เข้ามาอ่านกันเยอะๆน้า ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

​บทที่16 สารภาพ

ชื่อตอน : ​บทที่16 สารภาพ

คำค้น : บทที่16 สารภาพ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2563 18:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่16 สารภาพ
แบบอักษร

​บทที่16 สารภาพ 

 

เช้าวันต่อมา 

​วันนี้ผมตื่นแต่เช้าเป็นพิเศษเพราะผมมีเรื่องต้องทำอย่างไงหละ ผมบอกไปแล้วใช่ไหมว่าผมต้องปิดปากพวกที่เห็นผมเมื่อคืนให้หมดเพราะผมยังอยากเป็นแกะสำหรับพวกสามีของผมไปตลอด ไม่อยากเป็นนักฆ่าในสายตาพวกเขาเพราะมันคงไม่น่ารักเท่าไรใช่ไหมหละและของที่ผมจะเอาไปปิดปากสองคนนั้นก็คือสตรอเบอร์รี่สามตะกร้าเหมือนที่ผมเอาไปให้พี่ดินไงเอาหละเขาบอกคนท้องไม่ควรยกของหนักงั้นผมคงต้องเรียกลุงมาช่วยผมซะหน่อยแล้ว 

"ลุงแม็กมาช่วยเขาถือของหน่อย เขาจะเอาของไปปิดปากคนที่เห็นเค้าเมื่อคืนหน่อย" 

"เมื่อคืนไม่มีคนเห็นแกหรอกนะเจ้าธารา ไอ้สองตัวที่วิ่งกระหืดกระหอบหน้าซีดมามันถูกไอ้สามตัวนั้นตีหัวจนสลบป่านนี้มันคงนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปแล้วมั้งที่ปล่อยให้ไอ้ชั่วพวกนั่นมันเข้าตัวถึงหลานลุงง่ายขนาดนั้น" 

"จริงหรอลุง งั้นเค้าก็ไม่ต้องเสียของปิดปากแล้วดิแหมลาภปากไอ้ธาราคนนี้อีกแล้ว แต่จะว่าไปยังไงผมก็ต้องไปเยี่ยมเขาหน่อยแหละนะลุง เขาสองคนดูแลผมดีจะตาย" 

หลังจากผมคุยกับลุงแม็กเสร็จผมก็เดินไปบ้านพักบอดี้การ์ดของสามีผมและไม่ลืมที่จะเอากระเช้าสตรอเบอร์รี่ไปเยี่ยมเขาสองคนด้วยแต่พอไปถึงกับพบว่าสองคนนั้นถูกส่งตัวไปฝึกใหม่แล้วครับช่างน่าสงสารจริงๆ พอไม่มีธุระที่นี่แล้วผมก็เดินกลับไปที่บ้านใหญ่ พอไปถึงก็เจอเหล่าสามีทั้งสามกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่ชานบ้านผมจึงเดินเข้าไปหาพวกเขา 

"มาแล้วหรอครับเมียมาดื่มนมอุ่นๆที่พี่เตรียมไว้ให้เราก่อนสิครับ"พี่ออสตินพูดขึ้นผมจึงนั่งลงข้างพี่คิมหันต์และนั่งดื่มนมอุ่นที่พี่ออสตินเตรียมให้ 

"ทานนี่ด้วยครับ"พี่ซีโน่ยื่นขนมปังปิ้งมาให้ผมสองแผ่นเลยครับแหมน่ารักกันจริงๆสามีผม 

"ขอบคุณครับพี่ซี ว่าแต่พวกพี่มาถึงเมื่อไรครับ" 

"ซักพักแล้วครับ"พี่ออสตินเป็นคนตอบผม ผมว่าพวกพี่เขาดูเมินผมแปลกๆวะเกิดอะไรขึ้นกับสามีผมวะเนี่ย งอนอะไรผมรึเปล่านะ 

ผมนั่งดื่มนมไปเรื่อยๆพวกพี่เขาก็ดื่มกาแฟของตัวเองเงียบๆไม่คุยอะไรกับผมเลยผมว่ามันแปลกๆแล้วหละจนผ่านไปยี่สิบนาทีผมจึงตัดสินใจเดินขึ้นห้องเลยเพราะผมไม่ชอบบรรยากาศอึดอัดแบบนี้เลย 

"ไอเหี้ยแบบนี้ดีแล้วหรอวะมึงดูหน้าเมียพวกเราดิหงอยเลยมึง" 

"เอาหน่ามึงค่อยจัดการง้อทีหลังก็ได้" 

"เออ"เหล่าสามีทั้งสามรีบเดินตามร่างเล็กเข้าไปในบ้านและขึ้นห้องไปหาเมียร่างเล็กทันที 

ทางด้านธาราที่ขึ้นมาถึงห้องของตัวเองก็ทึ่งกับการเก็บกวาดที่รวดเร็วของป๊า ไม่มีเหลือแม้แต่รอยเลือดเลยซักรอย ร่างเล็กนั่งลงบนเตียงและล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างขี้เกียจและยังไม่ทันถึงสามนาที สามีทั้งสามก็เปิดประตูเข้ามา 

"มีอะไรไหมครับพี่ๆ"ธาราถามสามีของตัวเองเสียงเรียบนิ่ง 

"แล้วธาราหละครับมีอะไรที่จะบอกพวกพี่ไหม" 

"ครับ ผมมีเรื่องจะบอกพวกพี่ด้วยคือ..."ร่างเล็กได้แต่ลังเลที่จะบอกความจริงเพราะกลัวว่าสามีทั้งสามจะรับนิสัยแปลกๆของตัวเองไม่ได้และรับไม่ได้กับสิ่งที่ร่างเล็กได้ทำลงไปเมื่อคืนนี้ 

"คือผมเป็นคนฆ่าสามคนนั้นเองครับและถ้าพวกพี่กับป๊าไม่มาผมอาจจะจัดการมายเนมไปแล้วเพราะมันบังอาจมาต่อว่าครอบครัวของผมและคิดจะทำร้ายครอบครัวของผม" 

"ครับ พี่ดีใจที่ธารากล้าบอกความจริงกับพวกพี่ ความจริงพี่ก็พอรู้มาบ้างว่าเมียของพี่คนนี้ไม่ธรรมดา"ซีโน่เดินเข้าไปกอดธาราจากด้านหลังและแอบหอมแก้มร่างเล็กไปหนึ่งฟอด ทำเอาร่างเล็กถึงกับแก้มแดงระเรื่อเพราะความเขิน 

"พี่ชอบนะครับความลึกลับของสายน้ำอย่างธารา"แล้วออสตินก็เดินเข้ามาประกบจากด้านหน้าและหอมแก้มอีกข้างของธารา 

"พี่ไม่สนหรอกนะว่าอันไหนคือนิสัยจริงของเราและเราจะเป็นยังไงพี่สนแค่ว่าต้องเป็นเราเท่านั้นนะครับธารา"คิมหันต์เดินเข้าไปหาธาราอีกคนและจูบเข้าที่หน้าผากของธาราและทั้งสามก็กอดธาราเอาไว้ในอ้อมกอดส่วนธาราก็น้ำตาไหลออกมาเพราะความโล่งใจที่สามีทั้งสามไม่รังเกียจเขา 

"ขอบคุณนะครับที่ไม่รังเกียจคนอย่างผม" 

"พวกพี่ไม่รังเกียจเราหรอกนะครับ เราเป็นเมียของพวกพี่นะธาราและในนี้ก็ยังมีเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่ด้วยอีกไม่นานเขาก็จะออกมาเป็นส่วนหนึ่งของพวกเราแล้วนะครับฉะนั้นอย่ากังวลอะไรไม่เข้าเรื่องนะครับเพราะมันจะไม่เป็นผลดีต่อเด็กในท้องและอีกเรื่องที่พี่ต้องลงโทษเราก็คือการที่เราทำอะไรเสี่ยงๆด้วยการล้มไอ้ตัวใหญ่นั่น คิดบ้างไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันพลาดขึ้นมาทั้งเราและลูกจะได้รับอันตรายนะครับ" 

"อันนี้พี่เห็นด้วยกับไอคิมมันนะครับเราไม่ควรวู่วามฆ่ามันเลยถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเราพี่คงหัวใจแตกสลายแน่"ออสตินพูดขึ้นอย่างเห็นด้วยกับคิมหันต์ 

"นั่นสิถ้ารออีกซักนิดบอดี้การ์ดเงาของพี่ก็จะเข้าไปจัดการมันให้อยู่แล้วแต่เราดันจัดการพวกมันซะก่อนเรารู้ไหมตอนพี่ดูคลิปที่เราสู้กับสามตัวนั้นพี่ลุ้นแทบบ้า เราทำอะไรได้บ้าระห่ำมากนะธาราพี่รู้ว่าเราเก่งแต่ไม่ควรทำแบบนี้แล้วนะพี่หัวใจจะวาย"ซีโน่ว่าร่างเล็กขึ้นอย่างเหลืออด 

"ขอโทษครับ วันหลังผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้วอย่าโกรธผมนะครับ"ร่างเล็กว่าอย่างอ้อนๆ 

"ครับๆถ้าทำอีกพี่จะทำให้สลบคาอกพวกพี่เลยหละธารา"คิมหันต์ว่าขึ้นอย่างทะเล้น 

"บ้า!หื่นจริงๆผมท้องอยู่นะ"ร่างเล็กเองก็ได้แต่เขินอายกับการหยอกล้อของเหล่าสามี 

"อืมนี่ก็เก้าโมงแล้วนะลงไปทานข้าวดีกว่านะครับ เดี๋ยวเราต้องทานยาบำรุงด้วยไม่ใช่หรอธารา"ออสตินเตือนความจำให้กับธารา 

"จริงด้วยสิครับ" 

พอลงมาด้านล่างทุกคนก็อยู่กันพร้อมหน้าและหันมามองทางทั้งสี่คนที่พึ่งลงมาจากชั้นบน 

"ไงเราพึ่งลงมาหรอมานั่งเร็วเข้าแล้วบอกป๊ามาว่าเมื่อวานมีคนมาช่วยเราใช่ไหมธารา เพราะผลชันสูตรมันบอกว่าสามคนนั้นไม่ได้สู้กันจนตายแต่มันโดนนักฆ่ามืออาชีพฆ่าตาย" 

"อะ...เออคือว่า..." 

"บอดี้การ์ดเงาของผมเองครับพ่อเลี้ยงอินท์ พวกนั้นจัดการทั้งสามคนเองแต่ธารากลัวเรื่องบานปลายจึงบอกไปว่าสามคนนั้นฆ่ากันเอง"ซีโน่ที่เห็นเมียร่างเล็กทำสีหน้าหนักใจก็รีบพูดแทนเมียร่างเล็กทันที 

"อย่างงั้นเองหรอ โอเคปิดคดีได้ลุงกังวลแทบแย่เลยนะว่าเรายังมีศัตรูที่ไหนอีกรึเปล่า"ผู้กำกับชาติชายพูดขึ้นอย่างโล่งอกคิดว่าต้องเพิ่มการคุ้มกันเพิ่มซะแล้ว 

"มานั่งทานข้าวข้างป๊านี่มา" 

"ครับป๊า" 

"ป๊า เพลิงนั่งด้วยคนสิครับนะ" 

"มาๆตัวแสบมานั่งอีกข้างของป๊านี่มาแล้วเราจะหาสามีดีๆแบบพี่ๆเราสามคนให้ป๊าเมื่อไรหละเพลิง ป๊าจะได้เตรียมใจและเตรียมกระสุนให้พร้อม" 

"โว๊ะป๊าพูดอะไรไปเรื่อยอย่างเพลิงคนนี้ต้องมีเมียอกตูมๆเท่านั้นป๊าและถ้ามีเมียเป็นผู้ชายผมก็ต้องฝ่ายรุกเท่านั้นนะป๊าไม่เอาหรอกสามีอะไรอย่างที่ป๊าว่าน่ะ" 

"ให้มันจริงเหอะป๊าจะคอยดู" 

หลังทานข้าวเสร็จธาราก็ถูกประคองโดยซีโน่ไปที่สนามหญ้าหลังบ้านซึ่งเป็นมุมพักผ่อนเล็กๆของครอบครัวร่างเล็ก 

"ขอบคุณนะครับพี่ซีที่ช่วยพูดให้ผม" 

"ไม่เป็นไรยังไงเราก็เมียพี่นะไม่ช่วยเราแล้วจะไปช่วยใครหละ" 

"หึหึ มากินยาก่อนครับเมีย" 

คิมหันต์เดินมาพร้อมกับตลับยาบำรุงครรภ์ที่พ่อสามีส่งมาให้ทานและพรุ่งนี้ธาราก็ต้องไปทำการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลและคนที่รับเคสของธาราก็คืออาอันน้องสาวของพ่อเลี้ยงอินท์ 

"ขอบคุณครับพี่คิมแล้วพี่ออสตินไปไหนครับผมไม่เห็นเขาตั้งแต่ทานอาหารเสร็จ 

"มันไปส่งพ่อแม่มันขึ้นเครื่องน่ะและพอดีมีงานด่วนเข้ามามันเลยต้องกลับไปจัดการ 

"อืม ผมง่วงจังเลยครับอยากจะนอนลูกเดียวเลย" 

"งั้นก็นอนนะครับพี่จะดูแลเราอยู่ตรงนี้เอง"ร่างสูงของซีโน่นั่งมองหน้าเมียร่างเล็กที่หลับทันทีหลังหัวถึงหมอน 

"เด็กจริงๆ ไอซีมึงเตรียมตัวได้เลยพวกนั้นมันรู้แล้วว่าเมียพวกเราคือใครมันต้องมาเล่นเราแน่"คิมหันต์คุยกับซีโน่อย่างเครียดเพราะภัยที่กำลังจะมาเยือน 

"อืม"ซีโน่ก็ได้แต่คอบในลำคอและหันไปมองคนรักที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างจากคิมหันต์เลย 

ความคิดเห็น