ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : My Doctor15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.1k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2561 09:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Doctor15
แบบอักษร


Nuch talk

ฉันไม่อยากฟังคำอธิบายอะไรทั้งสิ้น ยิ่งฟังยิ่งทำให้ตัวเองเจ็บ สู้ที่จะไม่ฟังสะยังดีกว่า เพราะฉันรู้ และเชื่อใจในตัวกฤษเพราะเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยห่างฉันเลยนอกจากว่าจะต้องไปทำงาน เขาไม่เคยนอกกายฉันสักครั้งตั้งแต่ที่รู้ว่าฉันท้องเจาคอยดูแล เอาใจใส่ ตามเป็นห่วงฉันตลอดทั้งที่คอนโดที่ทำงานแม้กระทั้งฉันต้องออกไปคุมงานนอกสถานที่ก็ตาม


มันคือเครื่องพิสูจน์อย่างหนึ่งของคนที่รักกัน ( จะเรียกว่ารักกันคงไม่ได้หรอกเพราะเขาไม่เคยที่จะบอกรักฉันสักครั้ง ) ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าจะรักผู้ชายคนไหนแต่ก็ต้องยอมแพ้ให้ผู้ชายที่ยัดเยียดความเป็นสามีให้ ถึงฉันจะไม่เคยพูดว่ารักกับเขาไป แต่ความรู้สึกฉันมันรักเขาไปแล้ว แต่ฉันจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ก่อน จนเขาจะเลิกทำตัวเจ้าชู้แบบนี้ ทำให้ฉันแน่ใจว่าเขาจะมีแค่ฉันและรักฉันคนนี้คนเดียว


" พอแล้วกฤษ นุชจะไปอาบน้ำ " ฉันลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วก็กลับมาที่เตียง เห็นกฤษนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงกดพิมพ์อะไรสักอย่าง

" นุชคือกฤษมีธุระ นอนไปก่อนเลยนะ ไม่ต้องรอ " พอฉันเดินมาถึงขอบเตียงกฤษก็พูดกับฉัน ท่าทางรีบๆดูร้อนรนอย่างแปลกแต่ฉันก็ได้แต่พยักหน้า แล้วเขาก็ออกจากห้องไป

ไม่รู้เหมือนกันมันเป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง ถ้าวันไหนเขาไม่กลับมานอนที่คอนโดด้วยกันหรือกลับมาดึก ฉันก็นอนไม่หลับ ต้องรอเขากลับมานอนด้วย ( อ่อลืมบอกไปว่าความจริงแล้ววันนี้ต้องไปนอนที่บ้านกฤษ แต่พอดีฉันเดินมากแล้วก็เมื่อยๆแล้วก็ติดตรงที่กฤษมีธุระฉันเลยโทรไปบอกคุณแม่ว่าจะขอค้างที่คอนโดอีกสักคืน พรุ่งนี้ค่อยเข้าไปที่บ้าน คุณแม่ท่านก็ไม่ว่าอะไร )


ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงแอพสีเขียวดังขึ้นต่อกันหลายข้อความ พอฉันกดเข้าไปดูก็เห็นว่าเป็นยัยแพรวนั่นเอง มันมีอะไรด่วนนักหนาส่งรัวมาอย่างกับว่าจะมีใครตาย

- นุชกับหมอกฤษทะเลาะอะไรกันรึป่าว -

- ฉันเห็นหมอกฤษมากินข้าวกับผู้หญิง -

- ส่งรูปภาพ -

- แกรู้จักรึเปล่า -


ฉันก็ต้องใจเหมือนกันที่มันส่งข้อความรัวๆมาแต่ก็ต้องใจหนักกว่าเก่าที่ได้เห็นรูปที่ยัยแพรวส่งมา มันคือรูปกฤษที่นั่งกินข้าวข้าวกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อมะนาว ฉันจำได้เธอคือคนที่มาทักกฤษตอนที่มานั่งกินข้าวที่ร้านอาหารของเมื่อกลางวันนี้ และที่สำคัญในรูปทั้งคู่ยังพลัดป้อนข้าวอีกต่างหาก

น้ำตาฉันหยดลงที่หน้าจอโทรศัพท์ สายตาพล่ามัว น้ำตาไหลมาเป็นสายหยุดไม่ได้ แต่ฉันก็ต้องสะอื้นห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลอีก ฉันลุกออกจากเตียงเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย แล้วออกจากห้องและขับรถออกไปทันที แต่ไม่รู้จะไปที่ไหนฉันแค่อยากออกมาข้างนอกไม่อยากอยู่คนเดียว ให้ความรู้สึกให้ใจมันนำทางมา จนขับรถมาจอดอยู่ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ที่ผู้คนไม่ค่อยครึกครื้นเท่าไหร่เพราะมันก็ดึกพอสมควรแต่ก็ยังมีผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาอยู่บ้าง

ฉันเลือกมานั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างริมแม่น้ำอากาศตอนกลางคืนชั่งเย็นสบาย เงียบสงบ มันทำให้ฉันหยุดคิดเรื่องของกฤษได้บ้าง จิตใจสงบขึ้น รู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อได้อยู่คนเดียว ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ฉันนั่งเล่นชื่นชมบรรยากาศเสียงโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น มันเป็นกฤษที่โทรมา เขาคงกลับมาแล้วไม่เห็นฉัน


🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶


แต่ฉันก็ไม่รับ ปล่อยให้เขาโทรมาเรื่อยๆ จนมันขึ้นสายทั้งหมด 24 สายที่ไม่ได้รับ ข้อความในแอพ 47 ข้อความ

" อืม มีความพยายามดีนิ นึกว่ากินข้าวกับยัยมะนาวเน่าจนลืมฉันไปสะแล้ว " ฉันพูดออกมาได้ยินคนเดียว จากนั้นฉันก็ลุกยืนขึ้นรถและขับรถตรงกลับไปยังที่คอนโด


🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵

" ฮัลโหล "

" นุชอยู่ไหน กฤษกลับมาไม่เห็นนุชที่ห้อง นุชไปไหน เป็นอะไร อยู่กับใคร นุ.... " กฤษยังพูดไม่ทันจบฉันก็เลยขัดขึ้นมาเสียก่อน

" นุชเบื่อๆ ออกมาขับรถเล่น ออกมาคิดทบทวนอะไรเรื่อยเปื่อยนะ ตอนนี้กำลังจะกลับแล้ว " ฉันเอ่ยบอกออกไปตามความจริงแต่ฉันก็บอกไม่ครบหรอกไม่อยากทะเลาะมันเหนื่อย

" ทบทวนอะไร " กฤษเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย ฉันก็ได้แต่ตอบบ่ายเบี่ยง

" ไม่มีอะไรหรอกน่า กำลังจะกลับแล้ว "

" นุช / กฤษ " ฉันกับกฤษเอ่ยออกมาจากเสียงโทรศัพท์พร้อมกัน

กฤษจะพูดอะไรกับฉันงั้นหรอ หนืออยากจะบอกเรื่องที่ไปทานข้าวกับยัยมะนาวเน่ากัน แล้วถ้าเขากับยัยนั้นมีอะไรกันขึ้นมาจริงๆ ฉันจะทำยังไง จะเอายังไงกับชีวิตดี แล้วลูกฉันละเขาก็ต้องการพ่อนะ

" นุช"

" นุช "

"นุช!"

เสียงกฤษที่เรียกฉันออกมาจากปลายสายหลายครั้งทำให้ฉันหลุดออกมาจากความคิดบ้าๆที่คิดไปเองแบบนั้น

" ห๊ะ "

" นุชไม่ต้องวางสายนะ กฤษจะถือวายคุยกับนุช กว่านุชจะขับรถมาถึงคอนโด เข้าใจไหม "

" อืมๆ " ฉันได้แต่สอบส่งๆไปเพราะสายตาก็เพ่งไปที่ท้องถนนถึงว่ามันจะค่ินข้างดึกแต่ก็ยังมีรถวิ่งไม่หยุดขับสวนกันทุกสาย ในใจก็คิดเรื่องของกฤษตลอดทาง

" นุช "

"...................."

"นุช"

"....................."

" นุช! "

" ว่าไงกฤษ นุชขับรถอยู่ " ฉันเอ่ยออกไปก็ตกใจนิดๆแหละ อยู่ดีๆเขาก็ตะคอกเรียกชื่อฉันสะดังเชียว

" นุชคิดอะไรอยู่ ทำไมเหม่อขนาดนี้กฤษเรียกตั้งหลายรอบ จอดรถเดี๋ยวนี้เลยนะ เดี๋ยวกฤษขับรถไปรับ "

" ไม่ต้อง ไม่ต้อง นุชขับเอง ใกล้จะถึงแล้วเนี่ย ติดไฟแดงอยู่ "

" ใกล้ถึงก็ชั่ง ใจลอยเหม่ออยู่แบบนี้จะขับรถได้ไง "

กฤษพูดด้วยน้ำเสียงเข้มจริงจัง ทำให้ฉันรู้ว่าเขาต้องเอาจริงแน่

" อือๆ .... "


ตุบ!

ฉันยังพูดไม่ทันจบประโยคโทรศัพท์ก็ล่วงล่นลงไปเสียก่อนฉันเลยก้มๆเงยๆหยิบโทรศัพท์แล้วก็ขับรถไปด้วย ควานหาไปเรื่อยก็เจอ แล้วก็หยิบมันขึ้นมา


ปรี๊นนนนนนนนนนนนนน~~~~~


อร๊ายยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!!!


โครมมมม!!!!!!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว