ขอนอนได้ไหม,

บทที่ 2 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

ชื่อตอน : บทที่ 2 ภาคกำเนิดฮอลโลว์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2561 14:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ภาคกำเนิดฮอลโลว์
แบบอักษร

"นี่มันเรื่องอะไรกัน หรือว่าเราจะฝันไปจริงๆ ?"

ไทม์ยังคงสับสนอยู่ นี่คงเป็นเพราะเขาฝันไปสินะ เขาได้แต่ปลอบใจตัวเองจนเกือบชั่วโมง แต่พอมารับรู้ความจริงที่ว่าความฝันนั้นคงไม่สามารถทำให้เขารู้สึกถึงอากาศโดยรอบที่แปลกประหลาดนี้ อากาศที่เขาสัมผัสได้ถ้าจำไม่ผิดมันคงเป็นอนูวิญญาณ ของโลกฮูเอโกมุนโด้

"ถ้าเรามาเกิดใหม่ได้แบบนี้ แล้วมิไรละ ? ไม่ได้การแล้ว"

ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ไทม์ก็ตรึงเครียดทันที ถ้าหากว่ามิไรเกิดเป็นฮอลโลว์แบบเขาละ ? ในโลกฮูเอโกมุนโด้ที่ปกครองกันด้วยความแข็งแกร่ง ปลาใหญ่กินปลาเล็ก มิไรจะเป็นยังไงเขานี่นึกภาพออกเลย

"เราต้องรีบแข็งแกร่งและรีบตามหามิไร"

ยักษ์ร่างใหญ่ผิวฟ้ากำหมัดแน่น ตัวเขากลัวมากว่ามิไรจะลำบาก เพราะถ้าตัวเขายังย้ายมาโลกนี้ได้ แล้วมิไรละไม่ต้องคิดก็รู้คำตอบ ตอนนี้เขารีบร้อนอยากหามิไรใจจะขาด แต่จะให้ทำไง วิ่งหามิไรในโลกทะเลทรายแบบนี้ ? คงเจอหรอก

"เราต้องหาวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งจนหลุดพ้นร่างบ้าๆแบบนี่ก่อน อืมจริงสิเรามีระบบนี่นา ต้องพูดว่าไงนะ อืมมม~  'เปิด' "

ติ้งงงงง!

Character


ชื่อ : [ เดรโก้ เดธ เลวีอาธาน ]

Lv : 0

ระดับ : [ ฮอลโลว์ต่ำ ]

พลังวิญญาณ : [ 100/100 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 100/100 ]

แก่นแท้จิตวิญญาณสถิต : [ ??? ]

ทักษะ : 

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณพื้นฐาน ]

[ ตรวจสอบขั้นสูงสุด ]


ร้านค้าบลีช ( ระดับ 1 )

เหรียญวิญญาณ : [ 100 ]


"ชื่อบ้าบออะไรฟ้ะไร้สาระเกินไปแล้ว"

ไทม์บ่นก่อนจะมองหน้าจอโปร่งแสงคล้ายจอเกมส์ในนวนิยายเกี่ยวเกมส์ก่อนจะลองใช้นิ้วจิ้มเพื่อหารายละเอียด เขาทดลองและศึกษาระบบที่เขาได้รับมา ซึ่งเริ่มตั้งแต่ Lv. หรือ Level  นั่นแหละ ส่วนชื่อไม่ต้องไปสนใจมัน เพราะระบบมันบ้า**ตามที่ระบบแนะนำไว้ มันบอกวิธีเพิ่มเลเวลมีอยู่สี่รูปแบบ แต่ละรูปแบบช่างน่าสะอิดสะเอียนไม่น้อย อย่างวิธีแรก

วิธีเพิ่มระดับในช่วงแรกคือการกลืนกินวิญญาณมนุษย์เพื่อเพิ่มเลเวล ตูจะบ้าตายถ้ากิน 1-2 ดวงวิญญาณแล้วเลื่อนไปในระดับสูงเขาจะฝืนใจทนกินไป**แต่นี่อะไร กิน 100 ดวงวิญญาณ ได้แค่ 1 - 2 เลเวลให้ตายยังไงเขาก็ไม่กิน เรื่องนี้ไทม์ขอผ่านเพราะไม่คุ้มกับค่าเสี่ยง

ส่วนวิธีที่สอง วิธีนี้สามารถเพิ่มระได้อย่างรวดเร็ว มากแต่มันก็ไม่ต่างจากวิธีแรกเสียเท่าไหร่ เพราะในระบบแนะนำไว้ว่า เขาต้องกลืนกินวิญญาณยมทูตเพื่อเพิ่มระดับ ถ้าเขากลืนกินวิญญาณยมทูตฝึกหัดหนึ่งดวงเขาสามารถเพิ่มเลเวลได้ถึง 1-10 เลเวลเลยนะเออ

นี่ถ้าเขากลืนกินวิญญาณยมทูตระดับทั่วไปละ ? เขาไม่เพิ่มระดับถึง 10-20 เลเวลเลยหรือไง? แต่ก็ว่าไปถึงจะเพิ่มเลเวลได้เยอะ แต่มันดูเสี่ยงตายมากไปหน่อย ไทม์ขอผ่านละกัน

มาถึงวิธีที่สาม วิธีนี้ก็เสี่ยงไม่น้อย แต่ยังเบากว่าวิธีที่สองอยู่บ้าง วิธีนี้คือกลืนกินวิญญาณฮอลโลว์ด้วยกันเองแต่ไม่จำเป็นต้องกินทั้งตัว แต่กินเสี้ยววิญญาณนิดๆหน่อยก็เพิ่มระดับได้ไม่ต่างจากการกินมนุษย์เลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงอย่างนั้นไทม์ก็ยังไม่คิดใช้วิธีนี้ เพราะเขากลัวว่าตัวเขาจะถูกกินเสียเอง ยิ่งไม่พูดถึงเลเวลของเขาคงจะกินใครได้ ? แถมถ้าโดนกินเสี้ยววิญญาณไปพลังวิญญาณที่เพิ่มยากมากก็ลดลงอีกด้วย

ส่วนวิธีที่สี่ หรือวิธีสุดท้าย วิธีนี้จะทำให้รากฐานของดวงวิญญาณมั่นคงมากที่สุด ไม่ว่าจะทั้งแรงดันวิญญาณเอย พลังวิญญาณเอยก็สามารถสร้างรากฐานให้แข็งแกร่งขึ้นได้ แต่ทว่าวิธีนี้มันเพิ่มเลเวลช้ามาก

อาจะต้องใช้เวลามากกว่าร้อยปีเขาจะเข้าสู่ระดับเมนอสระดับต่ำ หรือกิลเลี่ยน  ซึ่งวิธีนี้มัน อาจจะดีถ้าตัวเขาไร้ครอบครัว ด้วยใจที่ห่วงมิไร วิธีนี้มันจึงช้าเกินไป เขาจะทำยังไงเมื่อมิไรต้องตกอยู่ในอันตราย หรือต้องให้มิไรรอไปร้อยกว่าปี ? บ้าหรือเปล่า

"เอาไว้ค่อยคิดหาวิธี"

คิดมากไปก็ปวดหัวเขาเลยไปศึกษาระบบต่อ จนมาถึงส่วนทักษะ ทักษะหรือสกิล ตัวเขามีถึง 3ทักษะ และดูเหมือนมันจะเป็นทักษะพื้นฐานเสียมากกว่า ซึ่งแค่อ่านชื่อสกิลก็พอเข้าใจ

มาถึงทีเด็ด นั่นก็คือร้านค้าบลีชที่เป็นความหวังสุดท้าย ไทม์ไม่รีรอ เขารีบใช้นิ้วอันใหญ่โตเท่าขาม้าจิ้มไปที่ คำว่าร้านค้าบลีช ก่อนจะมีหน้าจอโปร่งแสงพร้อมหมวดรายการ

ร้านค้าบลีช  ( ระดับ 1 )

-อาวุธวิญญาณ

-ทักษะ

-ไอเท็มวิญญาณ

-กายเนื้อเทียม

-อัพเกรด

ไทม์รีบสำรวจสิ้นค้าอย่างรวดเร็วจนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง ก่อนจะมานั่งถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ นั่นก็เพราะราคาสิ้นค้าต่ำสุด ยังอยู่ในราคา 10 เหรียญวิญญาณขึ้นไป ซึ่งไอ้สิ่งที่มีราคาสิบเหรียญที่ว่านั่นก็คือในหมวดอัพเกรด

แต่นี่ก็เป็นเรื่องดีอยู่ เพราะระบบอัพเกรดนี่สุดยอดมาก สามารถอัพเกรดไอเทม ทักษะ แม้กระทั่งอาวุธวิญญาณ(ดาบฟันวิญญาณ) ก็สามารถบวกมันให้เป็นระดับสูงกว่าเดิมได้

แต่ถึงจะดียังไงเขาก็ยังไม่รีบอัพเกรด ตอนนี้เขายังไม่รู้ว่าจะหาเหรียญวิญญาณได้ยังไง แต่หลังจากศึกษาตามคำแนะนำที่ระบบระบุไว้ เขาก็ถอนหายใจอย่างอ่อนแรง

มันไม่ง่ายอย่างที่เขาคาดการไว้จริงๆเสียด้วย เพราะวิธีได้รับเหรียญวิญญาณมานั้น เขาจะต้องสังหารมนุษย์ ยมทูต ควินซี่ และฮอลโลว์

"ดูท่าเราจะไม่มีทางเลือก คงต้องมานั่งดูดซับอณูวิญญาณเพื่อเพิ่มเลเวลและพลังเสียก่อน แต่ก่อนอื่น"

ไทม์เข้าไปที่ร้านค้าบลีช หมวดระบบอัพเกรด เขาทำการอัพเกรดทักษะดูดซับอณูวิญญาณ จากระดับพื้นฐานเพิ่มขึ้นมาอยู่ใน ระดับต่ำ ซึ่งทันทีที่อัพเกรดเสร็จ ก็มีข้อมูลทักษะดูดซับอณูวิญญาณขั้นต่ำ ก็พุ่งเข้าสู่สมองของเขาทันที

"นะ นี่มัน ฮ่าๆ นี่มันโกงเกินไปแล้ว ด้วยระดับทักษะตอนนี้ถ้าเราดูดซับอณูวิญญาณเพื่อเพิ่มพลัง เราคงใช้เวลาเพียง 50 ปี ก็สามารถเข้าสู่ระดับเมนอสได้ เยี่ยม จริงสิถ้าเราอัพเกรดอีกครั้ง การเป็นเมนอสภายในหนึ่งปีคงไม่ใช่แค่ความฝันแล้ว"

ไทม์ไม่รอช้า เขารีบเข้าร้านค้าหมวดอัพเกรดอีกหน แต่เมื่อมองราคาในการอัพเกรดทักษะดูดซับอณูวิญญาณครั้งต่อไปก็ทำให้ไทม์ถึงกับเซ็งเป็ด เพราะเหรียญวิญญาณที่ใช้ในการอัพเกรดครั้งต่อไปคือ 100 เหรียญเลยทีเดียวเชียว

"เจ้าระบบหน้าเลือดเอ้ยยย ไม่แดกเหรียญวิญญาณตูไปเลยละ เฮ้อดูท่าเราคงต้องหาฮอลโลว์มาสังหารเพื่อเอาเหรียญแล้วละ"

ฟ่อออ~

"เฮ้ยยยยย ฮอลโลว์ แย่ละสิมันมาตอนไหนกัน"

พูดถึงฮอลโลว์ฮอลโลว์ก็มา เสียงเห่าราวงูเห่าแถวบ้าน ดังมาจากข้างหลังไทม์ทำให้เขาถึงกับสะดุ้งโหยง**เพราะเจ้านี่มันโผล่มากจากไหนกัน? และเมื่อสายตาของเขากวาดมองไปที่ฮอลโลว์รูปร่างงูสีเขียวสวมหน้ากากก็ทำให้เขายิ้มในทันมี

เขาจ้องมองงู ไม่สิมันคล้ายไส้เดือนดินเสียมากว่า มันมีขนาดตัวเท่าท่อนแขนมนุษย์ แต่นั่นก็ไม่ได้สร้างความเกรงกลัวให้เขาแต่อย่างใด แถมเรื่องการจับงูแล้วสำหรับไทม์นี่มัน ของกินชั้นยอดโดยแท้

"ไหนลองตรวจสอบดูสิ"

ตึ้งงงงงงงงง

ชื่อ : [ งูเขียวปีศาจ ]

เลเวล : [ 15 ]

ระดับฮอลโลว์ : [ ต่ำ ]

พลังวิญญาณ : [ 2500/3000 ]

แรงดันวิญญาณ : [ 200/3000 ]

ทักษะ :

[ กลืนกินวิญญาณ ]

[ ดูดซับอนูวิญญาณพื้นฐาน ] 


" โห่ ตัวแค่นี้มันกับมีเลเวลถึง15เชียว บ้าไปแล้ว เฮ้ยยๆ!"

ฟ่อ~ฟ้าวววววว

งูเขียวปีศาจพุ่งโจมตีใส่ไทม์ราวหิวกระหาย ซึ่งเจ้าตัวก็เบียงตัวหลบได้ ดูเหมือนปฏิกิริยาตอบสนองของเขาจะเพิ่มขึ้นมากหลังจากกลายมาเป็นฮอลโลว์

เมื่อมันโจมตีพลาดเป้า มันก็ยิ่งขู่โดยการเห่าราวกดดันไทม์ให้หวาดกลัว แต่น่าเสียดายที่เจ้าตัวไม่กลัวงู เพราะเมื่อตอนเป็นเด็กกำพร้า อาหารที่เขากินส่วนมากก็เป็นจนพวกสัตว์เลื้อยคลานอยู่แล้ว ทำให้เขาเคยชินกับการเคลื่อนไหวของมันพอสมควร

"เราจะโกรธแล้วนะ"

ฟ่อ~ฟ่าววววววว

ไทม์มองงูที่พุ่งเข้ามาด้วยความอำมหิต ก่อนเบี่ยงตัวหลบอีกหน คราวนี้เขาไม่ได้เอาแต่หลบเพียงเฉยๆ แต่กับยื่นมือคว้าจับปลายหางงูเขียวปีศาจอย่างแม่นยำราวจับวาง ก่อนจะจะเหวียงแขนฟาดหัวงูลงพื้นราวเซียนจับงู

ปัก ๆ ๆ!

สุดท้ายเจ้างูก็สิ้นท่า แม้มันจะยังไม่ตาย แต่ก็น็อคสลบไปอีกนาน กว่ามันจะตื่นเขาคงกินมันจนอิ่มพอดี ฮ่าๆชีวิตช่างสุขขี

"บอกแล้วว่าอย่าให้เราโกรธ ถ้าเราโกรธขนาดเรายังกลัวตัวเองเลย"

[ มึงพูดตอนไหนฟ้ะ !!! ]

ความคิดเห็น