ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 4 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 4 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2561 16:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

หลังจากออกเดินทางในวันนั้น นี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว ในช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ตัวเขาคอยเฝ้าค้นหาฮอลโลว์ระดับต่ำมาอัพเลเวลของตนได้อย่างยากลำบาก

จึงต้องเปลี่ยนแผนกันเล็กน้อย ไม่คิดจะใช้เวลาให้เสียเปล่า โดยการเดินทางคอยดูดซับอณูวิญญาณแก้ขัดไปก่อนแม้ฮอลโลว์จะหายาก แต่เขาก็พอหาได้ สามถึงสี่ตัว และจำพวกที่เขาเจอส่วนมากจะมีระดับเลเวลที่ 15-20เป็นฮอลโลว์จำพวกสัตว์เลื้อยคลาน การต่อสู้จึงไร้ปัญหา

ด้วยเหตุนี้เองทำให้เลเวลของเขาจากเลเวล 5 ก้าวเข้าสู่เลเวล 11 บวกกับการดูดซับอณูวิญญาณตลอดการเดินทางทำให้ทั้งเลเวล พลังวิญญาณ รวมถึงแรงดันวิญญาณของเขาในตอนนี้เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ตอนนี้เขาจึงอยู่ในเลเวล 15 ใกล้ 16 แล้ว

ตึ้งงงงง

"[ Level up !!! ]"

" [ + 100 พลังวิญญาณ / แรงดันวิญญาณ ถาวร ]

"ฟู่ว ~ ถือว่าใช้ได้ แต่มันก็ช้าไปนิด 'เปิด' "

Character

ชื่อ : [ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ]

Lv : 16

ระดับ : [ ฮอลโลว์ต่ำ ]

พลังวิญญาณ : [ 4700/4700 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 4700/4700 ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ??? ]

ทักษะ :

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณพื้นฐาน ]

[ ตรวจสอบขั้นสูงสุด ]

ร้านค้าบลีช ( ระดับ 1 )

เหรียญวิญญาณ : [ 95 ]


"อีก 5 แต้มเราก็จะสามารถซื้อดาบฟันวิญญาณเริ่มแรก(ซัมปาคุโต)มาบ่มเพาะได้แล้ว"

ไทม์ที่นั่งคำนวนราคาสิ้นค้าในระบบไว้แล้ว ทำให้เขาเตรียมตัวหาฮอลโลว์ระดับต่ำมาใช้ฟาร์มแต้มเหรียญวิญญาณ ส่วนเรื่องดาบฟันวิญญาณนี่ทางระบบได้แนะนำไว้ ถ้าเขาสามารถก้าวเข้าสู่ระดับวาสโทรเด้ได้ หรือมีแรงดันวิญญาณสูงพอ

การจะเป็นอารันคาร์แท้จริงขั้นสมบูรณ์แบบ จะกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวปลอกกล้วย แถมยังไม่ต้องพึ่งพาโฮเคียวคุ ที่ไอเซ็น โซสุเกะกำลังสร้าง ยิ่งตัวเขาที่มีระบบด้วยแล้วทำให้สามารถ ใช้เรียกขานชื่อของดาบฟันวิญญาณของยมทูตในอนิเมะได้ทั้งหมด

ไม่ว่าจะเท็ตสึกะเท็นโชเอย ริวจินจักระเอย เซ็มบงซากุระเอย เขาก็สามารถใช้ได้ขอเพียงมีเหรียญวิญญาณมากพอ เขาก็สามารถใช้มันได้โดยไม่มีปัญหา ซึ่งนี่ก็รวมไปถึง**พลังยมทูตในระดับปลดปล่อยอย่าง 'บังไค' ด้วย

"นี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว มิไรจะเป็นยังไงบ้างนะ"

"[ ก่อนที่ท่านจะไปห่วงคนอื่นกรุณาห่วงตนเองก่อนด้วยมาสเตอร์ ]"

"ชิส์ กว่าแกจะตอบกลับมาได้นะเจ้าระบบเวร"

ไทม์ที่ได้ยินเสียงไร้อารมณ์แสนคุ้นเคยก็ถึงกับหัวร้อนทันที ในยามที่เขาต้องการมันมันกับหายหัว แต่ในยามที่เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งมัน มันกลับโผล่เสียงมา นี่หมายความว่าไง ?

"[ อย่าอารมณ์เสียไปเลยมาสเตอร์ เดี๋ยวกระผมจะช่วยค้นหาแหล่งฮอลโลว์ให้ ]"

"แกทำแบบนั้นได้ด้วยหรอ ?" ไทม์ถามด้วยความสนใจ แถมเหมือนเขาจะลืมเรื่องเมื่อกี้ไปเสียสนิท

"[ เรื่องนั้นไม่มีปัญหา แต่การหาท่านมิไรนั้นไม่สามมารถทำได้ ทางระบบจะเริ่มระบุพิกัดของฮอลโลว์ห่างจากนี้ 200 เมตรทางทิศใต้ มีทางลงไปยังป่าเมนอส ที่นั่นมีฝูงฮอลโลว์ระดับต่ำ 70 ตน ระดับกลาง 157 ตน ระดับสูง 25 ตน ไม่มีฮอลโลว์ระดับสูงสุดและกิลเลี่ยน ]"

เอิ่มนี่บักระบบเฮงซวยมันเคืองเขาหรือไง? มันจึงจะให้เขาไปโดนรุมทึ้งในฝูงฮอลโลว์แบบนั้น ให้ตัวเขาที่มีเลเวลเพียง 16 ไปบวกกับฮอลโลว์เป็นฝูงแบบนั้นมีแต่ตายกับตาย แถมอาจไม่เหลือซากเลยด้วยซ้ำ

"มีที่อื่นไหม ถ้าไปที่นั่น เราต้องตายแน่ๆ"

"[ มี ทางทิศตะวันออกที่ท่านเดินจากมา หรือลาส์นอเช่ มีเมนอสระดับวาสโทรเด้ระดับสูง 1ตน แอดจูคาส 12 ตน เมนอส 790 ตน ส่วนทางทิศตะวันตก มี วาสโทรเด้ ระดับต่ำ 1 ตน มี แอดจูคาส 3 ตน ]"

"เฮ้ยนี่แกประชดตูรึไงฟ้ะ เอาแบบอ่อนๆอยู่กันน้อยๆ ไม่เกินสิบตัว น่ะมีไหม ?"ไทม์เริ่มหัวร้อนไม่น้อยเขาไม่รู้ว่าเจ้าระบบมันจะพาเขาไปตายหรือเปล่านี่สิ

"[ อ่อนแอระดับเดียวกับมาสเตอร์ก็มี ถ้าจากคำสั่งค้นหาของมาสเตอร์ละก็ ใต้เท้าของท่านกำลังมีฮอลโลว์ระดับ**กลาง นับสิบตนกำลังพุ่งขึ้นมาหาท่าน  ]"

"หาา ?"

ชุ่ม ชุ่ม ๆ ๆๆๆๆๆๆ

ฮอลโลว์นับสิบตนพุ่งออกมาจากทรายจนเกิดเสียง ฟุ่นทรายแพร่กระจายไปทั่วอากาศ ปกปิดร่างที่พุ่งออกมาจากผืนทรายของพวกมันจนมิด นี่จึงทำให้ไทม์ตึงเครียดทันที เพราะภายใตฝุ่นแบบนี้การจะป้องกันตัวจึงลำบาก แถมมันยังปิดการมองเห็นของเขาไปแทบหมด

"เคี๊ยกๆ มีน้องใหม่มาให้กินถึงที่"

"หวานปากเลยสิ คิ๊กๆ"

เสียงฟังแล้วดูน่ารังเกียจไม่น้อย  พวกมันพูดคุยกันอย่างสนุกปากราวกับตัวเขาไม่มีค่าให้ใส่ใจ สรุปมันมากินเราหรือมันมาคุยอวดกันวะ

มันคุยกันไปมาจนฝุ่นทรายเริ่มค่อยๆจางหายเผยให้เห็นรูปร่างของพวกมันที่ดูคล้ายแมงมุมก็ไม่ใช่ แมงป่องก็ไม่เชิง พวกมันมีขาหน้าคล้ายตั๊กแตนตำข้าว แต่ทว่าละตัวกลับมีสีผิวและลายหน้ากากต่างกัน

'สรุปพวกมันจะคุยกันอีกนานไหมเนี่ย ?'

"นี่ข้าว่าเจ้าน้องใหม่มีแรงวิญญาณหนาแน่นหน้าดู ข้าสมควรกินมันทั้งตัว ส่วนพวกเจ้าค่อยรอเหยื่อใหม่ในคราวหน้าแทน"

ฮอลโลว์ล่างแมงมุมผิวสีแดงกล่าวออกมาด้วยเสียงหิวกระหาย พร้อมเดินย่างกายเข้ามาหาไทม์อย่างช้าๆ เพื่อบ่มเพราะความกลัวให้แก่เหยื่อ

"เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนเจ้าแดง เจ้าลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าข้าเป็นคนเจอเหยื่อคนแรก เพราะฉะนั้นข้าควรได้กินมัน ส่วนพวกเจ้าก็รอเหยื่อตนต่อไป"

เจ้าเขียวเดินเข้าไปขวางเจ้าแดงพร้อมกล่าวออกมาอย่างชอบธรรม ราวกับสิ่งที่ตนพูดนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ทว่าเจ้าสีอื่นต่างเริ่มไม่พอใจ

"แต่ข้ามาถึงข้างบนก่อนพวกเจ้านะ"

"ข้ามาก่อนต่างหากละ"

"ข้ามาก่อน"

"ไม่ใช่และข้าต่างหาก"

ขบวนการหลากสีเถียงกันแทบตายทำให้ไทม์เริ่มเบื่อหน่าย จะหนีไปก็กลัวจะหาโอกาศดีๆกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว แม้เจ้าพวกนี้จะอยู่ในระดับกลางกันก็ตามแต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเสียเท่าไหร่ เขาจึงต้องวางแผนสักเล็กน้อยเพื่อทำสอบอะไรบางอย่าง

"เอาอย่างนี้ไหม พวกลูกพี่ก็ลองต่อสู้กันใครแข็งแกร่งที่สุดได้กินข้า"

ไทม์กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแสนจริงใจ ทำให้ขบวนการหลากสีรู้สึกเห็นด้วยกับเหยื่อตนนี้ ทำไมพวกมันต้องมาเถียงกันเองด้วยแค่แข็งแกร่งกว่าพวกตัวเองมันก็สามารถกินทั้งเหยื่อทั้งพวกเดียวกันเองแค่คิดก็หวานปากแล้ว

และเมื่อพวกมันไทม์ก็เริ่มคำนวน และก็เป็นอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้ พวกฮอลโลว์ระดับต่ำกลาง จะมีสติปัญญาการคิดวิเคราะห์ต่ำ

คงเป็นเพราะพวกมันถูกสัญชาตญาณดิบกดขี่ไว้ ซึ่งมันแตกต่างจากเขา ที่ยังมีสติปัญญาครบถ้วน สามรถคิดวิเคราะห์ได้เหมือนตอนที่เป็นมนุษย์

นี่อาจเป็นเพราะเขาไม่เกิดมาบนโลกนี้จริงๆ หรือเพราะเขามีระบบคอยช่วยควบคุมสัญชาตญาณดิบไว้ ถ้าเป็นไปตามปกติของเนื้อเรื่องอนิเมะบลีช เทพมรณะ ฮอลโลว์ระดับชั้นธรรมดาจะไม่ค่อยมีสติปัญญา จะมีก็แต่สัญชาตญาณดิบเพียงเท่านั้น

'มันช่างซับซ้อน ไว้ค่อยถามเจ้าระบบทีหลังก็แล้วกัน'

ไทม์เลิกคิดวิเคราะห์ข้อมูลที่พึ่งได้มาและหันมาสนใจขบวนการหลากสีที่กำลังจะสู่กันเอง นี่เป็นโอกาศอันดีเยี่ยมที่จะให้พวกมันตัดกำลังโดยการสู้กันเอง ส่วนตัวเขาก็คอยเวลาอันดีเยี่ยมตลบหลังพวกมัน ฮ่าๆแค่คิดที่จะได้กินเสี้ยววิญญาณของพวกมันตอนหมดแรงก็ฟินแล้ว

_______________________________________________________________________________________________________


ไม่เม้นไม่ลงตอนใหม่โว้ยย

ความคิดเห็น