว่าแต่ระดับวาสโทรเด้เลย แค่เจอระดับแอดจูคาสขั้นสูงเราก็ไม่น่าจะรอดแล้ว ?

"[ ถ้ามาสเตอร์อยากมีพลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณเยอะๆ ท่านต้องไล่สังหาร**ฮอลโลว์ ในระดับเมนอสขึ้นไป  ]"

"จริงสิมีวิธีนี้อยู่นี่นาฮ่าๆ  นี่เจ้าระบบ จุดไหนที่มีเมนอสมากที่สุดกัน ?"

"[ ห่างจากที่นี่ 700 เมตรใต้ดิน ณ ป่าเมนอส ที่นั่นมีเมนอส กิลเลี่ยน 358 ตัว แอดจูคาส 3 ตัว ไม่มีระดับวาสโทรเด้  ]"

"ที่นั่นแหละ จะได้ฝึกวิธีใช้ทักษะที่มีด้วย เอาละไปกันเลย"

วิ้งงง ๆ ๆ ๆ

ไทม์เคลื่อนที่จากไปจากจุดเดิมด้วยความเร็วสูงจนเกิดภาพติดตาในระดับความเร็วเสียง แม้จะควบคุมท่าเท้ายากไปบ้างแต่ด้วยมีระบบช่วยปรับเพียงพริบตาไทม์ก็ใช้โซนีดโด้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ด้วยทักษะเฉพาะของเหล่าอารันคาร์ โซนีดโด้  เพียงครึ่งนาทีไทม์ก็มาถึงยังจุดที่ระบบบอก แต่ที่นี้ไม่ใช่ทางลง การจะลงไปที่ป่าเมนอสต้องหาหลุมทางเข้าเอง แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับไทม์เลย

"สร้างทางด้วยตนเองก็หมดปัญหา"เมื่อไทม์ที่ลอยอยู่บนฟ้ากล่าวจบ เขาก็เริ่มทำการควบแน่นอณูวิญญาณโดยรอบและแรงดันวิญญาณของตนไว้ที่ปลายนิ้วชี้ มันเริ่มก่อรวมตัวกันจนมีแสงสีน้ำเงินขนาดเท่าลูกปิงปองเรืองรองสว่างไสว

วิ้งงงงงงงง

"เซโร่ !!!"

วิ้วววววว. วูบบบบบบบบบ!!!!

ตึ้มมมมมมม

*""""""กร๊าซซซซซ!!!*""""""

ตึ้งงงงงงง

"[ Level up !!! ]"

" [ + 1,000 พลังวิญญาณ /แรงดันวิญญาณ ถาวร ]

.

.

.

.

"[ ท่านได้รับเหรียญวิญญาณ 7,000 เหรียญ ]"

"เอิ่มมม~ มันเกิดอะไรขึ้น "

งงแดกเลยครับ จู่ๆเลเวลก็เพิ่มกระฉูดเฉยเลย แถมพลังวิญญาณของเขายังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนน่าหวาดหวั่นสรุปมันเกิดอะไรขึ้น หรือเซโร่ที่เขาปล่อยไปเมื่อกี้จะบังเอิญไปโดนฝูงกิลเลี่ยนเข้า ?

"เอาวะไหนๆก็ไหนๆแล้ว จัดท่าใหญ่ไปอีกสักดอกเลยก็แล้วกัน"

ไทม์เอากันเบรด หรือ เลวีอาธานออกมาถือก่อนจะอัดแรงดันวิญญาณเข้าไปในเลวีอาธาน จนมันเรืองแสงสีน้ำเงินเข้มดุจดวงจันทราฟ้าคราม

"เซโร่ เมทราเล็ตต้า"

ปังๆๆๆๆๆๆ *1000

กระสุนเซโร่นับไม่ถ้วนถูกยิงออกมาจากกันเบรด ลูกกระสุนเซโร่สีน้ำเงินพุ่งเข้าไปในรูที่ถูกเซโร่ของเขาทำลายไปในครั้งแรก ก่อนจะตามมาด้วยเสียงระเบิดพร้อมเสียงเตือนจากระบบที่ดังถี่ยิบจนหน้ารำคาญไม่น้อย

มันเตือนว่าไทม์เลเวลขึ้นจนไม่หยุดหย่อน จะมาหยุดก็ในตอนที่สิ้นเสียงการระเบิด พอเจ้าตัวเปิดดูระบบสถานะก็ต้องตกตะลึง นั่นก็เพราะว่าเลเวลของเขาในตอนนี้เข้าสู่เลเวล 318 แล้ว

ตอนนี้เขาไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ดูเหมือนหลังจากที่เขาก้าวเข้าสู่วาสโทรเด้ ความโกงแบบพระเอกในนิยายจะเริ่มบังเกิด สกิลพระเอกเริ่มมา ? แต่นี่มันเกินไปหน่อยไหมละเนี่ย

"เลเวล 318 พลังวิญญาณและแรงดันวิญญาณ เกินหกแสนหน่วย เหรียญวิญญาณอีก 35,845 เหรียญ นี่เราใช้แค่สองสกิลเองนะเฮ้ยยย~!!!"

แม้จะเป็นเรื่องหน้ายินดีแต่มันก็เกินไปหน่อย เขาอยากมีพลังก็จริง แต่ไม่ใช่มากขนาดนี้ คุณเคยได้ยินไหมยิ่งมีพลังมากสิ่งที่ต้องแบกรับก็จะมากขึ้นไปด้วย แต่เขาไม่อยากแบกรับอะไร เขาแค่อยากใช้ชีวิตอยู่กับมิไรอย่างสงบเท่านั้น

"พอแล้วพอ เราจะไม่ฟาร์มต่อแล้ว เราจะออกผจญภัยเพื่อตามหาวันพีช เอ้ยตามหาเพื่อนฮอลโลว์ในระดับเดียวกัน แต่ก่อนอื่น"

แม้เขาจะเลิกฟาร์มแล้ว แต่ก็อดไม่ได้จริงๆ ยังไงในป่าเมนอสในบริเวณนี้คงไม่เหลือใครแล้ว งั้นขอลองสกิลอีกสักดอกก็แล้วกัน ไทม์เริ่มควบแน่นแรงดันวิญญาณไว้ที่ปลายนิ้วอีกครั้ง แต่คราวนี้เจ้าตัวอัดพลังลงไปเกือบสี่แสนหน่วย

จนที่ปรายนิ้วของเขามีแสงสีดำทมิฬอมฟ้าครามแผ่ออกมาปกคลุมทั่วทั้งบริเวณโดยมีไทม์เป็นจุดศูนย์กลางแห่งราตรีอันมืดมิดนี้

"เซโร่ ออคคิวรัส!!!"

"เฮ้ย!!! แกเป็นใคร แกไม่รู้หรือไงว่าที่แห่งนี้ เป็นกองทัพหลักของท่านราชาบารา... เอ๋ ๆ อย่าๆ หยุดนะม่ายยยยยยยยย"

ฟูมมมมมมมมม~

บึ้มมมมมมมมมม!!!!!!!!

ไทม์ที่ปล่อยเซโร่สีดำทมิฬอมฟ้าไปโดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้สังหารใครไป เขามองภาพตรงหน้าด้วยความพอใจ เพราะทักษะสกิลที่เขาพึ่งใช้ออกไปมันเท่แถมแรงมากที่สุดในบรรดาเซโร่ด้วย แต่ข้อเสียคือมันกินพลังมากเกินไปหน่อย

ตึ้งงงงงงง

[ Level up !!! ]"

" [ + 1,000 พลังวิญญาณ /แรงดันวิญญาณ ถาวร ]

.

.

.

"[ ท่านได้รับเหรียญวิญญาณ 1,500 เหรียญ ]"

"อย่าบอกนะยังเหลือฮอลโลว์อยู่อีก ตายแล้ว โอ้ยผมขอโทษ อโหสิให้ผมด้วยนะ ไม่สิ จริงๆ ผมก็ไม่ผิดอะไรเลยนี่นา ไอเราก็แค่เผลอทดสอบสกิลเฉยๆ ตนที่ผิดคือพวกคุณที่พุ่งเข้ามารับการโจมตีของผมต่างหาก บ้าไปแล้วพวกคุณมันบ้าเฮ้อ"

ดูเหมือนความหน้าด้านของไทม์จะเริ่มเพิ่มขึ้นไม่น้อย ตอนนี้เขาก็ยังคิดว่าตนยังถูกอยู่เต็มประดาก็แล้วไง ก็เขาบอกไปแล้วว่าจะลองสกิลแต่จู่ๆเจ้าพวกนั้นก็กระโดดออกมารับการโจมตีของเขาเฉยเลย เห็นป่ะเขาไม่ผิดเลย

นี่ถ้าเหล่าฮอลโลว์ได้ยินสิ่งที่ไทม์คิดถึงพากันกระเลือดตายอีกรอบเป็นแน่ อยู่ในระดับวาสโทรเด้เสียเปล่าหน้าด้านซะไม่มี ทั้งที่จู่ๆก็มีไอบ้าที่ไหนมาโจมตีบ้านของพวกมันก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าใครแอบไปฆ่าครอบครัวมันหรือเปล่า มันถึงได้มาล้างบางพวกเขาแบบนี้

"ว่าแต่เจ้าระบบ พวกฮอลโลว์กลุ่มเมื่อกี้ใครปกครองพวกมันกัน ?"

"[ ฮอลโลว์กลุ่มเมื่อครู่มีบารากันเป็นผู้ปกครองครับมาสเตอร์ และดูเหมือนกองทัพ ฮอลโลว์นับแสนกำลังเคลื่อทัพมาหาท่าน ]"

"ราชาแห่งลาส์นอเช่ พร้อมกองทัพ กำลังจะมาหรอ อ่าวเวรแล้วสิ ทำไมแกไม่บอกกันก่อนฟ้ะ"

"[ ก็มาสเตอร์ไม่ได้ถาม ]"

"เออตูผิดเองแหละที่ไม่ได้ถาม ช่างเถอะ ตอนนี้เราควร... เผ่นด่วน!"

ความคิดเห็น